Marcos 14

SCH vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kalkân kût le Cholboi Vâipôl Kût rang sûnnik motona ochaisingei le Balam minchupungeiin Jisua inrûktea sûra male that rang lampui an rok banga.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 “Khohoi sûngin chu ei tho tet rang nimak,” aninônchu “mingei lâia injêlna om duoi ni,” an tia.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jisua chu Bethany taka Simon phârpa ina a oma, Jisua bunêk lâitakin, nuvengte inkhat nard sariek mirimhoi man luttak alabaster bilôr sipmat a hongchôia. Amanu han bilôr hah a khoia male a lu chunga a buoka.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Ha muna om mingei senkhatin chu an ningathika, “Khoitho mo hi sariek mirimhoi hih an minpâmchien hi?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Duli razan thum nêka tama juora asum hah inrieng ngei pêk thei ke ani duo!” an tia. Male amanu hah asân an chierkhum zoi.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Hannirese, Jisua'n an kôm, “Amanu hah atheiin mâk roi! Khoitho mo nin jêl hi? Ka ta rangin neinun satak le enhoitak a tho ani.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Mi inrieng ngei chu nin kôma an omtit rang an nia, male nin nuom titika nin san thei. Aniatachu keima chu nin kôm hin omtit no ning.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Amanu hih a theidôrin a tho ania; ka takpum hih phûm ranga lei cherêla mirimhoi a lei buok ani.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Atûn hin, adiktakin nangni ki ril, rammuol pumpuia Thurchisa an misîrna muntina hinu sintho khom hi an riettitna rangin misîr sa ngâi an tih,” a tia.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Hanchu ruoisi sômleinik ngei lâia mi inkhat, Judas Iscariot han Jisua a minsûr theina rangin ochaisingei kôm ava sea.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 A ti rang an lei rieta an râiasân sabaka, male sum pêk rangin an inkhâma. Masikin Judas han Jisua ha an kuta a bâng theina rangin chuminrên a rok zoi.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Khohoia Cholboi Vâipôl bukhalâi otni sûn masatak han, Kalkân Kût bukhalâi otna ranga belritengei an that ngâi ni han a ruoisingeiin a kôm, “Nangma rangin Kalkân Kût bukhalâi hih khonmo nang va minsûk pe unglang nu nuom?” tiin an rekela.
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Hanchu a ruoisingei mi inik hi rilnangei lehin a tîr ngeia: an kôm, “Khopuiliena se ungla, male pasal tui-ûm rokot nangni intongpui atih. Ama hah jûi ungla
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 a lûtna taka in pumapa kôm han: ‘Minchupu'n, khonmo ku ruoisingei le Kalkân Kût kin sâkna rang khâltan hih?’ a ti, va ti roi.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Hanchu ama rengin khâltan chunginchuon inzar lienpa, neinun aom sai, mintuodir sai nangni min mûng a ta, mahan eini rangin va minsûk roi,” a tia.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ruoisingei ha an inphêta, khopuilien han an sea, Jisua'n a ril ngei anghan neinun murdi ha an va mua; Kalkân Kût bukhalâi hah an va minsûk zoi.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Kholoi ahongni lehan, Jisua hah ruoisi sômleinik ngei leh an se zoia.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Dosânga bukhalâi an ot lâitakin Jisua'n, “Nangni ki ril; nin lâia mi inkhat, ko kôma sâk mi sâkpuipu lelê hin ni minsûr atih” a tipe ngeia.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ruoisingei an mulungdûk atông pe ngeia, male inkhat suole inkhat adônin, “Adiktakin keima mo mi ni tina?” tiin an rekel paka.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Jisua'n an kôm, “Nangni sômleinik ngei lâia inkhat, mâirânga a vâipôl mi michie puipu hi ani.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Pathien Lekhabu'n, Miriem Nâipasal hih a thi ranga a lei ti anghan a thi rang ania; hannirese Miriem Nâipasal minsûrpu chungroi chu ântak sabak rang! Ma miriem rangin chu ânzir loi nisenla chu ama rangin asa uol rang ani!” tiin a thuon ngeia.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 An sâk lâitakin, Jisua'n vâipôl hâr a lâka, chubaithôn râisânchong a rila, maha a khoia, male a ruoisingei kôm maha a pêk ngeia. “Lâk ungla sâk roi,” ama'n, “ma hih ka taksa ani,” a tia.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Hanchu kilât a lâka, Pathien kôm râisânchong a rila, male maha a pêk ngeia; male anrêngin an nêk pak zoi.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Jisua'n an kôm, “Ma hih ki thisen mi tamtak ranga asuok, Pathien chonginkhitna athar mindetna ani.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Nangni ki ril, Pathien Rêngrama uain thar ke nêk ni atung mâka chu hi uain hih nêk nôk khâi noning” a tia.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Hanchu minpâkna lâ inkhat an thoa, Olive Muola an se zoi.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Jisua'n an kôm, “Nin rêngin rot riei nin ta, ni mâk riei nin tih, Pathien lekhabu'n, ‘Pathien'n belrihôlpu hah that a ta, belringei ha chekinchâi chit an tih’ ati sikin.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Aninâkachu aringin kên thoinôk suole chu Galilee rama nin motona lei se ki tih,” a tia.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Peter'n a kôm, “Adangngei nâmin nang mâksan riei khomsenla ngeia, keiman chu nang mâksan tet no ning!” tiin a thuona.
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jisua'n Peter kôm, “Nang ki ril avien jân voinik ârkhuong mân nangman voithum mi ipdel ni tih,” a tipea.
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Peter'n chong angar uolin a thuona, a kôm, “Ni thina thisa rang khom ni ronga nang ipdel tet noning!” a tia.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Gethsemani an ti mun hah an hong tunga, male Jisua'n a ruoisingei kôm, “Chubai ko tho sûngkâr chu mahin lei insung roi,” a tipe ngeia.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Peter, Jacob le John ngei hah a kôm a tuong ngeia, asân rathânvaiin a mulungdûk atong tataka,
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 male an kôm, “Ku mulungdûk ana rai sikin thi rang angin ke ko om zoi. Mahin om ungla male inningchienin om roi” a tipe ngeia.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Amoton tieng ava se uol vieta, pila ânboka, male ha tuongna rang zora ha anitheiin chu a lôi theina rangin chubai a thoa.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 “Pa,” “O ka Pa! Nangma rangin chu neinunngei murdi anithei let. Hi tuongna kilât hih ko kôm renga mi khâi pai pe roh. Aniatachu keima ka racham niloiin nangma na racham tak nirse,” tiin chubai a thoa.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Hanchu a hongkîra, male ruoisi inthum ngei hah an innin a hong mu ngeia, Peter kôm han “Simon, na la in tit mo? Konta khat luo amengin nin om thei loi mo?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Male an kôm, “Huongna nin lût loina rangin inningchienin om ungla, male chubaitho roi. Ratha'n chu a nuoma, hannirese taksân chu phâri mak” a tipe ngeia.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Vêlkhat a va se nôka, male chongbâingei a ti dên hah va tiin chubai ava tho nôka.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Hanchu a ruoisingei tieng a hongkîr nôka, male an lei in dênin a hong mu ngei nôka; an mitngei reng meng thei khâi maka. Male a kôm ti rang khom riet khâi mak ngei.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Avoithumna a hongkîr nôkin chu an kôm, “Atûn ten khom sôlinngamin nin la in dêna? Ahun zoi! Azora ahong tung zoi! En ta u, atûn Miriem Nâipasal hih mi nunsiengei sinthotheina kuta bangin aom rang ani.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Inthoi ungla, se ei tih u zoi. En ta u, mahin mi minsûr rangpu hih a hong nâi zoi!” a tipe ngeia.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jisua a la chong lâitakin, a ruoisi sômleinik ngei lâia Judas hah a hongtung kelena. Ama leh ochaisingei, Balam minchupungei le upangei leh lokongei an hongtîr ngeia, khandaingei le molbongngei chôiin an hongtunga.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 A minsûr rangpu han, “A bieng ku tum tak hah nin rokpu hah ani, sûr ungla male tuong kelen roi, enkol roi” tiin minsinna a lei ril ngei sai ani.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Judas a hongtung harenghan, Jisua kôm ava se kelena, “Minchupu!” tiin a bieng a tum pea.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Masikin Jisua hah an sûra male an khitbel zoi.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Hataka inding ngei lâia mi inkhatin a khandai a kêlsuoa male Ochai Inlaltak suok, a kuor a tukthâk pe zoi.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Hanchu Jisua'n anni ha a rokôka, an kôm “khandaingei le molbongngei chôiin balampalpu sûr rang angin mi sûr rangin nin hong mo hi?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Anîngtin Biekina nangni minchu rangin nin kôm ko om ngâia, hannirese mi sûr mak choia. Aniatachu Pathien Lekhabungei ahongtung adik ngêtna ranga ani hi,” a tia.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Hanchu a ruoisingei han ama an mâk raka, male an tân khip zoi.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Ruotharte inkhat, rosompuon leh vai invôn Jisua a jûia. Ama khom sûr sa rang an pûta,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 hannirese a puon hah mâkrakin a korongin a tânpat zoi.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Hanchu Jisua hah Ochai Inlaltak ina an tuonga, mahan ochaisingei nâm le Balam minchupungei le upangei khom an hong intûp sa kelena.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Peter'n alazanna renga a jûia, Ochai Inlaltak khalâidung dênin a sea. Mahan a rungpungei lâia mei ava uota.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ochaisingei le roijêkpungei murdi han Jisua an that theina rangin a minchâina an man theina rang abi an mazama, aniatachu ite man mak ngei.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Rietpuipungei tamtakin Jisua doiin milakin an nônna, hannirese, an nônna thurchingei hah intok thei mak.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Mi senkhat an indinga male Jisua doiin milakin an nônna:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Hi mi hin, miriemin an lei sin ‘Biekin hih set ka ta, male sûnthumin adang inkhat kuta sin niloi in minding ki tih’ a ti kin riet” an tia.
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Nikhomrese, ma an nônna thurchingei hah khom intok uol maka.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Ochai Inlaltak hah an renga an moton han a vândinga, male Jisua kôm chong a rekela, “Nang an nônna roia hin ite thuonna no dôn loi rang mo?” a tia.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Aniatachu Jisua chu a dâireka, male chongbâi khat luo ti maka. Avêlin Ochai Inlaltak han a kôm, “Nangma ha Satvura om Pathien Nâipasal, Messiah hah ni ni mo?” tiin a rekel nôka.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Jisua'n a kôm, “Ki ni,” male, “Miriem Nâipasal hih Râtinchung chang tieng insungin, invâna sûmngei lâia juong nin rêngin la mûng nin tih!” tiin a thuona.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Ochai Inlaltak han a puonsilngei a potkhêra, male “Rietpuipu adang reng nâng khâi mak meh!
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Pathien ânti le a rilsiet ti chu nin riet zoia. Imo nin roimasat?” a tia.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Senkhat ngeiin a mâi an michil phuta, a mâi an hîp pea, male an jêma. A kôm, “Mi ril roh tumo nang a jêm!” an tia. Male rungpungei han an tuonga male ama an bên zoi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Peter hah thangtienga khalâidunga a la om lâihan Ochai Inlaltak tîrlâm dôngmate inkhat a honga.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Peter mei lei uot hah a mu lehan a enririna, a kôm, “Nangma, khom Nazareth Jisua leh munkhata om ngâi ni ni nah” a tipea.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Hannirese Peter'n a ipdela, “Riet mu-ung Khoimo ni ti reng rietthei mu-ung,” tiin a thuona, male mokot pêntieng ava jôka. Masuole han âr akhuong kelen zoi.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Tîrlâm dôngmate han a va mu nôka, a kôla inding ngei kôm han, “Hipa hih khom an lâia mi inkhat ani sa!” a ti nôka.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Aniatachu Peter'n a ipdel nôk rêka.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Hanchu Peter'n an kôm, “Chongtak rilin khomâk kên sâm ani! Adik nônchu Pathien'n dûk ni tho rese! Ma miriem nin ti chungroi hah riet reng riet tatak ngâi mu-ung!” a tia.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Masuole han âr voinikna ahong khuong nôk zoia, male Jisua'n Peter kôm han, “Âr voinik akhuong mân nangman voithum keima hi riet ngâi mu-ung ni ti rang,” a tipe chong hah a hong rietsuok nôka. Male a mulungakoi pea, a chap ngu-ngûi zoi.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra