Rute 2

RHG vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Naumir šuwami Elimelekor guštir ekzon ijjotdar tuwangor egena aššil; tãir nam Buaz.
1 E tinha Noemi um parente de seu marido, homem valente e poderoso, da família de Elimeleque; e era o seu nome Boaz.
2 Ek dinna Muabiya Rute Naumire hodde: Ãi ketor kuṛat zaiore ze ãre rahamotor nozore giudanar sóra feṛaito de, tar fise fise giudanar sóra feṛaigoi. Naumi hoil: Okena, za oh zi.
2 E Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele em cujos olhos eu achar graça. E ela disse: Vai, minha filha.
3 Bade hiba zaiore ek ketor kuṛat fošol haṛoya okkolor fise fise kuṛat foijjia giudanar sóra okkol feṛailowa šuru goijjil. Ar endilla oilo, ze kuṛat Rute giudana feṛail hiyan Elimelekor egena Buazor ket.
3 Foi, pois, e chegou, e apanhava espigas no campo após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Ar so, Buaz Betlehemottu aišše edde fošol haṛoya okkolore hoil: Mabud tũwarar fũwati takok. Tara zuwabe hoil: Mabud õnore o duwa gorok.
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. E disseram-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Bade Buaz fošol haṛoya okkolor uwore zimmadarore fusar goijjil, Iba haro zobuti? hoi.
5 Depois disse Boaz a seu moço, que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Tehon zimmadare hoil: Iba Muabiya zobuti, ze Naumir fũwati Muab dešottu aišše.
6 E respondeu o moço, que estava posto sobre os segadores, e disse: Esta é a moça moabita que voltou com Noemi dos campos de Moabe.
7 Hibaye ãttu fusargoijjil, meherbanigori fošol haṛoya okkolor fise fise zai kuṛattu giudanar sóra feṛai loifaijjum ne hoi. Hiba binna loti ehon foijjonto eṛe ase; bana ekkenagori góror butore aiššil edde zirail.
7 Disse-me ela: Deixa-me colher espigas, e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim ela veio, e desde pela manhã está aqui até agora, a não ser um pouco que esteve sentada em casa.
8 Toi Buaz Rutore hoil: Fun; oh ãr maya fuwa, tui giudana feṛaito oinno ketot no zais, ei ketottu no zaisgoi, ãr zobuti bandi okkolor fũwati eṛe tak.
8 Então disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas moças.
9 Fošol haṛoya okkol zeṛe fošol haṛibo hikka diyan raki tui bandi okkolor fise fise zais. Tor gat hat no defan ãi zobuk okkolore hoidir. Ar fanir tirašlagile tui oi górar hãse zai, zobuk okkole ze fani tuli raikke henttu fihaisgoi.
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei ordem aos moços, que não te molestem? Tendo tu sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tirarem.
10 Henot hibaye meṛit sojida fori tare salam gori hoil: Ãi boideši, õne ãre eto faṭṭa dor, õnor sarme ãi ei doya kiyottu failamde?
10 Então ela caiu sobre o seu rosto, e se inclinou à terra; e disse-lhe: Por que achei graça em teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu uma estrangeira?
11 Buaze zuwab dil: "Tor šuwami mori bade tui tor horire zendilla goijjios edde nizor ma bab, zormostan sari ek osin zatir hãse aiššos, he šob hota beggun ãi fuinni.
11 E respondeu Boaz, e disse-lhe: Bem se me contou quanto fizeste à tua sogra, depois da morte de teu marido; e deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que antes não conheceste.
12 Mabude tore, tui zin goijjos hinor enam dok; He Israilor Allah, Mabudor fakor nise zehon tui assoro loito aiššos, hibaye tore furafuri bafe enam dok."
12 O Senhor retribua o teu feito; e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Hibaye Buazore hoil: "Oh ãr malik, õne ãre rahamotor nozore so; õnor ei bandire šantona dila edde šantir hota hoila, zodi o ãi õnor bandi okkolor laikka no."
13 E disse ela: Ache eu graça em teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste ao coração da tua serva, não sendo eu ainda como uma das tuas criadas.
14 Tarfore hána háibar ṭaim zẽtte oil Buaze hibare hoil: Tui eṛe ai ruṭi hagai, tor ruṭir ṭukura rošot burai lo. Bade hibaye fošol haṛoya okkolor ḍakottu boiššil, ar Buaze hibare baijja dana dil. Toi hibaye feṭbori hána háil. bade aro hodun basitaigilgoi.
14 E, sendo já hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te aqui, e come do pão, e molha o teu bocado no vinagre. E ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu do trigo tostado, e comeu, e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Bade hiba giudana feṛaito zehon uṛil, Buaz tar mainšore hokum dil: Hibare dolagoijjattu feṛailoito do, edde hibare hũnki no diba hoi.
15 E, levantando-se ela a colher, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher, e não a censureis.
16 Oh, tũwara hodun giudanar tarattu ṭani hiballa raki do, zene hiba feṛailoi fare, ar honokiye hibare dõk no diba.
16 E deixai cair alguns punhados, e deixai-os ficar, para que os colha, e não a repreendais.
17 Ar hibaye hazinna foijjonto he ketot giudana feṛail. Bade hibar feṛaiya giudana hinore baijjaiore onumanik ek ari foijjonto giudana oil.
17 E esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; e debulhou o que apanhou, e foi quase um efa de cevada.
18 Bade hibaye hin tuliloi šohorot uwafes firigilgoi. Horiye hibar feṛaiya giudanar bosta dekil; ar Rute basitakkilde he hánagun o hibar fũwati loiannil, ar hinore hibar horir munttu niyolaidil.
18 E tomou-o, e veio à cidade; e viu sua sogra o que tinha apanhado; também tirou, e deu-lhe o que sobejara depois de fartar-se.
19 Tehon horiye hibare hoil: Tui aijjia hoṛe feṛaios? Hoṛe ham goijjos? Ze tor mikka rahamotor nozor diye, Allah tare rahamot gorok. Tehon hibaye har hãse ham goijje, hin horire zanail. Hibaye endilla hoil: Ze manušwar hãse aijjia ãi ham goijji tar nam Buaz.
19 Então disse-lhe sua sogra: Onde colheste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te reconheceu. E relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Henot Naumi hibar futor boure hoil: Tare rahamot gorok he Mabude ze doya deha bondogori no fele zinda edde mora okkolor uwore. Naumi aro hoil: Hite ãrar egena, ãrare dehašuna goribar zimma asede tarar butorottu ekzon.
20 Então Noemi disse à sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que ainda não tem deixado a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Este homem é nosso parente chegado, e um dentre os nossos remidores.
21 Ar Muabiya Rute hoil: Te ãre endilla o hoiye, ãr šomosto fošol daiya šeš no o foijjonto tui ãr mainšor fũwati fũwati takis.
21 E disse Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os moços que tenho te ajuntarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Tehon Naumi hibar futor boure hoil: Mare, oinno honokiyor ketot, tore honokiye zalafura gori no farefan, tar hamor mayafuwaindor fũwati fũwati takon tolla bala oibo.
22 E disse Noemi a sua nora: Melhor é, filha minha, que saias com as suas moças, para que noutro campo não te encontrem.
23 Toi fošol daiya šeš no o foijjonto, hibaye giudana feṛaibolla Buazor hamor mayafuwaindor fũwati fũwati takil edde hibar horir fũwati bošobaš goijil.
23 Assim, ajuntou-se com as moças de Boaz, para colher até que a sega das cevadas e dos trigos se acabou; e ficou com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra