Apocalipse 6
ROW vs ARIB
1 Basa na ma, au ita Lombo Anaꞌ sefi susura neneluluꞌ a segel kaesan. Boe ma au rena esa mia banda kahaa manaseliꞌ naa ra, nggasi nahereꞌ onaꞌ ndukuruluꞌ e. Ana parenda oi, “Muu leo!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Aiboiꞌ ma au ita ndara mutiꞌ sa. Hambu atahori sa endoꞌ sia ataꞌ nasolo solo netatis, huu Ana nasenggiꞌ netatis nakandooꞌ a. Aleꞌ ia Ana toꞌu bubꞌusut, ma dea neu nakalaꞌ seluꞌ musu nara sia raefafoꞌ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Basa ma, Lombo Anaꞌ a sefi segel karuan. Boe ma au rena banda manaseliꞌ karuan parenda nae, “Muu leo!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Basa ma ndara mbilas mana mbila raa-raaꞌ sa dea nema. Atahori mana endoꞌ sia ata simbo fela tafa monaeꞌ sa. Ana hambu koasa fo neu tao nemue-naanggit sia raefafoꞌ, fo atahori ratati.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Boe ma Lombo Anaꞌ a sefi segel katelun. Ma au rena banda manaseliꞌ katelun parenda nae, “Muu leo!” Aibꞌoiꞌ ma au ita ndara nggeoꞌ esa. Atahori mana endoꞌ sia ndara naa ata, tou tatais esa sia liman fo tai nanaat mana sangga namakura ena.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Basa ma, au rena onaꞌ haraꞌ esa nema mia banda kahaa manaseliꞌ ra taladꞌan. Haraꞌ naa nafadꞌe nae, “Dei fo hambu fai ndoe-laꞌas sia raefafoꞌ. Atahori esa nggadin fai esa, dai hasa neuꞌ a isiꞌ mok teluꞌ a, isi maloleꞌ na hambuꞌ a mok esa. Te mete ma fai ndoe-laꞌas naa losa ena, atahori nda bole tao ralutu hau saitun no hau anggor sia osi ra sa.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Basa ma, Lombo Anaꞌ a sefi segel kahaan. Boe ma au rena banda manaseliꞌ kahaan parenda nae, “Muu leo!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Aiboiꞌ ma, au ita ndara huni-manambosaꞌ esa. Atahori mana endoꞌ sia ndara naa ata, naran ‘Mate’. Hambu mana tungga dea na naran ‘Atahori Mates ra Mamanan’. Ruꞌa se hambu koasa de reu tao risa atahori sia raefafoꞌ rendiꞌ fela tafaꞌ, ndoe-laꞌas, hedꞌis, no banda deꞌulakaꞌ. Mete ma reken manamateꞌ ra, dedꞌesin onaꞌ babanggiꞌ esa mia babanggiꞌ haa mia basa atahori sia raefafoꞌ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Basa ma, Lombo Anaꞌ a sefi segel kaliman. Ma au ita atahori fo feꞌesaꞌan a nenetao-nisaꞌ ra. Samana nara sia mei tutunu-hohotuꞌ a filenggan. Atahori risa se huu ramahere neu Lamatualain, ma dui-bꞌengga Hara-lii Na sia bee-bꞌee.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ara rameli rae, “O Lamatualain! Hai Malangga manaseli ma! Malangga meumare ma! Lamatualain olaꞌ saa, na, hai mimihere. Te hai mihani losa fai hiraꞌ fai, fo Lamatualain naꞌetuꞌ dedꞌeat fo hukun atahori mana risa hai mia raefafoꞌ?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ratane basa taꞌo naa, ma esa-esaꞌ simbo badꞌu naru mutiꞌ. Hambu atahori sa nafadꞌe se nae, “Mihani mbei fai, losa dedꞌesi mara dai dei. Te hela feꞌe toronoo mara dei fo nenetao-nisaꞌ onaꞌ hei boe.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Boe ma, Lombo Anaꞌ a sefi segel kaneen. Aiboiꞌ ma, umedꞌa rae nanggenggo seli. Ma relo a dadꞌi hatuꞌ onaꞌ teme nggeoꞌ, ma fulan dadꞌi mbilas onaꞌ raaꞌ.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Nduuꞌ ra sia lalai tudꞌa raefafoꞌ rema, onaꞌ hau boa latuꞌ ou, huu sanggu anin.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Boe ma au ita lalai sii neu rua, de lululu onaꞌ neneiꞌ losa mopo e. Leteꞌ ra ro pulu-pulu ra basa se ranggenggo losa mopo se mia mamana nara.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Rita onaꞌ naa, ma basa atahori sia raefafoꞌ ramatau. Mulai mia maneꞌ ra, malangga mana parendaꞌ ra, malangga soldꞌadꞌu, atahori mamasuꞌiꞌ, losa ate ra, basa se ramatau. De basa se rela reu keke sia luat ma sia fatu sodꞌaꞌ sia leteꞌ ra.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ara denu lete-leteꞌ ma fatu monaeꞌ ra rae, “Ndefaꞌ fo tatana mala hai leo! Muꞌufuniꞌ hai fo mana endoꞌ sia kadꞌera parenda monaeꞌ a, nda nita hai sa ena. Ma Lombo Anaꞌ a nda hukun nala hai sa boe.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Aduu! Paia nala hai, huu fai calaka nema ena! Lamatualain no Lombo Anaꞌ rae mbori nasa-bori nara neu hai ena. Esa o nda bisa sili nala sa boe!”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?