Marcos 14
RMY_CHE vs ARIB
1 Sas duj đesa dži ke pasha thaj dži ko prazniko e bikvascošće mangrengo. E šorvale rašaja thaj e učitelja e zakonešće rodenas sar te astaren e Isuse po hohaipe thaj te mudaren les.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Phenenas: “Či tromas te ćeras godova dok si o prazniko, te či pobunil pe o them.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 A o Isus sas ande Vitanija thaj halas ando ćher e Simonesko saves sas guba. Askal avili dži leste jek manušnji e ćuposa savo sas ćerdo katar o kuč bar, ande savo sas zurale kuč mirisno ulje savo sas ćerdo katar o čisto nard. Putardas o ćupo thaj čordas o ulje pe Isusesko šoro.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 A varesave katar e učenikurja holjajle zbog godova thaj ačhile maškar pende te mothon: “Sostar akava mirisno ulje gajda rspil pe?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Godova ulje šaj bićinda pe pale majbut katar jek bršešći poćin,a e love šaj dine sas pe e čore manušenđe.” Thaj čhutine muj pe late.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 A o Isus phendas: “Mućen lat po miro! Sostar ćeren te avel laće neprijatno? Voj ćerda manđe lačho delo.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Kaj čore manušen uvek avela tumen maškar tumende thaj šaj te pomožina lenđe kana got kamena, a man či avela tumen uvek tumenca.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Voj ćerda so voj šaj: majanglal makhlas mungro telo palo prahope.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Čače phenav tumenđe: kaj god po them propovedila pe e Bahtali nevimata, mothola pe vi pale akava so voj ćerda, sago uspomena pe late.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Askal o Juda Iskariotski, jek katar e dešuduj učenikurja, đelo ke šorvale rašaja te izdail lenđe e Isuse.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 A von, kana ašundine, raduisajle thaj obećisardine kaj dena les love. Katar askal o Juda počnisarda te rodel lačhi vrjama te izdail les.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Po prvo đes kana sas o prazniko e bikvascošće mangrengo, kana delas pe čhurjasa o pashalno bakhro, e učenikurja phučline e Isuse: “Kaj kames te džas te pripremisaras tuće te has e pashalno večera?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 O Isus askal bičhaldas pire duj učenikonen e alavenca: “Džan ando gav ando Jerusalim okote malavena manušes savo inđarel ando ćupo paj. Džan pale leste,
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 pa ande savo ćher del andre, tumen phenen godole domaćinešće: ‘O Učitelj phučel ande savi soba šaj te hal e pashalno večera pire učenikonenca?’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Vo sikavela tumenđe bari soba opre po sprato savi si pripremime. Okote spremin amenđe e večera.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 E učenikurja đele ando gav thaj arakhline sa sar o Isus phendas lenđe thaj okote ćerdine e pashalno večera.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Talerjat, o Isus avilo e dešuduje učenikonenca.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Dok hanas pale sinija, o Isus phendas lenđe: “Čače phenav tumenđe, kaj jek tumendar savo akana hal manca, izdaila man.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 E učenikurja zurale ražalostisajle thaj jek pale avreste phučenas les: “Te naj sem me godova?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 A o Isus phendas lenđe: “Godova si jek tumendar e dešudujendar, savo bolel o mangro manca ando isto čaro.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Kaj o me o Čhavo e Manušesko, moraš te merava sago kaj ramol pale mande ando Sveto lil. Ali teško okolešće savo izdail man e Čhaves e Manušešće. Pale leste avilosas majlačhe te nikada či ni bijandilosas.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Dok hanas, o Isus lija o mangro, zahvalisarda pale leste thaj phagla les, askal dijas pire učenikonenđe thaj phendas: “Len, akava si mungro telo.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Askal lijas tahtaj mol, zahvalisarda e Devlešće thaj dijas pire učenikonenđe thaj savora piline andar o tahtaj.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Thaj phenelas lenđe: “Akava si mungro rat, rat savo potvrdil o savezo thaj savo čhordol pale butende.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Čače phenav tumenđe: či majbut pijava mol sa dži ke okova đes kana pijava tumenca nevi mol ande Devlesko carstvo.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Askal e điljenca slavisardine e Devle thaj teljardine karingal e maslinsko gora.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 A o Isus phendas lenđe: “Savora tumen mućena man, kaj o Del phenel ando Sveto lil:
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ali kana uštava andar e mule, džava angle tumende ande Galileja.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 A o Petar phendas lešće: “Vi ako savora mućen tut, me či mukava tut!”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 A o Isus phendas lešće: “Čače phenav tuće ađes, još akaja rjat, maj sigo nego so o bašno dujto data zakukuričil, trin drom hohaveja kaj či pindžares man.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ali o Petar još maj odlučno phendas: “Čak vi ako trubul te merav tusa, nikada či odrekniva man tutar!” A gajda mothonas vi savora aver.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Askal aviline ando masleniko savo akhardolas Getsimanija. A o Isus phendas pire učenikonenđe: “Bešen akate dok me džav te molima!”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Pesa inđarda e Petre, e Jakove, thaj e Jovano. Askal lija les e bari žalost thaj sas lešće pharo.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Thaj phendas lenđe: “Mungri duša si žalosno dži ko smrto. Ačhen akate, na soven thaj stražarin.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Askal đelo cara majdur, pelo e mujesa dži ke phuv thaj molisajlo, te ako si moguće, či naćhel kroz e patnja savi ažućarel les.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Molisajlo: “Abba! Dade! Tu sa šaj. Le mandar akava tahtaj patnje! Ali neka či avel mungri volja, nego ćiri.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Askal bolda pe ke pire učenikurja, arakhla len sar soven thaj phendas e Simone Petrešće: “Soves li Simone? Našti ačhilan džungado ni jek sato te stražaris?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Ačhen džungade, stražarin thaj molin tumen, te na peren ando iskušenje. O duho si spremno ali o telo si slabo.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 O Isus palem đelotar lendar thaj molisajlo iste alavenca.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Kana palem bolda pe ke učenikurja, arakhla len sar soven. Lenđe jakha phandadonas thaj či džangline so te phenen lešće.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Kana bolda pe po trito drom, phendas lenđe: “Zar još soven thaj odmorin tumen? Dosta sas! Avilo o časo! Ake man, e Čhave e Manušešće, predain ande vas e bezehalenđe.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ušten! Ake, mungro izdajniko avel!”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Dok o Isus još motholas, areslo o Juda, jek katar e dešuduj učenikurja, a lesa avilo vi o but o them, e mačonenca thaj e rovljenca, saven bičhaldine e šorvale rašaja, e učitelja e zakonešće thaj e starešine.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 O Juda, lesko izdajniko, majanglal dija len znako: “Okova saves čumidav, godova si. Astaren les thaj inđaren les e stražarenca.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Thaj čim avilo dži ko Isus, o Juda phendas lešće: “Učiteljina” thaj čumida les.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Pe godova e manuša čhutine pire vas po Isus thaj astardine les.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 A jek katar e učenikurja, savo ačhelas okote paše, inkalda o mačo thaj peklas e bare rašaješće slugos thaj čhinda lesko kan.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 A o Isus phendas lenđe: “Aviline pe mande sago po razbojniko e mačonenca thaj e rovljenca te astaren man.
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 A svako đes semas tumenca ando Hramo thaj sikavavas, ali či astardine man. Sa akava sas te pherdol okova so ramol pale mande ando Sveto lil.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Pe godova sa e učenikurja mukline e Isuse thaj našline.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 A pale leste džalas jek terno manuš savo sas nango thaj učhardo samo e kuč čaršapeja. Kana vi les line te astaren,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 vo čhudas pestar o čaršapo thaj našlo nango.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 E Isuse andine anglo baro rašaj, thaj okote ćidine pe sa e šorvale rašaja, e starešine thaj e učitelja e zakonešće.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 A o Petar dadural džalas pale leste thaj dija ande avlija e bare rašaješći. Bešlo okote zajedno e slugenca thaj tatolas paše jag.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 A e šorvale rašaja thaj o sasto veće rodenas varesavo dokaz protiv o Isus, te šaj osudin les po smrto, ali či arakhline khanči protiv leste.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 But manuša hohamne svedočinas protiv leste, ali lengo svedočanstvo či slažolas pe.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Askal uštiline varesave manuša thaj počnisardine hohave te svedočin protiv leste:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Ašundam les sar mothol: ‘Haravava akava Hramo, saves ćerdine e manušenđe vas, thaj pale trin đes vazdava aver, save či ćerena e manušešće vas.’”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ali ni godova lengo svedočanstvo či slažolas pe.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 O baro rašaj askal ačhilo maškare maškar lende, thaj phučla e Isuse: “Sostar khanči či mothos? So akava akala manuša svedočin protiv tute?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 A o Isus samo ačhelas thaj khanči či motholas. O baro rašaj palem phučla les: “San tu o Hristo, Čhavo e Blagoslovime Devlesko?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 A o Isus phendas: “Sem. Thaj dićhena man, e Čhave e Manušešće, sar bešav pe desno počasno rig e Svemoguće Devlešći thaj avav pe nebeske oblakurja.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Pe godova o baro rašaj pharada pe peste e drze thaj phučlas: “So trubul men majbut svedokurja?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Ašundine les sar hulil! So mothon?” A von savora phendine kaj si došalo thaj kaj zaslužisarda smrto.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Varesave počnisardine te čhungaren les, te učharen lesko muj thaj denas le dab dumukhenca thaj marenas muj lestar: “Proreknisar ko dija tut dab?” Askal astardine les e sluge thaj mardine les e palmenca po muj.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Dok o Petar sas tele ande avlija, avili jek sluškinja e bare rašaješći.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Kana dikhla e Petre sar tatol paše jag, lačhe dikhla pe leste thaj phendas: “Vi tu sanas okole Isuseja andar o Nazaret!”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 A o Petar hohada: “Či džanav niti haćarav so phenes.” Thaj inkljisto ando prvo deo e avlijako. A o bašno askal zakukuričisarda.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Kana e sluškinja dikhla les, palem phendas okolenđe save okote ačhenas: “Okova manuš si jek lendar!”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 A o Petar palem phenelas kaj naj. Cara majposle, vi okola aver manuša save sas okote mothonas e Petrešće: “Tu san čače jek lendar, kaj san vi tu andar e Galileja!”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 A o Petar ačhilo te del pe romaja thaj te hal solah: “Či pindžarav godole manuše pale savo phenen.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Thaj odma pale godova o bašno po dujto drom zakukuričisarda, a o Petar dija pe gođi so phendas lešće o Isus: “Maj sigo nego so o bašno duj data zakukuričil, trin drom odreknija tut mandar.” Thaj askal ačhilo zurale te rovel.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?