João 4
SET vs ACF
1 Farisi holona borowate, ro miyae helen sele Yesusre hakowainye nane merau bu kowoumi. Ro miyae name keli mo Yohanesre hakowainye.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Naeinya hesele Yesus Nenaeijae ro miyaere bu okoi, na moisa orowate yo yae kowaimi.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Farisi holona nda a borokate Yesus isaeyeubokene, Yudea kani nukeungeboke beufoke Galilea kanire ewole.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Naei ende nibi Samaria kanira hele nensande fondere.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Samaria kanina yo mbai Sikarre eke. Nebei yo kelaeunge nendahina Yahudi ro miyae naei yobe kaban Yakob yae kani ebi na kelu Yusufre kinyeungeboke.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Nebeinye Yakuble rotebu (bu hele) yale. Nibi a ahau mewolene Yesus nauwa yambi koloukeungene nore yengkondere rotebu kelaunge eunuweuboke. Nebei hee hu yaukanne hului.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Nebeinye nekele yae Samariana miyae mbai bu reikoise meke. Yesus yae weunge, “Rare bu yeise anerehin.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Yesus nembai nekele, na moisa orowate yo raman yarokoise yo eise ekate.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Nebeibe nda Samaria miyae yae weunge, “Ae, na ijen ban sele weyae Yahudi ro reyae Samariana miyae lonbe bure aneufindere mekaeriyarae?” (Rabuhine ban Yahudi ro miyae yae Samaria ro miyaere ele moinya yae me baeyaimine.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Yesus yae weunge, “Allah yae ro miyaere aere ban mae foi yeyeumi nane merau Reyae ware bu andehindere riyawale Kiyae Allah yae ukeufe mekale. Nebei a isaeyeubokaena, weyae Rare wali bele bu riyeufehinde, ware walire yeumi bu isete.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Nebei miyae yae weunge, “Tuhan, nda rotebu wauwau, Weyae bure rekonde mongkon u lonbe. Makeisa nebei walire yeumi bu rowele?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Naendae wanen waei u benera nekayete Weyae kaban sele maei yobe Yakoblera? Rotebu mo kinyeumeboke, neyae, naei kelu omi, naei obo yoku, naei orona mena bele aneimeyande.”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Yesus yae weunge, “Nde yae nda bu anensinde benen buki ennehubande,
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 nebeibe Reyae isende bu anensinde Kiyae bukire ehubasi nekenende. Reyae isende bu yae anensindera nauwa einye bu no wanen yembonde, na hibi-hibi rilennende, wali hena bona hubannende.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Nda miyae yae Yesusre weunge, “Tuhan, bukibe korele belene, nebei bu yeise, bure nda anuwaunge benen ereyei.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Yesus yae weunge, “Eye, wa molo kaeneungekonde ndare mebe.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Nda miyae yae weunge, “Reyae ro ban molo ban ma.”
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Weyae ro maehae mbai nekaukoke, nda haeinya waei bele nekeube nebei waei ro molo ban. Nebei wanenne nda a elalene weyae na helebe eleukokae.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Nda miyae yae weunge, “Tuhan, mana na yaka hele reyae hubanale, na hele Weyae yendo kayaalo na hi niyae.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Maei yobe naei kamahe naei nekayeke nda mokone Allahre ei molainyeke, nebeibe mayae Yahudi ro miyae yae elaube Yerusalem yo mbai nebei anuwaunge mo eyae Allahre eise molomanele hele.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Yesus yae weunge, “Rare hila rabo haleise! Na ya bele hu bele mende, mayae Ako Allahre nda mokone ei molonnele ban nane merau Yerusalem yone ban.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mayae Samaria ro miyae nendon rore oroiboi Allahbe ei molaunge. Meyae Yahudi ro miyae eise molannele Allah meyae rore rannele Kiyae, rabuhine ban Yahudi naei nolora aere hole molommele Kiyae mekene.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Nda miyae yae Yesusre weunge, “Reyae raeisaei nekale Allah yae oro umaufe heraweungeboke ro Wali Ondofolo Kiyae mendere. Neyae mende heena nemene fomene ninae aere yakammekonde.” (Na ro Ibrani afaeunge Mesias.)
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Yesus yae weunge, “Nane Kiyae mbai Reyae Niyae, wangkele are faeufe eleyonde mbai Niyae.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nebei hee yae Yesus na moisa orowate yo baeiboke mekate. Yesus miyae mbai bele ane elete erainyene fa yae bate. Naei kena une nda a hinewainye, “Rahere baeyae? Rahe abe eleubere?” nebeibe a ewei mo hebate.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Nebei miyae na habure mo nebei anuwaunge raufike, nebeisa yore habeleweke, ro miyaere weumi,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Aka naei baeke naei memerembo, ndina ro mbai Neyae Wali Ondofolo era. Raei u mekai wa mekai kowekale nanemene hele yakaufekoke.”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Nebei yona ro miyae aibaleke Yesusle bokore ewate.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Nebei miyae ewole mon na moisa orowate yo yae Yesusre uwainye, “Guru, eraman aneiko ba.”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Nebeibe Yesus yae weumi, “Raei eraman honaisele, nebei naeise mayae maisaei ban.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Na moisa orowate yo hi yae hire hineunge, “Naendae wanen, Neyae anengkonde eraman ro miyae roukate mekatene era?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Yesus yae weumi, “Reyae andekonde eraman nda niyae: Allah Rare ukeufe mekale Naei kenare kole hului mokorekonde nane merau Rare kinyeufeboke kalia riyau ufembonde.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 ((Yesus Naei kalia mokowole bele era bolu hekene moloisayate ani hokoikoyate bele ahuneungeboke.)) Mayae nda a mekai eyelewaubebe ya, ‘Benen oko keli nekemakonde anire hokomale ya mensembonde.’ Nebeibe Reyae mare wamale, enere faise ijoko eren! Nda kani kelane ro miyae heke yoni-yoni fae yangko-yangko wanen yaeiboke. Fae yangko-yangko yoni-yoni mokainyehake hokonatere yaeiboke wanen mbai ro miyae mokainyehake Raei a elalere boronate hila rabo halenate.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Nda hee anire maluwate yo na roibu yarate. Naei hokate rambun wali hena bonare enaiyaronde ro miyae. Nebei mekai yaere Allahle wali nibi kelaeimi ro miyae nemene rei mai konate. Neyae bolure molate yo bele anire maluwate yo bele wanen yaeiboke.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Nebei mekai yaere nda a na hele yembonde, ‘Hi yae molonde hi yae maluwembonde.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Reyae ukamale mayae omoloikoi anuwaungare ensokombere. Ro miyae hiwa aimoloukoke, mayae ekaube nebei yo yae bolu molaikoke na anibe ensokombe.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nebei Samaria kanina miyae yae elewole, “Raei u mekai wa mekai mokowale Yesus nanemene weufekoke.” Neyae a isaeiwoumine Samaria yona ro miyae helen Yesusre na hele Wali Ondofolo yae elewate.
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Samaria ro miyae Yesusle bokore mekate mo Nare moi hurewainye nebei yo bokone nekendere. Nebeinye ya bee hele Yesus nebei yo bele nekaikoke.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Benen ro miyae helen sele Yesus elewole are boraikokene Nare hila rabo halewainye.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Nebei yona ro miyae nda maengkere wainye, “Meyae hila rabo halaenne weyae uwamae a aerene mo ban. Rabuhine ban menaeijae Naei euwara elewole a borandekokene nane merau maeisaei Neyae nana hesele nda kani kela hole moloiboi naei Ro.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ya bee Sikar yone nekeukokera mo, Yesus Naei Galilea kanire ewole.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 (Yesus naei euwara Nenaeijae eleukoke, “Yendo kayaalo mbai na yone yanne foi yae ei ehawei, nebeinye ro miyae nare be ehinei.”)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Nebei hee Galilea kanire eke bae, nebeinya ro miyae na kena u foi moi sele ei hauwainye. Paskah ya kaban Yerusalem yone ekate nenaei Yesus na me u mokowolere ijoko yae erewainye.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Nebeisa benen Yesus bukeufike Galilea kanina Kana yore honolere meke, bere bu hosoro ukeunge anggur bure yeuboke ijende. Kapernaum yona ro mbai Ondofolo Herodesle kaliare mokowole ro na kelu erane kowole.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Neyae borouboke Yesus Yudea kanira Galilea kanire mekene bae, eke Yesusre riwounge Kapernaum yore mende na fa era hereinyen-hereinyen kowole onomire inyendere.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Yesus nda rore weunge, “Mayae rambun emere-emere ijoko ereiboinye Reyae Wali Ondofolo yeubokalere mayae hila rabo ehalei sului.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ondofolo Herodesle kaliare mokole ro yae weunge, “Tuhan, u hale yae mele raei fa neherei yae.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yesus yae weunge, “Eye! Wa fa ninae onomi rouke.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Nibi nolone nare ewole mo na yebaei bubaei be huhu baikoke. Mekate wainye, “Wa fa ninae onomi rouke.”
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Nebeinye nda yore hineumi, “Makei haei yae uwa naume hireungeboke?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Naeko na u bene meungenekeufike na hele nebei haei yae Yesus a ukeunge, “Wa fa onomi rouke.” Nebeinye na miyae fa-fa na imae ei obe einya yo bele nemene Yesusre hila rabo halewainye.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yudea kanira Yesus bukeufike Galilea kanine meke heera Neyae rambun emere-emere mokowolera roko bee nendo mokouboke.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?