Mateus 17
SCH vs ARIB
1 Sûnruk suole chu Jisua'n Peter le a lâibungngei Jacob le John a tuong ngeia, an theivaiin muol insângna a se pui ngeia.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 An mit muchungin Jisua mêl a hong inthûla: a mâi nisa angin a hong vâra, a puonsilngei khom ântêrrakin ahong cheka.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Male ruoisingei inthum han Moses le Elijah ngeiin Jisua an chongpui an mua.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Hanchu Peter'n Jisua kôm, “Pumapa, hitaka om hih ei ta rangin idôra asa mo ni zoi! Nu nuomin chu puon-in inthum sin ka ta, nangma rang inkhat, Moses rang inkhat male Elijah rang inkhat,” a tia.
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Ala chonglâitakin, sûm vârin ajuong mukhu ngeia, sûmlâi renga rôl ajuon ringa, “Ama hih ka Nâipasal moroitak, a chunga ku mulungtâiriem ani, a he rangâi roi!” a tia.
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Ruoisingei han rôl hah an rietin chu, an chi rai sikin pila an inbokraka.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Jisua an kôm a honga, a tôn ngeia, “Inthoi roi, chi no roi,” a tipe ngeia.
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Masikin an ena, Jisua telloiin chu tute adang mu mak ngei.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Muol chung renga an juong chumin chu, Jisua'n an kôm, “Miriem Nâipasal hih thina renga ânthoinôk mâka chu nin neinun mu hih tute ril no roi,” tiin chong a pêk ngei zoi.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Male ruoisingei han Jisua kôm, “Ithomo Balam minchupungeiin Elijah a juong bak rang ani, an ti?” tiin an rekela.
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Jisua'n, “Adiktakin Elijah a juong bak rang ani,” male “jâttin ama'n cherêl let a tih.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Hannirese, nangni ki ril, Elijah chu a juongsai piel kêng ani zoi, mingeiin lei riet mak ngei, an nunuom an lei lo zoi. Ma angdênin Miriem Nâipasal khom an nunuom an lo rang ani,” tiin a thuona.
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Male ruoisingeiin Baptispu John chungroi an kôm a misîr ani, ti an hong riet zoi.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Mipui ngei kôm an kîr nôkin chu mi inkhat Jisua kôm a honga, a makunga khûkinbilin,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 male “Pu, ka nâipasal chunga inriengmu roh! Ama chu risangol invei ania, a tuong ok zoia, voizet mo meia le tuia ânlet zoia.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Nu ruoisingei kôm ko hong tuonga, aniatachu mindam thei mak ngei,” a tia.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Jisua'n, “Kho anga iemnaboi rai le mi dikloi mo nin ni zoi! Idôr sôt mo nin kôm ko om rang? Idôr sôt mo nangni ko donsui thei ranga? Pasalte hah ko kôm hong tuong roi!” a tia.
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Jisua'n ramkhori hah chong a pêka, male pasalte sûng renga hah a hong jôkpaia, ma zoratak han a dam kelen zoi.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Male ruoisingei hah Jisua kôm an honga, “Ithomo keinin te ramkhori hah kin rujûlpai theiloi?” tiin mi riet loiin an rekel chiena.
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Jisua'n an kôm, “Taksônna ahundôr nin dônloi sika ani.” “Adiktakin nangni ki ti, taksônna ancham ru te dôr nin dônin chu hi muol kôm hin, ‘Hi renga hih soson vânthon roh!’ tîng nin ta, inthon atih. Neinun nâm nin thothei let rang ani!
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Aniatachu, hi anga hih chu chubaithona le bungêi tinôn chu itên rujûlpai thei nimak,” tiin a thuona.
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Ruoisingei hah an rêngin Galilee rama munkhatin an hong suokin chu, Jisua'n an kôm, “Miriem Nâipasal hih mingei kuta min sûrin om a ta,
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 anni han ama that an tih; aniatachu sûnthum suole chu aringin kaithoiin om a tih,” a tia.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Jisua le a ruoisingei Capernaum an hong tungin chu biekin chôiruol rusuongpu ngeiin Peter kôm an honga, “Nangni Minchupu hin biekin chôiruol a chôi ngâi mo?” tiin an rekela.
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Peter'n “A chôi ngâi,” tiin a thuona.
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Peter'n, “Ramdangmingei,” tiin a thuona.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Aniatachu hi mingei mulunghoiloi rang hi nuom mak me. Masikin dîla senla rukuoi vavôr roh. Nga no thok masatak bâia han nangma le keima rang biekin chôiruol rukbak rang sumthîr man ni tih. Mahah hong chôi inla, ei chôitum hah an kôm pêk ngei roh,” a tia.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?