Rute 1

RMN vs ARC

Sair da comparação
RMN
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Одова вахыти, кана андэ Израиль сас цындомаря, ули бокх опэр пху. Екх мануш гело андар Вифлееми андэ Иудеи пэ ромняса тай пэ дуе чявэнца тэ бэшэн андэ ливадя ко Моавитскя.
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele, e sua mulher, e seus dois filhos.
2 Адава мануш бучёлас Элимелех, лэски ромня — Ноеминь, ай лэски дуе чявэн — Махлон тай Хилеон; он сас ефрафяня андар Вифлееми андэ Иудеи. Он алэ ко ливадя ко Моавитскя тай ачилэ отхэ.
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o nome de sua mulher, Noemi, e os nomes de seus dois filhos, Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e vieram aos campos de Moabe e ficaram ali.
3 О Элимелех, о ром э Ноеминяко, муло, тай ой ачили пэ дуе чявэнца.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Он лилэ пэски ромнен моавитянкен, э екх бучёлас Орфа, ай авэр Руфь. Пал отхэ сар он бэшлэ отхэ паш ко дэш брэш,
4 os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 о Махлон тай о Хилеон мулэ, тай э Ноеминь ачили би чявэнго тай би ромэско.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim esta mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Э Ноеминь шунляс андэ Моави, кай о Сагбус о Яхвэ ало ярдымеса Пэ дюнястэ тай диняс лэн хапэ. Ой пэ боренца гортярдэпэс тэ джян кхерэ.
6 Então, se levantou ela com as suas noras e voltou dos campos de Moabe, porquanto, na terra de Moabe, ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Екхетханэ пэ боренца ой ачавдяс о тхан, катэ бэшэлас, тай гили ко дром, саво камэлас тэ анэл лэн палэ ки пху Иуда.
7 Pelo que saiu do lugar onde estivera, e as suas duas noras, com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Э Ноеминь пхэнляс пэ боренги:
8 disse Noemi às suas duas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Мэ дэл о Сагбус о Яхвэ кажня андар тумэндэ тэ аракхен бахт андэ кхер ко нэво ром.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz, e choraram,
10 тай пхэнлэ лаки:
10 e disseram-lhe: Certamente, voltaremos contigo ao teu povo.
11 Э Ноеминь пхэнляс:
11 Porém Noemi disse: Tornai, minhas filhas, por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos fossem por maridos?
12 Джян кхерэ, мэ чяя; мэ бут пхури, тэ овэл мандэ авэр ром. Джи мэ тэ тюшундиявас, кай мандэ генэ си ишандипэ, — джи адая рат мэ би тэ овав ромэса, тай дэчи тэ аракхлён мандэ чявэ,
12 Tornai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido, e ainda tivesse filhos,
13 — та со, кан ишандиен, бискай он кан барён? Камэл тумэнги тэ ишандиен тай тэ на джян ромэстэ? На, мэ чяя. Мэ бут касэвэтлыс пал тумэндэ, вай о васт э Сагбуско э Яхвэско уло мамуй мандэ!
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Он ваздинэ бэбэря тай генэ лилэ тэ ровэн. Тай э Орфа чюмидиняс пэ саса тай гели пэ дюнястэ, ай э Руфь ачили ласа.
14 Então, levantaram a sua voz e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra; porém Rute se apegou a ela.
15 Э Ноеминь пхэнляс:
15 Pelo que disse: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após a tua cunhada.
16 Ай э Руфь пхэнляс:
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me afaste de ti; porque, aonde quer que tu fores, irei eu e, onde quer que pousares à noite, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Катэ кан мэрэс ту, кан мэрав ли мэ тай отхэ кан овав паромэ. О Сагбус о Яхвэ лачес мэ марэл ман, тэ авэр со-то, екх о мэрипэ кан лэл ман тутар.
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e ali serei sepultada; me faça assim o Senhor e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Кана э Ноеминь галили, кай э Руфь лачес мангел тэ джял ласа, ой тэрдили ла тэ тхэл.
18 Vendo ela, pois, que de todo estava resolvida para ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Тай джянас о дуй он, бискай на алэ андэ Вифлееми. Кана он алэ андэ Вифлееми, алаи э диз ваздиндили лэндар тай пхэнэнас:
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 — Ма пхэнэн манги Ноеминь, — ой пхэнляс лэнги. — Ами пхэнэн манги Мара, вай о Зорало Дэл бичялдяс манги баро касэвэти.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Мэ никхлистём атхар мангинэса, ай о Сагбус о Яхвэ андяс ман палэ би ништоско. Соски тэ пхэнэн манги Ноеминь, кана о Сагбус о Яхвэ диняс ман касэвэти, тай о Зорало Дэл бичялдяс манги бибахталипэ?
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que, pois, me chamareis Noemi? Pois o Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem afligido tanto.
22 Аякха э Ноеминь али кхерэ. Ай ласа катар ливадя ко Моавитскя али лаки бори, моавитянка э Руфь. Тай он алэ андэ Вифлееми, кана лилэ тэ кидэн о ячмени.
22 Assim, Noemi voltou, e com ela, Rute, a moabita, sua nora, que voltava dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da sega das cevadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra