Marcos 7
SCH vs ARIB
1 Jerusalem renga hong phariseengei le Balam minchupungei senkhat ngeiin Jisua kôla an hong intûpa.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Ha ngei han a ruoisingei senkhatin kut innima sâk an sâk an mua, maha, Phariseengeiin mingei an tho ranga an tipe lamtaka an rusûk loi sika ani.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 (Phariseengei le Judangei murdi'n chu an pipungei renga an man chongmâk hah an jûia: an kutngei, balam takin an rusûk noa anin chu ite sâk ngâi mak ngeia;
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 bazar renga neinun an hong chôi ngei murdi khom an rusûk masa nônchu sâk ngâi mak ngei. Male balam adang tamtak an man ngei hah an sûr mindet tit khom aom sa; ma ngei hah kilâtngei, bêlngei, sumsen khuriâingei, male jâlmunngei rusûk min sâi rang ti ngei ha ani.)
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Masikin phariseengei le Balam minchupungei han Jisua kôm, “Ithomo nu ruoisingeiin pipungei chongmâk jôm loiin kutngei innim pumin sâk an sâk hi?” tiin an rekela.
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Jisua'n an kôm, “Isaiah'n nin chungroi a leiphuong hah adik ani!” A miziek anghan, asarotholngei nin ni:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Miriem minchuna balamngei hah ka balamngei anghan an mindon sikin
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 “Pathien chongpêk nin henga, miriem minchunangei nin jôm ani hi” a tia.
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Male a la zombanga an kôm, “Nin minchuna nin jôm theina ranga Pathien chongpêkngei nin heng hi chu vârna lampui nin dôn ani hi.
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Moses'n, ‘Nu nû le na pa jâ roh,’ male ‘Tukhom a nû mo a pa mo khomâksâm chu that ning atih,’ tiin chong a lei pêka.
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Aniatachu nangni rêkin chu, mîn a nû mo, a pa mo imini san rang anângin chu ‘Ma hih Korban ani’ tiin nin minchu ngâi, (maha aomtie chu, Pathien ta ani zoi tina ani),
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 an nû mo an pa ngei rangin mo khoite sintho rangin jôt khâi ngâi mak choia.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Ma angdên han balam muruo nin minchu banga hin Pathien chong amin mang ngâia. Hi anga sin nin tho adang khom tamtak ala om sa” a tia.
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Hanchu Jisua'n lokongei hah vêlkhat a koi nôk ngeia, an kôm, “Nin rêngin ko chong rangâi ungla, male rietthei roi.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 — ausente —
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Lokongei hah mâkin insûnga a lût lehan, ha chong hah rilminthâr rangin a ruoisingeiin an ngênna.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Jisua'n an kôm, “Midangngei nêkin la vâr uol mak chei.” “Ite pêntieng renga nin sûnga lûtin nangni aminnim thei om mak, ti hih nin la rietthei loi mo? a tipe ngeia,
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 asikchu nin mulungrîla lût loiin, nin phûngpuia a lûta, male nin nôm sena tieng ajôk ngâi” a tia. (Ma hih Jisua'n sâkruo murdi chu ânthieng let tia minthârnân a ti ani.)
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Male a la ti banga, “Nin sûng renga hong suok ha ke nangni minnim ngâi.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Asûng tieng renga, nin mulungrîl renga kêng, mindonna saloi ahong suoka nunchan saloi neinunngei tho rangin nangni ruoi ngâia, inruna, mi thatna,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 inrêna, inruokna, saloi murdi tho nuomna; huongna, hurna, narsana, êrona, inpâkna, le inmôlna ngei aminsuok ngâi,
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 ma saloi neinunngei murdi hah nin sûng tieng renga ahong suoka, male nangni aminnim ngâi ani” a tia.
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Hanchu Jisua'n Galilee ramhuol mâkin Tyre khopuilien kôla a sea. In inkhata a lûta, tutên an riet rang khom jôt maka, aniatachu ama hah inthupin om thei maka.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Nuvengte inkhat, a nâinupang a sûnga ratha saloi dôn han, Jisua thurchi a riet lehan harenghan a honga a kebula ânboka.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 Ma nuvengtenu hah Jentail mi ania, Syria rama Phoenikia ramhuol sûnga suok ania. Amanu han a nâinupang sûnga ramkhori rujûlpai pe rangin Jisua kôm a ngênna.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Hannirese, Jisua'n a kôm, “Nâingei khop bak rese ngei. Nâingei bu lâk pea male uingei kôma vôr chu dik mak,” tiin a thuona.
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Nuvengtenu han a kôm, “Pu” ani chu ani, hannirese, “nâingeiin dosâng nuoia bu ramal an mathâk hah uingeiin an sâk ngâi nimak mo!” tiin a thuona.
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Masikin Jisua'n amanu kôm han, “Ma thuona chongbâi sikin, ni ina se nôk inla, na nâinupang chu ramkhori mâkin va mu ni ti zoi!” a tipea.
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Amanu hah a ina a sea, a nâinupang chu ramkhori mâkin jâlmuna jâlin ava mu zoi.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Hanchu Tyre ram renga Jisua a jôk nôka, Sidon khopui sirin Khopui sôm ngei ramhuol hah palin Galilee dîl a tunga.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Mi senkhatin kuorsêt le chongloi a kôm an hong tuonga. Amapa chunga han a kutngei minngam rangin Jisua an ngênna.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Masikin amapa hah Jisua'n lokongei lâi renga atheivaiin a tuonga, a kutruolngei leh a kuor sûng ngei hah a tôn pea, a michil pea, a melei khom a tôn pea.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 Hanchu Jisua'n invân tieng enin phûkasâna ânhûmma, a kôm, “Ephatha” a tia, mahah “In-ong roh!” tina ani.
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Harenghan, a kuorngei a hongvâra, a melei inkhitna ngei ahong insûta, ânthar vangin a chong thei zoi.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Hanchu Jisua'n mingei kôm han tute ril tet loi rangin chong a pêk ngeia; hannirese misîr loi ranga a khap ngei dôr hah an ril minlum uola.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Male ariet ngei murdi'n kamâmruoi sabak an tia, “Neinuntin a sin murdi hih idôra asa mo ani zoi!” anni han, “Kuorsêt khom a minvâr pea, chongloi khom a min chong thei hi, kamâm aom bah!” an tia.
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?