Marcos 6
PUB vs ARC
1 Jesu ning khawa munkha amathaanli ama khopui teng aleikir je, ama thiemroi ngai num anlei jui.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Jehudi Serni kinining synagogue a minchuna aleiphut jei. Mikatam tak khana khan anlei om, achong kha anjet a anmani rikip ning kinlak ansak rip je. <<Hiwa ngaihi khonarimo apha e? Ang singna mi amadeng akin pehi? Kho-ong mi sinkinlak ngai athotor hi?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Amahi thingsin kothopa, Mary sapa, James, Joseph, Judas, khan Simon ngai ulenai kha elei mi? Anainu ngai hin an-om elei mi?>> khanchu anmani ning ama leidon muk je.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jesu ning anmanideng aleiti, <<Pathien chongkachoi ngaihi, akhosung le a-insung, khan ulenai elei a, mun rikip achu kajana annei e.>>
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Khawa munnakhan amaning akadam mak alek chunga akut ada a amindam elei a, sinkinlak ite leitho tormak.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Mipui ning taksenna anleineimak jarra, Jesu ning aleingak.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Amaning thiemroi somle-inni ngai kha akoitup a khan mi ini-ini-a aleimoso. Ratha kathamak ngai chunga thotorna ratha aleipe,
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 khan chong aleipe, <<Ninlam nin se na khengrol elei a neinak inkhat te ron dal muru, waipol, paitu, sumsankok a sumsan, choi muru.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Keto chuongru, tak songkol akikhel choi muru.>>
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Amaning anmanideng arilnok a, <<Mingai ning analeidonna mun nakhan, amun kha nada mak laiseng khawa inna khan omru.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Khopui inkhat a nahong lut karkhan mi ngai ning analeidon mak a-imakli nachong an rangaimak inchu, khawa mun kha leidaru khanna ninkepha ruhut leikithing thak ru. Khawa kha anmani sik mulungkoina achang sik!>>
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Khawa soli anmani ning anleisuok a mingai kha ansetna ria mulung thulnasik chong anleiril.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Anmani ning khori katamtak holsuokna anleinei, khan akana mi katamtak ngai chunga Olive sarek akonot a anmindam jei.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Tunchu Reng Herod ning angrikip chungchanga ajet je, ajarchu Jesu riming athana kha mun rikip a alei kinthang je. Mi alek ning anleiti, <<John Baptist thina ria ahong ringnok je! Khawa jarra hi-ang sinkinlak thonasik ranak hi anei e.>>
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Achang rawang alek ning anleiti, <<Amahi Elijah e.>>
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Herod ning hiwo ajet a, amaning aleiti, <<Amahi John Baptist e! Keining alu kalei tan e je, tak ahong ringnok je!>>
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Herod atakning John surna sik chong aleimoso, khan thir rui ning aleikhit a khan mikhumna sunga aleida. Herod ning hi-ang aleitho hi anaipa Philip numei amaning alei kusut a alei ompui hi, Herodias jarra e.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 John Baptist ning Herod deng hi-ang aril pe chak, <<Nanaipa numei na-ompui sik hi nangsik akidik imak!>>
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Khawa jarra Herodias ning John kha lei-en nommak khana that sik a aleimindon, tak Herod a-om jarra leitho tormak.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Herod ning John kha aleichi ajarchu John kha mi katha le akintheng e ti aleijet. Herod ning John chongril arangai phakhan mulung aleipong inum ama chongril kha aleirangainom, khawa jarra amakha akathatak a aleida.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Atorna Herodias ning apha kathatak aleimu je. Khawakha Herod aneining nikho e, khawa ning amaning ram waikaron akolok rikip, raal lamkakei, khan Galilee ram kakei ngai bak minchunna athopui na pha kha e.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Herodias sanu aheilut a ahong laam, khan Herod le khomol ngaiseng kha anmulung aleimintai. Khawa jarra rengpa ning numeisanu deng aleiti, <<Angmi nangning nomonom? Kei ning nang nomonom rikip kanape sik.>>
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Khan amaning kintepna katamtak le akinhakserra aleiti, <<Nangning ninini rikip kei ning kanapesik, karengram aherkhat inum!>>
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Khawa jarra numeisanu ning asuok a anudeng aleirakal, <<Angmi keining kini sik?>>
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Numeisanu kha kinnot a aheikirra rengpa deng ahongni, <<Kei ning hiwa mun takhin khan atunhin John Baptist lu kha kheeng chunga nanape sik komonom!>>
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Hiwa hin Rengpa amulung apong je, tak ama khomol ngai maikunga alei kintep jarra khan numeisanu nina kha nang leititor mak je.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Khan rengpa ning akangaak raalmi inkhat khawa laitak khan John lu heichoi sik a chong aleipe a aleitir je. Akangaak pa kha mikhumna a ahong se-a, khan John lu kha ahong tenjei;
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Khan kheeng inkhat chunga alu kha aheichoi minlut a numeisanu deng aleipe, amanu ning khawakha anudeng aleipe jei.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 John thiemroi ngaining khawa chongkha anjetli, anmani anhonga khan akulong kha anlei-a khan thaan na anwaphum jei.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Tirle ngai kha anhong kirra khan Jesu le anlei kinmu, khan ansintho rikip le mi anlei minchu ngaikha amadeng anlei ril.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Khawakhan mi akase le akahong mikatam tak anlei-om jarra Jesu le athiemroi ngai bu baksik apha num leimutor muk. Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleiti, <<Eini nibinga ni-om thei nasik munna se inlang pong hongminchum rangri,>>
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Khawa jarra mun daina inkhat a anmani bei rukuong anchuong a anleise je.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Achang rawang anmani anse kha mi katamtak ning anmu a khan anmani an e tikha anleijet; khawa jarra khopui rikip a mi anhong suok a khan antaan a Jesu le athiemroi ngai makma amun kha anleitung masa jei.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Jesu ning rukuong ria aheisuok pha, mipui katamtak ngaikha aleimu, khan anmani sik a amulung kha minrengna asip je, ajarchu anmani ngaikha keelmong kakhal kinchal lei keelmong anlei ang je. Khawa jarra amaning chong katamtak aminchu aphut je.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Khan kholei aheitung phakhan, athiemroi ngai anhonga amadeng anleiti, <<Tunchu apha hi ommak je, khan amun hi mi daina mun e.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Mipui ngai hi minse inlang, anmani ning anaina khosung a-imakli ruhonna se inlang anbak nasik kinrocho rusu.>>
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Jesu ning aleimasang, <<Nangni ning anmanideng angmikhat baknasik peru.>>
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Khawa jarra Jesu ning anmanideng aleirakal, <<Waipol angjet mo ninnei e? Se inlang hong en ru.>>
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Khan Jesu ning athiemroi ngaideng mipui ngai kha arup-rup a khoithen nasik le aka-em sachik chunga min-ong nasik aleiminjet.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Khawa jarra mipui ngaikha reikhat rup khan somranga rup mintaang a ankin-ong je.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Khan Jesu ning waipol ranga le nga inni kha alei a, marwan teng a-inna, khan Pathien aminpak. Waipol kha aher akhoi a khan mingai deng semnasik athiemroi ngaideng ape je. Amaning nga inni khanum anmani rikip deng asem pe je.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Mi rikip ning anbak a khan anlei khoprip.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Khawa soa athiemroi ngaining mingai bak akinlek waipol le nga kha taidon somle inni akisip mer an rut.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Khawaning Awai minkhop pasal seng ngaikha lising ranga an e.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Amaning mipui ngai minse sik atilai, kinranga Jesu ning athiemroi ngaikha rukuong a aminlut a tuitham ralkhat, Bethsaida khopui ama modondet a aleiminse.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Jesu ning mingai akinthen pui soli, amaning chingmuolla Pathien nina aleise.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Kholeiteng ahong tunga, Jesu tuitham panga abinga alei omlai khan rukuong khachu tuitham lai a aleiom.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Amaning athiemroi ngai pongna kha aleimu, ajarchu phaiwo karang karat kha anlei kintongpui; kha-ang khan jingteng pung inthum le pung kuruk karra Jesu ning tui chunga anmanideng aheiwa a amaning anmanikha aheikhel deng karkhan,
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Amaning tui chunga ahonglon kha anmukar khan, <<Hiwa hichu raikho e!>> antia anleikheek.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Anmani ning anleimu karkhan anmani rikip anleikinlai.
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Khan amaning anmani rukuong sunga aleilut, khan phaiwo kha aleibang jei. Khan athiemroi ngaining anleingak rangra,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 ajarchu anmani ning mipui lising ranga awaikha ajar leijet muk; anmulung ning khawa kha leisur tormuk.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Anmani ning tuitham anleirakaan a Gennesaret ramteng anheiwa, khanna khan rukuong kha tuitham panga anleikhit.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Anmani ning rukuong anleida solimli, mi ngaining Jesu kha anleijet kalen.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Khan khawa ram mipui ngaining anleijet karkhan khawa munteng anheitaanna anheiwa; khan khonna a-e inum ama aom ti anjet inchu, akana ngai amadeng anheiroi a apher chunga anleiminjal.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Jesu sena mun rikip, kho, khopui, ruhon kutung achanga, mingai ning akana ngaikha keithel munna anheiroi a apon morbei inum mintok nasik anleini. Khan khawa pon mor aleikotok rikip ngaikha anleidam.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?