Lucas 11
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Ekbar eén óiye, Isá ye ekkán zagat dua gorér; Íba ttu dua goijjá óiye rár, Nizor cárit tun ottu ezzone Íba re hoór de, “Malik, añára re dua gorá cíko, zendilla Yaháya ye yó nizor ummot ókkol ore cíkaiye.”
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Íba ye ítara re hoór de, “Zeñtté tuáñra dua goró, hoibá de:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu Reino;
3 Añára re añárar din or hána dine doo.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Añárar guná ókkol maf goró,
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve; e não nos conduzas em tentação, mas livra-nos do mal.
5 Baade Isá ye ítara re hoór de, “Dóro, tuáñra honó ezzon ottu eggwá dustó asé, yóggwa ye dustór hañse raitnicít zai hoór de, ‘Dustó, añré tin nwá ruṭi udár dóh;
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo e, se for procurá-lo à meia-noite, lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 kiyólla-hoilé añr ek dustó íbar sofór ot zaite-zaite añr héṛe aiccé, aar íba re hábai bolla añr ttu kessú nái.’
6 pois que um amigo meu chegou a minha casa,
7 Hétunot bútottu tái dustó ye hoór de, ‘Añré ferecan no goijjó, ehón duwar bañdá, aar añr fuain edde añí bisánat. Añí uṛí tuáñre kessú dii no faijjum.’
7 se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para
8 Añí tuáñra re hoóir, zodi íte nizor dustó de hétolla uṛí kessú no diilé yo, toóu yóggwar warawori magar zoriya íte uṛí yóggwa ttu zedún lager hédun diibo.
8 Digo-vos que, ainda que se não levante a dar- por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação e lhe dará tudo o que houver mister.
9 “Hétolla Añí tuáñra re hoóir, mago, tuáñra re diiya zaybo; tuwo, tuáñra faiba; duwar baijjo, tuáñra lla duwar kúla zaybo.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Kiyólla-hoilé zee niki mage, íte faa; zee niki tuwa, íte tuwai faa; aar zee niki duwar baijja, ítar lla kúla zaybo.
10 porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Tuáñrar bútore endilla baf hon asé, nizor fua ye mas magilé, mas or bodol háf diibo dé?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou também,
12 Yáto anḍa magilé, bissú diibo dé?
12 Ou também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Hé ísafe, zodi tuáñra hóraf ói baade úddwa tuáñrar fuain dore gom-gom jiníc ókkol dii zano, tóoile tuáñrar asmani Bafe kiyá zetará Íba ttu mage ítara re Pak-Ruh no diito?”
13 Pois, se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ek din Isá ye eggwá buk bút dáfar; bút twa neeligiyói rár, buk accíl de manúc cwa mati faijjé, aar híyane manúc ókkol taajup óigiyoi.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Lekin ítara hodúne hoór de, “Ibá ye bút ókkol dáfa de bút ókkol or sóddar Belzebul or taakote.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Ar hodúne Íba re entán gorár niyote, Íba ttu ekkán asmani nicán dabi goijjé.
16 E outros, tentando- o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Montor Íba ye ítarar báfani re zani ítara re hoór de, “Ze raijjot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan toh fána óizagoi; aar ze gór ot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan óu toh borbad óizagoi.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado; e a casa
18 Héndilla, zodi Cóitan nizor ulḍa nize ó, ítar raijjo keéngori ṭikibó? Kiyólla-hoilé tuáñra hoór de, Añí bút dáfai de Belzebul or taakote.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Toóu zodi Añí bút dáfai de Belzebul or taakote de óile, tóoile tuáñrar fuain de har taakote dáfa dé? Hétolla tuáñrar bisarhar óibo de ítara.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem
20 Lekin zodi Añí bút dáfai de Allar taakote de óile, tóoile toh Allar raijjo tuáñrar héṛe aáigiyoi.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, a vós é chegado o Reino de Deus.
21 “Zeñtté honó boluwar manúce átiyar fiñdí nizor gór ore faáradi táke, héñtte yóggwar sáman ókkol héfazot táke.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem.
22 Montor zeñtté yóggwar túaro boluwar ezzon aái yóggwa re hámla gorí háraifele, héñtte manúc íba ye yóggwar hé átiyar loizagói ziín or uore yóggwa ye bóraca goittó, aar ziti ziín luṭ goijjé híin baṛidiféle.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele e vencendo-o, tira-
23 “Zee niki Añr híkka no, yóggwa Añr ulḍa; aar zee niki Añr fúañti dola no goré, yóggwa ye cíñṛaciñṭṭá goré.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 “Zeñtté honó manúc ottu hóraf jin neele, héñtte hé jin nwá fúana zaga ókkol ot zai aram goittó zaga tuwa. Montor no faile, nizoré nize hoó de, ‘Añí añr gór ot waafes zaiyumbói, zentú añí neeliaiccí.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não
25 Yíba zeñtté waafes aiyé, hé zaga gán sáf goijjá edde ṭík goijjá lootfa.
25 E, chegando, acha-
26 Baade yíba zai aró háñt twa nizor túaro hóraf jin ané, aar híin góli héṛe táke. Tói hé manúc cwar fisór hálot agor hálot or túaro bicí hóraf óizagoi.”
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele; e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Isá ye híin hoór de októt, manúc or dol ottu eggwá mayafua ye guzori Íba re hoór de, “Mubarek oh feṭ zibát Tuñí accíla, edde oh dud ziín Tuñí háaila.”
27 E aconteceu que, dizendo ele essas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste!
28 Hétunot Isá ye hoór de, “Montor uitará aró bicí mubarek, zetará Allar kalam fúne edde amól goré.”
28 Mas ele disse: Antes, bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Zettót bicí manúc zoma ór, Isá ye howát cúru doijje de, “E zobanar manúc ókkol hóraf; itará nicán dabi goré, montor itará re nobi Yunus or nicán bade ar honó nicán diya no zaybo.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas.
30 Kiyólla-hoilé Yunus zendilla Ninivi cóor or maincór lla nicán óoil, héndilla Manúc or Fua yó e zobanar maincór lla nicán óibo.
30 Porquanto assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem
31 Kiyamot or din Cibá mulluk or rani e zobanar manúc iín or fúañti uṛíbo, edde itará re hosúr díbo; kiyólla-hoilé híba ye toh Sóloman or buddír hotá fúni bolla duniyair céc matá ttu aiccíl, aar soó, Sóloman or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
31 A rainha do Sul se levantará no Dia do Juízo com os homens desta geração e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Kiyamot or din Ninivi cóor or manúc ókkol e zobanar manúc iín or fúañti tíyaibo, aar itará re hosúr díbo; kiyólla-hoilé ítara toh Yunus or elan fúni touwá goijjíl, aar soó, Yunus or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
32 Os homens de Nínive se levantarão no Dia do Juízo com esta geração e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Honókiye toh serak dórai lukai yáh báñir or tole raké de nái, bólke boiṛónir uore beh raké, zeéne zetará bútore aiyé ítara foór deké.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Tuáñr gaar serak óilde tuáñr suk; hétolla tuáñr suk gom asé de óile, tuáñr guñṛa gaa foóre furaiya óibo; montor hóraf óile, tuáñr gaa yó andáre furaiya óibo.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Hétolla úñciyar, tuáñr bútore ze foór asé híyan zeéne andár no.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Zodi tuáñr guñṛa gaa foóre furaiya táke aar honó ekkán híssa andár ot no táke, tóoile toh híyan endilla furafuri foór ot óibo, zendilla serak dóraile tuáñre foór deh.”
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Isá ye híin boiyan gorér de októt, ezzon Féroci ye Íba re nizor fúañti hána háito dawot diyé; tói Íba bútore zai háito boiccé.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Íba ye hána háibar age át nó dúwe de dekí, Féroci wa ammúk óigiyoi.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que se não lavara antes do jantar.
39 Malike yóggwa re hoór de, “Tuáñra Féroci ókkole fiyalar edde tál-basón or baárḍák beh sáf goró, montor tuáñrar bútore toh lalóse edde hórafiye furaiya.
39 E o Senhor lhe disse: Agora, vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato, mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Ó fool ókkol, baárḍák banaiyé de Alla ye ki bútor or ḍák óu nó bana né?
40 Loucos! O que fez o exterior não fez também o interior?
41 Tuáñra ttu ziín asé híin sótka gorífelo, tói tuáñra lla hárr kessú pak-sáf óizayboi.
41 Dai, antes, esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “Ó Féroci ókkol, tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh fudinar, tesfatar edde kétir hárr kisím or hák or doc bák or ek bák doo, lekin Allar insáf edde muhábbot ore bad difélo. Tuáñra ttu iín óu gorón accíl aar uúin óu bad no don accíl.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda hortaliça e desprezais o Juízo e o amor de Deus! Importava fazer essas coisas e não deixar as outras.
43 “Ó Féroci ókkol, tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh mujilíc-hána ókkol ot uñsol tokkar hadírat boitó fosón goró, edde bazare-bazare sólam faito soó.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas e as saudações nas praças!
44 “Tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh ót no faa de hobor or ḍóilla, ziín or uottú maincé hoi no fari áñṛe.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus hipócritas, que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre
45 Hétunot Córiyot or alem ókkol ottu ezzone Isá re hoór de, “Ustat, Tuñí de híin hoói añára re yó beizzoti gorór.”
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso também nos afrontas a nós.
46 Íba ye hoór de, “Ó alem ókkol, tuáñrar uore yó afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh maincór uore endilla fuñzá tulído, ziín boité duk, montor tuáñra nize toh fuñza híin ot eggwá ooñl úddwa no lago.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas!
47 “Tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh nobi ókkol or hobor ore banaituló, aar ítara re marifélail de tuáñrar bafdada ókkole.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram!
48 Héengori tuáñra gobá dó de ki, tuáñra tuáñrar bafdada ókkole goijjíl de ham ot razi asó; kiyólla-hoilé nobi ókkol ore marifélaiye de toh ítara, aar ítarar hobor ore banaituló de tuáñra.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Hétolla toh Alla ye Nizor giyane endilla hoiyé, ‘Añí ítarar hañse nobi edde rosúl ókkol difeṛáiyum, ítara héntu hodún ore marifélaibo edde hodún ore zulúm goríbo.
49 Por isso, diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão
50 Hétolla duniyair foidayecir héñtte lóti zedún nobi ókkol or lou báca gíyeh, híin beggún or zimmadar óibo de e zobanar manúc ókkol,
50 para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Abel or lou wóttu lóti oh Zakaríyahr lou foijjonto, zibá re kurbani-gáñr edde pak zagar mazémaijja kún gorá gíyeh. Ói, Añí tuáñra re hoóir, híin or zimmadar óibo de e zobanar manúc ókkol.’
51 desde o sangue de Abel até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 “Ó Córiyot or alem ókkol, tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh buddír sabí loifélaiyo; tuáñra nize yó nó gólo, aar góler de ítara re yó oóñsi raikkó.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência! Vós mesmos não entrastes e impedistes os que entravam.
53 Isá héntu neeli zaargói de októt, alem edde Féroci ókkole rak gorí Íba re ḍoilla-boḍoilla súwal ókkol gorát doijje,
53 E, dizendo-lhes ele isso, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 aar héengori ítara Íba re Íbar hotá lói hol ot félaito sooñi gorí accíl.
54 armando-lhe ciladas, a fim de apanharem da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.