Rute 1

RUB vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 B̯ubaali nibacaali mu nsi gya Mowaabbu, Eri̱mereki̱ yaakwa, Nahu̱me yaasigala na batabani̱ baamwe babiri.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Hei̱nyu̱ma bab̯wo batabani̱ ba Nahu̱me baatu̱ngi̱ri̱ bakali̱ bakuswera kuruga mu bantu ba Mowaabbu. Omwei̱ hali bab̯wo bakali̱ baamwetengi̱ Oru̱pa na wondi Ru̱u̱si̱. Bei̱tu̱ hei̱nyu̱ma gya myaka nkei̱ku̱mi̱,
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 na batabani̱ ba Nahu̱me nabo baakwa. Ku̱kwa kwab̯u kwamu̱ti̱gi̱ri̱ yankei, atali nei̱ba na batabani̱.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Bei̱tu̱ Nahu̱me b̯uyaali nacaali mu Mowaabbu, yeegwi̱ri̱ho makuru gakukoba Mukama nka ku̱yaaju̱ni̱ri̱ bab̯wo bantu bʼI̱saleeri̱ yaabaha kwerya bidyo binene. Nahab̯waki̱kyo yeetegeka na bamukaabaana baamwe kwemuka kwamwab̯u.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Mu kuruga hahwo cali yei̱calengi̱ yaasetu̱ki̱ri̱ na bamukaabaana baamwe babiri, baatandika kulibata kwi̱rayo mu nsi gya Yu̱da.
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Bei̱tu̱ hei̱nyu̱ma Nahu̱me yaaweera bamukaabaana baamwe yati, “Mwemu̱ke, b̯uli muntu agyende kwamwab̯u hali mmaawe. Nka kumwali na mbabazi̱ hali bei̱ba beenyu̱ na hali gya, nanywe nkubasabira, Mukama abagiire mbabazi̱.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Mukama abahe b̯uli omwei̱ kuswerwa. Abahe b̯u̱si̱nge mu maka geenyu̱ gahyaka.”
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibamuweera, “Twe tukugyenda kwicala nawe mu bantu baamu.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Bei̱tu̱ yaabei̱ri̱ri̱mwo naabaweera, “Baana bange, mwemu̱ke kwamwenyu̱. Kikyani kikubaha kugyenda nagya? B̯u̱b̯wo nagya de mu̱ku̱nni̱hi̱ra kubba nimbyalayo baana bandi ba b̯udulu balibba bei̱ba beenyu̱?
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Baana bange, mwemu̱ke hali babyeru̱ beenyu̱, hab̯wakubba ngu̱lu̱u̱si̱ri̱ tincakasobora kutunga mudulu akunswera. Kadi nab̯wo, mbenge nincali na kyeni̱hi̱zo kya kubyala mu biteekerezu byange, rundi, mbenge nindi na mudulu deeru lili, nkabyala baana ba b̯udulu,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 mwakeicala mu̱bali̱ndi̱ri̱ri̱ ku̱doosya babbeeri̱ basigazi bahandu̱? Mwakali nimwicala mutasweberwe hab̯wab̯u? Tikikusoboka, bamukaabaana bange. Gya b̯ujune b̯undinab̯wo b̯ukukira b̯wenyu̱ b̯umuli nab̯wo, hab̯wakubba Mukama yooyo ankoori̱ yati.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 B̯u̱beegwi̱ri̱ yatyo baatamwo kizabiro kindi. Kasi mwomwo Oru̱pa yaagwa mubyala gyamwe mu salaka yaamuraga, bei̱tu̱ Ru̱u̱si̱ yaamwehomereeri̱.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nahu̱me yaamuweera, “Wona, mukaamuramwo alimukwemuka hali bantu baamwe na hali baruhanga baamwe. Gyenda nayo.”
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Ru̱u̱si̱ yei̱ri̱ri̱mwo mubyala gyamwe naamuweera yati, “Leka kumpambiriza kwemuka. Cali okugyenda hooho nkwi̱za kugyenda, cali okwicala hooho nkwi̱za kwicala. Bantu baamu baabbanga bantu bange, na Ruhanga waamu yaabbanga Ruhanga wange.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 Cali oligwa hooho ndigwa, kandi hooho ndiziikwa. Nku̱rahi̱ri̱i̱ri̱, gya nawe lu̱ku̱u̱ lwolwo luli twahu̱kani̱a, bei̱tu̱ kakubba nkurugaho mu mu̱li̱ngo gwensei̱, Mukama yanfubiranga na kifubiro kinyamaani.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Nahu̱me b̯u̱yaakakyetegeri̱i̱ze nka Ru̱u̱si̱ kuyaalingi amali̱ri̱i̱ri̱ ki̱mwei̱ kugyenda nayo, atakab̯u̱u̱ni̱e kumuweera kintu kya kwemuka kwamwab̯u.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Nahab̯waki̱kyo kwokwo yatyo bab̯wo bakali̱ babiri baagyendi̱ri̱ hamwei̱ ku̱doosya b̯u̱baadoori̱ Bbeterehemu̱. B̯u̱baadoori̱ Bbeterehemu̱ rub̯uga lwensei̱ lwajagaara hab̯wa bab̯wo bantu babiri. Mwomwo bakali̱ ba mu̱mwo mu rub̯uga beeb̯u̱u̱lya, “Yogwo mu̱kali̱ yaakubba Nahu̱me kwo?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 Nahu̱me yaabei̱ri̱ri̱mwo naakoba, “Mu̱leke kunzeta Nahu̱me, mu̱nzete Maara, hab̯wakubba Ruhanga Wab̯u̱sobozi̱ B̯wensei̱ andeeteeri̱ b̯ujune mu b̯womi b̯wange.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 B̯u̱nyaaru̱gi̱ri̱ haha nyaagyendi̱ri̱ nindi na mu̱gi̱ na bintu bikumala, bei̱tu̱ Mukama anzi̱ri̱i̱rye ntali na kintu. Haloho nsonga gyensei̱ gikubaha kunzeta Nahu̱me? Mukama Wab̯u̱sobozi̱ B̯wensei̱ yooyo andeeteeri̱ kuwonawona, kandi yooyo andeeteeri̱ b̯ub̯u b̯ujune.”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Kwokwo yatyo Nahu̱me yei̱ri̱ri̱ kuruga mu nsi gya Mowaabbu na mukaamwana waamwe, Ru̱u̱si̱, Nyakamowaabbu. Hali baadwereeri̱ Bbeterehemu̱, b̯u̱su̱mi̱ b̯u̱b̯wo b̯wali b̯wa bantu kutandika kukesa nganu.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra