Atos 4
SET vs ARIB
1 Petrusle Yohanesle ro miyae arilewolere namman ane weimi yae, imam-imam bele Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae kayaare hebate na yun bele Saduki ro miyae bele hokolo bee naei bokore mekate.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Petrusle Yohanesle yae kelewoimi Yesus herekera aungukene, na yaka yeuboke Yesusle walora ro miyae herate yo walenaibonde. Nebeise mekate yo na kena ikele, ki yae bewate.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Nebei yo hokolo beere ikilaikoke ekate kawa einye haeimikoke. Be baheubokene, hokolo bee na nebeinye ahaeimikoke hebeimeke ya heuboke.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Nebeibe ro miyae helen hokolo bee yae kelewoimi a borowate yo na hele yae elewate. Nane merau hila rabo halewate yo holona ro yoni-yoni baraikoke, nemene 5.000 hului yeuboke.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Ya heuboke mo, Yahudi yun-jun bele Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyaeiboke kelaeimi yo bele Yerusalemne riya arileufike nekewate.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Hanas imam kabande nebei hee nekewole, Kayafas yae, Yohanes yae, Aleksander yae, nane merau imam kaban Hanasle imae mbainya nekate yo bele nane merau hakaimiboke.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Petrusle Yohanesle nebei yo bere yawaimiboke ekete wa hinewaimi, “Ndele elae yae, ndele ro yae ndi ro na u nimainyekoke kiyaere mayae onomi ikeunge?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Petrus, Allahle Roh yae aungebokene weumi, “Mayae Yahudi yun-jun arilaufike,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 mayae nda ro kena nime haba yae foi mokenneboke nane merau onomi naendae wanen mae rouke are maere hinemmehimberene mana ya ndare yawaumeboke mekende?
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Mayae nane merau Israel ro miyae yoni-yoni nda a mayae isaeyembombere borombo: Nebei Nasaret na ro Yesus Wali Ondofolo Kiyaele ro yae nda ro onomi fokare rouke mana mai bene meke hebele eraunge. Mayae nebei Yesusre ohaline baukoke, nebeibe Allah benen waleungeboke.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Nda Yesus mbaibe homofae yolo-yolone molaikoke,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Nda kani kela ewole mewole ro miyaere wali hena bona yemmile naei elae Allah yae Yesusle me einye kinyewounge, nebei wanen elae hire hare eyei.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Hokolo bee buhae ohokoiboi ban mae a na bene-bene uwoiminye nane merau neyae isaei eisaeyeikoi ro hosorone, nebei yoyo koseyo fa yae bowate, a nou hewate, nda ro bee Yesusle moisa orowate yo.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Onomire rouke ro bele Petrusle Yohanes bele nanembainye hebatene, nebeinye yoyo koseyo a ban faeu ban yaeiboke.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Hokolo name nebei riyare nekate obe eisa ukaimile aibaleke. Nebeisa na mo-mo riyane arileufike, naeise naeise elate,
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 “Naendae wanen mae nda beere mokomamibondere? Amere eleikoi sului. Eyae nemene aeisaei bangka mo nane merau Yerusalemna ro miyae nemene isaeyaeiboke hokolo bee yae rambun mbai eme hele mokoiboke.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Nda abe heraeinyaimile bele, men, hokolo beere a romou han mae komamikonde benen ro miyae hiware Yesusle ro ehuweyeijae hele.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Petrusle Yohanesle benen ukaimile eise meyeuboke, a elae yae waimi, “Benen Yesusle ro eitoi yae nane merau ekeleyeijae!”
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Nebeibe hokolo bee yae beiboke weimi, “Menaeijae hului rannehi, Allahle ro be ro yoinye mainya a waume bele Allah a weume bele, makeibe meyae hakakonde?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Rabuhine ban menaei ijoko yae erewonde bele angkaei yae borowonde bele rambunde naendae mekai yae eyelei anekendere?”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Hokolo beere a huku-huku kowaimi wa benen hayaeimikoke. Nebei yoyo koseyo hokolo beere ehee bukulure inyaimilere nibi ban erewate. Rabuhine ban ro mbai onomi roukene ro miyae helen sele Allahre buma kaewainye.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Onomire rouke kiyae na ralo yakama rorele u bee moi hayeukoke.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Petrusle Yohanesle hayaeimikokera homo mbainye orajeke yo bokore ekete, imam yun-jun bele Yahudi yoyo koseyo bele uwaimi a nemene huwoimi.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Hokolo bee yae elewote boraikokera nebei yo na kena mbai yae na a bulau wae Allahre ebeli bowainye, wainye, “Allah, kun wau bu yau neinya honate rambun-rambun Waei me yae mokowoyae.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Waei Roh yae Wa yebaei bubaei maei yobe Daudle euwara Weyae nda a elewoyae,
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Nda kanina kelana ondofolo yoni-yoni
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Nda Daud eleukoke a wanenbe yeuboke. Nda yo einya ondofolo bee Herodesle Pontius Pilatusle nane merau Yahudi ro miyae ban bele Israel ro miyae bele nemene riya nekaikoke. Yesus, Waei yebaei bubaei yolo-yolo renden, Waei Wali Ondofolore eleubokae Kiyaere bekore mokonainyebondere.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Neyae mokaiboke rambun nebei nemene Waei elae randa nane merau Waei are eleukokae huluinye yaeiboke.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Mana Allah Waei ijoko yae eramae maere a huku-huku kowaime. Meyae Waei yebaei bubaei Waei ako faeukore huwemamiyendere maere be kaleimeha.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Allah Waei me neinye meu, Yesus, Waei yebaei bubaei nene waewae nekele Kiyaele Ro walora era yo buloo yo onomi yeumile, rambun emere-emere mokole.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Allahre ebeli bainyehike mo, na nekate ijen oinyeu wae hinewole. Nebei yo arilewole nemene Allahle Roh yae maemae koumikoke nane merau Allahle ako faeukore buhae hokoiboi ban mae ro miyaere huwaimi.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Nebei ro miyae hilare rabore halewate yo nemene na kena mbai u mbai. Nebei nolora hi yae naei rambun naei uwa mbai naei yae eleikoi. Nemene na mena-mena rambun honate nemenaei bangka mo.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Elae wake kaban sele nebei abu ako naei uwane keteumiboke. Nebei elae walora isaeyaeimiyeke, Tuhan Yesus herekera waleuboke. Allah nebei yore kena buhae kaban aere ban mae hewoumi.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nebei nolora hi yae rambun kalo omoloiboi, rabuhine ban roko mbemba imae bele kani bele yo naei imae, kani, roi naise heiboyate na roise mo rowate mate
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Yesus na abu ako naei bene raisiyaimi. Neyae hire-hire kalore molounge huluinye wahewaimi.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Nebei sului mbai Yusuf, Lewile orona mena Siprus yokobana ro. Yesus na abu ako yae nare nane merau Barnabas yae kaenainyeke. (“Barnabas” na mekai “kena hara roroyeumi kiyae”.)
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Neyae nane merau naei kani roi naise heuboke. Nebei roi rouke meke nebei abu ako naei mene ikeumi.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?