Mateus 9

SCH vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jisua rukuonga a chuonga, dîl râl rakânin a omna khopui tieng a kîr nôka,
1 E, entrando no barco, passou para a outra margem, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado numa cama.
2 mahan mi senkhat ngeiin phalkhatthi a jâlmun leh a kôm an hong rojôna. Jisua'n taksôn an dôntie hah a mua, phalkhatthipa kôm han, “Ka nâipasal rathanngam takin om roh! na nunsiengei ngâidam ani zoi,” a tia.
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo; perdoados te são os teus pecados.
3 Hanchu Balam minchupu senkhat ngeiin an mulungrîlin, “Hi mi hin Pathien a rilsiet kêng!” an tia.
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Jisua'n an mulungrîla an mindon ngei hah a lei rieta, masikin an kôm han, “Ithomo ma anga neinun saloi hah nin mulungrîla nin mindon?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vosso coração?
5 ‘Nu nunsiengei ngâidam ani zoi,’ nônchu, ‘Inthoi inla, lôn ta roh,’ ti hih kho hi mo a ti abai uol?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer ao paralítico: Perdoados te são os
6 Miriem Nâipasal hih pilchunga nunsiengei ngâidam theina rachamneina a dôn, ti nangni lei min mu rong” a tia. Masikin phalkhatthipa kôm han, “Inthoi inla, na jâlmun luok inla, ni ina se ta roh!” a tipea.
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse então ao paralítico: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
7 Ha mi hah ânthoia male a ina a se zoi.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Mipui ngei han maha an mûn chu, an chia, miriemngei kôma ma anga rachamneina pêkpu Pathien an minpâk zoi ani.
8 E a multidão, vendo isso, maravilhou-se e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Jisua'n ha mun hah a mâka, a senân sum rusuongpu inkhat a riming Matthew an ti, a sukmuna ânsung lâitak a mua, a kôm, “Ni jûi roh,” a tipea.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem chamado Mateus e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Jisua hah Matthew ina bu a nêk lâitakin, sum rusuongpu tamtakngei le mitelloi ngei an honga, Jisua le a ruoisingei dosânga bu an nêkpui ngei sa zoi.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Pharisee senkhat ngeiin maha an mûn chu a ruoisingei kôm han, “Ithomo nangni minchupu'n hi anga mingei leh bu a nêka hi?” tiin an rekel ngeia.
11 E os fariseus, vendo isso, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Jisua'n an chong hah a lei rieta, an kôm han, “Mi dam ngeiin doctor nâng ngâi mak ngeia, mi damloi ngei vaiin kêng an nâng ngâi.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim, os doentes.
13 Pathien lekhabu'n: ‘Lungkhamna kêng ku nuom, inbôlna sa ngei nuom mu-ung,’ a ti hih, se ungla a omtie va riet roi. Midikngei ralam ranga juong ni mu-unga, midikloingei ralam ranga juong kêng ki ni,” tiin a thuon ngeia.
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício. Porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Male, Baptispu John nûkjûi ngei Jisua kôm an honga, “Ithomo keini le Phariseengei hin bungêi kin tho bang ngâia, na ruoisingei rêkinte an ngêi tet ngâi loi?” tiin an rekela.
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós, e os fariseus, muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Jisua'n an kôm han, “Inneina sâknêk thona taka khuolmingei hah moipumapa an kôm aom sûngin an beimindong rangin nin mindon mini? Ni thei no ni! Hannirese, an kôm renga moipumapa an tuong pai pe nikhuo la tung ata, ma tikin chu bu la ngêi an tih.
15 E disse-lhes Jesus: Podem, andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 “Tutên puon muruo hah puon thar hâr leh chitpho ngâi mak ngeia, puon thar hah inchirup ata, puon an ongna hah manêkin lien uol nôk atih.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em veste velha, porque semelhante remendo rompe a veste, e faz-se maior a rotura.
17 Tutên uain thar savun ûm muruoa thun ngâi mak ngeia, thun ngân senla, uain thar han savun ûm hah mûtkhoi ata, uain le savun ûm hah mangnaboi chang atih. Manêkin chu uain thar chu savun ûm thara an thuna, an ruonin asa ngâi a tia.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás, rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Jisua'n hi chong hih a misîr lâitakin, Juda ruoipu inkhat a honga, a makunga, khûkinbilin a kôm han, “Ka nâinupang atûn renghan a thia; aniatachu hong inla, a chunga nu kut minngam inla, hong ring nôk a tih,” a tia.
18 Dizendo-lhes ele essas coisas, eis que chegou um chefe e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Masikin Jisua ânthoia male a jûia, a ruoisingei khom ama leh an se sa.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu- o, e os seus discípulos também.
20 Nuvengte inkhat kum sômleinik hulloia damloinu han Jisua nûka a honga male a puonmor a tôna.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla da sua veste,
21 Amanu nanâkin “A puon morte luo khom tôn inlang chu dam kelen ki tih,” a tia.
21 porque dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, ficarei sã.
22 Jisua ânhei titira male amanu hah a mua, a kôm, “Ka nâinupang rathanngam takin om roh! na taksônna hih na dampuina ani,” a tia. Ha mit misim kongkâr han nuvengtenu hah a hong dam zoi.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Hanchu, Jisua hah ruoipu ina han a lûta. Berlem tum ngâi ngei le mithi-uop mipui kuorchok omngei hah ava mûn chu an kôm han,
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas e o povo em alvoroço,
24 nin rêngin “Jôkpai roi! Nupangte hih athi nimaka, a in kêng!” a tia. Hanchu anni han ama hah an munuisana.
24 disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riram-se dele.
25 Hannirese, mipui ngei an notpai ngei suole harenghan, Jisua hah nupangte omna khâltana han a lûta a kut a sûr pea nupangte hah a hon thoi zoi.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Ma roi hah ma ram pumpuia han ânthang zit zoi.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Jisua'n ma mun hah a mâka, ava sên chu mitcho inikin an jûia, “David Nâipasal, inrieng mi mu roh!” tiin ân in-ieka.
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando e dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Jisua insûnga a lûtin chu, mitcho inik ngei hah a kôm an honga, male Jisua'n an kôm, “Nangni mindam thei ki tih, ti nin iem mo?” tiin a rekel ngeia.
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Male Jisua'n an mitngei a tôna, an kôm, “Nin iem anghan nin chunga tung rese!” a tia.
29 Tocou, então, os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Hanchu an mit ahong vâr pe ngei zoi. Jisua'n, “Mahi tute kôm ril no roi!” tiin chong a be ngei sabaka.
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém
31 Hannirese, anni ngei hah an sea, ma ram pumpuia han Jisua chungroi hah an va mazarzit zoi ani.
31 Mas, tendo ele saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ha mingei hah an mâkin chu, mi senkhat ramkhori sûr chong theiloi inkhat Jisua kôm an hong tuonga.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Aniatachu ramkhori hah notpai ani suole, harenghan ma miriem hah a hong chong thei zoia, mi murdi'n an kamâm sabak zoi. “Israelngei lâia hima anga mi reng hih la mu ngâi mak me!” an tia.
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Aniatachu Phariseengeiin chu, “Ramkhoringei an ulientakpa'n kêng Jisua hih ramkhori rujûl theina ranak a pêk ani hi,” an tia.
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Jisua'n khopuingei le khuo chîn ngeia a chai titira. Synagog inngeia a minchua, Rêngram Thurchi Sa a misîra, damloi murdi le natna jât tamtakngei a mindama.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do Reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Mipui ngei hah a mûn chu, a mulungrîla anni ngei inriengmunân a sipa, belringei ahôlpu boi angin, kângdoiin le san rang boiin an om anni sikin.
36 E, vendo a multidão, teve grande compaixão deles, porque andavam desgarrados e errantes como ovelhas que não têm pastor.
37 Masikin a ruoisingei kôm han, “Bu ât rang chu atam sabaka, aniatachu, a mintûp ranga sinthopungei chu tômte an ni.
37 Então, disse aos seus discípulos: A
38 Masikin a bu ât ranga sinthopu ngei a juongtîrna rangin bu pumapa kôm han chubai tho roi,” a ti.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande ceifeiros para a sua

Ler em outra tradução

Comparar com outra