Números 21

RIFA vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ؤُمِي إِسْڒَا أَكنْعَانِي، أَجدْجِيذْ ن عَارَاذْ نِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن لْجَانُوبْ، بلِّي يُوسَا-د إِسْرَائِيل خْ وبْرِيذْ ن إِبرْڭَاڭنْ، إِمّْنغْ ضِيدّْ إِ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِطّفْ شَا زَّايْسنْ ذ إِمحْبَاسْ.

¹ Ouvindo o cananeu, rei de Arade, que habitava para o lado sul, que Israel vinha pelo caminho dos espias, pelejou contra Israel, e dele levou alguns prisioneiros.

² خنِّي إِوْشَا إِسْرَائِيل إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ سِيذِي ؤُشَا إِنَّا: ”مَاڒَا ذ ثِيذتّْ ثْعَارّْنذْ ڒْڭنْسْ-أَ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، نشّْ أَذْ حَارّْمغْ ثِيندَّامْ نْسنْ إِ ؤُثحِّي.“

² Então Israel fez um voto ao Senhor, dizendo: Se de fato entregares este povo na minha mão, destruirei totalmente as suas cidades.

³ سِيذِي إِسْثَاجبْ إِ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِسلّمْ أَسْ أَيْثْ ن كنْعَانْ ؤُشَا نِيثْنِي حَارّْمنْ إِ-ثنْ إِ ؤُثحِّي ؤُڒَا ذ مَارَّا ثِيندَّامْ نْسنْ ؤُشَا إِڒَاغَا أَمْشَانْ نِّي س يِيسمْ ن حُورْمَا.

³ O Senhor, pois, ouviu a voz de Israel, e lhe entregou os cananeus; e os israelitas destruíram totalmente, a eles e às suas cidades; e o nome daquele lugar chamou Hormá.

⁴ خنِّي فسْينْ إِقِيضَانْ نْسنْ زڭْ وذْرَارْ ن هُورْ، رُوحنْ خْ وبْرِيذْ غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا ؤُشَا س مَانْ أَيَا ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ نّْضنْ إِ ثمُّورْثْ ن إِذُومْ. ؤُشَا ڒْڭنْسْ وَارْ إِصْبِيرْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁴ Então partiram do monte Hor, pelo caminho do Mar Vermelho, a rodear a terra de Edom; porém a alma do povo angustiou-se naquele caminho.

⁵ أَقَا إِقَاشحْ ڒْڭنْسْ ضِيدّْ إِ أَربِّي ذ مُوسَا: ”مَايمِّي ذ أَنغْ د-ثسُّوفّْغمْ زِي مِيصْرَا، مَاحنْذْ أَذْ نمّثْ ذِي ڒخْڒَا-يَا؟ وَارْ ذَا إِدْجِي وغْرُومْ ؤُڒَا ذ أَمَانْ. ڒعْمَارْ نّغْ إِعِيفّْ زڭْ وغْرُومْ-أَ إِ وَارْ إِسكّْوِينْ!“

⁵ E o povo falou contra Deus e contra Moisés: Por que nos fizestes subir do Egito para que morrêssemos neste deserto? Pois aqui nem pão nem água há; e a nossa alma tem fastio deste pão tão vil.

⁶ خنِّي إِضْڒقْ سِيذِي إِفِيغْرَانْ يَارقّنْ جَارْ ڒْڭنْسْ، إِنِّي إِزعْفنْ ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِمُّوثْ وَاطَّاسْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل.

⁶ Então o Senhor mandou entre o povo serpentes ardentes, que picaram o povo; e morreu muita gente em Israel.

⁷ يُوسَا-د ڒْڭنْسْ غَارْ مُوسَا، نَّانْ: ”أَقَا نخْضَا، مِينْزِي نْقَاشحْ أَكْ-ذ سِيذِي ؤُ أَكِيذكْ. ژَتدْجْ إِ سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ خَانغْ إِكّسْ إِفِيغْرَانْ-أَ.“ خنِّي إِژُودْجْ مُوسَا ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ.

⁷ Por isso o povo veio a Moisés, e disse: Havemos pecado, porquanto temos falado contra o Senhor e contra ti; ora ao Senhor que tire de nós estas serpentes. Então Moisés orou pelo povo.

⁸ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”أڭّْ إِجّْ ن ؤُفِيغَارْ يَارقّنْ ؤُشَا سَارْسْ إِ-ث خْ إِشْثْ ن ثحْنَاشْثْ ؤُشَا مَانْ ونْ مَا إِتّْوَازعْفنْ ؤُ أَذْ غَارسْ إِخْزَارْ، أَذْ إِدَّارْ.“

⁸ E disse o Senhor a Moisés: Faze-te uma serpente ardente, e põe-na sobre uma haste; e será que viverá todo o que, tendo sido picado, olhar para ela.

⁹ ؤُشَا إِڭَّا مُوسَا إِجّْ ن ؤُفِيغَارْ ن نّْحَاسْ ؤُشَا إِسَّارْسْ إِ-ث خْ ثحْنَاشْثْ ؤُشَا خْمِي إِزعّفْ شَا ن ؤُفِيغَارْ شَا ن يِيجّنْ، ؤُشَا وَانِيثَا إِخزَّارْ غَارْ ؤُفِيغَارْ ن نّْحَاسْ، خنِّي أَذْ إِقِّيمْ إِدَّارْ.

⁹ E Moisés fez uma serpente de metal, e pô-la sobre uma haste; e sucedia que, picando alguma serpente a alguém, quando esse olhava para a serpente de metal, vivia.

¹⁰ خنِّي فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ؤُبُوثْ.

¹⁰ Então os filhos de Israel partiram, e alojaram-se em Obote.

¹¹ خنِّي كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ زِي ؤُبُوثْ، وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ غَارْ أَرْوِينَاثْ ن عَابَارِيمْ ذِي ڒخْڒَا إِ إِدْجَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مُوآبَ مَانِيسْ د-ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ.

¹¹ Depois partiram de Obote e alojaram-se nos outeiros de Ije-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, ao nascente do sol.

¹² سّنِّي كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن زَارَاذْ.

¹² Dali partiram, e alojaram-se junto ao ribeiro de Zerede.

¹³ سّنِّي كّْسنْ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ خْ ؤُجمَّاضْ ن يغْزَارْ ن أَرْنُونْ، ونِّي إِسِّيزْڒنْ ذِي ڒخْڒَا، إِفّغْ زِي جِّيهثْ ن ويْمِيرْ ن إِمُورِييّنْ، مِينْزِي أَقَا أَرْنُونْ ذ أَيْمِيرْ أَكْ-ذ مُوآبَ، جَارْ مُوآبَ ذ إِمُورِييّنْ.

¹³ E dali partiram e alojaram-se no lado de Arnom, que está no deserto e sai dos termos dos amorreus; porque Arnom é o termo de Moabe, entre Moabe e os amorreus.

¹⁴ خْ ؤُيَا قَّارنْ ذڭْ وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ ن ڭَارَّاثْ ن سِيذِي:

¹⁴ Por isso se diz no livro das guerras do Senhor: O que fiz no Mar Vermelho e nos ribeiros de Arnom,

¹⁵ ؤُ ثِيغزْرَاثِينْ إِ د-إِهكّْوَانْ،

¹⁵ E à corrente dos ribeiros, que descendo para a situação de Ar, se encosta aos termos de Moabe.

¹⁶ سّنِّي رُوحنْ غَارْ بِي‘رْ، ’أَنُو‘. وَا أَقَا ذ أَنُو مِينْ خفْ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”سْمُونْ ڒْڭنْسْ، خنِّي أَذْ أَسنْ وْشغْ أَمَانْ.“

¹⁶ E dali partiram para Beer; este é o poço do qual o Senhor disse a Moisés: Ajunta o povo e lhe darei água.

¹⁷ خنِّي إِغنّجْ إِسْرَائِيل إِزْڒِي-يَا:

¹⁷ Então Israel cantou este cântico: Brota, ó poço! Cantai dele:

¹⁸ ”\+tl شكْ\+tl* أَنُو، ونِّي غْزِينْ ڒْحُوكَّامْ،

¹⁸ Tu, poço, que cavaram os príncipes, que escavaram os nobres do povo, e o legislador com os seus bordões; e do deserto partiram para Mataná;

¹⁹ ؤُشَا زِي مَاتَّانَا غَارْ نَاحْلِييِيلْ، زِي نَاحْلِييِيلْ غَارْ بَامُوثْ،

¹⁹ E de Mataná a Naaliel, e de Naaliel a Bamote.

²⁰ ؤُشَا زِي بَامُوثْ غَارْ ثغْزُورْثْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِيَّارْ ن مُوآبَ، خْ ثْقِيشَّاثْ ن فِيسْجَا نِّي إِتّْسِيجَّانْ غَارْ ثْنزْرُوفْثْ.

²⁰ E de Bamote ao vale que está no campo de Moabe, no cume de Pisga, e à vista do deserto.

²¹ خنِّي إِسّكّْ إِسْرَائِيل إِرقَّاسنْ غَارْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن إِمُورِييّنْ، إِنَّا:

²¹ Então Israel mandou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, dizendo:

²² ”أجّْ أَيِي أَذْ شُوقغْ ذِي ثمُّورْثْ نّشْ. وَارْ نتّْميِّيڒْ شَا غَارْ إِيَّارنْ نِيغْ غَارْ إِمَارْجَاعنْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ ؤُ وَارْ نْسسّْ أَمَانْ زڭْ وَانُوثنْ. أَذْ نعْذُو خْ وبْرِيذْ إِڭلّْذنْ، أَڒْ غَا نعْذُو خْ ثمُّورْثْ نّشْ.“

²² Deixa-me passar pela tua terra; não nos desviaremos pelos campos nem pelas vinhas; as águas dos poços não beberemos; iremos pela estrada real até que passemos os teus termos.

²³ مَاشَا سِيحُونْ وَارْ يجِّي أَذْ إِژْوَا إِسْرَائِيل خْ جّْوَايهْ نّسْ. إِسّْمُونْ سِيحُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ ؤُشَا إِفّغْ، حِيمَا أَذْ إِمْسَاڭَارْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل، غَارْ ڒخْڒَا، ؤُشَا يُوسَا-د ذِي يَاهَاصْ ؤُشَا إِمّْنغْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل.

²³ Porém Siom não deixou passar a Israel pelos seus termos; antes Siom congregou todo o seu povo, e saiu ao encontro de Israel no deserto, e veio a Jaza, e pelejou contra Israel.

²⁴ ؤُشَا إِسْرَائِيل إِوْثَا إِ-ث س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُشَا إِكْسِي ثمُّورْثْ نّسْ ذ ڒْوَارْثْ، زِي أَرْنُونْ أَڒْ يَابُّوقْ، أَڒْ أَيْثْ ن عَامُّونْ، مِينْزِي جِّيهثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن لْبُورْجْ إِجهْذنْ.

²⁴ Mas Israel o feriu ao fio da espada, e tomou a sua terra em possessão, desde Arnom até Jaboque, até aos filhos de Amom; porquanto o termo dos filhos de Amom era forte.

²⁵ إِكْسِي إِسْرَائِيل مَارَّا ثِيندَّامْ-أَ ؤُشَا إِزْذغْ إِسْرَائِيل ذِي مَارَّا ثِيندَّامْ ن إِمُورِييّنْ، ذِي حَاشْبُونْ ؤُ ذِي مَارَّا ثْندَّامْ إِ غَارسْ د-إِقّْننْ.

²⁵ Assim Israel tomou todas as cidades; e habitou em todas elas, em Hesbom e em todas as suas aldeias.

²⁶ مِينْزِي حَاشْبُونْ ثُوغَا ذ ثَانْذِينْثْ ن سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن إِمُورِييّنْ، ؤُشَا نتَّا ثُوغَا إِمّْنغْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ إِ ذ أَسْ د-إِزْوَارنْ ن مُوآبَ ؤُشَا إِكْسِي زَّايسْ مَارَّا ثَامُّورْثْ نّسْ أَڒْ أَرْنُونْ.

²⁶ Porque Hesbom era cidade de Siom, rei dos amorreus, que tinha pelejado contra o precedente rei dos moabitas, e tinha tomado da sua mão toda a sua terra até Arnom.

²⁷ خْ ؤُيَا قَّارنْ إِنِّي إِسَّاوَاڒنْ س وَاوَاڒنْ إِوزْننْ:

²⁷ Por isso dizem os que falam em provérbios: Vinde a Hesbom; edifique-se e estabeleça-se a cidade de Siom.

²⁸ مِينْزِي ثفّغْ-د ثْمسِّي زِي حَاشْبُونْ

²⁸ Porque fogo saiu de Hesbom, e uma chama da cidade de Siom; e consumiu a Ar dos moabitas, e os senhores dos altos de Arnom.

²⁹ ؤُشْثْ خَاكْ، مُوآبَ!

²⁹ Ai de ti, Moabe! perdido és, povo de Quemos! entregou seus filhos, que iam fugindo, e suas filhas, como cativas a Siom, rei dos amorreus.

³⁰ أَقَا نوّثْ إِ-ثنْ \+tl س فْڒِيثْشَاثْ\+tl*.

³⁰ E nós os derribamos; Hesbom perdida é até Dibom, e os assolamos até Nofá, que se estende até Medeba.

³¹ أَمُّو إِ إِذْوڒْ إِسْرَائِيل أَذْ إِزْذغْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِمُورِييّنْ.

³¹ Assim Israel habitou na terra dos amorreus.

³² ؤُشَا إِسّكّْ مُوسَا إِبرْڭَاڭنْ غَارْ يَاعْزِيرْ ؤُشَا كْسِينْ ثِيندَّامْ إِ غَارسْ د-إِقّْننْ ؤُشَا كّْسنْ ثَاسْغَارْثْ ن إِمُورِييّمْ نِّي ثُوغَا ذِينْ إِزدّْغنْ.

³² Depois mandou Moisés espiar a Jazer, e tomaram as suas aldeias, e daquela possessão lançaram os amorreus que estavam ali.

³³ خنِّي ميّْڒنْ زڭْ وبْرِيذْ نْسنْ، ؤُڒْينْ أَبْرِيذْ غَارْ بَاشَانْ. خنِّي إِفّغْ-د عُوجْ، أَجدْجِيذْ ن بَاشَانْ، نتَّا ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ كِيذْسنْ إِمْسَاڭَارْ إِ ؤُمنْغِي ذِي إِذْرَاعِي.

³³ Então viraram-se, e subiram o caminho de Basã; e Ogue, rei de Basã, saiu contra eles, ele e todo o seu povo, à peleja em Edrei.

³⁴ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”وَارْ زَّايسْ تّڭّْوذْ شَا، مِينْزِي نشّْ ڭِّيغْ ث ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ ذ ثمُّورْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ ثڭّذْ أَمْ مَامّشْ ثڭِّيذْ زِي سِيحُونْ أَجدْجِيذْ ن إِمُورِييّنْ، ونِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي حَاشْبُونْ.“

³⁴ E disse o Senhor a Moisés: Não o temas, porque eu o tenho dado na tua mão, a ele, e a todo o seu povo, e a sua terra, e far-lhe-ás como fizeste a Siom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.

³⁵ ؤُشَا أَردّْدْجنْ ث، نتَّا ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ، أَڒْ مَانِي وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمَاڒْوَارْ زَّايسْ ؤُشَا كْسِينْ ثَامُّورْثْ نّسْ ذ ڒْوَارْثْ.

³⁵ E de tal maneira o feriram, a ele e a seus filhos, e a todo o seu povo, que nenhum deles escapou; e tomaram a sua terra em possessão.

Números 21

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra