2 Reis 10
rifa (RIFA) vs VC
1 أَخَابْ ثُوغَا غَارسْ سبْعِينْ ن إِحنْجِيرنْ ذِي سَامَارْيَا. يَاهُو يُورَا ثِيبْرَاثِينْ، إِسّكّْ إِ-ثنْثْ غَارْ سَامَارْيَا إِ إِمقّْرَاننْ ن يَازْرَاعِيلْ، إِ إِمْغَارنْ ؤُ إِ يِينِّي يَاربَّانْ إِحنْجِيرنْ ن أَخَابْ. ذَايْسنْثْ إِنَّا:
1 Havia em Samaria setenta filhos de Acab. Jeú escreveu uma carta e mandou-a à Samaria aos magistrados da cidade, aos anciãos e aos preceptores dos filhos de Acab.
2 ”مَاڒَا ڒخُّو ثَابْرَاثْ-أَ ثُوسَا-د غَارْومْ، أَمْ غَارْومْ إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ ڒَا ذ إِكَارُّوثنْ ذ ييْسَانْ، ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ إِفَارْينْ ذ ڒسْنَاحْ،
2 Dizia na carta: Logo que receberdes esta carta, vós que tendes convosco os filhos de vosso soberano, como também carros, cavalos, uma cidade fortificada e armas,
3 أَرْزُومْ خنِّي خْ يِينِّي إِصبْحنْ ذ إِنِّي إِمحْضنْ قَاعْ جَارْ إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ ؤُ سْغِيممْ ث خْ ڒْعَارْشْ ن بَابَاسْ ؤُ وْثمْ ذِي طّْوعْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِيثْومْ.“
3 escolhei o melhor e o mais qualificado dos filhos de vosso soberano e ponde-o no trono de seu pai. Em seguida, começai a luta pela casa de vosso soberano.
4 مَاشَا نِيثْنِي ذوْڒنْ تّڭّْوذنْ أَطَّاسْ، نَّانْ: ”خْزَارْ، ثْنَاينْ ن إِجدْجِيذنْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ بدّنْ زَّاثسْ، مَامّشْ إِ غَا نْزمَّارْ نشِّينْ أَذْ نقِّيمْ نْبدّْ؟“
4 Eles, porém, muito atemorizados, disseram: Dois reis não o puderam enfrentar; como poderíamos nós resistir-lhe?
5 إِنِّي إِدْجَانْ خْ ثَادَّارْثْ ؤُ خْ ثنْذِينْثْ، إِمْغَارنْ ذ يِينِّي يَاربَّانْ إِحنْجِيرنْ ن أَخَابْ، سّكّنْ إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ يَاهُو، نَّانْ: ”نشِّينْ ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ، ؤُ مَارَّا مِينْ ذ أَنغْ غَا ثِينِيذْ، أَذْ ث نڭّْ. نشِّينْ وَارْ نتّڭّْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ذ أَجدْجِيذْ. أڭّْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“
5 O prefeito do palácio, o comandante da cidade, os anciãos e os preceptores dos filhos de Acab mandaram a Jeú a resposta seguinte: Nós somos teus servos. Faremos tudo o que nos disseres; não elegeremos rei sobre nós. Faze como melhor te parecer.
6 خنِّي يُورَا غَارْسنْ إِشْثْ ن ثبْرَاثْ إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا: ”مَاڒَا أَقَا كنِّيوْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ إِنُو، أَذْ ثسْڒمْ غَارْ مِينْ غَا إِنِيغْ، كْسِيمْ خنِّي إِزدْجِيفنْ ن إِحنْجِيرنْ ن سِيذِيثْومْ، ؤُ أَسمْ-د ثِيوشَّا أَمُّو غَارْ ڒْوقْثْ-أَ غَارِي ذِي يَازْرَاعِيلْ.“ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ، ثُوغَا زدّْغنْ غَارْ إِمْشنّْعنْ ن ثنْذِينْثْ، إِنِّي ثنْ يَاربَّانْ.
6 Escreveu-lhes Jeú uma segunda carta, na qual dizia: Se estais do meu lado, se quereis obedecer às minhas ordens, tomai as cabeças dos filhos de vosso soberano e trazei-mas amanhã, a esta hora, a Jezrael. Os filhos do rei, que eram em número de setenta, encontravam-se na casa dos grandes da cidade, que os educavam.
7 ؤُمِي غَارْسنْ د-ثِيوضْ ثبْرَاثْ، إِمْسَارْ، بلِّي نِيثْنِي طّْفنْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، نْغِينْ ثنْ مَارَّا، سبْعِينْ ن يرْيَازنْ. نِيثْنِي ڭِّينْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ ذِي ڒْكُورْبَاثْ ؤُشَا سّكّنْ ثنْثْ غَارسْ غَارْ يَازْرَاعِيلْ.
7 Logo que lhes chegou a carta de Jeú, tomaram os setenta príncipes e massacraram-nos. Puseram em seguida as suas cabeças em cestos e mandaram-nas a Jeú, em Jezrael.
8 يُوسَا-د ؤُمْسخَّارْ، إِسِّيوضْ أَرقَّاسْ، إِنَّا: ”أَقَا إِوْينْ-د إِزدْجِيفنْ ن إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ.“ نتَّا يَارَّا-د: ”سَارْسمْ ثنْ أَڒْ ثِيوشَّا ذِي ثْنَاينْ ن إِعُورَّاشْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ.“
8 Um mensageiro viera anunciar que tinham trazido as cabeças dos filhos do rei. Jeú disse: Metei-as em dois montes, à porta da cidade, até amanhã cedo.
9 غَارْ ثِيوشَّا، ؤُمِي إِفّغْ غَارْ بَارَّا، إِمْسَارْ، أَقَا إِبدّْ ذِينْ، إِنَّا إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ: ”كنِّيوْ ذ إِمْسڭَّاذنْ. خْزَارمْ، ذ نشّْ إِ إِڭِّينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ خْ سِيذِي إِنُو ؤُ نْغِيغْ ث. مَاشَا وِي إِنْغِينْ مَارَّا إِنَا؟
9 Chegando a manhã, saiu e, diante de todo o povo, disse: Vós sois justos. Eu conspirei contra o meu soberano e o matei. Mas, estes aqui, quem os feriu?
10 سْنمْ، أَقَا وَارْ إِوطِّي غَارْ ثمُّورْثْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ ن سِيذِي نِّي إِنَّا سِيذِي ضِيدّْ إِ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا مِينْ ثُوغَا إِنَّا س ؤُقمُّومْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ إِلِيشَاعْ.“
10 Ficai, pois, sabendo que não se perde nenhuma das palavras pronunciadas pelo Senhor contra a casa de Acab. O Senhor realizou o que ele havia predito pelo seu servo Elias.
11 يَاهُو إِنْغَا مَارَّا وِي إِقِّيمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ ذِي يَازْرَاعِيلْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِمْشنّْعنْ نّسْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ ذ إِكهَّاننْ نّسْ، أَڒَامِي وَارْ إِجِّي أَذْ زَّايسْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمَارْوڒْ.
11 Jeú feriu também todos os que restavam da casa de Acab em Jezrael, todos os seus principais oficiais, seus servos e seus sacerdotes, sem deixar sobreviver um sequer dentre eles.
12 خنِّي إِكَّارْ ؤُشَا إِطّفْ أَبْرِيذْ غَارْ سَامَارْيَا. ؤُمِي ث ثُوغَا نتَّا ذڭْ وبْرِيذْ، إِمْسَارْ ذِي ثَادَّارْثْ ن ؤُمڒْقِي ن إِمكْسَاونْ،
12 Depois encaminhou-se para a Samaria. Chegando a Bet-Equed-Haroim, que está junto do caminho,
13 أَقَا إِمّڒْقَا يَاهُو أَكْ-ذ أَوْمَاثنْ ن أَخَازْيَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، إِنَّا: ”مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د: ”نشِّينْ ذ أَوْمَاثنْ ن أَخَازْيَا ؤُ نهْوَا-د، حِيمَا أَذْ نْسدْجمْ خْ إِحنْجِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ إِحنْجِيرنْ ن ثْجدْجِيذْثْ.“
13 encontrou os irmãos de Ocozias, rei de Judá, e perguntou-lhes: Quem sois vós? Nós somos irmãos de Ocozias, responderam eles. Descemos para fazer uma visita aos filhos do rei e aos filhos da rainha.
14 خنِّي إِنَّا: ”طّْفمْ ثنْ دَّارنْ!“ طّْفنْ ثنْ دَّارنْ ؤُ نْغِينْ ثنْ غَارْ وَانُو ن ثَادَّارْثْ ن إِمكْسَاونْ. ثُوغَا-ثنْ ذِي ثْنَاينْ ؤُ أَربْعِينْ ن يرْيَازنْ. وَارْ إِجِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْسنْ إِدَّارْ.
14 Jeú ordenou: Tomai-os vivos! Tomaram-nos vivos e massacraram-nos junto da cisterna de Bet-Equed. De quarenta e dois que eram, Jeú não deixou sobreviver sequer um.
15 نتَّا إِفّغْ سّنِّي ؤُشَا يُوفَا يُونَاذَابْ، مِّيسْ ن رِيكَابْ، ونِّي د-إِفّْغنْ إِ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذسْ. نتَّا إِسدْجمْ خَاسْ، إِنَّا أَسْ: ”مَا ؤُڒْ نّشْ إِسڭّمْ أَكِيذِي أَمْ مَامّشْ إِسڭّمْ وُوڒْ إِنُو أَكِيذكْ؟“ يُونَاذَابْ يَارَّا-د خَاسْ: ”أَمنِّي، أَمنِّي! أوْشْ أَيِي-د أَفُوسْ نّشْ.“ نتَّا إِوْشَا أَسْ أَفُوسْ ؤُشَا إِجَّا إِ-ث أَذْ د-إِنِييْ غَارسْ ذڭْ ؤُكَارُّو.
15 Deixando aquele lugar, Jeú encontrou Jonadab, filho de Recab, que vinha ao seu encontro. E saudou-o, dizendo: Teu coração é leal para comigo, como o é o meu para contigo? Sim, respondeu Jonadab. Então, dá-me tua mão. Ele deu-lha e Jeú fê-lo montar no seu carro junto dele.
16 نتَّا إِنَّا: ”أَسْ-د أَكِيذِي ؤُشَا أَذْ ثْژَارذْ أَسَامْ إِنُو إِ سِيذِي.“ أَمُّو إِ جِّينْ ث أَذْ د-إِنِييْ أَكِيذسْ ذڭْ ؤُكَارُّو.
16 Disse-lhe: Vem comigo: verás o zelo que tenho pelo Senhor.
17 ؤُمِي يِيوضْ غَارْ سَامَارْيَا، إِنْغَا نتَّا مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِقِّيمنْ ن أَخَابْ ذِي سَامَارْيَا، أَڒَامِي ث إِقْضَا قَاعْ أَمْ مَامّشْ إِنَّا وَاوَاڒْ ن سِيذِي نِّي ثُوغَا إِنَّا إِ إِلِيشَاعْ.
17 E levou-o em seu carro. Tendo entrado em Samaria, exterminou todos os que restavam da casa de Acab. E destruiu-a completamente, como o Senhor tinha dito a Elias.
18 يَاهُو إِسّْمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”أَخَابْ ثُوغَا إِسخَّارْ إِ بَاعَالْ شْوَايْثْ، مَاشَا يَاهُو أَذْ أَسْ إِسخَّارْ أَطَّاسْ عَاذْ.
18 Jeú convocou todo o povo, e dirigiu-lhe a palavra nestes termos: Acab serviu um pouco a Baal: Jeú o servirá muito mais.
19 خنِّي ڒخُّو، ڒَاغَامْ-د خْ مَارَّا إِنَابِييّنْ ن بَاعَالْ ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مَارَّا إِكهَّاننْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ غَارِي د-أَسنْ. حْضَامْ أَقَا أَذْ إِقِّيمْ حذْ، مِينْزِي غَارِي إِشْثْ ن ثْغَارْصْثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ إِ بَاعَالْ. مَارَّا وِي غَا إِغَابنْ، وَارْ إِتّْغِيمِي إِدَّارْ.“ يَاهُو مَاشَا إِڭَّا ثَا س ثْحْرَايْمشْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِقْضَا خْ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ.
19 Convocai junto de mim todos os profetas de Baal, todos os seus fiéis, todos os seus sacerdotes. Não falte um só deles, pois quero oferecer a Baal um grande sacrifício. Todo aquele que faltar, perderá a vida. Mas isso era simplesmente um laço, para destruir todos os adoradores de Baal.
20 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يَاهُو: ”سْقدّْسمْ إِجّْ ن ؤُمُونِي إِفَارْزنْ إِ بَاعَالْ!“ ؤُشَا نِيثْنِي بَارّْحنْ إِ مَانْ أَيَا.
20 Depois dessa publicação, Jeú deu esta ordem: Publicai uma assembléia solene em honra de Baal.
21 إِسّكّْ يَاهُو إِرقَّاسنْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ ؤُسِينْ-د، وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ د-يُوسِي. نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ أَڒَامِي ثشُّورْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ زِي طَّارْفْ أَڒْ طَّارْفْ.
21 Depois mandou mensageiros por todo o Israel para chamá-los e os adoradores de Baal compareceram todos; não faltou nenhum. Reuniram-se no templo de Baal, que ficou cheio de uma extremidade à outra.
22 خنِّي إِنَّا إِ ونِّي إِدْجَانْ خْ وخَّامْ ن وَارُّوضْ: ”أَوِي-د أَرُّوضنْ إِ مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ!“ ؤُ وَانِيثَا يِيوِي أَسنْ-د أَرُّوضنْ.
22 Jeú disse ao guarda do vestiário: Dá vestes a todos os adoradores de Baal. O guarda distribuiu vestes a todos eles.
23 يُوذفْ يَاهُو أَكْ-ذ يُونَاذَابْ، مِّيسْ ن رِيكَابْ، غَارْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُ نتَّا إِنَّا إِ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ: ”خْزَارمْ مْلِيحْ، أَقَا وَارْ غَارْومْ إِتِّيڒِي ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي، مْغِيرْ إِمْسخَّارنْ ن بَاعَالْ وَاهَا.“
23 Jeú entrou no templo com Jonadab, filho de Recab, e disse aos adoradores de Baal: Vede bem que não haja convosco nenhum dos que servem ao Senhor, mas somente os adoradores de Baal.
24 ؤُمِي إِوْضنْ، مَاحنْذْ أَذْ ذِينْ أَوْينْ ثِيغَارْصَا ذ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ، ثُوغَا إِسّْبدّْ يَاهُو ثْمنْيِينْ ن يرْيَازنْ إِ يِيخفْ نّسْ ذِي بَارَّا، إِنَّا: ”زڭْ ورْيَازْ نِّي إِ غَا يجّْ أَذْ إِنْجمْ إِجّْ زڭْ يرْيَازنْ نِّي ڭِّيغْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ، أَذْ إِذْوڒْ ڒعْمَارْ نّسْ ذڭْ ومْشَانْ ن ڒعْمَارْ نِّي.“
24 Eles entraram, pois, para oferecer sacrifícios e holocaustos. Ora, Jeú postara oitenta homens do lado de fora, e dissera-lhes: Aquele dentre vós que deixar escapar um só destes homens que entrego nas vossas mãos, responderá com a própria vida pela do outro.
25 ڒَْامِي إِقْفڒْ ؤُسوْجذْ ن ثْغَارْصْطْ ن وشْمَاضْ، إِمْسَارْ بلِّي نتَّا إِنَّا إِ إِرقَّاسمْ ن ثَازْڒَا ؤُ إِ ڒْقبْطَانَاثْ: ”أَذْفمْ، وْثمْ ثنْ، وَارْ تّجِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ إِنْجمْ!“ نِيثْنِي نْغِينْ ثنْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ ؤُ ڒْقبْطَانَاثْ نْضَارنْ ثنْ بَارَّا. نِيثْنِي ؤُذْفنْ غَارْ ؤُڒْ ن زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ.
25 Terminados os holocaustos, ordenou Jeú aos guardas e aos oficiais: Entrai e feri-os! Não deixeis escapar nenhum deles! E assim caíram todos ao fio da espada. Depois disso, os guardas e oficiais lançaram fora {os cadáveres}, entraram no santuário do templo de Baal,
26 نِيثْنِي كّْسنْ إِمَايْضُوثنْ إِقدّْسنْ زِي زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُشَا سَّارْغنْ ثنْ.
26 tiraram dali o ídolo e o queimaram.
27 نِيثْنِي أَرْژِينْ أَميْضَا إِقدّْسنْ ن بَاعَالْ. هذْمنْ عَاوذْ زَّاوشْثْ ن بَاعَالْ ؤُشَا ڭِّينْ ت ذ إِشْثْ ن ثْزُوبَاشْثْ أَڒْ أَسّْ-أَ.
27 Derrubaram a estela de Baal e demoliram o templo, transformando-o em privadas, que ainda hoje existem.
28 أَمُّو إِ إِمْحَا يَاهُو بَاعَالْ زِي إِسْرَائِيل.
28 Foi assim que Jeú exterminou Baal de Israel.
29 مَاشَا يَاهُو وَارْ إِبدّْ زڭْ وضْفَارْ ن دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا: إِعجْمِييّنْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذِي بَايْثْ-إِلْ.
29 Todavia, não se desviou dos pecados de Joroboão, filho de Nabat, que levara Israel ao pecado, pois deixou subsistir os bezerros de ouro de Betel e de Dã.
30 سِيذِي إِنَّا إِ يَاهُو: ”مِينْزِي ثڭِّيذْ نِيشَانْ ؤُمِي ثڭِّيذْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو، ؤُشَا ثڭِّيذْ أَكْ-ذ ثَادَّارْثْ ن أَخَابْ مَارَّا مِينْ غَارِي ذڭْ وُوڒْ، أَذْ قِّيمنْ إِحنْجِيرنْ نْومْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل أَڒْ جِّيڒْ وِيسّْ أَربْعَا.“
30 O Senhor disse-lhe: Pois que fizeste o que é agradável aos meus olhos, tratando a casa de Acab como eu o queria, teus filhos ocuparão o trono de Israel durante quatro gerações.
31 مَاشَا يَاهُو وَارْ إِحْضِي شَا مَاحنْذْ أَذْ يُويُورْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، س مَارَّا ؤُڒْ نّسْ. نتَّا وَارْ إِحيّذْ خْ دّْنُوبْ ن يَارُوبْعَامْ ونِّي يَارِّينْ إِسْرَائِيل أَذْ إِخْضَا.
31 Entretanto, Jeú não se aplicou a seguir, de todo o coração, a lei do Senhor, Deus de Israel. Não se desviou dos pecados que Jeroboão levara a cometer Israel.
32 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِبْذَا سِيذِي أَذْ إِسّمْژِي إِسْرَائِيل. حَازَايِيلْ إِوْثَا إِ-ثنْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل،
32 Por aquele tempo, o Senhor começou a diminuir o território de Israel. Hazael derrotou-o em toda a fronteira,
33 زِي لْ-ؤُرْذُونْ مَانِيسْ د-ثْنقَّارْ ثْفُوشْثْ، مَارَّا ثَامُّورْثْ ن جِيلْعَاذْ، ثَامُّورْثْ ن إِجَاذِييّنْ ذ إِرُوبِينِييّنْ ذ إِمَانَاسِّييّنْ، زِي أَرُوعِيرْ ونِّي إِدْجَانْ غَارْ ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ، ؤُڒَا ذ جِيلْعَاذْ ذ بَاشَانْ.
33 desde o Jordão até o oriente. Submeteu toda a terra de Galaad, os gaditas, os rubenitas e os manasseítas, desde Aroer, que estava sobre a torrente do Arnon, isto é, a terra de Galaad e Basã.
34 إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن يَاهُو، ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ مَارَّا ثِيمڭَّا نّسْ إِمحْضنْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن إِجدْجِيذنْ ن إِسْرَائِيل؟
34 O resto da história de Jeú, tudo o que ele fez, todos os seus feitos, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
35 يَاهُو إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نضْڒنْ ث ذِي سَامَارْيَا. مِّيسْ يَاهُويَاحَازْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.
35 Jeú adormeceu com seus pais e foi sepultado em Samaria. Seu filho Joacaz sucedeu-lhe no trono.
36 ؤُسَّانْ إِ ذِي ثُوغَا يَاهُو إِحكّمْ ذِي سَامَارْيَا أَقَا أَثنْ ذِي ثْمنْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
36 Jeú reinou vinte e oito anos em Samaria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.