Mateus 18
SCH vs ARIB
1 Ma zora han ruoisingei Jisua kôm an honga, “Invân Rêngrama tumo alientak?” tiin an rekela.
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Masikin Jisua'n nâipangte a koia, an makunga a minding pe ngeia, an kôm,
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 “Adiktakin nangni ki ti, nin hong inthûla, nâipangte ngei angin nin om nônchu invân Rêngrama lût thei tet no tunui.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Invân Rêngrama alientak chu amananâkin nuninêma hi nâipangte anga hong om hih ani.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Male tukhom ki riming sika hi nâipangte anga lei modôm chu keima mi modôm an ni.”
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 “Tukhomin ka chunga taksônna dônngei lâia nâipangte inkhat khom hih a minpalin chu a ringa bu nôina lung lienpa minlîn tuikhanglien inthûk taka inchôm senla ata rangin sa uol atih.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Mingei an taksônna minmang pe ngâi neinunngei sikin rammuol rangin ichi aom bâk na! Inpalna ngei chu om bang a ta, aniatachu, inpalna ngei min ompu chungroi chu ichi aombâk na!
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 Nu kutin mo, ne ke'n mo, nang aminpalin chu tan pai inla, pai kelen roh! Kut inik mo, ke inik mo dôna kumtuong meidîla nang pai nêkin chu kut boi mo, ke boia mo ringna han lût chu na ta rangin asa uol.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Ni mit khomin nang aminpalin chu kêlpai inla, pai kelen roh! Mit inik dôna meidîla nang pai nêkin chu inkhat vai dôna ringna taka lût chu na ta rangin asa uol ani.”
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 “En roi, hi mi chînte ngei lâia inkhat luo hih mumâkloi rangin indîn roi. Invâna an vântîrtonngei hih invâna ka Pa makunga an om tit ngâi ti nangni ki ril.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 Miriem Nâipasal hi ânmang ngei roka, sanminring rang piela juong ani.
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 “Mi inkhatin belri razakhat dôn senla, an lâia inkhat inmang rese, kho angin mo a tho rangin nin mindôn? Sômkuoleikuo ngei hah muol panga bu min sâk a ta, male sêng a ta, ânmangpu hah va rok a tih.
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Nangni ki ril, ava manin chu sômkuoleikuo ânmangloi ngei nêkin inkhatpu chunga han a râisân uol ok a tih.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Ma angdênin, hi mi chînte ngei lâia inkhat inmang khom hih nin Pa invâna omin nuom mak.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 “Na lâibungpa nang doiin sietna a sinin chu, senla a minchâina min mûn la, dâirekin nin ruona riet rang vaiin ril roh. No chong a rangâiin chu na lâibungpa hah ne mene nôk nîng a tih.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Aniatachu no chong a rangâi nôn chu midang inkhat mini, inik mini tuong sân la, masikin Pathien lekhabu'n a ti anghan, saloinônna chong nâm hah rietpuipungei mi inik mo, inthum mo bâia mindet ani theina rangin.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Hanchu an chong khom arngâi non chu, neinun murdi koiindang kôm min tung roh. Azoinataka chu koiindang chong khom a rangâi nuom nôn chu ha mi hah chu sonong anghan mini, sum rusuongpu angin mini be roh.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Masikin nin rêngin nangni ki ril: pilchunga nin khap kai invâna khap nîng a ta, pilchunga nin phal kai invâna phal nîng atih.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 “Nangni ki ril uol sa: pilchunga hin mi inikin nin ngênna han nin inruolin chu, invâna ka Pa'n nangni tho pe a tih.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Mi inik mo, inthum mo ki riminga an hong intûpna muna han anni leh ko om ngâi sikin,” a tia.
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Male Peter hah Jisua kôm a honga, “Pumapa ka lâibungpa'n ku chunga sietna sin bang senla, voizet mo ka ngâidam rang? Voi sari mo?” tiin a rekela.
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Jisua'n a kôm, “Nimak, voi sari ni loiin, voi sômsari mun sari tena,” tiin a thuona,
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 “Invân Rêngram chu, voikhat chu rêngpa inkhatin a tîrlâmngei kôm an sum thurchi enmindik ranga masatpu angin ani sikin.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 A hong enmindik phutin chu mi inkhat talent isângsôm intâng a kôm an hong tuonga.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Ma tîrlâm han a lakâi pêk rang ahundôr a dônloi sikin rêngpa han ama, a lômnu, a nâingei leh a dôn murdi juorin, a lakâi thuon rangin chong a pêka.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Tîrlâm han rêngpa makunga khûkinbilin ânboka. ‘Ka chunga nu phûkminsei viet inla, anrêngin nang thuon let ki tih!’ tiin ânvûia.
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Rêngpa han inrieng a mua, hanchu a lakâi hah a ngâidam phara, a min se zoi.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 “Hanchu ha mi hah a jôkpaia, a tîrlâm champui ngei lâia inkhat duli razakhat intâng ava mua. Ava sûrrapa, a ringôn a sôm pea, Na lakâi hah ni thuon ta roh!” a tia.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 A tîrlâm champui hah ânbôka, “Ku chunga nu phûkminsei viet inla, nang thuon ki tih!” tiin ânvuia.
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Hannirese nuom maka; manêkin a lakâi a thuon mâka chu intâng ina a khum zoi.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Tîrlâm dang ngeiin a sintho lam hah an mûn chu an mulunghoi maka, rêngpa kôm an sea, neinun nâm an va misîr pea.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Masikin rêngpa han tîrlâm hah a koia, a kôm, Nangma tîrlâm kâmnângloi! nên vûi sikin na lakâi murdi nang ka ngâidam ani.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Keiman nu chunga moroina ko dôn anghan, nang khomin ni tîrlâm champui chunga moroina no dôn rang kêng ani, a tipea.
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Rêngpa hah atakasi sabaka, male ha tîrlâm hah a lakâi a thuon suo mâka rangin intâng ina a khum zoi.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Jisua'n, “Ma angdênin mitinin nin lâibungngei nin mulungrîl tatak renga nin ngâidam nônchu invâna ka Pa khomin nin chunga ma angdênin thông a tih,” tiin chongkhârnân a ti ani.
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?