Lucas 16

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ إِنَّا عَاوذْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، غَارسْ إِجّْ ن ووْكِيڒْ نِّي زِي شثْشَانْ إِوْذَانْ، أَقَا زعْمَا ثُوغَا إِتّْزُوزَّارْ أَڭْڒَا ن سِيذسْ.

¹ Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.

² إِڒَاغَا أَسْ، إِنَّا أَسْ: ’مَانْ أَيَا إِ خَاكْ تّسْڒِيغْ؟ أوْشْ ڒحْسَابْ إِ ؤُوكّڒْ نّشْ، مِينْزِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثِيڒِيذْ عَاذْ ذ أَوْكِيڒْ!‘

² Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.

³ إِنَّا ووْكِيڒْ أَكْ-ذ إِخفْ نّسْ: ’مِينْ غَا ڭّغْ ؤُمِي سِيذِي إِنُو أَذْ خَافِي إِكّسْ أَوكّڒْ-أَ؟ وَارْ زمَّارغْ إِ ؤُقَّازْ ن ثمُّورْثْ ؤُ تّْسضْحِيغْ ثُوثْرَا!

³ O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.

⁴ أَقَا سّْنغْ مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا، خْمِي غَا تّْوَاحُوزغْ خْ ؤُوكّڒْ، أَذْ أَيِي قبْڒنْ ذِي ثُوذْرِينْ نْسنْ.‘

⁴ Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.

⁵ ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ كُوڒْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْبَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ ن سِيذسْ. إِنَّا أَسْ إِ ؤُمزْوَارْ: ’مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘

⁵ Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?

⁶ يَارَّا-د خَاسْ نتَّا: ’مْيَا ن إِبِيذَاونْ ن زّشْثْ!‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، قِّيمْ ذغْيَا، ثَارِيذْ: خمْسِينْ ن إِبِيذَاونْ.‘

⁶ Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.

⁷ خنِّي إِنَّا إِ ونّغْنِي: ’إِ شكْ، مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘ يَارَّا-د خَاسْ: ’مْيَا ن ثْخُونْشَايْ ثِيمقّْرَانِينْ ن يِيرْذنْ.‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، ثَارِيذْ: ثْمَانْيِينْ.‘

⁷ Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.

⁸ سِيذِيثْنغْ إِڭَّا ڒْفَادْجْ ذڭْ ووْكِيڒْ إِغشّْ، أَقَا ثُوغَا إِتّڭّْ س ثِيغِيثْ، مِينْزِي ثَارْوَا ن دُّونشْثْ-أَ ذ إِمِيغِيسنْ ذِي جِّيڒْ نْسنْ وَانِيثَا خْ ثَارْوَا ن ثْفَاوْثْ.

⁸ E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.

⁹ عَاوذْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’ڭّمْ إِمدُّوكَّاڒْ إِ يِيخفْ نْومْ س وَاڭْڒَا-يَا ن ڒْغشّْ، حِيمَا، خْمِي غَا إِقْضَا، أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ ذڭْ إِقِيضَانْ نْسنْ ن ڒبْذَا.‘ “

⁹ Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.

¹⁰ ”ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمْثِيقِّي ذِي ذْرُوسْ، أَقَا-ث ذ أَمْثِيقِّي ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ، ؤُ ونِّي إِغشّنْ ذِي ذْرُوسْ، أَقَا إِغشّْ ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ.

¹⁰ Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.

¹¹ مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ زِي جِّيهثْ ن وَاڭْڒَا ن ڒْغشّْ، وِي كنِّيوْ إِ غَا إِوكّْڒنْ خْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ؟

¹¹ Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?

¹² مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ ذِي مِينْ إِدْجَانْ ن ونّغْنِي، وِي ذ أَومْ إِ غَا إِوْشِينْ مِينْ إِدْجَانْ نْومْ؟

¹² E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?

¹³ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِخْذمْ ثْنَاينْ ن إِسِيذِيثنْ، مِينْزِي نِيغْ أَذْ إِشَارْهْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّْعِيزّْ ونّغْنِي، نِيغْ أَذْ إِشبَّارْ ذڭْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّحْقَارْ ونّغْنِي. وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثْسخَّارمْ إِ أَربِّي ذ وَاڭْڒَا.

¹³ Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.

¹⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَارَّا مَانْ أَيَا، سّحْقَارنْ ث، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوغَا تّخْسنْ ثْمنْيَاثْ.

¹⁴ Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.

¹⁵ يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ذ إِنِّي إِسّڭّْذنْ إِخفْ نْومْ زَّاثْ إِ إِوْذَانْ، مَاشَا أَربِّي يَارْڭبْ خْ وُوڒَاونْ نْومْ، مِينْزِي مِينْ يُوعْڒَانْ غَارْ إِوْذَانْ، أَقَا-ث ذ نّْعِي زَّاثْ إِ أَربِّي.

¹⁵ Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.

¹⁶ شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ أَقَا أَثنْ أَڒْ يُوحَانَّا. زِي ڒْوقْثْ نِّي إِتّْوَابَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُشَا مَارَّا إِذْسنْ تّمْسذْحَاسنْ غَارسْ حِيمَا أَذْ ذِينْ أَذْفنْ.

¹⁶ A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.

¹⁷ مَاشَا ثِيكّسْثْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ ثهْونْ خْ ؤُوطُّو ن إِشْثْ ن ثْنقِّيطْ زِي شَّارِيعَا.“

¹⁷ Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.

¹⁸ ”مَارَّا وِي غَا إِدْجْفنْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ إِمْڒشْ أَكْ-ذ ثنّغْنِيثْ، أَقَا إِزْنَا، ؤُ مَارَّا وِي غَا إِمڒْشنْ ثَامْغَارْثْ ثنِّي ؤُمِي إِدْجْفنْ، أَقَا نتَّا إِزْنَا.“

¹⁸ Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.

¹⁹ ”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، يَارْضْ ڒقْطنْ أَشمْڒَاڒْ أَزْذَاذْ ذ ڒحْرِيرْ ذ أَزڭّْوَاغْ. إِتّْغبَّا زّْهُو كُوڒْ أَسّْ.

¹⁹ Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.

²⁰ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمزْڒُوضْ قَّارنْ أَسْ أَلِيعَازَارْ. ثُوغَا سّْبُوژّْڒنْ ث غَارْ ثوَّارْثْ ن بَابْ ن وَاڭْڒَا، إِشُّورْ س ڒْحبّْ.

²⁰ Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.

²¹ ثُوغَا ذَايسْ مژْرِي أَذْ إِجِّيونْ س إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن بَابْ ن وَاڭْڒَا. تَّاسنْ-د يِيطَانْ عَاوذْ، ڒسّْحنْ إِبُوعْرُوسنْ نّسْ.

²¹ Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.

²² إِمُّوثْ ؤُمزْڒُوضْ، كْسِينْثْ ث لْمَالَاكَاثْ غَارْ وحْسِينْ ن إِبْرَاهِيمْ. ؤُڒَا ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا إِمُّوثْ، نضْڒنْ ث.

²² Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.

²³ أَمْ ثُوغَا إِتّْعدَّابْ ذِي ڒَاخَارْثْ، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا إِبْرَاهِيمْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ ؤُ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا-ث ذڭْ وحْسِينْ نّسْ.

²³ E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.

²⁴ إِڒَاغَا س جّهْذْ: ’أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، أَرْحمْ أَيِي. سكّْ-د أَلِيعَازَارْ حِيمَا أَذْ إِسُّوفّْ إِخفْ ن ؤُضَاضْ نّسْ س وَامَانْ ؤُشَا أَذْ إِسّسْمضْ إِڒسْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا تّْعدَّابغْ ذِي ثْمسِّي-يَا.‘

²⁴ Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.

²⁵ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَ مِّي، عْقڒْ أَقَا ثْكمّْڒذْ مَارَّا ڒْخَارْ نّشْ ذِي ثُوذَارْثْ نّشْ، ؤُشَا أَمُّو إِ إِكمّڒْ أَلِيعَازَارْ ڒْغَارْ. ڒخُّو نتَّا إِتّتّْوَافوّجْ ؤُ شكْ ثتّْوَاعدَّابذْ.

²⁵ Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.

²⁶ سنّجْ إِ مَانْ أَيَا مَارَّا، أَقَا جَارْ أَنغْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ إِجّْ ن تَّاسِيعْ إِمْغَارْ، أَڒَامِي إِنِّي إِخْسنْ أَذْ غَارْومْ د-ژْوَانْ سَّا، وَارْ زمَّارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارْنغْ د-ژْوَانْ سّنِّي.‘

²⁶ Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.

²⁷ إِنَّا أَسْ: ’تّْزَاوْڭغْ شكْ خنِّي، أَ بَابَا، أَذْ ث ثسّكّذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا،

²⁷ O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,

²⁸ مِينْزِي غَارِي خمْسَا ن أَيْثْمَا. أجّْ إِ-ث أَذْ أَسنْ إِعْڒمْ، حِيمَا وَارْ د-تِّيسنْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْ ومْشَانْ-أَ ن ؤُعدّبْ.‘

²⁸ para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.

²⁹ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَقَا غَارْسنْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ غَارْسنْ سْڒنْ!‘

²⁹ Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!

³⁰ مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ’لَّ، أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، مَاڒَا إِرُوحْ غَارْسنْ إِجّنْ زڭْ إِمتِّيننْ، خنِّي أَذْ ثُوبنْ!‘

³⁰ O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.

³¹ إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ غَارْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ، خنِّي وَارْ زَّايسْ تّْوَاسّْقنْعنْ عَاوذْ، عَاذْ خْمِي د غَا إِكَّارْ إِجّنْ جَارْ إِمتِّيننْ!‘ “

³¹ Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →