Lucas 10

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِڒقّمْ يَاسُوع عَاوذْ سبْعِينْ نّغْنِي زڭْ إِمحْضَارنْ نّسْ ؤُشَا إِسّكّْ إِ-ثنْ ثْيُويَا ثْيُويَا قِيبَاتْشْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ مَارَّا ثِيندَّامْ ذ جّْوَايهْ مَانِي ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَذْ إِرَاحْ.

¹ Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.

² إِنَّا أَسنْ: ”ثَاميْرَا أَطَّاسْ، مَاشَا إِخدَّامنْ ذْرُوسْ، س ؤُينِّي تَّارمْ إِ بَابْ ن ثْميْرَا، حِيمَا أَذْ إِسّكّْ إِخدَّامنْ غَارْ ثْميْرَا نّسْ.

² Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.

³ رُوحمْ! أَقَا أَذْ كنِّيوْ سّكّغْ أَمْ وُودْجِي جَارْ وُوشَّاننْ.

³ Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.

⁴ وَارْ كِيومْ كسِّيمْ ثِيشْيَارِينْ ڒَا ذ تّسْطَايمْ ؤُڒَا ذ سَانْذَالِييَاثْ، وَارْ تّْسدْجَاممْ خْ حذْ ذڭْ وبْرِيذْ.

⁴ Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.

⁵ مَانْ مَا ثَادَّارْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، إِنِيمْ ذ أَمزْوَارُو: ’ڒهْنَا خْ ثَادَّارْثْ-أَ.‘

⁵ Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!

⁶ مَاڒَا ذِينْ مِّيسْ ن ڒهْنَا، ڒهْنَا نْومْ أَذْ خَاسْ يَارْسَا، مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، ڒهْنَا نْومْ أَذْ غَارْومْ د-إِعْقبْ.

⁶ Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.

⁷ قِّيممْ ذِي ثَادَّارْثْ نِّي، شّمْ، سْومْ زِي مِينْ غَارْسنْ، مِينْزِي أَخدَّامْ إِسْذَاهدْجْ ڒْمُونثْ نّسْ. س ؤُيَا وَارْ ڭُّورمْ شَا زِي ثَادَّارْثْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّغْنِي.

⁷ Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.

⁸ مَانْ ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ ؤُشَا أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ، شّمْ ذِينْ مِينْ ذ أَومْ غَا وْشنْ.

⁸ Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.

⁹ سْڭنْفَامْ إِمهْڒَاشْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ، إِنِيمْ أَسنْ: ”أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.“

⁹ Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.

¹⁰ مَانْ مَا ثَانْذِينْثْ إِ غَا ثَاذْفمْ، وَارْ كنِّيوْ قْبِيڒنْ، فّْغمْ غَارْ زّْنَاقِي نّسْ، إِنِيمْ:

¹⁰ Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:

¹¹ ”عَاذْ ؤُڒَا ذ ثَاعجَّاجْثْ إِ ذَايْنغْ إِڒصْقنْ خْ إِضَارنْ نّغْ ن ثنْذِينْثْ نْومْ، أَذْ ت نزّرْزْ خَاومْ. مَاشَا سْنمْ أَيَا، أَقَا ثْقَارّبْ-د غَارْومْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي!

¹¹ Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.

¹² أَذْ أَومْ إِنِيغْ بلِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن سَاذُومْ إِهْونْ زِي ثنْذِينْثْ نِّي.“

¹² Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.

¹³ ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* خُورَازِينْ، ؤُشْثْ خَامْ، \+add أَ\+add* بَايْثْ-صَايْذَا! مْڒِي مْسَارنْثْ ذِي صُورْ ذ صَايْذُونْ ڒعْجَايبْ إِ إِتّْوَاڭّنْ ذَايْكنْثْ، أَذْ ثِيڒِي ثُوبنْثْ زِي زّْمَانْ أَمْ قِّيمنْثْ ذِي ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ذ يِيغّضْ خْ إِزدْجِيفنْ نْسنْثْ.

¹³ Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.

¹⁴ مَاشَا أَذْ يِيڒِي ڒْحَاڒْ ن صُورْ ذ صَايْذُونْ إِهْونْ زِي ڒْحَاڒْ نْكنْثْ ذِي لْحِيسَابْ.

¹⁴ Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.

¹⁵ ؤُ شمْ، أَ كَافَارْنَاحُومْ، ثنِّي ثُوغَا إِتّْوَاسّْڭعّْذنْ غَارْ ؤُجنَّا، أَقَا أَذْ ثتّْوَاسّهْوِيذْ غَارْ ڒَاخَارْثْ!

¹⁵ E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.

¹⁶ وِي زَّايْومْ إِ غَا إِسْڒنْ، أَذْ زَّايِي إِسڒْ، وِي كنِّيوْ غَا يَاڭِينْ، أَذْ أَيِي يَاڭِي، ؤُ وِي ذ أَيِي غَا يَاڭِينْ، أَذْ يَاڭِي ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.“

¹⁶ Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.

¹⁷ خنِّيعقْبنْ سبْعِينْ نِّي س ڒفْرَاحثْ أَطَّاسْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، ؤُڒَا ذ شّْوَاطنْ طَّاعنْ أَنغْ س يِيسمْ نّشْ.“

¹⁷ Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!

¹⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”ژْرِيغْ شِّيطَانْ إِوْضَا-د أَمشْنَاوْ أَسَّامْ زڭْ ؤُجنَّا.

¹⁸ Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.

¹⁹ خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَومْ وْشغْ صُّولْطَا حِيمَا أَذْ ثْعفْسمْ خْ إِفِيغْرَانْ ذ إِغَارْضْمِيونْ ؤُڒَا ذ صُّولْطَا خْ مَارَّا جّهْذْ ن ڒعْذُو. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَارْ كنِّيوْ ثْضَارِّي.

¹⁹ Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.

²⁰ مَاشَا وَارْ فَارّْحمْ شَا س ؤُيَا، بلِّي أَقَا شّْوَاطنْ أَذْ أَومْ طَّاعنْ، مَاشَا فَارْحمْ بلِّي أَقَا إِسْمَاونْ نْومْ تّْوَازمّمنْ ذڭْ إِجنْوَانْ.“

²⁰ Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.

²¹ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي إِفَارْحْ يَاسُوع ذِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِنَّا: ”نشّْ تّْقَاذِيغْ شكْ، أَ بَابَا، بَابْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ، مِينْزِي ثسّْنُوفَّارذْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ خْ إِمِيغِيسنْ ؤُ خْ أَيْثْبَابْ ن ڒعْقڒْ ؤُشَا ثسَّارڭْبذْ ثنْثْ إِ إِحنْجِيرنْ. وَاهْ، أَ بَابَا، أَمُّو إِ ثُوغَا إِخْسْ ڒْخَاضَارْ نّشْ!“

²¹ Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.

²² خَاسْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ غَارْ إِمحْضَارنْ نّسْ، إِنَّا: ”كُوڒْشِي إِمّوْشْ أَيِي زِي بَابَا ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ مِّيسْ مْغِيرْ بَابَاسْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِسِّينْ مَانْ ونْ ذ بَابَاسْ مْغِيرْ مِّيسْ، ذ ونِّي ؤُمِي إِخْسْ مِّيسْ أَذْ ث إِسَّارْڭبْ.“

²² Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.

²³ خنِّي إِنّقْڒبْ-د غَارْ إِمحْضَارنْ وحّذْسنْ، إِنَّا: ”سّعْذْ ن ثِيطَّاوِينْ إِ إِتّْوَاڒَانْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ.

²³ E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,

²⁴ مِينْزِي نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ، أَقَا أَطَّاسْ ن إِنَابِييّنْ ذ إِجدْجِيذنْ ثُوغَا خْسنْ أَذْ ژَترنْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ، مَاشَا وَارْ ت تّْوِيڒِينْ، ؤُڒَا أَذْ سْڒنْ مِينْ ثتّسْڒَامْ، مَاشَا وَارْ ت سْڒِينْ.“

²⁴ pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.

²⁵ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُمْسڒْمَاذْ ن إِذْلِيسنْ إِكَّارْ حِيمَا أَذْ ث إِجَارّبْ، إِنَّا: ”أَ أَمْسغَّارْ، مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا أَذْ وَارْثغْ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ؟“

²⁵ Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?

²⁶ يَاسُوع إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ ث يُورِينْ ذِي شَّارِيعَا؟ مَامّشْ ثقَّارذْ؟“

²⁶ Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?

²⁷ يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”أَذْ ثخْسذْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ س مَارَّا وُوڒْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْمَارْ نّشْ، س مَارَّا جّهْذْ نّشْ، س مَارَّا ڒعْقڒْ نّشْ، ؤُشَا أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمشْنَاوْ إِخفْ نّشْ.“

²⁷ Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.

²⁸ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”أَقَا ثَارِّيذْ نِيشَانْ. أڭّْ مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ ثدَّارذْ.“

²⁸ Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.

²⁹ مَاشَا نتَّا إِخْسْ أَذْ إِسّڭّذْ إِخفْ نّسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَانْ ونْ إِدْجَانْ ذ جَّارْ إِنُو؟“

²⁹ Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?

³⁰ يَارَّا-د خَاسْ يَاسُوع، إِنَّا أَسْ: ”إِجّْ ن ورْيَازْ إِهْوَا-د زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ أَرِيحَا ؤُشَا إِوْضَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ، كّْسنْ أَسْ أَرُّوضْ، وْثِينْ ث س وعْمُوذْ، خنِّي رُوحنْ، جِّينْ ث جَارْ ڒْموْثْ ذ ثُوذَارْثْ.

³⁰ Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.

³¹ خنِّي إِهْوَا-د إِجّْ ن ؤُكهَّانْ غَارْ وبْرِيذْ نِّي. نتَّا إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³¹ Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.

³² أَمُّو عَاوذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُلَاوِي إِعْذُو-د خْ ومْشَانْ نِّي، إِژْرَا إِ-ث، مَاشَا إِكَّا خَاسْ.

³² Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.

³³ مَاشَا إِجّْ ن ورْيَازْ أَسَامِيرِي، ثُوغَا-ث ذڭْ ؤُسَافَارْ، يِيوضْ-د غَارسْ، إِژْرَا إِ-ث ؤُشَا إِحِينّْ خَاسْ.

³³ Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.

³⁴ إِقَارّبْ-د غَارسْ، إِشدّْ أَسْ إِيزِّيمنْ نّسْ، إِسيّحْ خَاسنْ بِينُو ذ زّشْثْ. خنِّي إِسّنْيَا إِ-ث خْ زَّايْڒثْ نّسْ، يِيوْيِي إِ-ث غَارْ ونْوَاڒْ، إِثْهلَّا ذَايسْ.

³⁴ Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.

³⁵ ثِيوشَّا نّسْ ڒَامِي إِرُوحْ، إِوْشَا ثْنَاينْ ذِينَارْ إِ بَابْ ن ونْوَاڒْ، إِنَّا أَسْ: ’ثْهِيلَّا ذَايسْ ؤُ مَاڒَا ثْخدْجْصذْ كْثَارْ زِي مَانْ أَيَا، أَذْ شكْ خدْجْصغْ خْمِي د غَاعقْبغْ.‘

³⁵ No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.

³⁶ مَانْ ونْ زِي ثْڒَاثَا نِّي ثتّْوَاڒِيذْ ذ جَّارْ ن ونِّي إِوْضَانْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِشفَّارنْ؟“

³⁶ Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?

³⁷ إِنَّا أَسْ: ”ونِّي خَاسْ إِحِينّنْ!“ إِنَّا أَسْ يَاسُوع: ”إِوَا ؤُيُورْ، ؤُڒَا ذ شكْ ثڭّذْ أَمنِّي!“

³⁷ Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.

³⁸ أَمْ ثُوغَا ڭُّورنْ نِيثْنِي، يُوذفْ غَارْ إِجّْ ن ذْشَارْ، ؤُشَا إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ، قَّارنْ أَسْ مَارْثَا، ثَارحّبْ زَّايسْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ.

³⁸ Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.

³⁹ ثُوغَا غَارْ ثَا إِشْثْ ن ؤُتْشْمَاسْ، قَّارنْ أَسْ مَارْيَامْ، ثنِّي ثُوغَا ثقِّيمْ غَارْ إِضَارنْ ن سِيذِيثْنغْ ؤُشَا ثُوغَا ثسّْحسَّا إِ وَاوَاڒْ نّسْ.

³⁹ Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.

⁴⁰ مَاشَا مَارْثَا ثُوغَا ثشْغڒْ أَطَّاسْ س ثْسخَّارْثْ. نتَّاثْ ثُوسَا-د غَارسْ، ثنَّا أَسْ: ”أَ سِيذِي، مَا وَارْ ذ أَشْ إِشْقِي بلِّي ؤُتْشْمَا ثجَّا أَيِي تّْسخَّارغْ وحّْذِي؟ إِنِي أَسْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثْعَاونْ.“

⁴⁰ Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.

⁴¹ مَاشَا يَاسُوع يَارَّا-د، إِنَّا أَسْ: ”مَارْثَا، مَارْثَا، شمْ ثْشغْڒذْ ؤُ ثْقدْجِيقذْ خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ،

⁴¹ Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;

⁴² مَاشَا إِتّْخصَّا إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ وَاهَا! أَقَا مَارْيَامْ ثِيخْضَارْ ثَاسْغَارْثْ ثَاصبْحَانْثْ ثنِّي وَارْ زَّايسْ إِتّْوَاتّكّْسنْ.“

⁴² no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →