João 11
SET vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nebeinye nemaen wa bee Yesusre isaeinyainyebondere ukeimile ekate, “Tuhan, Weyae kenare kanae kiyae, erane kole ya.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Lazarus erane kole a Yesus borouboke mo elele, “Nebei era buloo ekekole herende naeise ban, nebeibe nda wanen yembonde yae Allahre hili enainyehebende. Nebei wanen maere Reyae Allahle Kelu hili enaisehebende.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Nda name: Marta yae, Maria yae, Lazarus yae, Yesus na hele kena buhae heumiyeke.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lazarus erane kole naeise Yesus borouboke hororebe, nebei heera mehauwae na kena herawemmiboke nebei anuwaunge ya bee hele nekeukoke.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Nebeisa wa Yesus yae Naei moisa orowate yore weumi, “Mem, eyae Yudea kanire benen bukemabonde emalere.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Nebeibe na moisa orowate yo yae wainye, “Guru, manemfa fere nebei kanina Yahudi ro miyae Ware ruka yae hainyayeikotere kowate. Nebei anuwau londe yae benen bukeufinde elere wamae?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 ((Yesus Naei wali nibi keleumi naeise Allah merau raungehike bele hehe bele ahuneuboke)) hineumi, “Rai hukai na heki me bee oro nen bee bele huluibe ya. Nebei hee yae ro miyae eyewole kiyae enaleisi sului, rabuhine ban nda kani kelana hehe yae naeikoyeungene.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Nebeibe ro miyae huae yae oro nende kiyae naleise-naleisi konende, rabuhine ban na uwana hehe banne.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Naei wanenda Yesus ukeumira nebeisa benen weumi, “Aei kahili Lazarus ijongkune eke honole. Nebeibe Reyae nda hee nebei yengkeikoise erelere.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Na moisa orowate yo yae wainye, “Tuhan, Lazarus ijongkune honolena, neyae onomi rowende lonbe.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yesus Lazarus hereke abe haraungeboke uwoumibe, nebeibe na moisa orowate yo yae onaeikoke. Lazarus ijongkune ekehonole yae naei u benera nekewaimi.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Nebeinye na yaka yae Yesus weumi, “Lazarus hereke ya.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Reyae helen foi yae elale nebeise yeuboke ya Rangkele ban, mai foi naeisene. Emale, menaei ijoko yae erembombe wa Reyae Wali Ondofolo yeubokalere hila rabo halembe. Mem, mana eyae Lazarusle bokore ema.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tomas, nane merau Didimus yae kaenewainye kiyae, naei kahili hiwa yore weumi, “Eyae nanembainye emaherembonde naeise mem, hakomangkon ema.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesus nebei anuwaunge eke hee nebeinya ro miyae eleuboke, “Lazarus ruka buleinye aitaufike ya keli nendobe yeuboke.”
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betania yo Yerusalem yo kelaeunge honole nahau km 3 hului.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Martale Mariale neneu hereke kena beko nekewotere, Yahudi ro miyae helen kena foi yeise hokoumeke.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Yesus mewolere Marta boroubokene, ei aiboise eke, nebeibe Mariabe imaene nekewole.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta yae Yesusre weunge, “Tuhan, nebei ya weyae ndane nekemae yae reneu eherei sele.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Nebeibe nda hee reyae raeisaei sele, Allahre riyeungehinde rambun Ware inyete hele.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesus yae Martare weunge, “Weneu benen walembonde.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta yae weunge, “Reyae raeisaei nda kani kela hubare ennemokonde ya, ro miyae anyainyu kommile heene, neyae annunde.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesus yae weunge, “Reyae niyae ro miyae herewate areminunde bele wali isemile bele Kiyae. Nde yae Rare hila rabo halensele kiyae hereube horore benen walembonde.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nane merau ro miyae na waline nekele hee Raei a elalere hila rabo haleufena eherei ohonoyei. Naendae wanen, nda a wawalere weyae hila rabo haleyae?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Marta yae weunge, “Tuhan, reyae Ware hila rabo halaewale, Weyae Allahle Kelu, Wali Ondofolo nda kani ei kela eise mendere elewate Kiyae.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta nebei wanen ara ukeunge mo Mariale weise na hibi aloungekoke ewole. Eke Maria nangkaei kelaeufa weunge, “Guru, ndane ekenekele, waei a elelene nebeinye Waei kaeneikoise male.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Nebei wanen a ukeungene Maria u hale me hale aunguke na hibi aloungekoke eke Yesusre eisubayeikokete.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Neyae eke hee Yesus namman nda yo eise emeyeisi. Martale hubayeikokete anuwaunge mo namman nekewole.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Yahudi ro miyae imaene Mariare kena foise mokainye yo nanembainye nekatera erainye Maria u hale yae aunguke aloungekoke elene, nda yo na moisa hakoinyekoke. Naei u benera nekewaimi bulei tande ele, rimere endimendere.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Yesus nekewole anuwaufe Maria eke hee, Yesusre erekeunge oro helen-selen mae noro bene roroukoke weunge, “Tuhan, nebei hee yeuboke Weyae ndane yae, reneu eherei sele ya!”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesus erewounge Maria rimewole nane merau Yahudi ro miyae Mariare hakainyekoke mewate yo erewoumi rimewatene, na kena moheuboke beko hele hubawounge.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Nebeinye Yesus yae hineumi, “Makei ijenne molaufake?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Nebeisa Yesus na rime bele rimewole.
35 Jesus chorou.
36 Yahudi ro miyae nebeinye hebewate yo yae elate, “Erenne, Lazarusre na kena buhae helebe heunge.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Nebeibe hebewate ro miyae nolona hiwa yo yae elate, “Neyae mbai kumbana yore mokowoumi ijoko erewate. Neyae na hului eherei naeise hee neungehaube, Lazarusre onomi yeungele. Rahene Neyae foi mokoiboise heki hele emei?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Yesus kena beko hele hubawounge yae molaisake ruka bulei kelaeufe eke. Nebei bulei ahe rukabe halaeikoke, ruka kaban mae na romaufe ahaeikoke.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yesus yae weumi, “Nebei ruka wenne!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Nebeibe Yesus yae Martare weunge, “Reyae ware a wewekawalebe ya, weyae hila rabo halelena, Allahle nene waewae weyae ijoko ereubonde.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Nane rukare mo wekainyele. Nebeisa Yesus na be yakure yae weuweke mo Naekore ebeline bounge, “Arai, helen foi sele wawale Weyae boroyaraene.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Reyae raeisaei sele Raei ebeli kali Weyae na rokone baei boroyarae, nebeibe nda ro miyae helen arilewole Ware foi oroiboi. Nda a bawale, Weyae Rare ukarae mekalere hila rabo bele halenate naeise Raei riyeufikale a hului mokoibo.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Nebei wanen ebeli bowoungera kali na kaban mae kaeneunge, “Lazarus, ainyu meituwe!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nda ro hereke norona mena malo lenan rinyainyekoke bele na be yoise felainyeboke malo bele aunguke meukuke.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Nebeinye helen sele Yahudi ro miyae Mariare eise mekaisauwainye yo Yesus mokoukokere erekate hee Nare hila rabo halewainyele.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Nebeibe hiwa yo Farisi holona bokore ekate, Yesus yae mokouboke a nemene huwaimikoke.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Nebeinye Farisi holona bele imam yun-jun bele Yahudi naei yoyo koseyo kaenaimikoke, riyane arileufike nekewate wa waimi, “Nda ro rambun emere-emere mokolene, eyae rahe yae mokomambondere?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Nda mokolere eyae na hibi waemansindena, ro miyae nanemene Nare mo hila rabo halenainyele. Nebeisa ondofolo kaban na felayo menate ((Yesus nda kani naei Ondofolore ranenaijendere fe faenatene)), Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae bele aei yo yan bele beko mokonainyebonde.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Nebei yoyo koseyo riyare nekewate nolona ro mbai na ro Kayafas. Nebei ralo yakama naei imam yoni-yoni naei yunde neyae nekewole kiyae yae weumi, “Mayae maisaei ban mo!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Nane merau na foi naeise uwa ehubaisi kaube. Ro miyae aerene naei foi sele ro mbai herende. Nebei mekai yaere nda yo kaban yan kaban beko omokoiboi.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Naeinya hesele Kayafas nda a eleukoke naei u benena ban. Nebeibe imam yunde nebei ralo yakamane nekewolene, Yesus Yahudi ro miyae aerene herende abe Allahle Roh walora nuleungekoke.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Nane merau Yahudi ro miyaere mo ban, nebeibe Allahle fa-fa here ware waeibokere arilemmihindere nane merau mbainye mokommibondere Yesus herende.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Nebei aerene nebei yara Yahudi yun-jun Yesusre honaibondere na merau huba rawaiboke.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Nebeinye Yesus Yahudi ro miyae helen bene eyakaiboi mo, a kala-kala kelaeunge kulun uke, yo mbai na ro Efraim nebeise eke. Na moisa orowate yo bele nebei anuwaunge ekainyekewate.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Nebei hee Yahudi naei ya kaban Paskah nobeungekokene ro miyae helen nebei ya kaban namman mae naei era hena huluinye nauwa yolo-yolo mokoiboise na yora yora Yerusalem yore mo hokoweke.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Yerusalem yore hokoweke yo ekate Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene mo Yesusre baewainye. Hi yae hire hineunge, “Naendae hubanae, nauwa nda ya kabande emei era?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Nda a wanen elate, rabuhine ban nebei hee imam yun-jun bele Farisi holona bele a ukaimile, neyae Yesusre ikilenaibonde naeise nde yae Yesus ennekende anuwau naeisaeinya, nda yore isaeinyaimibonde hele.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?