2 Coríntios 7
RMY_CHE vs ARC
1 Pošto, dakle si amen akala obećanja, drage mungre, trubul te šilava men katar sa so meljarel o telo thaj o duho, thaj ande dar e Devlestar trudi men te aven potpuno svete.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Ćeren than pale amende ande tumare ile! Kaj khonikašće či ćerdam nepravda, khonikašće či dijam love te dukhavas varekas, niti varekastar vareso po hohaipe lijam.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Či phenav akava te osudiv tumen, kaj cara majsigo phendem kaj sen gaći ande amare ile, kaj sam spremne te tumenca meras ili trajisaras.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Baro si mungro pouzdanje ande tumende thaj but sem ponosno pe tumende. But utešisardine men thaj pherde sam bah vi ako si amen but nevolje.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Kaj kana avilam ande Makedonija, nas amen odmor, nego katar sa e riga sas amen nevolje: avrjal sas amen čingara e manušenca, a andral ande amende sas amen dar.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Ali o Del, savo tešil okolen save si ponizne, utešisarda amen gajda kaj avilo o Tit
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 thaj na samo kaj vo avilo, nego o Del utešisarda men vi e utehasa savi tumen dine les. Vo ćerda amenđe svato pale tumari želja te avas tumende, pale tumari bari žalost thaj pale briga savi si tumen pale mande, godova još majbut bahtarda man.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Kaj, vi ako ražalostisardem tumen mungre lilesa, naj manđe žao. A ako sas manđe žao – dikhav, naime, kaj godova lil samo pe harni vrjama ražalostisardas tumen.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Akana radujiv man, na zbog godova kaj sen žalosne, nego zato kaj tumari žalost sas pale tumaro pokajanje. Kaj tumari žalostinas avel katar o Del, gajda kaj amen či ćerdam tumenđe khanči pe šteta.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Kaj e žalost savi avel katar o Del, bijanel pokajanje savo inđarel ando spasenje – o pokajanje palo savo či žalil pe – dok e žalost savi avel akale themestar bijanel žalost savi inđarel ando smrto.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Dićhen akana sa so andas tumenđe godoja žalost savi si pe Devlešći volja. Sošći bari želja te odbranin tumari nevinost, sošći holji, sošći dar, sošći želja te dićhen amen, sošći briga thaj želja pale pravedno kazna kolešće savo sagrešisardas! Thaj ande sa sikadine kaj senas vi ande godova nevine.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Dakle, vi ako ramosardem tumenđe, či ramosardem zbog okova savo sagrešisardas, ni zbog okova savešće sagrešisardas, već te sikadol tumari revnost pale amende anglo Del.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Godova utešisarda men. A paše godova kaj utešisajlam, još majbut samas bahtale e Titosće bahtasa kaj savora tumen okrepisardine lesko duho.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Vi čače, ako hvalisardem tumen angle leste, či ladžajlem zbog godova, kaj sago kaj sa so phendam pale tumende sas čačipe, gajda vi amari pohvala anglo Tito sas čačipe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 A lešće osećaja prema tumende si još majzurale kana del pe gođi ke tumari poslušnost thaj sar primisardine les ande dar thaj ando poštuipe.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Bahtalo sem kaj ande sa šaj pouzdiv man ande tumende.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?