Mateus 22

SCH vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jisua'n mipui ngei a rokôka, chongmintêk a mang nôka.
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Invân Rêngram chu rêngpa inkhatin a nâipasal ranga inneina ruolhoi tho leh mintêk ani.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Bukhalâi ot rangin a mîsiel ngei koi rangin a tîrlâmngei a tîra, hannirese hong nuom mak ngeia.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Masikin tîrlâm dangngei a tîr nôka, a mi sielngei kôm hi anghin ti rangin chong a be ngeia: ‘Atûn hin bukhalâi ot rangin ki sinsiem suozoi; ke sechalngei le ke serâttuoi vai minthâi ngei ka thata, neinunngei murdi sinsiem suo ani zoi. Inneina bukhalâi ot rangin hong ta roi!’ ti rangin.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Aniatachu siela omngei han itên lei be mak ngeia, male an sadâi chita an sina: inkhat a loia a sea, inkhat chu a dôra a sea.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Midang ngeiin tîrlâmngei hah an sûrrapa an jêm ngeia, an that ngei zoi.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Rêngpa hah a taksi sabaka; masikin a râlmingei a tîra, ha mithatpungei hah a min thatngeia, male an khopuilien khom a min hâl pe ngei zoia.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Hanchu a tîrlâmngei a koia, an kôm, Inneina bukhalâi chu minsûk suo ani zoia, aniatachu ki mi sielngei hah a nêk ruo nimak ngei.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Atûn chu lamliena se ungla, mi nin mu murdi bukhalâi ot rangin hong koi roi, a tipe ngeia.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Masikin tîrlâmngei hah lamlienngeia an sea, mi an mu murdi, misa le misie; an hong koibûma, inneina in hah mipuiin an sip zoia.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Rêngpa hah khuolmingei en rangin ava lûta, inneina puon insil loi mi inkhat ava mua.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Rêngpa han a kôm, ‘Mala, inneina puon insil loiin khoangin mo asûnga no hong lût?’ tiin a rekela. Hannirese ha mi han ite ti maka.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Male rêngpa han a tîrlâmngei kôm, ‘A kut le ke khit ungla, pêntieng ajîngna vôrpai roi. Mahan chap a ta a hâ riel a tih,’” a tia.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Hanchu Jisua'n, “Mi siela om chu tamtak an nia, aniatachu, thanga om chu atômte kêng an ni,” tiin chongkhârnân a tia.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Phariseengei hah an jôkpaia male Jisua chongrekelin min ôk rang chang an mintuo zoi.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Hanchu an ruoisi senkhatngei le Herod pâla mi senkhatngei a kôm an tîra, ha mingei han, “Minchupu, chongtak ni misîr ngâi ti kin riet. Tute lunghâng tho uol ngâi mak chea, tute mindona chungroia khom kângdoina dôn loiin miriemngei ta rangin Pathien lungdo chongtak hah ni minchu ngâia.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Hanchu, ni ril ta, imo ni mindon? Roman Rêng Ceasar kôma chôiruol pêk hih ei Balamin ânkal mo, ânkal loi mo?” an tia.
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Nikhomrese, Jisua'n asaloi an mintuo hah a riet chiena, an kôm, “Nangni Asarotholngei! ithomo ni min ôk rang nin pût hi?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Chôiruol chôi ranga sumthîr hah ni min en ta u!” a tia.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 male a rekel ngeia, “Tu mâi rimil le tu riming ngei mo an ni hi?” a tia.
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Anni han “Ceasar” tiin an thuona.
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Mahi an rietin chu an kamâm tataka; ama an mâka an rotpat zoi ani.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Mani sûn nanâk han, Sadducee senkhatngei Jisua kôm an honga mingei hih thina renga inthoi nôk no ni ngei an tia.
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Anni han, “Minchupu, ‘Moses'n mi nâi neiloiin a lômnu thisan senla, a nâipa'n ha meithâi hah luo nôk ngêtin a upa ta rangin nâi a nei pe rang ani,’ a tia.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Atûn hin, kin lâia lâibungrêng sari an oma; ulientakin in a neia, nâi neiloiin a thia, masikin a lômnu hah a nâipa kôm a mâka.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 A nâipa iniknapu chunga khom ma anghan a hong om nôka, a inthumnapu chunga khom, azoinataka sarinapu dênin an luo paka.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Anûktaka chu nupangnu khom a thi zoia.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Atûn, mithi ngei inthoi nôk tika han tu lômnu tak mo ani rang ani zoi? An rêngin laka an luo paka,” an tia.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Jisua'n an kôm, “Idôra dikloi ngei mo nin ni zoi! Pathien Lekhabu nônchu Pathien sinthotheina nin riet loi sika kêng ani.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Mithi ngei aringin an inthoinôk tika chu invâna vântîrtonngei angin om an ti zoi, innei khâi noni ngei.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Atûn ithingei aringa an inthoinôkna roi: Pathien'n nangni a misîr pe hah nin la pore tet ngâiloi mini?” a tia
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 Pathien'n, “Keima Abraham Pathien, Isaac Pathien, Jacob Pathien ki ni,” a tia. “Ama chu iringngei Pathien kêng ani, ithingei Pathien nimak,” tiin a thuona.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Mipui ngei han mahi an rietin chu, a minchûna hah an kamâm tatak zoi ani.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Jisua'n Sadduceengei hah a makhal mindokngei tih Phariseengeiin an rietin chu a pâlin an honga,
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 an lâia Balam minchupu inkhatin chongrekelin min ôk rang a bôka.
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Minchupu, Balama hin kho chongpêk tak himo a roiinpuitak?” tiin a rekela.
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jisua'n a kôm, “ ‘Pumapa na Pathien chu nu mulungrîl murdi'n, na ratha murdi'n, nu mulungbôk murdi'n lungkham mu roh iti hi,’ ani tiin a thuona.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Mahih chongpêk roiinpuitak le a kâmomtak ani.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Chongpêk inikna kâmom nôk ân angpui chu: ‘Nangma nên lungkham anghan nu bungmingei lungkham mu roh’ iti hih ani.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Moses Balam pumpui le dêipungei minchûna ngei murdi khom hi chongpêk inik chunga hin ânngam let ani,” a tia.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Pharisee senkhatngei munkhatin an intûp laiin, Jisua'n an kôm,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Messiah chungroi hih imo nin mindon? Tu richisuonpâr mo ani?” tiin a rekel ngeia.
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Jisua'n an kôm, “Nônte, ithomo Ratha han David hah ‘Pumapa’ tiin a min koi? David'n,
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Pumapa han ka Pumapa kôm a tia:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 David'n, ‘Pumapa’ tiin a koiin te, i angin mo Messiah hah David richisuonpâr ani thei rang?” a tia.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Tutên Jisua hah thuon thei mak ngeia, male mani sûn renga chu tutên ite chongrekel rang ngam khâi mak ngei.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra