Lucas 13

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hé októt héṛe endilla hodún manúc házir accíl, zetará Isá re Galil or manúc uitarár baabute hóbor díyl zetará re baitul-mukaddos ot kurbani dibarcót Filate kotól goijjíl.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Galil or manúc ítarar uore hé docá gán óiye de híyan olla tuáñrar kíyal ot kí ítara Galil or oinno manúc beggún or túaro bicí gunágar accíl?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Añí tuáñra re hoóir, no, bólke touwá no goríle, tuáñra beggún óu héndilla hálak óizaybagoi.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Yáh ze añṛáro zon manúc Sílom or minár fori morigiyói, tuáñrar kíyal ot kí ítara Jerúsalem ot táke de oinno manúc beggún or túaro bicí gunágar accíl?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Añí tuáñra re hoóir, no, bólke touwá no goríle, tuáñra beggún óu héndilla hálak óizaybagoi.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Tarfore Isá ye e meésal lan hoiyé: “Ezzon maincé nizor bagan ot eggwá ḍuñir-gas lagaáil. Yóggwa ye gas swát gula tuwaitó aiccíl, montor eggwá yó nó faa.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Hétolla yóggwa ye bagan sóoñloya re hoór de, ‘Saá, añí tin bosór foijjonto e ḍuñir-gas swát gula tuwaitó aiyír, montor eggwá yó nó fai. Yibá re haṛiféla, yibá ye hánnak meṛi kiyá estemal goittó?’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 “Sóoñloya ye yóggwa re zuwabe hoór de, ‘Ó malik, yibá re e bosór óu tákito dóh, añí yibár sairókul ttu kurí fáñic díyum.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Baade zodi aiyér de bosór gula dóre, tóoile ṭík asé; montor zodi no dóre, haṛifelaiyo.’ ”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Ek ebaadot-or-din Isá ekkán mujilíc-hánat taalim der.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Héṛe endilla eggwá mayafua accíl zibá re eggwá hóraf jine biyaraimma banai raikké de añṛáro bosór óiye. Yóggwa guza accíl, aar bilkúl uzu ói no faitto.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Isá ye yóggwa re dekí, ḍáke matai hoór de, “O hála, tuñí tuáñr biyaram ottu azad óiyo.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Tarfore Íba ye yóggwar uore át díye, tói éhon-éhon yóggwa uzu óigiyoi aar Allar taarif gorát doijje.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Lekin mujilíc-hánar sóddare, Isá ye ebaadot-or-din biyaraimma gom goijjé de hétolla guccá góri manúc ókkol ore hoór de, “Ham goittó sów din asé; hétolla din híin ot aái gom óiyogai, ebaadot-or-din no.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Montor Malike yóggwa re zuwabe hoór de, “Ó munafék ókkol, tuáñra fottíkiye kí ebaadot-or-din nizor doóñra goru re yáh gadá re ura ttu kúli faní hábaito no loizo né?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Tói e mayafua, zibá Ibrahím or zérfua, zibá re Cóitane añṛáro bosór fán bañdí raikkíl, yoggwá re kí ebaadot-or-din hé bañdá ttu azad gorídiya no zah né?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Íba ye híyan hoiyé rár, Íbar muhálef-goróya beggúne córom faiyé; aar Íba ye ze taajuippa ham goittó híine awam ókkol beggún kúci óiye.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Tói Isá ye hoór de, “Allar raijjo kiyór ḍóilla? Híyan ore Añí kii loi borabor goittám?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Híyan óilde eggwá hóroir danar ḍóilla, zibá re ézzon manúce looi nizor kétit lagayégoi; yíba barí uṛí eggwá gas boinné, aar faik ókkole yíbar ḍéeila ókkol ot bahá baindé.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Íba ye abar hoór de, “Añí Allar raijjo re kii loi borabor goittám?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Híyan óilde cúṭar or ḍóilla, ziín ore eggwá mayafua ye looi tokoriban ekkuri tin cér aṭat miyáiye, baade guñṛa hañi or dola fúli uiṭṭé.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Isá cóore-cóore edde fara-fara taalim di-di, Jerúsalem or uzu zaat doijje.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Ezzone Íba re hoór de, “Malik, nejat foya hom níki?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Siyon doroza báy góli bolla zan-forane kucíc goró, kiyólla-hoilé Añí tuáñra re hoóir, boóut zon góilto kucíc goríbo montor no faribó.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Zeñtté gór or giróse uṛí duwar bañdífelaibo, tuáñra baáre tíyai duwar bajjai-bajjai endilla howát doriba, ‘Ó Malik, añára lla duwar gán kúlo.’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 “Hétunot tuáñra howát doriba de, ‘Añára toh Tuáñr fúañti háafiya goijjílam, aar Tuñí añárar rasta-rasta taalim dita.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 “Montor Íba ye hoibó de, ‘Añí tuáñra re hoóir, Añí no zani tuáñra hoṛíyar. Kuham-goróya ókkol, tuáñra beggún Añr héntu dur ó.’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 “Héṛe tuáñra hañdahaṛi goríba edde date dat kirkiraibá zeñtté tuáñra dekíba de, Ibrahím, Isahák, Yakub edde tamám nobi ókkol Allar raijjor bútore, montor tuáñra re baáre félaidiya gíyeh.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Aar manúc ókkol fuk, fosím, uttor, edde doóin ottu aái Allar raijjot háito boibó.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Becók, zetará ehón fisé asé, ítara age óizayboi; aar zetará ehón age asé, ítara fisé óizayboi.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Hé októt hoozzon Féroci ye aái Isá re hoór de, “Tuñí e zaga ttu honó mikká zoogói, kiyólla-hoilé Hérud ottu Tuáñre marifeilto monehoór.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Íba ye ítara re hoór de, “Zoo, hé cíyal ore hoibá de, ‘Añí aijja edde hailla bút dáfaiyum edde biyaraimma ókkol ore gom goríyum, aar tin din ot din Añr moksót fura óibo.’
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Zeén óibo óuk, Añr ttu aijja, hailla edde foórur uzu sofór gorá foribó; kiyólla-hoilé honó nobir moot toh Jerúsalem or baáre ói no fare.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Jerúsalem, ó Jerúsalem, tui zee niki nobi ókkol ore kotól gorós edde zetará re tor héṛe difeṛá gíyeh ítara re cíl or dola maros. Kuúñri-kurá ye zendilla nizor sóo ókkol ore yíbar fak or bútore zoma gorí raké, héndilla tor fuain dore zoma gorí rakí bolla Añí hotó bar saiyí de asé, montor tuáñra híyan nó soó.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Fúno, tuáñrar gór tuáñrar suk or muúntu sáragor óizayboi. Añí tuáñra re hoóir, tuáñra Añré etókkal no dekíba zetókkal tuáñra nó hoó de, ‘Mubarek Ubá zibá Mabud or name aiyér.’ ”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.