Marcos 5
PUB vs ARIB
1 Jesu le ama thiemroi ngai Galilee tuitham ralkhat teng, Gerasa ramkol teng anwatung je.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesu rukuong ria kinrangtak a ahei suoklimli, thaan khur ria ahei kosuok pasal inkhat ning ama alei kintong pui. Hiwa mipa hi asunga ratha kathamak aleikoron a e,
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 khan thaanna alei kaom e. Tute ningnum thirrui khit a anda tormak je alei e;
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 ake le akut thirrui a anlei khitchak, tak apha rikip a thirrui kha aphoi chet a thir khaning ake alei rachak. Ama ranak aleirat rangra khana tu tening num leikhap tormuk.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Sun le jan thaan le chingmoul kutung alonna, aleikheek a khan abinga lungning aleikin-at.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Amaning akalakdet a-om lai Jesu kha aleimu; khanchu alei taanna, amai kunga kemorkhup athep a aleikinkun,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 khana aleikheek a, <<Jesu, Akin Sangtak Pathien Sapa! Kei angmo nulo rong niti e? Pathien jarra, kinini e, kei nimin pong moro!>> ati.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Amaning hi ati ajarchu Jesu ning aleiti, <<Ratha kathamak, hiwa mipa ria heisuokro!>>
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Khawa jarra Jesu ning amadeng aleirakal, <<Niriming angmi?>>
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Khan khawa ram ria ratha kathamak ngaikha aholsuok mak nasik amaning Jesu deng akin ni a aleiom.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Khawa kolla khan wok katamtak rup inkhat khawa chingkolla khan bu anbak a anleiom.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Khawa jarra ratha kathamak ngai khan Jesu deng anleini, <<Wok ngai deng son numoso ro, asunga lutkinte,>>
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Amaning aminse jei, ratha kathamak ngai kha mipa deng ria ansuok a wok ngai sunga anhong lut je. Wok ngaikha akin chuna lising inni kopo an e, korolkham ankin chom thak a tuitham sunga anlut rip jei.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Wok kakhal ngai kha antaan a khopui sunga le akho khoa anwaril minthang jei. Mipui ngaikha omchen akosuok aka-en sik anheiwa.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Khana anmani ning Jesu deng anhong karra, akatam khori koronpa kha anleimu. Ama khana khan alei kin ong, pon akinsilla akilim senga aleiom; khan anmani rikip ning anlei chi.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Khori kulutpa le wok ngai chunga kosuok omchen aleikumu ngaining mipui ngaideng anleiril pe.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Khawa jarra anmani ning Jesu deng anram moso nasik a anleiti.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jesu ning rukuong sunga alutlai, khori koronpa khaning, <<Nangle sebung ri!>> tia aleikinni.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Takkha Jesu ning leinom pe mak. Khawa nek a amaning aleiti, <<Nang na-inna kir-inlang na-insung mi ngaideng angtuk a Puma ning nangsik a anathope le anaminreng kha waminjet ro.>>
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Khawa jarra mipa kha Decapolis (tinachu Khopui som) kutungbit aleise, Jesu ning amasik angtuk a mo athope e ti kha awaril je. Khan akajet rikip ngaining anleingak.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jesu tuitham ralkhat teng rukuong a akirnok. Khawa tuitham kolla khan mipui katamtak akolla ankintup je.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Jairus, khawa kho synagogue sik a sin koronpa, ahongtunga, khan Jesu amu a akekunga abinga ahongkinbok,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Khan mulung kuluttak a aleikinni, <<Kasanu kisin ranak tak a ana je. Minreng tak a hong inlang adam nasik le aring nasik achunga nukut nawada pero!>> aleiti.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Khan Jesu ama le kinroi a ase a, khan mi katamtak Jesu le kinroi a mipuining amakha anuk-ama ankin et-tarpui je.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Khawa khan kum somle inni thi akosuok khodeng kathei tak numeisa inkhat aleiom,
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 mika en thiempu katamtak ning anlei en rawang leidam mak. Asumsan nei rikip aleineiman so je, tak akana adampui nek a apha rikip a akintet det je.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Khawanu ning Jesu chungchanga aleijet, khawa jarra mipui karra ahonga anukteng ahei jui,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 abinga alei kinti, <<Aponmor bei inum kokotok tor inchu damna kanei sik.>>
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Khawanu ning aponmor alei kotok a, athi kosuok kha khawa phatak a abang je; khana akana kha adamjei tikha abinga mulung sunga akinjet.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Khawa laitak khan Jesu ning ama ria aranak akosuok kha aleijet je, khawa jarra amaning mipui ngaideng ahei kinhei a a-enna aleirakal, <<Atu ningmo kopon akotok e?>>
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ama thiemroi ngaining anheimasanga, <<Mipui hiseng hining ana-umtur numu; angsik a mo nangdeng anukotok kha nana rakal e?>>
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Takkha Jesu ning khawa akotok mikha amu nasik asir-apang alei en.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Numeinu achunga omchen kosuok kha akin jet a, achi pumma ahonga, ake kunga akinkunna, akidik rikip kha amadeng awaril je.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesu ning khawanu deng aleiti, <<Kasanu, nataksenna khaning animindam eje. Akahoi-akadai a setro, napongna ria dam rang ro.>>
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesu ning hi arillai, Jairus inn ria chongkoron mi alek anhonga amadeng anlei ti, <<Nasanu kha athijei, Oja kha angsik mo niminpong sik e?>>
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Angmi anmanining anleitikha Jesu ning leirangai pemak, takkha lamkakeipa deng aleiti, <<Chimaro, taksen bei taksen ro.>>
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Khan amaning Peter, Jame khan anaipa John ilei a tute anuk leimin juimak.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Anmani ning Jairus inn anheitung je, khanna khan mingai kinhangna le chap ong rasa rikip Jesu ning aleijet.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Insung alut a anmanideng aleiti, <<Angsik mo ankin hang e? Angsik mo ninchap e? Naipangnu hi akithi imak, akajal e!>>
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Anmani ning anlei munuipui, khawa jarra amaning anmani rikip tolla aleiminsuok, naipangnu anu le apa khan athiemroi inthum ngai aroi a naipangnu jalna den sunga anlut je.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Amaning naipangnu akut ama-o a aleiti, <<Talitha, Koum,>> hiwa tina chu, <<Naipangnu, keining thei ro kiti!>>
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Khawa laitak khan naipangnu kha akinding a aleilon jel. Naipangnu kha kum somle-inni a ije. Khawa omchen asuoklai khan, anmani ning anleingak.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Takkha Jesu ning atukhat dengnum rilmaknasik tia anmanideng chong kharna aleinei, khan Jesu ning aleiti <<Naipangnu kha baksik angmikhat peru.>>
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?