Isaías 1

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ڒوْحِييْ ن إِشَاعْيَا، مِّيسْ ن أَمُوصْ، نِّي إِژْرَا خْ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن عُوزِّييَا، يُوثَامْ، أَحَازْ ذ حِيزْقِييَا، إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا.

¹ Profecia de Isaías, filho de Amós, a respeito de Judá e Jerusalém no tempo de Ozias, de Joatão, de Acaz e de Ezequias, rei de Judá.

² ”سْڒمْ، أَ إِجنْوَانْ، ؤُشَا سّغْذْ، أَ ثَامُّورْثْ، مِينْزِي سِيذِي إِسَّاوَاڒْ: ’نشّْ سّيْمغْ إِحنْجِيرنْ ؤُ سّمْغَارغْ ثنْ، مَاشَا نِيثْنِيغوّْغنْ خَافِي.

² Ouvi, céus, e tu, ó terra, escuta, é o Senhor que fala: Eu criei filhos e os eduquei, eles, porém, se revoltaram contra mim.

³ أَفُونَاسْ إِسّنْ بَابْ نّسْ ذ ؤُسْنُوسْ ڒْمذْوذْ ن سِيذِي نّسْ، مَاشَا إِسْرَائِيل وَارْ غَارسْ بُو ثُوسّْنَا، ڒْڭنْسْ إِنُو وَارْ ذَايسْ ثدْجِي ڒفْهَامثْ.

³ O boi conhece o seu possuidor, e o asno, o estábulo do seu dono; mas Israel não conhece nada, e meu povo não tem entendimento.

⁴ ؤُشْثْ خْ ڒْڭنْسْ إِ إِخْضَانْ، ڒْڭنْسْ إِ خْ إِدْجَا دّْقڒْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ، زَّارِيعثْ ن إِعفَّاننْ، ثَارْوَا ن ؤُسْنخْڒِيعْ. نِيثْنِي جِّينْ سِيذِي، سّحْقَارنْ أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل، أَرِّينْ أَسْ-د س وعْرُورْ.

⁴ Ai da nação pecadora, do povo carregado de crimes, da raça de malfeitores, dos filhos desnaturados! Abandonaram o Senhor, desprezaram o Santo de Israel, e lhe voltaram as costas.

⁵ مَانِي ثتّخْسمْ أَذْ ثتّْوَاوْثمْ عَاذْ، ؤُمِي كنِّيوْ ثقِّيممْ ثتّْغوَّاغمْ. أَزدْجِيفْ مَارَّا إِهْڒشْ، ؤُڒْ مَارَّا يُوهڒْ أَطَّاسْ.

⁵ Onde vos ferir ainda, quando persistis na rebelião? Toda a cabeça está enferma, e todo o coração, abatido.

⁶ زِي ثْڒقَّا ن ؤُضَارْ أَڒْ أَزدْجِيفْ وَارْ ذَايسْ ثتِّيفذْ مِينْ إِصبْحنْ! مْغِيرْ إِيزِّيمنْ، طّعْبَايَارْ ذ إِيزِّيمنْ يَارزْمنْ، وَارْ ثنْ هنّْضنْ، وَارْ ثنْ سّْيَارْضنْ، وَارْ ثنْ سَّارضْبنْ س زّشْثْ.

⁶ Desde a planta dos pés até o alto da cabeça, não há nele coisa sã. Tudo é uma ferida, uma contusão, uma chaga viva, que não foi nem curada, nem ligada, nem suavizada com óleo.

⁷ ثَامُّورْثْ نْومْ ثخْڒَا، ثِيندَّامْ نْومْ سّْشمْضنْ ثنْثْ س ثْمسِّي، ثَامُّورْثْ نْومْ صَّارْذنْ ت إِبَارَّانِييّنْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ، أَقَا-ت ذ ڒْخِيرْبثْ أَخْمِي سّنْقڒْبنْ ت إِبَارَّانِييّنْ.

⁷ Vossa terra está assolada, vossas cidades, incendiadas. Os inimigos, à vossa vista, devastam vosso país. {É uma desolação, como a ruína de Sodoma}.

⁸ يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ ثقِّيمْ غَارْ ضفَّارْ أَمْ يِيشْثْ ن ثْعِيشُّوثْ ذڭْ ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ، أَمْ ثخَّانْثْ ن ؤُعسَّاسْ ذڭْ إِيَّارْ ن ڒخْيَارْ، أَمْ ثنْذِينْثْ إِتّْوَاحْصَارنْ.

⁸ Sião está só como choupana em uma vinha, como choça em pepinal, como cidade sitiada.

⁹ مْڒِي سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ وَارْ ذ أَنغْ إِجِّي ذْرُوسْ مِينْ يَاروْڒنْ، إِڒِي نذْوڒْ أَمْ سَاذُومْ، إِڒِي نڭَّا أَمْ عَامُورَّا.‘ “

⁹ Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado alguns da nossa linhagem, teríamos sido como Sodoma, e ter-nos-íamos tornado como Gomorra.

¹⁰ ”سْڒمْ إِ وَاوَاڒْ ن سِيذِي، أَ ڒْحُوكَّامْ ن سَاذُومْ! وْشمْ أَمزُّوغْ إِ شَّارِيعَا ن أَربِّي، أَ ڒْڭنْسْ ن عَامُورَّا!

¹⁰ Ouvi a palavra do Senhor, príncipes de Sodoma; escuta a lição de nosso Deus, povo de Gomorra:

¹¹ مِينْ غَا ڭّغْ س ثْغَارْصِي نْومْ، إِقَّارْ سِيذِي. نشّْ جِّيوْنغْ زِي ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ ن إِشَارِّييّنْ ؤُ زِي ثَاذُونْثْ ن ڒْمَاڒْ إِصحّنْ. إِذَامّنْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ يزْمَارنْ ذ إِغَايْضنْ وَارْ ذ أَيِي تّعْجِيبنْ.

¹¹ De que me serve a mim a multidão das vossas vítimas?, diz o Senhor. Já estou farto de holocaustos de cordeiros e da gordura de novilhos cevados. Eu não quero sangue de touros e de bodes.

¹² خْمِي د-ثتَّاسمْ حِيمَا أَذْ ثْبَانمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو، وِي كنِّيوْ إِعَارْضنْ إِ ؤُيَا، مَاحنْذْ أَذْ ثْعفْسمْ خْ ڒمْرَاحَاثْ إِنُو؟

¹² quando vindes apresentar-vos diante de mim, quem vos reclamou isto: atropelar os meus átrios?

¹³ وَارْ ذ أَيِي د-ثَاوْيمْ عَاذْ ثَاوْهِيبْثْ إِبضْڒنْ. ڒبْخُورْ غَارِي ذ نّْعِي. ؤُسَّانْ ن إِيُورنْ ن جْذِيذْ ذ وُوسَّانْ ن سّبْثْ ذ ؤُڒَاغِي إِ ثْمسْمُونِينْ إِقدّْسنْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ حمْڒغْ مَارَّا أَيَا، أَقَا-ث ذ ڒْمُوعْصِييّثْ، عَاذْ ؤُڒَا ذ أَمُونِي إِفَارْزنْ.

¹³ De nada serve trazer oferendas; tenho horror da fumaça dos sacrifícios. As luas novas, os sábados, as reuniões de culto, não posso suportar a presença do crime na festa religiosa.

¹⁴ ڒعْمَارْ إِنُو إِشَارّهْ ؤُسَّانْ ن ؤُيُورْ ن جْذِيذْ نْومْ ذ ڒعْيُوذَاثْ نْومْ إِتّْوَاڭّنْ. أَقَا أَثنْ ذوْڒنْ غَارِي ذ ڒحْمڒْ، نشّْ ؤُحْڒغْ أَذْ ثنْ أَرْبُوغْ.

¹⁴ Eu abomino as vossas luas novas e as vossas festas; elas me são molestas, estou cansado delas.

¹⁵ خْمِي ثتّْسَارَّاحمْ إِفَاسّنْ نْومْ، تّْڒحّْفغْ إِ ثِيطَّاوِينْ إِنُو زَّايْومْ. عَاذْ مَاڒَا كنِّيوْ ثَارْنِيمْ ذِي ثْژَادْجِيثْ، نشّْ وَارْ ت تّسْڒِيغْ، مَاغَارْ إِفَاسّنْ نْومْعمَّارنْ س إِذَامّنْ.

¹⁵ Quando estendeis vossas mãos, eu desvio de vós os meus olhos; quando multiplicais vossas preces, não as ouço. Vossas mãos estão cheias de sangue,

¹⁶ سِيرْذمْ، سِيزْذڭمْ إِخفْ نْومْ، سِّيڭّْوجمْ ثُوعفّْنَا ن ثْمڭَّا نْومْ زِي زَّاثْ ن ثِيطَّاوِينْ إِنُو. سْبدّمْ زِي ڒْغَارْ إِ ثتّڭّمْ.

¹⁶ lavai-vos, purificai-vos. Tirai vossas más ações de diante de meus olhos.

¹⁷ ڒمْذمْ أَذْ ثڭّمْ مِينْ إِصبْحنْ، أَرْزُومْ خْ ڒْحقّْ، وْشمْ أَفُوسْ إِ ونِّي إِحْسَارنْ، ڭّمْ ثَاسْغَارْثْ إِ ؤُيُوجِيڒْ، وْثمْ خْ ثَاجَّاتْشْ.“

¹⁷ Cessai de fazer o mal, aprendei a fazer o bem. Respeitai o direito, protegei o oprimido; fazei justiça ao órfão, defendei a viúva.

¹⁸ ”أَستِّيوْ-د ؤُ أجّْ أَنغْ أَذْ نتّمْحَاكمْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا!، إِقَّارْ سِيذِي. وَاخَّا دّْنُوبْ نّشْ ذ إِزڭّْوَاغنْ أَمْ ؤُزڭّْوَاغْ إِحذْقنْ، أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشمْڒَارنْ أَمْ وذْفڒْ، وَاخَّا ذ إِزڭّْوَاغنْ أَمْ ؤُزڭّْوَاغْ يُودْجْغنْ، أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشمْڒَاڒنْ أَمْ ثْضُوفْثْ.

¹⁸ Pois bem, justifiquemo-nos, diz o Senhor. Se vossos pecados forem escarlates, tornar-se-ão brancos como a neve! Se forem vermelhos como a púrpura, ficarão brancos como a lã!

¹⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثْعوّْڒمْ، ؤُ أَذْ ثسْڒمْ، خنِّي أَذْ ثشّمْ مِينْ إِصبْحنْ ن ثمُّورْثْ،

¹⁹ Se fordes dóceis e obedientes, provareis os melhores frutos da terra;

²⁰ مَاشَا مَاڒَا كنِّيوْ ثُوڭِيمْ ؤُشَا أَذْ ثْغوّْغمْ، أَذْ كنِّيوْ يشّْ سِّيفْ، مَاغَارْ أَقمُّومْ ن سِيذِي أَقَا إِسِّيوڒْ!“

²⁰ se recusardes e vos revoltardes, provareis a espada. É a boca do Senhor que o declara.

²¹ ”مَامّشْ ثذْوڒْ ثنْذِينْثْ

²¹ Como se prostituiu a cidade fiel, Sião, cheia de retidão? A justiça habitava nela, e agora são os homicidas.

²² نُّوقَارْثْ نّمْ ثذْوڒْ ذ كُوفُّو،

²² Tua prata converteu-se em escória, teu vinho misturou-se com água.

²³ ڒْْحُوكَّامْ نّمْ تّْغوّْغنْ،

²³ Teus príncipes são rebeldes, cúmplices de ladrões. Todos eles amam as dádivas e andam atrás do proveito próprio; não fazem justiça ao órfão, e a causa da viúva não é evocada diante deles.

²⁴ ”س ؤُيَا إِقَّارْ سِيذِي، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَمْزمَّارْ ن إِسْرَائِيل: ’ؤُشْثْ خَاومْ! نشّْ أَذْ سّْفوّْجغْ إِخفْ إِنُو س إِغْرِيمنْ إِنُو، نشّْ أَذْ خڒْفغْ إِخفْ إِنُو زِي ڒْعذْيَانْ إِنُو.

²⁴ Por isso eis o que diz o Senhor, Deus dos exércitos, o Poderoso de Israel: Ah! eu tirarei satisfação de meus adversários, e me vingarei de meus inimigos.

²⁵ نشّْ أَذْ وْثغْ أَفُوسْ إِنُو خَاومْ، أَذْ كنِّيوْ صفِّيغْ أَكْ-ذ لِّيخِييَّا ؤُشَا مَارَّا ڒخْفِيفْ نّمْ أَذْ ث ودَّارغْ.

²⁵ Voltarei minha mão contra ti, e te purificarei no crisol, e eliminarei de ti todo o chumbo.

²⁶ نشّْ أَذْ أَمْ وْشغْ عَاوذْ ڒْقُوضَاثْ نّمْ أَمْ غَارْ ؤُمزْوَارُو، ذ أَيْثْ ن شّْوَارْ نّمْ أَمْ غَارْ ؤُمزْوَارُو. أَوَارْنِي أَيَا أَذْ أَمْ ڒَاغَانْ: ’ثَانْذِينْثْ ن ثْسڭْذَا!‘ ذ ’ثنْذِينْثْ ذَايسْ ڒَامَانْ!‘

²⁶ Tornarei teus juízes semelhantes aos de outrora, e teus conselheiros como os de antigamente. Então te chamarão Cidade da Justiça, Cidade fiel.

²⁷ صِيهْيُونْ أَذْ ثتّْوَاسّنْجمْ س ڒْحقّْ ذ يِينِّي زَّايسْ إِتُّوبنْ أَذْ تّْوَاسّنْجْمنْ س ثْسڭْذَا،

²⁷ Sião será remida pelo direito, e seus convertidos pela justiça..

²⁸ مَاشَا إِمْغوّْغنْ ذ إِمذْنَابْ أَذْ تّْوَارْژنْ جْمِيعْ، ؤُشَا إِنِّي إِ غَا إِحيّْذنْ خْ سِيذِي، أَذْ تّْوَاقْضَانْ.

²⁸ Os rebeldes e os pecadores serão destruídos juntamente, e aqueles que abandonam o Senhor perecerão.

²⁹ نِيثْنِي أَذْ سضْحَانْ زِي سِّيبّثْ ن ثْشجُّورَا ن لْ-أَصْنَامْ نِّي ذِي ثمّژْرمْ ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ ثْسضْحَامْ زِي سِّيبّثْ ن إِحْوِيشنْ نِّي ثِيخْضَارمْ كنِّيوْ.

²⁹ Então tereis vergonha dos carvalhos verdes que cobiçais, e corareis de pejo dos jardins que ora vos agradam,

³⁰ مَاغَارْ كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ أَمْ ثْشجَّارْثْ ن يِيڭّْ إِ زِي أَفَارْ نّسْ إِسْڒَاوْ، ؤُ أَمْ وحْوِيشْ إِ وَارْ غَارْ دْجِينْ وَامَانْ.

³⁰ porque sereis como um carvalho verde com folhagem seca, e como um jardim sem água.

³¹ أَذْ إِذْوڒْ ونِّي إِجهْذنْ ذ إِجّْ ن ؤُفِيڒُو ن ثِيفّسْثْ ؤُ ڒْخذْمثْ نّسْ ذ إِشْثْ ن ثْفطُّوثْ، أَذْ أَرْغنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ مُوننْ ؤُشَا وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ وِي غَا إِسّْخسْينْ.‘ “

³¹ O homem forte será a estopa. e sua obra, a faísca; eles arderão sem que ninguém possa extinguir.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Isaías 1 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →