Mateus 22

SAN_DEV vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ अनन्तरं यीशुः पुनरपि दृष्टान्तेन तान् अवादीत्,

¹ Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:

² स्वर्गीयराज्यम् एतादृशस्य नृपतेः समं, यो निज पुत्रं विवाहयन् सर्व्वान् निमन्त्रितान् आनेतुं दासेयान् प्रहितवान्,

² “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.

³ किन्तु ते समागन्तुं नेष्टवन्तः।

³ Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.

⁴ ततो राजा पुनरपि दासानन्यान् इत्युक्त्वा प्रेषयामास, निमन्त्रितान् वदत, पश्यत, मम भेज्यमासादितमास्ते, निजव्टषादिपुष्टजन्तून् मारयित्वा सर्व्वं खाद्यद्रव्यमासादितवान्, यूयं विवाहमागच्छत।

⁴ “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.

⁵ तथपि ते तुच्छीकृत्य केचित् निजक्षेत्रं केचिद् वाणिज्यं प्रति स्वस्वमार्गेण चलितवन्तः।

⁵ Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.

⁶ अन्ये लोकास्तस्य दासेयान् धृत्वा दौरात्म्यं व्यवहृत्य तानवधिषुः।

⁶ Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.

⁷ अनन्तरं स नृपतिस्तां वार्त्तां श्रुत्वा क्रुध्यन् सैन्यानि प्रहित्य तान् घातकान् हत्वा तेषां नगरं दाहयामास।

⁷ “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.

⁸ ततः स निजदासेयान् बभाषे, विवाहीयं भोज्यमासादितमास्ते, किन्तु निमन्त्रिता जना अयोग्याः।

⁸ Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.

⁹ तस्माद् यूयं राजमार्गं गत्वा यावतो मनुजान् पश्यत, तावतएव विवाहीयभोज्याय निमन्त्रयत।

⁹ Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.

¹⁰ तदा ते दासेया राजमार्गं गत्वा भद्रान् अभद्रान् वा यावतो जनान् ददृशुः, तावतएव संगृह्यानयन्; ततोऽभ्यागतमनुजै र्विवाहगृहम् अपूर्य्यत।

¹⁰ Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.

¹¹ तदानीं स राजा सर्व्वानभ्यागतान् द्रष्टुम् अभ्यन्तरमागतवान्; तदा तत्र विवाहीयवसनहीनमेकं जनं वीक्ष्य तं जगाद्,

¹¹ “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento

¹² हे मित्र,त्वं विवाहीयवसनं विना कथमत्र प्रविष्टवान्? तेन स निरुत्तरो बभूव।

¹² e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.

¹³ तदा राजा निजानुचरान् अवदत्, एतस्य करचरणान् बद्धा यत्र रोदनं दन्तैर्दन्तघर्षणञ्च भवति, तत्र वहिर्भूततमिस्रे तं निक्षिपत।

¹³ Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.

¹⁴ इत्थं बहव आहूता अल्पे मनोभिमताः।

¹⁴ “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.

¹⁵ अनन्तरं फिरूशिनः प्रगत्य यथा संलापेन तम् उन्माथे पातयेयुस्तथा मन्त्रयित्वा

¹⁵ Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.

¹⁶ हेरोदीयमनुजैः साकं निजशिष्यगणेन तं प्रति कथयामासुः, हे गुरो, भवान् सत्यः सत्यमीश्वरीयमार्गमुपदिशति, कमपि मानुषं नानुरुध्यते, कमपि नापेक्षते च, तद् वयं जानीमः।

¹⁶ Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.

¹⁷ अतः कैसरभूपाय करोऽस्माकं दातव्यो न वा? अत्र भवता किं बुध्यते? तद् अस्मान् वदतु।

¹⁷ Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.

¹⁸ ततो यीशुस्तेषां खलतां विज्ञाय कथितवान्, रे कपटिनः युयं कुतो मां परिक्षध्वे?

¹⁸ Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?

¹⁹ तत्करदानस्य मुद्रां मां दर्शयत। तदानीं तैस्तस्य समीपं मुद्राचतुर्थभाग आनीते

¹⁹ Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,

²⁰ स तान् पप्रच्छ, अत्र कस्येयं मूर्त्ति र्नाम चास्ते? ते जगदुः, कैसरभूपस्य।

²⁰ ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.

²¹ ततः स उक्तवान, कैसरस्य यत् तत् कैसराय दत्त, ईश्वरस्य यत् तद् ईश्वराय दत्त।

²¹ “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.

²² इति वाक्यं निशम्य ते विस्मयं विज्ञाय तं विहाय चलितवन्तः।

²² Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.

²³ तस्मिन्नहनि सिदूकिनोऽर्थात् श्मशानात् नोत्थास्यन्तीति वाक्यं ये वदन्ति, ते यीशेारन्तिकम् आगत्य पप्रच्छुः,

²³ No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,

²⁴ हे गुरो, कश्चिन्मनुजश्चेत् निःसन्तानः सन् प्राणान् त्यजति, तर्हि तस्य भ्राता तस्य जायां व्युह्य भ्रातुः सन्तानम् उत्पादयिष्यतीति मूसा आदिष्टवान्।

²⁴ e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.

²⁵ किन्त्वस्माकमत्र केऽपि जनाः सप्तसहोदरा आसन्, तेषां ज्येष्ठ एकां कन्यां व्यवहात्, अपरं प्राणत्यागकाले स्वयं निःसन्तानः सन् तां स्त्रियं स्वभ्रातरि समर्पितवान्,

²⁵ Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.

²⁶ ततो द्वितीयादिसप्तमान्ताश्च तथैव चक्रुः।

²⁶ O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.

²⁷ शेषे सापी नारी ममार।

²⁷ Por fim, a mulher também morreu.

²⁸ मृतानाम् उत्थानसमये तेषां सप्तानां मध्ये सा नारी कस्य भार्य्या भविष्यति? यस्मात् सर्व्वएव तां व्यवहन्।

²⁸ Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.

²⁹ ततो यीशुः प्रत्यवादीत्, यूयं धर्म्मपुस्तकम् ईश्वरीयां शक्तिञ्च न विज्ञाय भ्रान्तिमन्तः।

²⁹ Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,

³⁰ उत्थानप्राप्ता लोका न विवहन्ति, न च वाचा दीयन्ते, किन्त्वीश्वरस्य स्वर्गस्थदूतानां सदृशा भवन्ति।

³⁰ pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.

³¹ अपरं मृतानामुत्थानमधि युष्मान् प्रतीयमीश्वरोक्तिः,

³¹ “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:

³² "अहमिब्राहीम ईश्वर इस्हाक ईश्वरो याकूब ईश्वर" इति किं युष्माभि र्नापाठि? किन्त्वीश्वरो जीवताम् ईश्वर:, स मृतानामीश्वरो नहि।

³² ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.

³³ इति श्रुत्वा सर्व्वे लोकास्तस्योपदेशाद् विस्मयं गताः।

³³ Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.

³⁴ अनन्तरं सिदूकिनाम् निरुत्तरत्ववार्तां निशम्य फिरूशिन एकत्र मिलितवन्तः,

³⁴ Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.

³⁵ तेषामेको व्यवस्थापको यीशुं परीक्षितुं पपच्छ,

³⁵ Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:

³⁶ हे गुरो व्यवस्थाशास्त्रमध्ये काज्ञा श्रेष्ठा?

³⁶ “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.

³⁷ ततो यीशुरुवाच, त्वं सर्व्वान्तःकरणैः सर्व्वप्राणैः सर्व्वचित्तैश्च साकं प्रभौ परमेश्वरे प्रीयस्व,

³⁷ Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.

³⁸ एषा प्रथममहाज्ञा। तस्याः सदृशी द्वितीयाज्ञैषा,

³⁸ Este é o primeiro e o maior mandamento.

³⁹ तव समीपवासिनि स्वात्मनीव प्रेम कुरु।

³⁹ O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.

⁴⁰ अनयो र्द्वयोराज्ञयोः कृत्स्नव्यवस्थाया भविष्यद्वक्तृग्रन्थस्य च भारस्तिष्ठति।

⁴⁰ Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.

⁴¹ अनन्तरं फिरूशिनाम् एकत्र स्थितिकाले यीशुस्तान् पप्रच्छ,

⁴¹ Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:

⁴² ख्रीष्टमधि युष्माकं कीदृग्बोधो जायते? स कस्य सन्तानः? ततस्ते प्रत्यवदन्, दायूदः सन्तानः।

⁴² “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.

⁴³ तदा स उक्तवान्, तर्हि दायूद् कथम् आत्माधिष्ठानेन तं प्रभुं वदति ?

⁴³ Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:

⁴⁴ यथा मम प्रभुमिदं वाक्यमवदत् परमेश्वरः। तवारीन् पादपीठं ते यावन्नहि करोम्यहं। तावत् कालं मदीये त्वं दक्षपार्श्व उपाविश। अतो यदि दायूद् तं प्रभुं वदति, र्तिह स कथं तस्य सन्तानो भवति?

⁴⁴ ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.

⁴⁵ तदानीं तेषां कोपि तद्वाक्यस्य किमप्युत्तरं दातुं नाशक्नोत्;

⁴⁵ Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.

⁴⁶ तद्दिनमारभ्य तं किमपि वाक्यं प्रष्टुं कस्यापि साहसो नाभवत्।

⁴⁶ Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Mateus 22

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra