Lucas 1

SET vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Foi moi, Teofilus. Ro miyae helen mae nda rambun aei nolone bewatere homone uwa nihaeinyehike hauwate.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Huba ijokore eraiboke yo yae huwaime wanen, naei wanen mbai na homone hauwate. Nebei yo yae nda a heraeyaiboke.
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Nemene, reyae na hubara meungehaleukokale, ra ura hubawanale naei foi sele benen ware homone na foi moi yae na hubara hufeumendere.
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 Na bena ware kelewayete naeinya hele niyae.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Ro mbai na ro Zakharia. Neyae imam Abiale riyana. Nda Zakharia imamde hebewole hee yae Herodes Yudea kanire Ondofolore hebewole. Nda Zakharia na miyae na ro Elisabet, Harunbe orona mena.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Hokolo bee ro bele miyae bele Allahle ro be ro yoinye wali himaleinyeboke yo. Allah yae Musare ukeunge wali heere foloukoke are hubara haeisa yaneinyeke.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Elisabet kihone, hokolo bee na fa ban mo nekeimeke, rorele miyaenale meijeukoke.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 O ha ongkou fololo bele ongkou felewole hee, ro miyae moinye woke yo naeise naeise Allahre ebeli bowainye.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Zakharia hili era akau era ongkounge felewole hee, euweke ongkou felei-felei itukai meube reufira Allahle malaikat uwa yakaungeboke.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nebei malaikat erekeungene, kulu-kulu yeuboke, fe yae waku yae roukeunge.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Nebeibe malaikat yae weunge, “Fe efaeijae, Zakharia, webeli kali boyanae Allah be hineubokete. Wa miyae Elisabet kelu mbai hononetere, Yohanes yae hele ro roubonde.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Nda fa honondene, weyae rei mai aneibote kole, ro miyae woke yo nebei sului mbai konate hukelenate.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Allahle ro be ro yoinye Nare ro bele enneronde. Bu elae aneyei sele nekenende. Nenakele kou ei yahi eisa menduwende heera, Allahle Roh yae ei annebonde.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Nda fa hononde Israel yoni-yoni helen sele mokommile bukenate naei Tuhan Allah a wemmile hului nekenate.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Allahle burelen boi-boi rore yembonde. Allahle yendo kayaalo Elia Allahle Roh bele elae wake bele Allahle kaliare mokowole wanen Yohanes mokonde. Ako naei mokommile bukenaibonde na kelu omi bele rei mai yae nekenate nane merau be elae u elae ro miyaere mokommile wali himalainyeboke yo isaei hebaen bele huwate are boronate. Tuhan huwemmile a hului nekenate ro miyae holo mbai neyae mokommihande.”
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Zakharia yae weunge, “Reyae rorelebe yeubokale. Ra miyae nebei sului mbai miyaenalebe yeuboke. Naendae mekai yae nda a waraere reyae a hele yae elerekonde?”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Nebei malaikat yae weunge, “Reyae malaikat Gabriel yae ware wawale. Reyae Allahle bene hebeyale. Neyae ukeufe nda rei mai bele a ware mekawawale.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Nda wawale a mbai sambai weyae na helere eleikoinye, mana yara weyae a mun faeu mun yeubonde nekeumende, nda a wawale na hului menaibende erele.”
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Ro miyae moinye woke yo nare ereiko rakeiko yae kainye, a hin-sin mae hinate: “Rahene Zakharia nda heki nen eke wabeyole.”
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Rakainye mo, Zakharia meukuke, a mun yeuboke. Ro miyae erainyere Zakharia me weije-weije yae koumi, a eleikoi sului. Nebeinye ro miyae isaeyaeiboke Zakharia era buhibe kaneungeboke.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Nebeisa imam kalia mokowole hee baeufoke mo, Zakharia kulun uke imaere ewole.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Nekaikoke na heki ban mo Elisabet emale yeuboke. Oko maehae mbai na imae einye mo meungekeukoke.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Nda a bae elewole, “Ro yae miyae yae kiho nekewekalene a wewe kaisekere Allah nou heufekoke. Mana yara onomi foka Allah meufeyeke.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Elisabet emale oko mehine mbai nendo yeuboke mo, Allah Na malaikat Gabrielre ukeunge Galilea kanina Nasaret yore eke.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Gabriel ukeunge eke miyae yele maengke yele mbai na ro Mariale bokore eke. Nda maengke Yusuf rowendere a hokaikoke. Nda Yusuf Ondofolo Kaban Daudle orona mena.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Nebei malaikat Mariale bokore eke mo weunge, “Allah ware onomi foka yae ei hawenewende, wangkele mbainye nekefobe.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Malaikat nda a mekai ukeungene Maria kulu-kulu hele yeuboke. Na kena eisa elele, “Rahe a mabe nda malaikat meke haraungeboke eleukoke.”
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Nebeibe malaikat benende weunge, “Fe efaeijae, Maria. Allah ware onomi foka yae ei hawete.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Weyae emale yeubondera, kelu mbai honole, Yesus yae hele ro roubonde.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Neyae kaban yembonde, Allah Hubalo Mando Na Kelu yae kaenenainyele. Na yobe Ondofolo Kaban Daudle yo waku Allah Nare kinyennele.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Mende Yakuble orona mena yo naei Ondofolore yembonde, nekenende huba ban haei ban.”
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae miyae yele maengke yele ya. Naendae wanen mae nda a rare warae benate?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Nebeibe malaikat yae weunge, “Allahlena Roh waei rande onde, Allahle elae wake mende ei aneubondene, Allah yae nda nene waewae Fare Naei Fa yae elende.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Boroibo, waka baeke Elisabet, kiho kaeneimeyainye miyaebe, emale oko mehine mbaibe yeuboke.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Rabuhine ban Allahlena rambun nemene na hului yembonde.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Nebeibe Maria yae weunge, “Reyae Allah Naei yebaei bubaei ya. Ninae lonbe nemene waei are eleyae huluinye raei u ranne yembonde.”
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Na heki ban mo, Maria erambun mokoungehake kulun uke, yo mbai Yudea kanina moko nolone honolere eke.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Nebei ijenne Zakhariale imae hebelene. Maria eweufike Elisabetre ro bere melaeyeungeboke.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Mariale are mo Elisabet boroke bae, na kou yahi einya fa nenaeijae eiso meiso howole nane merau Allahle Roh Elisabetre ei aungeboke.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 Nebeisa kaenele, “Ewole mewole miyae maengke nolora wembai onomi foka yae ei aubokete. Foi sele moi sele waei koufa yahira honole fa.
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Raei Tuhan nenake weyae mekaene raei kena roweufehike.
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Rone mo melaeyaerae bae, kou yahi na fa reinye oro kena me kena rorole.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Reyae Allahre ebeli banale weyae onomi foka hubaungele, rabuhine ban Allah ware uwote a nemene benate naeise hila rabo haleyaene.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Maria yae weunge,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Reyae roweisi-roweisi kale,
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 Ro miyae Nare hubara haeisa yanainyeke yo norona mena bele
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 Allah Hubalo Mando rambun emere-emere mokowole,
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 Ondofolo-ondofolo hiwa Na yo malo bele yae herewoumi,
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 Monine kowate yo raman foise narewoumi wande bewate,
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 Allah Naei are raufike huluinye,
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 Maebu naei maeko natere ukeumi hului
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Maria oko name hului Elisabetle bokone nekeukoke mo, nebeisa kulun uke naei imaere ewole.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Meke ya na hului yeuboke mo, Elisabet kelu fabe hongke.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Elisabetre yaneikoi yase yae Tuhan ei hawewoungere imae ribo mbainye yo nane merau naei aka baeke borowatene, nangkele rei mai kowate.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Nebei kelu fa hongkate ya mehine name mo, na ro uwa elan nenaisande naeise Allahre ei mom-mom imaere mekate. Naei yohona ro miyae naeko Zakhariale ro bu yae ronaibondere kena kowate.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Nebeibe nda fa nenake yae weumi, “Nebei ro kena ban, Yohanes yae ro romabonde.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Nebei ro miyae yae wainye, “Waei akana baekena nda ro wanen ewei mo.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nebeinye Zakhariare a hinenainyehindere me yae mo kowainye, “Nde yae nda fa ro romambondere?”
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Zakharia homore molongkondere homofae riyeumihike, ikainyele, nebeinye moloukoke, “Na ro Yohanes.” Ro miyae na fangkengke bele bowate.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Nebei heera Zakharia na he mabon raweuboke na a bele Allahre benen buma kolowounge.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Naei imae ribona nekewate yo euwa kaeu-kaeu mo kaeuwate. Nebeisa nda a Yudea kani mokona ro miyae bele eufureukoke borowate.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Allah nare na hele ei aungebokene, ro miyae helen nda are borowate yo a hin-sin mae hinewate, nenaeijae na kenara mo elewate, “Kabanne nda fa rahere enjembonde?”
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Nebei fa Yohanes naeko Zakharia, Allahle Roh yae maemae koungekoke mo Allahlena a elewole,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Men, Allahre buma koloman
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 Allah Walilo mbai raneujeke,
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 Nendahina Allah Naei yenjo kayaayo walora eleukoke hului mokoukoke.
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 — ausente —
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 — ausente —
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 — ausente —
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Zakharia yae benende elele,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Weyae Allahle holona ro miyaere weumile
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 Nda nemene Allah yanekoi yase bele Kiyae randa mo.
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 Onde ro miyae ouben nolone nekate yo
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Nebei Zakharia na fa kaban bewole, na u bene wa bene maemae kowounge. Neyae a kala-kala anuwaunge ennekengkondera Israel ro miyaere uwa memmikelembonde hee.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra