Mateus 26

SCH vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hanchu Jisua'n ha chongngei murdi hah a ril zoiin chu a ruoisingei kôm,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Sûnnik suoleh, Kalkân kût hong om atih iti nin rieta. Miriem Nâipasal hih jêmdel rangin pêk nîng atih,” a tia.
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Hanchu ochaisingei le Upangei hah Ochai Inlal Caiaphas inpuia intongna an neia,
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 inrûkin an sûra, an that rang lam an mintuoa.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Nikhomrese, “Kût sûngin chu ni no rese, mipui lâia injêlna tete om duoi nih,” an tia.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Hanchu, Jisua hah Bethany'a aphârpa Simon inah a oma.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Jisua bu a nêk lâitakin, nupang inkhat alabaster bilôrin sariek mirimhoi man luttak ahong chôia, a luah a buok pea.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Ruoisingeiin an mu inchu an ningathika. “Irangmo hi anga a inchek hi?
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 Hi mirimhoi hih man tamtaka zuora, inriengngei kôma sem thei kêng ani,” an tia.
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Jisua'n an ti ngei hah a rieta, an kôm, “Ithomo hi nupangnu hih nin rokôk? kata rangin sin asa le enhoi tak ai tho ani.
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 Inriengngei chu nin kôma om tit an nia, hannirese, kei chu nin kôma om bang noning.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Hi sariek mirimhoi ka takpuma ai buok hih phûm ranga ni sinsiamna ranga ai tho ani.
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Atûn, chongdiktak nangni ki ril, rammuol pumpuia thurchisa an misîrna nâma, hi nupangnu sintho khom hih ama riettitna rangin misîr sa ngâi an tih,” a tia.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 Masuole Ruoisi sômleinik ngei lâia inkhat a riming Judas Iscariot an ti hah ochaisingei kôm a sea
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 Male ama'n, “Jisua nangni ki minsûr inte imo mi nin pêk rang?” a tia. Anni han sumdâr sômthum an tela ama an pêka.
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Masuo renga chu Judas han Jisua an kuta a pêk theina rangin chuminrên a rok tit zoi.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 Cholboivâipôl Kût ni sûn motontakah han, ruoisingei an honga, Jisua kôm, “Kalkân Kût hih khotieng mo va minsûk unglang nu nuom?” tiin an rekela.
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Ama han an kôm, “khopuiliena mi inkhat kôm se ungla, a kôm. ‘Minchupu'n ko zora anâi zoia; ku ruoisingei leh Kalkân Kût ni inah mang kin tih,’ a ti va ti roi,” a tia.
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Jisua'n an kôm he a be lam angtakin an thoa, Kalkân Kût hah an va minsûk zoia.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Kholoi ahong nînchu, Jisua le ruoisi sômleinik hah khalâi ottin an insung lâiin.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Khalâi an ot lâitakin Jisua'n an kôm, “Nangni ki ril, nin lâia mi inkhat hin ni minsûr a tih,” a tipe ngeia.
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Hanchu ruoisingei mulung dûkatonga, a kôm, “Pumapa, keima mo mi ni ti?” tiin inkhat inkhatin an rekel paka.
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Jisua'n an kôm, “Khênga vâipôl mi pûrpuipu hin ni minsûr a tih.
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Pathien Lekhabu'n ai ti anghan, Miriem Nâipasal hih thîng a tih, nikhomrese, Miriem Nâipasal minsûrpu chung chu arik bâk rang na! Ha miriem ha chu ânzir tetloi nisenla ata rangin sa uol a tih,” a tia.
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 A minsûr rangpu Judas hah a hongchonga, “Minchupu, keima mo mini ti tatak?” tiin a rekela. Jisua'n a kôm, “Nên ti hate” tiin a thuona.
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Hanchu an sâk lâitakin, Jisua'n vâipôl a lâka, râisânchong a ril zoiin chu a khoia, a ruoisingei kôm a pêka, an kôma, “Lâk ungla, sâk roi, hi hih ka taksa ani,” a tia.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Masuole chu, kilât a lâka, Pathien kôm râisânchong a ril zoiin chu an kôm a pêka, “Nêk roi, nin rêngin;
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 ma hih ki thisen mi tamtak nunsie ngâidamna ranga suok rang, Pathien chonginkhit mindet rang chu ani.
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Nangni ki ril, Ka Pa Rêngrama nangni leh uain thar ke nêk ni atung mâka chu hi uain hih nêk nôk khâi no ning,” a tia.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Masuole chu la inkhat an thoa, an tho suolechu Oliv tâng tieng an se zoi.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Hanchu Jisua'n an kôm, “Avien jân lelea hin nin rêngin rot let nin ta, ni mâk riei nin tih, Pathien Lekhabu'n, ‘Pathien'n belrihôlpu hah that an ta, belringei hah chekinchâi chit an tih,’ a ti sikin.
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 nikhomrese, kên thoinôk suoleh Galilee rama nin motona lei sêng ki tih,” a tia.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Peter'n a kôm, “Adangngeiin nang mâk riei khomrese ngei, keiman chu nang mâk tet no ning!” a tia.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Jisua'n Peter kôm, “Nang ki ril, avien jân ârkhuong mân nangma'n voithum keima hih riet ngâi mu-ung ni tîng ni tih,” a tipea.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Peter'n a kôm, “Ni thina thisa rang khom nînlang ma anghan ti tet no ning,” tiin a thuona. Ruoisi dangngei khomin ha angdên han an ti paka.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Hanchu Jisua hah a ruoisingei leh munkhatin Gethsemani an tina han an sea, Jisua'n an kôm, “Soson chubai ka va tho sûngkâr chu hin lên sung roi,” a tipe ngeia.
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Peter le Jebedee nâipasal inik ngei hah a tuonga, Rathainvâina le mulungdûk tongnân ahong sipa,
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 male an kôm, “ka mulungdûk atong raia athi rang dôrin kêng ki ni zoi. Hin om ungla mên ning pui roi,” a tia.
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Hanchu, mântieng ava se uol vieta, pila ânboka, chubai a thoa, “O Pa, anitheiin chu, hi tuongna kilât hih ko kôm renga ni khâi pai pe roh! Nikhomrese, keima racham niloiin nangma racham ni rese,” a tia.
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Masuole chu a hongkîr nôka, ruoisi inthum ngei hah an inin a hong mua; Peter kôm, “Inmo nangni inthum hite dârkâr khat luo khom mi inningpui thei loi tie hi?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 Huongna nin lût loina rangin intûng chienin chubai roi. Ratha'n chu a nuoma, taksa'n ai phari loi ani” a tia.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Hanchu, avoiniknân Jisua a se nôka, a chubai nôka, “O pa hi tuongna kilât hi ke nêk loia pai thei aninônchu nangma racham ni rese,” a tia.
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 A hong nôkin chu ruoisingei hah ain dênin a mu nôka; an mitngei reng an meng zoi loi sikin.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Jisua'n a mâk ngei nôka, a voithumnân a ti nanâk hah tiin chubai a tho nôka.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Male ruoisingei kôm a hong nôka, an kôm, “Atûn tena inngamin nin la in bang na? En ta u, Miriem Nâipasal hih mi nunsiengei kuta pêk rang zora ahongtung zoi.
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Inthoi ungla, sêng ei ti zoi. En ta u, ni sûr rangpu hih ahong nâi zoi!” a tia.
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Hanchu, Jisua a chong la mong loiin ruoisi sômleinik ngei lâia Judas hah a hong tunga. Ama lômin Ochaisingei le Upangei hongtîr mipui, khandai le tôkmol chôiin an hong sa.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 A minsûr rangpu han, “A bieng ku tum takhah nin rokpu nîng a tih, sûr kelen roi!” tiin minsinna a lei pêksai ani.
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Judas hah Jisua kôm a se pata, a kôm, “Minchupu, nu chunga rathanngamna om rese,” tiin a bieng a tuma.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 Jisua'n a kôm, “Mal, no hongna abi tho kelen roh!” a ti pea,
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Jisua kôma om ngei lâia inkhatin a khandai a leka Ochai Inlaltak, a tîrlâmpa kuor a tukthâk pea.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Jisua'n a kôm, “Na khandai hah a koka thun nôk ta roh. khandai a lek ngei chu khandai nanâkin thîng an tih.
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 Ka Pa kôm sanna ko zong theia, ama'n voikhatrengin vântîrton isâng ruk pâl sômleinik nêka tam a juongtîr thei iti ni riet loi mini?
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Nikhomrese, ngên ta inlang, i angin mo Pathien chong hih hi anga hong iom rang hih ai tung thei ranga?” a tia.
54 Como,
55 Hanchu, Jisua'n lokongei kôm han, “Khandai leh tôkmol chôiin inru sûr rang leh in-ang bangin misûr rangin nin hong na? Nîngtin Biekinah kên sunga, ki minchu ngâia, mahan misûr mak cheia.
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Nikhomrese, dêipungei chong miziek ngei hah ahong tung dik theina rangin, hi ngei murdi hih a hong iom ani hi,” a tia. Hanchu, ruoisingei murdi'n ama an mâk raka an rêngin an rot riei zoi.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Hanchu, Jisua sûrngei han, Ochai Inlaltak Caiaphas inah Balam minchupungei le Upangei lei intûpna han an tuong zoia.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Peter'n alazanin a jûia, Ochai Inlaltak in khalâi dênin a jûia. Khalâidung a lûta a mongna mu rang nuomin a rungpungei kâra han ânsunga.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Jisua an that theina rangin Ochaisingei le roijêkpu murdi han theiloi an mintum theina rang abi an roka;
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 nikhomrese, mu mak ngei, mi tamtak hongin a chungroia milak ril khom senla ngei. Anûktakah mi inik an honga,
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 male, “Hi mi hin, Biekin hih setin sûnthumin ki sin nôk thei,” a ti an tia.
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Ochai Inlaltak hah ândinga, Jisua kôm, “Hi nang an nônna roia hin ite thuonna ni nei loi rang mo?” a tia.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Nikhomrese, Jisua chu a dâireka. Ochai Inlaltak han arkôk nôka, “Pathien aring rimingin nang ki ti; ni ril roh, Pathien Nâipasal Messiah hah nini mo?” a tia.
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jisua'n a kôm, “Ni na ti hate. Mahah ninôn khom nang ki ril; atûn renga Miriem Nâipasal hih Râtinchung chang tienga, insunga, invâna sûm chunga juong la mûng nin tih,” a tia.
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Ochai Inlal han a puonsilngei a potkhêra, “Pathien a rilsiet zoi; Rietpuipu dang nâng khâi mak meh! Pathien a rilsiet tie chu nin riet zoi!
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 I angin mo nin mindon?” a tia. Anni han, “A tho minchâi, athi ngêt rang ani” an tia.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Hanchu a mâia an michila male an jêma; senkhatin,
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 “Ni ril roh, Messiah, Tumo nang a jêm?” tiin an bêna.
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Hanchu, Peter hah rukul sûng khalâiah ânsunga, Ochai Inlaltak tîrlâm dôngmate inkhat a honga, a kôm, “Nang khom, Jisua Galilee rama mi kôm no om ngâi,” a tipea.
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Hannirese, an rênga makunga a minlêma. “I thurchi mo nin misîr reng riet mu-ung” tiin a thuona.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Rukul mokot pêntieng ava jôka, tîrlâm dôngmate dangin a lei mu nôka. Ha takah omngei kôma han, “Hi mi hih, Nazareth Jisua kôma a om ngâi” a tia.
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Peter'n a minlêm nôka, “Khomâk insâmin ki ti ani, ha mi hah riet mu-ung!” a ti nôka.
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Chomolte suoleh chu hataka inding ngei hah Peter kôm an honga, a kôm, “Nang khom an lâia mi nini khet, No chong lam renga hin ei riet thei!” an tipea.
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Male Peter'n an kôm, “Chongdik rillin khomâk kên sâm ani! Adik nônchu Pathien'n dûk ni mintong rese! Ha mi hah riet tet mu-ung!” a tia.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 male Peter han, Jisua'n a kôma, “Âr akhuong mân voithum ni minlêm ni tih,” ai tipe chong hah a hong rietsuok nôka. A jôka a chap ngu-ngui zoi.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra