Lucas 22
SET vs ARIB
1 ((Mesir kanine Allah yae Yahudi naei bena kelu fa-fare hole molouboke u bene nekeisi-nekeisi)) ya kaban Paskah nobewounge. (Nebei heene feu ragi ban anewate.)
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Nebei yona ro miyae helende fe yae faewaimine, imam yun-jun bele Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyaeiboke kelaeimi yo bele Yesusre honaibondere nibibe baewate.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Yesusle moisa orowate ro me bee oro nen bee bele nolona ro mbai Yudas Iskariotle kena einye walobo yun meweufike.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Nebeisa Yudas eke imam yun-jun bele Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaele kayaare hebate yun-jun bele bokore eke Yesusre kelai nenendere are kolonainyekondere.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Nebei yo rei nekai kowate, Yudasre wainye, “Ware roi yae imayete.”
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Yudas be hineuboke, ya monbe ereumeke Yesusre kelai nenende ro miyae naeisaei ban mae kinyemmibondere.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Nebei ya kaban ninae nobeungeboke. Nebei yare domba mbai hili era akau era yae Allahre ongkou feleiboyate.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Yesus Yohanesle Petruslere weumi, “Ebe ndire, nda ya kaban aei raman anemakondere mokonnehabe.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Nebei bee hineinye, “Tuhan, makeinye Waei kena koyae meyae raman mokomansandere?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Yesus yae weumi, “Yo eise ebebobe yae ro mbai na mene bu helena kaembonde mende. Hakonnekobe na moisa ebe, neyae enensinde imaene mangkele ebebobe.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Imae rorelere wennele, ‘Aei Tuhan mae riyele makei ijenne Rangkele Raei moisa orande yo bele nda ya kaban naei raman anemakonde?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Nebei rorele imae buma raka na wakun kaban honolebe mare kelenebobe. Rambun-rambun na hului sului nebeinye honate. Nebeinye mayae raman mokonnehabe.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Petrusle Yohanesle aloinyekoke ekete Yesus naei are eleukoke huluinye na ijenne bewate. Nebeinye hokolo bee Paskah raman mokoinyehake.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Paskah ramande anenate hee mo, Yesus meke Na abu ako nolora nuweuboke.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Nebei yore Yesus weumi, “Raei kena kaban kale Reyae namman beko ehubayeikoi yane, nda Paskah raman mbainye mangkele anemakonde.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Reyae wamale, nda heera benen reyae nda ya kabanda raman aneikoi mo nekerende, mende ro miyae Raei me kelee u keleene orulenaibonde nekenate yo Allah merau raungehike hului yae anenate. Benen nebei ro miyae Rangkele nanembainye anggur bu anemahinde.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Nebeisa kolaei anggur bure rileuboke rouke, Naeko Allahre helen foise mo ukeunge wa elele, “Nda kolaei yaron, maise maeise menaei wahen.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Bene nekenayembe, nda heera benen Reyae nda ya kabanda raman aneikoi mo nekerende, mende Maeko mokommibonde ro miyae Raei me kelee u keleene orulenaibonde nekenate. Benen nebei ro miyae Rangkele nanembainye anggur bu anemahinde.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Nebeisa, Yesus feu rouke benen Naeko Allahre helen foise ukeunge, benen Naei me yae kaiwole nebei yore iwoumi weumi, “Nda Raei uwa melen niyae, mai aerene ikembe. Rare u bene nekeisi-nekeisi wanende nda mokande wanen mae mokomembe.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Nebei wanen mbai raman anaikoke mo, anggurre anate kolaeise mo rouke weumi, “Nda kolaei einye rambun ((walora u bene nekenayembe)) mai aerene Raei ha rileubokale. Raei ha yaere Allah a heteungekoke nibi neme ro miyaere wali himalainyeboke yo yae me baemmile a elaekei yeuboke.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Nebeibe eraunge! Raei kelaise nenende kiyae Rangkele mbainye ndane nekende.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Reyae, Allahle bokora mekale ro miyae uware yeubokale Kiyae, Allah meraufe raungehike huluinye hererele, nebeibe Raei kelaise nenende kiyae beko hele hubannende!”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Nebei yo naeise naeise na uware uware hinate, ndebe naei nolora nebei merau mokombonde?
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Yesus na moisa orowate nolora aku yeuboke. Ro ndebe naei sele naei nolora rorele yae erenainyele (fe faenainyele).
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yesus yae weumi, “Nda kanina kelana nekeyate ondofolo kose na ro miyaere feleyaimi nane merau nauware kaenaimile, ‘Aka kayaa baeke kayaa yo.’
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Nebeibe mayae nebei wanen omokoijae. Nde mai nolora rore ronainyele kiyae, na wali fa meha wanen mae oronde. Nde ondofolo kosere nekendena, bennehonde abu ako wanen mae mokonde.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Yebaei bubaei ramande wahaeimi yo ro ban. Ondofolo kose ramanne anele kiyaere ro rainyeboke. Nebeibe Reyae yebaei bubaei yae mai nolone nekeimeyale.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Bekore meisubanale yane mayae Rangkele hebemeyande.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 — ausente —
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 — ausente —
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Yesus na moisa orowate ro mbai na ro Simon. Yesus yae weunge, “Simon, Simon, boroyae! Walobo yun meke riyeufehike ware wabeneifitere.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Nebeibe Simon, Reyae waei naei ebeli Allahre bowanale hila rabobe nelae yae mo hebele. Weyae benen bukeufinde Raei a ufete hului nekele ya, waei aka baeke hiwa yo naei hila rabore elae eumiyende.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Petrus yae weunge, “Tuhan, ware kawane henayeikotena, honayeibotena, raei uwa mokoungehakale Wangkele mbainye nekale.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Nebeibe Yesus yae weunge, “Petrus, mana ya ojo mukuu a namman okoikoi mo, Rare weyae waeisaei ban mae roko name weumikonde.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Nebeisa Yesus yae nebei yore weumi, “Na bena hele mare ukamale embe naeise. Malo huba, kakali, oro mehau nemene eyaroi eijae ukamale. Nebei hee kalo molowombe?”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Yesus yae weumi, “Nebeibe nda heera, malo huba, kakali hononatena, nemene yarongkombe embe; nde ramiyaeli banna u hale yae na malo roi naise hembonde, nebei roi yae na hibi ramiyaeli rowende.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Allahle homofaene Raei naeise nda a molaikoke, ‘Nare u hila wa hila ro yae elenaikonde.’ Nebei a Raei uwane yembonde hele. Allahle homofaene Raei uwa naeibe molowate hului na hele benate eraube.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Yesus na moisa orowate yo yae wainye, “Tuhan, ereibo ndana ramiyaeli bee.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Yesus benen naei orole wanen Yerusalem nukeungeboke na moisa orowate yo bele Zaitun mokore iwate.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Ikate mo weumi, “Ebeli Allahre bonnele, walobo yun wabenensimbe balembe bele.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nebeisa Yesus ruka yalo roko mbainya wande eukuweube hului yae nebei yo naei bokora nahau eke, oro selen-selen mae oukoroukoke Naekore ebeli bowounge,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Arai, na huluinya, nda beko Raei rande mendere ahaufe yae kinyeibo eu. Nebeibe Raei kena kale yae omokoijae, Waei kena huluinye mo mokole.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Surgana malaikat mbai meujakauboke elae ikeunge.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Yesus na kena u eisa han wanen mae howote nebeinye benen Naekore ebeli bowounge. Na uwana roibu ha kibo-kibo wanen mae kani rande balewate.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Ebelira boungekokera mo, Yesus benen na moisa orowate yo riyare eke. Nebei yo eke erewoumi kena beko kaban kowatene nemene u kei-keinye ijongkune mo honaiboke.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Nebei yore weumi, “Rahene ijongkune mo honaube? Annu, ebelibe bonne walobo yun mare wabenensimbe balembe bele.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesus namman nare ane elate bae, ro homo mbai nekate mewole. Yudas Yesusle moisa orowate kiyae yae be neuboke eke Yesusre yoi bulure hunennehindere.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Nebeinye Yesus yae Yudasre weunge, “Yudas, wa kelai neufende naeise Rare yoi bulu yae huneufehindere?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Yesus na moisa orowate yo nda rabuhi yembonde era erewaimine Yesusre wainye, “Ramiyaeli yae folomakondere ya.”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Nebeisa Yesus na moisa orowate ro hi ramiyaeli yae uke bae, imam kaban nabu ako na angkaei meube reufibe neufake ruke.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Nebeibe Yesus yae weunge, “Ninae okoijae!” Nebeisa nebei ro nangkaeise mo ikileungeboke na hibi foi yeuboke.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Nebeisa Yesus imam yun-jun bele Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae kayaare hebate yo bele uwoumi, “Rare yokolo yae elaubene era, Raei ikileiboise ramiyaeli yae o bohi-bohi yae yaraukoke mekaube?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Reyae na yane baei Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae na imaehounge nuweuboyale keleimeyamaelebe, mayae Rare ikileiboi. Nebeibe ninae, nda ya mayae ouben hauben nolone nekaube yo mai kena hului mokongkombe.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Yesusre ikilaiboke, na hibi hele yawainyehoke imam kabanbe imaene ewate. Yesusre yawainyehoke ewate moisa Petrus na ahau folo yae hakoumiboke.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Nebeinya ro miyae uware akelenate naeise imaehou nolone i ralo kaban mokaibokene nuwaikoke. Petrus na nolone eunguweuboke.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Petrus nebei imaehounge namman nekele yae, maengke mbai imam kabanbe yebaei bubaei nebei nolora meke Petrus isehe naeungekoke yae ereungekoke nabe ijoko roungeboke wa weunge, “Nda ro Yesus Nangkele mbainye orowote.”
56 — ausente —
57 Nebeibe Petrus oneunge yae elewole, weunge, “Reyae Nare onaenale.”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Na heki ban mo ro hi Petrusre erewounge, weunge, “Weyae nane merau Naei holo mbainye orowaube.”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Hukai mbai nekeukoke mo, ro hi eleukoke, “Na yaka hele weyae nebei holona na ro hi niyae, rabuhine ban weyae Galilea kanina rone.”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Petrus weunge, “Waei a eleyae reyae na hele isian!” Petrus nda a mekai eleukoke hee yae ojo a koukoke.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Tuhan Yesus be beufoke Petrusre na hibi ijoko ereungeboke. Petrus nebei hee yae Yesus yae ukeunge abe u bene nekeungehike, “Nda hee ojo a okoikoi mo, weyae roko name Rare oneufekonde a eleukonde.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Petrus nebei abe u bene nekeungehikene, imaehou moise eke rime a yan bu yan rimewole.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Yesusle kayaare hebate yo hiwa Nare aukaka kowainye hiwa rahuae yae bowate.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Nane kayaa yo hebate yae na ijoko aheikoyainye mo hinainye, “Mana eleiko nde yae ware rahuae ukete.”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Nane merau aukaka konainyele a nekai sele uwainye.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Ya heuboke mo, Yahudi yun-jun bele imam yun-jun bele Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo arileufike, Yesus yawainyehoke naei are kolainye ijenne meufebeunguke.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Nebei yo wainye, “Maere yakaimebo, Wali Ondofolo Kiyae Weyae Niyae?”
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Nane merau Reyae mare hinerensimbena, mayae wo okoi.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Nebeibe nda heera Reyae, Allahle bokora mekale ro miyae uware yeubokale Kiyae, ninae erele Allah Elaelo Wakelo Naei meube reufine erenuwembondere.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Borate yo nemene hinainye, “Naendae wanen, Weyae na hele Allahle Kelu?”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Nebei yo yae elate, “Ro miyae Naeinya a hele ame lon ninae oboroijae, mana ya naei euwara na hele borokande!”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?