Atos 17
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ACF
1 Он накхлэ э Амфиполь тай Аполлония тай алэ андэ Фессалоники, катэ сас э синагога э иудеенги.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 О Павел, сар екхараи, гело андэ синагога тай отхэ трин субботэс пал екхаврэстэ зборизэлас э иудеенца катар Яздипэ,
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 галярэлас тай сиклярэлас, кай о Христос камэлас тэ мэрэл тай тэ дживиндёл андар мулэ.
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Лэнги пакянилэ сарсавэ иудея, аякха ли бут грекя, савэ гинэнас э Дэвлэс, тай бут намлыдэс джювля. Тай алаи он лилэ тэ пхерэн э Павлэса тай э Силаса.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Адава ваздиняс кизгандилима андэ аврэ иудеендэ, тай он лилэ налаче манушэн, савэн аракхлэ андэ базари, кидинэ дюняс тай ваздинэ э диз. Он гелэ ко кхер ки Иасонэско, родэнас э Павлэс тай э Силас, тэ никалэн лэн ко дюняс.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Кана он лэн отхэ на аракхлэ, он сидинэ э Иасонэс тай аврэ пхралэн ки дизаки барэ.
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 — Тай о Иасон мукляс лэн андэ по кхер. Он на керэн, со пхэнэл о император, тай пхэнэн, кай си авэр патишаи, Саво бучёл Исус.
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Кана о дюняс тай э дизаки барэ шунлэ адава, трашанилэ.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Он лилэ катар Иасон тай аврэндар баро джерэмэс тай муклэ лэн.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Сар ули рат, о пхрала бичялдэ э Павлэс тай э Силас андэ Верия. Он алэ отхэ тай гелэ андэ иудейски синагога.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 О мануша андэ Верия сас пхутэрдэ илэнца, ниш андэ Фессалоники. Он лачес пакянилэ одолэски, со пхэнэлас о Павел, тай кажын дес сиклёнас о Яздипэ, тэ галён, чячипэ си одова, со он шунлэ.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 О бут андар лэндэ пакянилэ, пакянилэ ли бут намлыдэс гречянкес тай бут грекя.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Ай кана о иудея андэ Фессалоники галилэ одолэстар, кай о Павел пхукавэл э збора э Дэвлэски андэ Верия, он алэ ли отхэ тай лилэ тэ ваздэн э дюняс.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 О пхрала чяльти бичялдэ э Павлэс ки моря, ай о Сила тай о Тимафей ачилэ андэ диз.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Одола, савэ гелдэ э Павлэс, алэ лэса андэ Афини, ай дэчи гелэ палэ э письмаса э Силаски тай э Тимафеески чяльти тэ авэн лэстэ.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 О Павел ишандиелас пэ амалэн, пхерэлас андэ Афини, тай лэс холяскерэлас, кай сас бут идоля андэ адалэ дизатэ.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Ов зборизэлас андэ синагога э иудеенца тай э грекенца, савэ гинэн э Дэвлэс. Кажын дес ов зборизэлас э манушэнца, савэ авэнас андэ базари.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Лэса зборизэнас ли философя андар школэс эпикурейцэнги тай стоикенги. Сарсавэ пхученас:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Э Павлэс андэ опэр Ареопаг тай манглэ:
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Амэ на галяс, со ту пхэнэс, тай амэ мангас тэ джянас, со си адава.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 О афиняня тай савэ авэнас аврэ дизэндар алаендар бут дэхэнас тэ пхукавэн я тэ шунэн со-то нэво.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 О Павел тэрдило машкарэ ко Ареопаг тай пхэнляс:
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Мэ пхеравас агорял тай лачес дикхавас тумарэ шужэ тхана. Опэр екх андар алтари сас яздимэ: «НАДЖЯНЛЭ ДЭВЛЭСКИ». Адалэ наджянлэ Дэвлэстар, Савэс тумэ на джянэн, ами гинэн, мэ пхэнав тумэнги.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 О Дэл, кай кердяс о дюняс тай алаи, со си андэ лэстэ, си э Сагбуско опрунэско тай э пхуяко. Ов на бэшэл андэ храмя, кай си кердэ э манушэнги вастэнца.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Ов на мангел, о мануша тэ керэн Лэски иргатлыки пумарэ вастэнца, сар кай Лэски со-то на рэсэл. Ов Сам дэл алаи э манушэн бэшыпэ, тынышы тай алаи авэр.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Екхе манушэстар Ов кердяс алаи э дюняс, тай о мануша тэ пхэрэн алаи э пху, тай ангал гиндяс, кана тай катэ он кан бэшэн.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Алаи адава о Дэл кердяс адалэски, о мануша тэ родэн Лэс тай тэ аракхен Лэс, ай Ов ли нанай дур кажнестар андар амэндэ.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Вай андэ Лэстэ амэ бэшас, пхерас тай сам, сар адалэстар пхэнэнас савэ андар тумарэ яздимарендэ: «Вай амэ сам Лэски порода».
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Тай тэ сам э порода э Дэвлэски, дэчи амэ на камэл тэ керас э Дэвлэс пхолякерэс, рупунэс я барунэ идолэс я сарсави-то шавлин, керди, сар мангел тай сар галёл о мануш.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Буруни, кана о мануша на джянэнас э Дэвлэс, Ов адалэски пхандэлас Пэ якха, ай акана Ов тхэл алаи э манушэнги вэркатэ тэ ачявэн пумарэ бэзя.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Ов тхэдяс о дес, кана Ов кан керэл чячё цындос алаи э дюняски, тай Ов акана аракхляс Манушэс, Саво ли кан овэл о цындомари. Ов сикавдяс адава ангал алаендэ, кай дживиндярдяс Лэс андар мулэ!
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Кана он шунлэ катар дживиндипэ андар мулэ, сарсавэ андар лэндэ лилэ тэ асан, авэра пхэнлэ:
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Адалэса о Павел гело лэндар.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Набут мануша пакянилэ тай лилэ тэ пхерэн пал Павел. Машкарэ лэндэ сас о Дионисий андар Ареопаг, э манушни, сави бучёлас Дамарь, тай авэра.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.