Marcos 11
SET vs ARIB
1 Yesus naei Yerusalem yore nobewainye mo, nebei eke nibina yo bee hele Betfage bele Betania bele Zaitun moko enene honate. Nebeinye Yesus na moisa orowate yo ro bee ukeumi Betfagere ekete.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Yesus yae nda ro beere weumi, “Mai bena yo eke honolere ebu. Nebei yone ebeubobe mo, keledai mbai ha yae wokainyelebe hanennele. Nebei keledai ro miyae yae na uwa ranne ehebeinyui mo. Nebei keledai ha bulaerenebobe yawenehobe mebe.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ro yae miyae yae hinenayebena, ‘Rahere nebei keledai ha bulaerenebobere?’ mayae bee weumile, ‘Aei yun kena koukokene, na heki ban mo menenjembe.’ ”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Nda ro bee ekete mo, Yesus yae ukeumi wanen hubayeikoke. Keledai kelu nibi kaban enene imae romau bene ha wokainyele hebewole. Nebei keledai hare mo bulaereinyeboke.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Nebeinya ro miyae hebate nda beere hinaimi, “Rahere mokoneboberene nebei keledai na ha bulaereungele?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Yesus yae ukeumi hului yae hokolo bee ukeimine, nebei ro miyae ehe kaimikoke nebei keledai yawainyehoke ewate.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Nda keledai Yesusle bokore yawainyehoke ekate. Naei malo keledai moko ranne baikokera mo Yesus na randa yeufebeunguke.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Ro miyae helen bolen mewate. Hiwa na malo nibine bewate, hiwa na buro kelana o maensa na fae bele yae insewate nibine alowate.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Bere ate yo moisa mate yo nemene fomene kaenate,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Nebei yo waku foi moi baranne!
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Yesus naei Yerusalem yone ayeuboke Allahle ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene eweufike. Nebei imae ei ewerekoke mewerekoke wa eukuke. Be bahewolene na moisa orowate yo me bee oro nen bee bele kulun ukate Betania yore ewate.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Rene ya heuboke Betania yora Yerusalem yore alainyekoke ewate. Nibine ewate Yesus moni hubawounge.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Yesus nahaufa erele nibi enene ara no mbai fae yae houngeboke. Nobaeinye wa ijoko robounge nda ara no ani bele era, nebeibe na no kelaeunge mekate bae ani mbai ereiboi sele. Fae bangka mo erele, rabuhine ban nebei hee ara no ani omokoinye.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Yesus nda ara nore weunge, “Waeinya anibe ro miyae anenainyende bele!” Nebei a eleukoke na moisa orowate yo borowate.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Nebeisa ekate Yerusalem yone mo, Yesus Allahle ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene eweufike, nebeinya huba raweuboke ro miyae naise hewate yo hukeweumi balayeke. Yahudi naei ban roi ijarowate Yahudi naei roi yae ibewaimi yo naei rambun koloi-koloi bele, aye merpati naise hewate yo naei anuwau bele nemene kou wae beumiyeke.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Hire hare ewaeisi naei naise haete rambun bele nebei Allahle imae eisa eyaroi ei.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Nebeisa Yesus nebeinya ro miyaere kelewoumi, Allahle yenjo kayaayo yae homo molaikokebe huwewaimi, “((Allah yae elele,)) ‘Raei imae obe nda kanina nemene ro miyae ebeli boi-boi anuwau wae enayelende.’ Nebeibe mayae mokaungeboke ‘yoko yo naei nalere yeuboke.’ ”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Imam yun-jun bele Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo bele nebei a boraiboke, nebeinye Yesusre honaibondere nibi baewate. Nebei holona Yesusre fe yae faewainye, rabuhine ban ro miyae nemene Naei a kelewoumire fa yae bowate.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Be bahewole mo, Yesus na moisa orowate yo bele Yerusalem yora aibaleke ewate.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Na rene hele, wenana nibi relahira bukaiboke ewate bae, na moisa orowate yo yae erewate bae, nane ara no kalaukoke, na kambune bele oke.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Petrus wenana yeuboke bene nekeungehikene Yesusre weunge, “Guru ijoko ereibone! Olomore neungebokae ara no kalaukoke ya.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Yesus yae weumi, “Na helebe wamale, Allahre mo hila rabo halennelena,
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 mai kena wauwau banna, elengkombe a na hele yae hila rabo halembena, nda elu na hului wennele, ‘Raweibo naubune etuwe!’ Allah yae nebei mekaise mokonde benate yakanate.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Nda abe bene nekenayembe: Mayae ebeli embombe, riyennehimbe rambun inyembere hila rabo elae yae halembe hele, nebei heere Allah enenjembe.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Nane merau weyae ebelire eungebonderena, wa kena einye hire kena ikele kanaena, nebei ro miyae naei beko bako mokoubokete u benera nundeneikote wa Arai Allah surgana nekele waei beko bako faeinyeneibote.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Ro miyae hi naei beko bakore u benera enundeikoinya, mai Arai surgane ekenekele Kiyae nane merau waei beko bakore efaeinyeiboi.”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Yesus na moisa orowate yo bele Yerusalem yore bukaiboke ekate. Yesus Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene orowole mo, imam yun-jun, Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo, Yahudi yun-jun Yesusre erekainyelene nebeinye na bokore mekate.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Nda yo yae Yesusre hinewainye, “Ndele ro yae nda rambun nemene mokoyae? Wa kenare koyae huluibe mokoyae?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Yesus yae beumihoke weumi, “Reyae nane merau mare are hinerensimbere. Mare hinerensimbe mayae wo konsekombe, nebeisa mo mainya a hinaufehike, ‘Ndele ro yae Reyae nda rambun wanen mokale’ Reyae ufembe.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Reyae mare hinemale, ‘Yohanes bu koumi kiyaere nde yae ukeungele bu kowoumile, Allah yae, nda ro miyae yae?’ Mayae wo konseko!”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Nebei yo nenaei mo kolowainye wa elate, “ ‘Allah yae ukeunge’ a yae umande bae, bensonde wemmele ‘Rahene Yohanes bu kowoumire na helere eleikoi kowaube?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Nebeibe yabi-yabi hele ‘ro miyae yae ukainyele mokowole yae’ umanderebe, rabuhine ban ro helen miyae helen mae Yohanesre yendo kayaalo hele elate. Meyae nare fe faemmile.”
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Nebeinye wainye, “Meyae isian.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?