Atos 23
SET vs ARIB
1 Paulus nebei Yahudi yoyo koseyore ijoko neumiboke erewoumi wa, weumi, “Aka naei baeke naei, meke mana yane Allahle ro be ro yoinye raei kena une na ijen naeise weufe a na foi mo.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Paulus nebei a eleukokene, imam kaban Ananias Paulus na kelaeunge hebate yore ukeumi Paulus neuwabe mefae yae ahunainyeboke.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Paulus imam kabande weunge, “Allah ware mefae ma ungete, wa kena u foise yolo-yolore eleyae kiyae! Nebeisa meunguweubokae Musale walora wali heere foloukoke homofae huluisa raei walire hului raufehindere. Nda mefae ukamae ahunaiseboke walora Musalena a weyae asasibe koukokae.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Nebei yo Paulusle kelaeunge hebate yo yae wainye, “Na mekai ban sele weyae Allahle imam kabande a beko yae weungelere!”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Nebeibe Paulus beufoke weumi, “Aka naei baeke naei, reyae raeisaei ban neyae imam kabande hebele. Na hele, Allahle homofaene honole, mai yona yanna ondofolo kosere a beko faeu beko eweyeijae.”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Paulus naeisaei yeuboke, nda Yahudi yoyo koseyo hiwa Saduki ro, hiwa Farisi ro. Nebeinye na a kaban mae Paulus weumi, “Aka naei baeke naei, reyae Farisina ro nane merau maeko Farisina. Rare mekaube ndane huluise ranaisehindere, erabuhi aerene ban, herewate yo anainyunde reyae a hele yae elalene!”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Nebei are mo eleukoke bae, Sadukine Farisine aku bumana nekate eke holo beere waheukoke.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (Saduki holona yo yae elate, ro miyae herate yo benen ainyui, malaikat ure yeuboke, unulu nane merau u. Farisi yae elate ro miyae herenate yo anainyunde, malaikat nekate, unulu nane merau nekate.)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Aku nau kaban sele keteuboke Farisi Musale walora wali heere foloukoke a isaeyaeiboke kelaeimi yo hiwa Paulusle aerene aku howate elate, “Rahe a faeu me u beko mokouboke? Nauwae, unulu hi yae malaikat hi yae nare weungekoke era!”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Nebei kali maleu-maleufa kaenewate kabanire bewole. Nebei fela yun buhae hokoungeboke nendon Paulus na uwabe yo yobonate nolora beere wahengkonde bele. Nebeinye naei felayore ukeumi Paulusre nebei ro miyae nolora yawainyehoke, felayo naei ongko imae kabande ekate.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Nebei reniai mo, Tuhan meke Paulusle bokone meufebeunguke weunge, “Paulus, buhae ohokoijae. Yerusalemne Raei ako faeukore wamae hului mbai, nebei sului mbai Roma yone Raei a eumihuwende.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Ya heuboke na rene mo, Yahudi ro miyae hiwa holo mbai mokaiboke. Nebei yo a holo yae kaikoke na moni mo nekenaimende, Paulus honaibondera wa bu anenaisinde raman anenaikonde.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Na ro helen nen holo wokainyele mewate yo rorele u beere moi hayeukoke.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Imam yun-jun bele Yahudi yun-jun bele naei bokore ekate waimi, “Meyae here wali. Raman bu anei mo nekemamende Paulusre homabonde wa, raman anemale.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Mana mangkele Yahudi naei yoyo koseyo bele fela yunde homo yae molongkombe riyennehimbe. Wennele Paulus benen mai bene yende na wali foi yae kolonainyekonde. Meyae nibine rakemahande, mende, na hibi homabonde.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Nebeibe Paulus nemaenbe fa yae nebei mehinin kolowainye isaeyeuboke. Eke felayo naei ongko imae kabanne Paulusre ukeunge.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Paulus nebei fela yunde hebate ro mbaise kaeneungekoke meke weunge, “Nda hokolo fa yaweinyoho mai yumbe bokore eu, naeinya a mbai rouke mekere wennelere.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Nebei fela yunde hebate ro yae nebei hokolo fare yaweungehoke ekete nebei fela yunde weunge, “Paulus, nebei ro kawane haennekoke kiyae, rare ukeufe nda hokolo fa waei bokore yaweungehokale meke, neyae a mbaise ungetere.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Nebei fela yun nebei hokolo fare na mera ikileungeboke yaweungehoke enere nenaei wanen mae ekete hebeiboke hineunge, “Rare rahe are weufelere weyae mekae?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Nebei fa yae weunge, “Yahudi ro miyae a mokainyehake ware ungayete benen Paulusre yawennehombe Yahudi yoyo koseyo naei bere embere. Naei waeli bewate Paulus benende Yahudi yoyo koseyo bene naei beko mokowolere na foi yae hele halenainyekondere.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Nebeibe weyae nare ehakoimimae. Rabuhine ban, ro rorele u beere moi hayeukoke hului, na ro helen nen nibine nunne ahenaikonde nare habenainyehandere. Neyae nemene a holo kaikoke, ‘Eraman anei mo nekenaimende Paulus honaibonde wa, raman anenate.’ Nda hee nebei yo nemene ninae mokainyehake, waeinya a hokoukondere rakate.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Nebei fela yun mae weunge, “Rare nare mekae ukarae, hire-hire eyakaijae mo.” Nebeisa nebei fare ukeunge ewole.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Nebei fa ewole mo, nda fela yun na keleena ro bee kaeneumikoke mekete weumi, “Mayae ebe mokonehabe fela bele yo nemene 200, kuda randa felayo nemene 70, ro menda bele yo nemene 200. Ro miyae yarele me henayende nekemale hee, mayae kulun wembe Kaisarea yore embe.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Paulus yae efilengkonde kuda bele mokonnehambe. Na foi moi yae yawennehombe embe Yudea kani naei Gubernur Feliksle bokone.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Hokolo beere a weumikokera mo, nebei fela yun homo moloukoke ikeumi. Nda wanen mae na homo moloukoke,
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 Gubernur Feliks, waei kendan wameranne reyae melaeyaewale. Onomi foka raeisa, Klaudius Lisias!
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Nda ro Yahudi ro miyae yae ikilaiboke, ebi fere bele riyau wainyeboube. Reyae borale neyae aei Roma yona yanna rone, nebeinye reyae raei felayo bele mekande hayaennekoke.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Rangkele isaeise roufelere rahene nare heiko-heiko kainye, reyae Yahudi naei yoyo koseyo bere yaweungehokale ekende.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Rahe aerene kawane hebendere nane merau honaibondere reyae hinewale baewale ehubayeikoi mo. Naei wali heere foloukoke a koimeyate aerebe, Paulusre heiko-heiko kainyemeke.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Fa mbai raei bokore meke isaei ikeufele, Yahudi ro hiwa merau rainyehike nare honaibonderene, reyae na hibi waei bokore yae ukamaele yawainyehoke ate. Nare ahunainye yore ukamaele waei bokore enate nda aku hate kolonnele.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Nebei fela yun naei ukeumi a huluinye na hibi mokowate. Paulusre nebei reniai mo yawainyehoke ekate Antipatris yone.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Ya heuboke bae, kuda ranna yore naimihike Paulus naei ewate, nebeibe hiwa yobe bukaibokate.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Nebei felayo kuda randa Kaisarea yone ekate, nebei homore mo Gubernur Feliksre ikainyele, nebeisa Paulus naei mene kinyainyeboke.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Gubernur nebei homo koukoke baeufoke mo, Paulusre hinewounge neyae naei sele makeinya ro. Isaeyeuboke Paulus Kilikia kanina rone,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Gubernur yae weunge, “Foi, ware ahunayete yo ndare menate hee wa, reyae ware a hinereikote.” Nebeinye ukeumi Paulusre Herodesle obe foinye kayaa yae hebenainyele.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?