Marcos 4

PUB vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jesu ning Galilee tuitham panga minchuna aleiphut nok. Ama akolla anhong kinchun mipui ngaikha antam hei jarra amaning rukuong sunga alut a alei kin ong. Rukuong kha tuichung a aleiom, khan mipui ngaining tuipanga anleikintup.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Amaning chongtekak ngai aneiman a anmanideng chong katamtak aleiminchu, khan anmanideng aleiti:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 <<Rangairu! Phakhat a mipa ning muchiru kaworsik a aleisuok.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Amaning lei a muchiru kha aheiworkar, alek ning lampui sirra ata, khan wa ngaining anhonga a anleibak.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Alek ning lungkarra leipil tomna khan aleita. Muchiru kha kinranga ahongmong, ajarchu leipil kha lei kinthuk mak.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Khan, kini ahongsuok karra, muchikek ngaikha akinwoi a aleicharjei; ajarchu anrujung kha akinthuk a alutmak jarra.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Muchiru alekning riling-bil karra aleita, anhongmong takkha riling ning aleidiip a, kara leineimuk.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Takkha muchiru alekchu leipil thana-a aleita, muchiru ngaikha anhongkek a, anhong kin-son khan kara anhongnei, alekning somthum, somruk, khan alekning reijakhat anhongkinra.>>
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Khan Jesu ning atorna aleiti, <<Kour ninnei inchu hiwahi rangai ru!>>
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Jesu kha abinga aleiom lai, achong leikajet alek ngaile athiemroi somle-inni ngai amadeng anheiwa khan Chongtekak ngaikha kinchenna rilchen nasik amadeng anleirakal.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Jesu ning aleimasang, <<Pathien Rengram jarra akin-iip ngaikha anape jei.>> Takkha tu inum tolla kaom milak ngaisik chu, chongtekak hining hiwa rikip ngaihi anjetsik,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 khawa jarra,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Khan Jesu ning anmanideng aleirakal, <<Hiwa chongtekak hi nangni ning jetlei mo nin e? Kha inchu, nangni ning alak chongtekak ngai kho-ongmo ninjet torsik?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Muchi kaworpa ning Pathien chongkha awor.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Miring alek khachu lampui-sir a akata muchi ngaikhale akin-ang; anmani ning khawa chongkha kinranga anjetli, Seitan khan aheiwali amulung sunga kaom chongkha akhekjei.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Miring alek ngaining lungkarra akata muchi khale akin-ang. Anmani ning khawa chongkha kinranga anjetli, rokpui tak a anleiralang.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Takkha anmani mulung kinthuk a leilutmak, ajarchu anmani akasot a leidei tormuk. Khawa chong jarra khan, pongna a-imakli minpongna aheiwakar khanchu, anmani ning kinremma anmoso.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Miring alek ngaikha riling bil karra akata muchi khale akin ang. Anmani ngaihi chong kajetjei ngaikha an-e,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 takkha hiwa ringkho sik a mulung pongna, neile hoi kumunom, khan alalak munomna rikip ngaikha ahonglut a, khawa chongkha anminmang, khan anmani ning kara neimuk.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Takkha miring alek khachu leithoi thana munna anwor muchi khale ankin-ang. Anmani ning chongkha anrangai, anleiralang, khan kara annei: alekning somthum, somruk, khan alekning reijakhat akara.>>
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Jesu ning arilminjom, <<Tu inkhat ning thangmei aheichoi a Taidon thoia a-imakli phenchung thoi a anda ngaimi? Thangmei mutungna chunga anda-ngai ileimi?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Alei kinthup ngaikha alahong kinlar sik e, khan alei kinkhu rikip ngaikha ala kinlong sik e.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Kuor kanei ning hiwahi rangairu!>>
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Amaning anmanideng aleiti, <<Nangni ninjet ngaikhan kinsing theiru! Nangni ning mi ngai chunga chong nintan anga nangni dengnum Pathien ning atansik e, takkha akikheldet sik e.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Alek akanei ngaikha khella akinpe sik, khan akanei phitmak ngaikha ama anei alekkha akinkhek del sik e.>>
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesu ning aleirilnok, <<Pathien Rengram khachu hi-ang e, mipa inkhat ning ama leipuk a muchiru awor khale akin-ang.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Amaning jaanna ajal, suun eli athei sik, khan khawa awor muchiru ngaikha anheikek a anheimong. Kha inum amaning kho-ongmo aheimonga aheikhang e ti leijetmak.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Leipil khaning muchikek ngaikha aminmong khan anheikara; amasatak adon anheisuok, khanchu aheiper, khan atorna a sawui katha kha akara.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Sang kha aminkara, mipa ning koite ning sang ka-at aleiphut, ajarchu sang-at phakha aheitungjei.>>
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jesu ning aleirakal, <<Pathien Rengram hi anglemo akin-ang niti sik? Eini ning ang chongtekak mo nineiman li niril minchen sik e?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Khawa khachu, Mipa khaning leithoichunga anchamru akisintak aru achoi a, khan leipilla awor khale akin-ang.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Apha alek so a ahongkomong anser-leina ngai karra akaloktak inkhat ahongchang. Khan abaak kolok ngai ahongsuok a khawa khan wa ngaining anrubu anleisak.>>
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jesu ning ama chongkha mi ngaideng aleiril, hiwa anga chongtekak katamtak ngaihi aneimanna; amaning anmani anjettor laiseng aleirilpe.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Amaning chongtekak kinchallei a anmanideng ite inkhat num leirilpe mak, takkha ama thiemroi ngaile bei an om karkhan, amaning kinchenna angrikip ngaikha anmanideng aleirilpe.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Khawa nitak kholeiteng khan Jesu ning athiemroi ngaideng aleiti, <<Eini tuitham ralkhat teng kai inlang se rangri.>>
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Khawa jarra anmani ning mipui ngaikha aleimathaan; athiemroi ngaining Jesu alei chuongna rukuong khan anlut a, khan anmani ning amakha anleiroi. Rukuong aleknum khawa munkhan aleiom.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Jetlei theilei a phaiwo pui karat inkhat ahongranga, tui akinnok khan rukuong pangkha ahong jemma tuikulut aleiphut, rukuong kha tuining hongsip sik aleitho.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Jesu ning rukuong nukteng khan, montum aneia aleijal. Athiemroi ngaining ama ankeithei a anleiti, <<Oja, keini thisik kintijei nadonlei sikmo ni-e?>>
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jesu ning angir a phaiwo dengkhan chong aleipe, <<Omchenro!>> khan amaning tuikinnok dengkhan aleiti, <<Kinnok maro!>> phaiwo kha rangmak jei, khan arikip ahongdaijei.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Khan Jesu ning athiemroi ngaideng aleiti, <<Angsikmi kha-angtuk ninchi e? Tunkutung nangni taksenna ninlaneimak e?>>
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Takkha anmani ning anchi hei a inkhatle inkhat deng anlei-kinril, <<Hiwa mipa hi atumi? Phaiwo le tuikinnok ningnum amachong anjui hi!>>
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra