Lucas 22
PR vs ARC
1 Happamattoman leivän juhla, jota kutsutaan myös pääsiäiseksi, oli jo lähellä.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Ylipapit ja lainopettajat miettivät miettimistään, millä keinoin saisivat Jeesuksen raivatuksi tieltä, sillä he pelkäsivät kansaa.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Silloin meni Saatana Juudakseen, jota kutsuttiin Iskariotiksi; hän oli yksi kahdestatoista opetuslapsesta.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Hän lähti ylipappien ja temppelivartioston päällikköjen luo ja keskusteli heidän kanssaan siitä, miten toimittaisi Jeesuksen heidän käsiinsä.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 He ilahtuivat ja tarjosivat hänelle rahaa.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Juudas suostui tarjoukseen ja etsi nyt sopivaa tilaisuutta saattaakseen Jeesuksen heidän käsiinsä kaikessa hiljaisuudessa.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Sitten tuli se happamattoman leivän päivä, jona pääsiäislammas oli teurastettava.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 — ausente —
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 — ausente —
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 — ausente —
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 ja sanokaa talon isännälle: 'Opettaja kysyy sinulta, missä on huone, jossa hän voi syödä pääsiäisaterian opetuslastensa kanssa.'
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 — ausente —
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 He lähtivät matkaan, ja kaikki kävi niin kuin Jeesus oli heille sanonut. He valmistivat pääsiäisaterian.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Kun hetki koitti, Jeesus kävi aterialle yhdessä apostolien kanssa.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 — ausente —
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 — ausente —
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 — ausente —
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 — ausente —
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 — ausente —
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 — ausente —
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Mutta tälle samalle pöydälle ojentaa yhdessä minun kanssani kätensä myös minun kavaltajani.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 — ausente —
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Opetuslapset alkoivat kysellä toisiltaan, kuka heistä se saattaisi olla.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Opetuslasten kesken syntyi myös kiistaa siitä, ketä heistä olisi pidettävä suurimpana.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 — ausente —
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Niin ei saa olla teidän keskuudessanne. Joka teidän joukossanne on suurin, se olkoon kuin nuorin, ja joka on johtaja, olkoon kuin palvelija.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Kumpi on suurempi, se, joka on aterialla, vai se, joka palvelee häntä? Eikö se, joka on aterialla? Mutta minä olen teidän keskellänne niin kuin se, joka palvelee.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 — ausente —
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Niinpä minä annan teille kuninkaallisen vallan, niin kuin Isäni on minulle antanut.
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 Te saatte minun valtakunnassani syödä ja juoda minun pöydässäni, ja te istutte valtaistuimilla ja hallitsette Israelin kahtatoista heimoa.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 — ausente —
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 — ausente —
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 — ausente —
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 — ausente —
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 — ausente —
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 — ausente —
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 — ausente —
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 — ausente —
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Jeesus lähti kaupungista ja meni tapansa mukaan Öljymäelle. Opetuslapset seurasivat häntä.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 — ausente —
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Itse hän meni vähän edemmäs, kivenheiton päähän, polvistui ja rukoili:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 Isä, jos tahdot, niin ota tämä malja minulta pois. Mutta älköön toteutuko minun tahtoni, vaan sinun.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Silloin taivaasta ilmestyi hänelle enkeli, joka vahvisti häntä.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Suuressa tuskassaan Jeesus rukoili yhä kiihkeämmin, niin että hänen hikensä vuoti maahan veripisaroiden tavoin.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Kun hän sitten nousi rukoilemasta ja tuli opetuslasten luo, hän tapasi heidät nukkumasta murheen uuvuttamina.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 — ausente —
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Jeesuksen vielä puhuessa sinne tuli joukko miehiä, ja heidän oppaanaan oli Juudas, yksi kahdestatoista opetuslapsesta. Juudas tuli Jeesusta kohti antaakseen hänelle suudelman,
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 — ausente —
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 — ausente —
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Yksi heistä iskikin ylipapin palvelijaa niin että tämän oikea korva irtosi.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 — ausente —
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 — ausente —
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 — ausente —
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 He vangitsivat Jeesuksen ja veivät hänet mukanaan ylipapin taloon. Pietari seurasi häntä jonkin matkan päässä.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Keskelle pihaa sytytettiin nuotio, ja kun väki asettui sen ympärille, Pietari istuutui muiden joukkoon.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 — ausente —
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 — ausente —
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 — ausente —
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 — ausente —
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 — ausente —
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 — ausente —
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Hän meni ulos ja itki katkerasti.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Miehet, joiden käsissä Jeesus oli, pilkkasivat ja löivät häntä.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 — ausente —
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Monella muullakin tavalla he herjasivat häntä.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kun päivä koitti, kokoontuivat kansan vanhimmat, ylipapit ja lainopettajat neuvoston istuntoon. Jeesus tuotiin heidän eteensä,
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 — ausente —
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Ja jos jotakin kysyn, te ette vastaa.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 — ausente —
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 — ausente —
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 — ausente —
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?