2 Crônicas 30

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ أَوَارْنِي ؤُيَا إِسّكّْ حِيزْقِييَا إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا ؤُ يُورَا ثِيبْرَاثِينْ إِ إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ أَذْ ڭّنْ ڒْْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

¹ Depois disto Ezequias enviou mensageiros por todo o Israel e Judá, e escreveu também cartas a Efraim e a Manassés para que viessem à casa do SENHOR em Jerusalém, para celebrarem a páscoa ao SENHOR Deus de Israel.

² مَاغَارْ إِمْشَاوَارْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ڭّنْ ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ،

² Porque o rei tivera conselho com os seus príncipes, e com toda a congregação em Jerusalém, para celebrarem a páscoa no segundo mês.

³ مَاغَارْ نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ ث ڭّنْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ، مِينْزِي أَطَّاسْ ن إِكهَّاننْ وَارْ تّْوَاقدّْسنْ شَا أَمْ د-إِتّْڒِيقْ، ؤُ ڒْڭنْسْ وَارْ ثُوغِي إِمُونْ عَاذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

³ Porquanto não a puderam celebrar no tempo próprio, porque não se tinham santificado sacerdotes em número suficiente, e o povo não se tinha ajuntado em Jerusalém.

⁴ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ ثُوغَا-ت نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.

⁴ E isto pareceu bem aos olhos do rei, e de toda a congregação.

⁵ نِيثْنِي ڭِّينْ، أَذْ بَارّْحنْ ذِي مَارَّا إِسْرَائِيل زِي ذَانْ أَڒْ بِئرْ-سبْعَا، حِيمَا أَذْ د-أَسنْ أَذْ ڭّنْ ڒْعِيذْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ وَارْ ت ڭِّينْ أَطَّاسْ ن ڒْوقْثْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثُورَا.

⁵ E ordenaram que se fizesse passar pregão por todo o Israel, desde Berseba até Dã, para que viessem a celebrar a páscoa ao Senhor Deus de Israel, em Jerusalém; porque muitos não a tinham celebrado como estava escrito.

⁶ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا كِّينْ س ثبْرَاثِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذڭْ ؤُفُوسْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل ذ يَاهُوذَا، ؤُ بَارّْحنْ أَمْ مَامّشْ ث يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”كنِّيوْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ذوْڒمْ-د غَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، خنِّي نتَّا أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ يِينِّي إِنّجْمنْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، غَارْ يِينِّي إِ غَارْومْ إِقِّيمنْ.

⁶ Foram, pois, os correios com as cartas, do rei e dos seus príncipes, por todo o Israel e Judá, segundo o mandado do rei, dizendo: Filhos de Israel, convertei-vos ao Senhor Deus de Abraão, de Isaque e de Israel; para que ele se volte para o restante de vós que escapou da mão dos reis da Assíria.

⁷ وَارْ تِّيڒِيمْ أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ ذ أَيْثْمَاثْومْ، إِنِّي إِغْذَارنْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، أَڒَامِي ثنْ إِسلّمْ نتَّا غَارْ ؤُنخْڒِيعْ، أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ س يِيخفْ نْومْ.

⁷ E não sejais como vossos pais e como vossos irmãos, que transgrediram contra o Senhor Deus de seus pais, pelo que os entregou à desolação como vedes.

⁸ وَارْ سّقْسَاحمْ ڒخُّو إِرَاونْ نْومْ، إِڒِيمْ أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ. وْشمْ أَفُوسْ إِ سِيذِي ؤُ أَسمْ-د غَارْ زَّاوشْثْ نّسْ إِقدّْسنْ ثنِّي إِسّْقدّسْ نتَّا إِ ڒبْذَا. سخَّارمْ إِ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، خنِّي أَذْ خَاومْ إِحيّذْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ نّسْ.

⁸ Não endureçais agora a vossa cerviz, como vossos pais; dai a mão ao Senhor, e vinde ao seu santuário que ele santificou para sempre, e servi ao Senhor vosso Deus, para que o ardor da sua ira se desvie de vós.

⁹ مَاڒَا كنِّيوْ ثْذوْڒمْ-د غَارْ سِيذِي، أَذْ أَفنْ أَيْثْمَاثْومْ ذ إِحنْجِيرنْ نْومْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يِينِّي إِ-ثنْ إِحبّْسنْ أَڒَامِي غَا د-ذوْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ-أَ. مَاغَارْ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ذ بَابْ ن ؤُحِينِّي ذ أَرّحْمثْ ؤُ نتَّا وَارْ خَاومْ إِسّْحيِّيذْ شَا ؤُذمْ مَاڒَا كنِّيوْ ثْذوْڒمْ-د غَارسْ.“

⁹ Porque, em vos convertendo ao Senhor, vossos irmãos e vossos filhos acharão misericórdia perante os que os levaram cativos, e tornarão a esta terra; porque o Senhor vosso Deus é misericordioso e compassivo, e não desviará de vós o seu rosto, se vos converterdes a ele.

¹⁰ أَمُّو إِ ؤُيُورنْ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا زِي ثنْذِينْثْ غَارْ ثنْذِينْثْ، كِّينْ خْ ثمُّورْثْ ن إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا أَڒْ زابُولُونْ، مَاشَا إِوْذَانْ حشّنْ خَاسنْ ؤُ كّْوَارنْ ثنْ إِوْذَانْ.

¹⁰ E os correios foram passando de cidade em cidade, pela terra de Efraim e Manassés até Zebulom; porém riram-se e zombaram deles.

¹¹ مَاشَا شَا ن يرْيَازنْ زِي أَشِيرْ، مَانَاسَّا ذ زابُولُونْ سّْوَاضْعنْ إِخفْ نْسنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹¹ Todavia alguns de Aser, e de Manassés, e de Zebulom, se humilharam, e vieram a Jerusalém.

¹² ؤُڒَا ذِي يَاهُوذَا إِنْذهْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي ؤُشَا إِڭَّا أَذْ ضْفَارنْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ ن ڒْحُوكَّامْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن سِيذِي، س وُوڒْ ذْ إِجّنْ.

¹² E a mão de Deus esteve com Judá, dando-lhes um só coração, para fazerem o mandado do rei e dos príncipes, conforme a palavra do Senhor.

¹³ مُوننْ وَاطَّاسْ ن يوْذَانْ زِي ڒْڭنْسْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْعيّْذنْ ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ. أَمُّو إِ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ.

¹³ E ajuntou-se em Jerusalém muito povo, para celebrar a festa dos pães ázimos, no segundo mês; uma congregação mui grande.

¹⁴ نِيثْنِي كَّارنْ ؤُ كّْسنْ إِعَالْطَارنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. كّْسنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا إِعَالْطَارنْ ن ڒبْخُورْ ؤُشَا نْضَارنْ ثنْ ذِي ثغْزَارْثْ ن قِيذْرُونْ.

¹⁴ E levantaram-se, e tiraram os altares que havia em Jerusalém; também tiraram todos os altares de incenso, e os lançaram no ribeiro de Cedrom.

¹⁵ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ غَارْصنْ نِيثْنِي إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو. إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ إِوْضنْ أَذْ سضْحَانْ ؤُ بْذَانْ أَذْ سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹⁵ Então sacrificaram a páscoa no dia décimo quarto do segundo mês; e os sacerdotes e levitas se envergonharam e se santificaram e trouxeram holocaustos à casa do Senhor.

¹⁶ نِيثْنِي بدّنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ أَمْ مَامّشْ إِ ثڭُّورْ غَارْسنْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَرْيَازْ ن أَربِّي. إِكهَّاننْ زدْجْعنْ إِذَامّنْ نِّي كْسِينْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِلَاوِييّنْ.

¹⁶ E puseram-se no seu posto, segundo o seu costume, conforme a lei de Moisés, o homem de Deus; e os sacerdotes espargiam o sangue, tomando-o da mão dos levitas.

¹⁷ مِينْزِي أَطَّاسْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ثُوغَا وَارْ سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ. س ؤُيَا تّْوَاڭّنْ إِلَاوِييّنْ خْ ثْغَارْصْثْ ن إِزْمَارنْ ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ مَارَّا إِنِّي وَارْ إِزْذِيڭنْ، حِيمَا أَذْ ثنْ سّْقدّْسنْ إِ سِيذِي.

¹⁷ Porque havia muitos na congregação que não se tinham santificado; pelo que os levitas tinham o encargo de matarem os cordeiros da páscoa por todo aquele que não estava limpo, para o santificarem ao Senhor.

¹⁸ مَاغَارْ أَزْينْ أَمقّْرَانْ ن ڒْڭنْسْ، زَّايْسنْ أَطَّاسْ زِي إِفْرَايِيمْ ذ مَانَاسَّا ذ إِسَّاكَارْ ذ زابُولُونْ، ثُوغَا وَارْ سِّيزذْڭنْ إِخفْ نْسنْ. نِيثْنِي شِّينْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو وَارْ إِدْجِي أَمْ مَامّشْ ثُورَا. مَاشَا حِيزْقِييَا إِژُّودْجْ إِ نِيثْنِي، إِنَّا: ”سِيذِي إِشْنَا، إِڒِي نتَّا أَذْ إِڭّْ أَصْڒَاحْ إِ نِيثْنِي،

¹⁸ Porque uma multidão do povo, muitos de Efraim e Manassés, Issacar e Zebulom, não se tinham purificado, e contudo comeram a páscoa, não como está escrito; porém Ezequias orou por eles, dizendo: O Senhor, que é bom, perdoa todo aquele

¹⁹ خْ كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِنْوَانْ أَذْ يَارْزُو س مَارَّا ؤُڒْ نّسْ خْ أَربِّي، سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّسْ، وَاخَّا وَارْ إِدْجِي س ؤُسِيزْذڭْ إِ إِتّْڒِيقنْ إِ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ.“

¹⁹ Que tem preparado o seu coração para buscar ao Senhor Deus, o Deus de seus pais, ainda que não esteja purificado segundo a purificação do santuário.

²⁰ إِسْڒَا سِيذِي غَاڒْ حِيزْقِييَا ؤُشَا إِسّْڭنْفَا ڒْڭنْسْ.

²⁰ E ouviu o Senhor a Ezequias, e sarou o povo.

²¹ أَمُّو إِعيّْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا إِنّْيَارْونْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، سبْعَا ن وُوسَّانْ ن ڒْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ س ڒفْرَاحثْ ثَامقّْرَانْثْ. أَيْثْ ن لَاوِي ذ إِكهَّاننْ سّْعُودْجَانْ سِيذِي أَسّْ خْ وَاسّْ س جّهْذْ ن دُّوزَانَاثْ ن لْمُوسِيقَا إِ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي.

²¹ E os filhos de Israel, que se acharam em Jerusalém, celebraram a festa dos pães ázimos sete dias com grande alegria; e os levitas e os sacerdotes louvaram ao Senhor de dia em dia, com estrondosos instrumentos ao Senhor.

²² إِسِّيوڒْ حِيزْقِييَا غَارْ وُوڒْ ن مَارَّا إِلَاوِييّنْ إِنِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ إِشْنَانْ ن ثُوسّْنَا ن سِيذِي. شِّينْ سبْعَا ن وُوسَّانْ زِي ثْغَارْصَا ذِي ڒْوقْثْ إِتّْوَاڭّنْ ن ڒْعِيذْ، أَمْ ثُوغَا إِوْينْ ثِيوْهِيبِينْ ن ڒهْنَا ؤُ قَاذَانْ سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ.

²² E Ezequias falou benignamente a todos os levitas, que tinham bom entendimento no conhecimento do Senhor; e comeram as ofertas da solenidade por sete dias, oferecendo ofertas pacíficas, e louvando ao Senhor Deus de seus pais.

²³ ؤُمِي إِمْشَاوَارْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ مَارَّا مَاحنْذْ أَذْ ث ڭّنْ إِشْثْ ن ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ إِ سبْعَا ن وُوسَّانْ، أَرْنِينْ نِيثْنِي عَاذْ سبْعَا ن وُوسَّانْ شُّورنْ س ڒفْرَاحثْ،

²³ E, tendo toda a congregação conselho para celebrarem outros sete dias, celebraram ainda sete dias com alegria.

²⁴ مَاغَارْ حِيزْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ثُوغَا إِوْشَا أَڒفْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ سبْعَا-أَڒَافْ ن وُودْجِي ؤُشَا ڒْحُوكَّامْ ثُوغَا وْشِينْ أَڒفْ ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذعشْرَا-أَڒَافْ ن وُودْجِي. إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن إِكهَّاننْ ثُوغَا سّْقدّْسنْ إِخفْ نْسنْ زَّايْسنْ.

²⁴ Porque Ezequias, rei de Judá, ofereceu à congregação mil novilhos e sete mil ovelhas; e os príncipes ofereceram à congregação mil novilhos e dez mil ovelhas; e os sacerdotes se santificaram em grande número.

²⁵ إِفَارْحْ مَارَّا وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا، ؤُڒَا ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ذ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن يِينِّي د-يُوسِينْ زِي إِسْرَائِيل، ؤُڒَا ذ إِبَارَّانِييّنْ نِّي د-يُوسِينْ زِي إِسْرَائِيل ذ يِينِّي إِزدّْغنْ ذِي ثمُّورْثْ ن يَاهُوذَا.

²⁵ E alegraram-se, toda a congregação de Judá, e os sacerdotes, e os levitas, toda a congregação de todos os que vieram de Israel, como também os estrangeiros que vieram da terra de Israel e os que habitavam em Judá.

²⁶ ثُوغَا ذِينْ ڒفْرَاحثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاغَارْ زڭْ وُوسَّانْ ن سُولِيمَانْ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل، ثُوغَا وَارْ إِمْسَارْ أَمْ ؤُيَا ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

²⁶ E houve grande alegria em Jerusalém; porque desde os dias de Salomão, filho de Davi, rei de Israel, tal não houve em Jerusalém.

²⁷ خنِّي بدّنْ إِكهَّاننْ ن إِلَاوِييّنْ ؤُشَا بَارْكنْ ڒْڭنْسْ. ثْمِيجَّا نْسنْ ثتّْوَاسڒْ، مَاغَارْ ثَاژَادْجِيثْ نْسنْ ثُوذفْ غَارْ ثْزذِّيغْثْ ثَامْقدّسْثْ نّسْ ذڭْ ؤُجنَّا.

²⁷ Então os sacerdotes e os levitas se levantaram e abençoaram o povo; e a sua voz foi ouvida; porque a sua oração chegou até à santa habitação de Deus, até aos céus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 30 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →