João 4
PPS vs NVT
1 Tjumeꞌe ni fariseo konoꞌe na̱ ixi ícha itsjé chujni ruéꞌe ndo Jesús ko ícha itsjé chujni bikitée ndo ixi ndo Juan.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Ko jeꞌa ndo Jesús tikitée ndo na̱. Sen chrikao ndo, sen meꞌe bikitée chujni.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Hora konoꞌe ndo Jesús ixi jaña tsikinꞌen ni fariseo, kuachrjexin ndo nunte Judea ko íjngo ikjan ndo nunte Galilea.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ko hora kuachrjexin ndo ntiꞌa xrokonda tsatsinga ndo nunte Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ko kuiji ndo naa tjajna Sicar nunte Samaria, tjenka nunte tsikajon ndo Jacob kuayéꞌe chjenꞌen ndo, ndo José.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ntiꞌa jii naa pozo tjiá inda kuachónda ndo Jacob. Ko ndo Jesús kuiji ndo ntiꞌa ko tsango konchrje ndo ixi tsango ikjín tsikjixin ndo, méxin bakeꞌe ndo nunte tjenka pozo. Hora meꞌe xranchi ngusine nchakon.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Ko tuinxin kui̱i̱ naa nchri tjajna Samaria, kui̱i̱ nchra ti pozo meꞌe ixi tsantsje nchra inda. Ko ndo Jesús ndache ndo nchra:
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Ko sen teyuu chrikao ndo satsikintekji sen tjajna tjenka ntiꞌa bikeꞌna sen ngeꞌe sinekao sen ndo.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Ko nchri samaritana juatingíexin nchra:
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Ko juatingíexin ndo Jesús:
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ko jeꞌe nchra juateꞌe nchra:
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ndo Jacob, ndo kuachrjenixinna, ndo meꞌe kuituna̱na ndo pozo jiꞌi, ko jeꞌe ndo bakiꞌi ndo inda ko chjenꞌen ndo ko kain kuée ndo kaxon. ¿Á jaꞌa, á ícha tjintee ixi jeꞌe ndo?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Ko juatingíexin ndo Jesús:
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ko sen tsiꞌi inda tajon janꞌan, naiꞌa tsintekenꞌen sen inda. Ixi inda tajon janꞌan tsoña̱ xranchi inda jitachrjexin ngaya aséen sen ko jiꞌi tajon juachaxin tsechón sen kain nchakon.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ko ndachro nchra:
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ko ndachro ndo Jesús:
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Ko jeꞌe nchra ndachro nchra:
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ixi kuachonda naꞌó xixiꞌa, ko xi chonda jai jeꞌa xixiꞌa. Nduaxin ndachrua ixi chondaꞌia xixiꞌa.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ko kuinꞌen nchra jiꞌi ko ndachro nchra:
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Sen kuachrjenixinna, kuaxraxaonxin sen ndo Dio ijna̱ ntiꞌi. Ko jaꞌanta, ni judíonta ndachronta ixi xrokonda xroxraxaonxinna ndo Dio niꞌngo ijié jii tjajna Jerusalén.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Ko ndo Jesús ndache ndo nchra:
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Jaꞌanta chujni samaritanonta noaꞌinta ngisen xraxaonnta. Ko janꞌan naa chujni judío chuxinna ngisen xraxaꞌonna. Méxin, ndo tantsje ijie̱ chónda chujni, ndo meꞌe tsikachrjexin ndo ni judío.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ko jitiji nchakon ko jai nchakon meꞌe, ixi sen nduaxin tjaun sen tsajon sen juasaya ngajin Ndotáina Dio, xrokonda ixi nchijíi aséen sen xroxraxaonxin sen Ndo. Ko Ndo Dio tsakeꞌe ndo juaxruxin ixi jaña xroxraxaon sen ndo.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Ndo Dio espíritu ndo, ko sen xraxaon ndo xrokonda xroxraxaonxin sen ndo ixi aséen sen.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Ko ndachro nchra:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Ko juatingíexin ndo Jesús:
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Xrastetjao sen jaꞌin, sen teyuu chrikao ndo kuiji sen, ko xronka sen ixi bikon sen jinichjeꞌe ndo naa nchri, ko xroꞌan ngisen juanchangiꞌe ndo ngeꞌe tjaun nchra, o̱ sonda jinichjeꞌe ndo nchra.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Tjumeꞌe jeꞌe nchra bakeꞌe nchra nchixran nunte ko sakjui nchra tjajna bekiꞌe nchra kain chujni:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 ―Ichjina, tsikonnta naa ndo chronga kain ngeꞌe juintaꞌa. ¿Á jeꞌa ndo Cristo ndo meꞌe?
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Tjumeꞌe chujni kuachrjexin na̱ tjajna kuitsjeꞌe na̱ ndo Jesús.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Xratijiꞌa na̱, sen teyuu chrikao ndo tinóatée sen ngajin ndo, ndachro sen:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Ko ndachro ndo:
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Ko sen teyuu chrikao ndo kuaxi sen juanchangiꞌe kichuu sen:
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Ko ndachro ndo Jesús:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Jaꞌanta ndachronta: “Xratitjáña noó nchanitjao tsandáanta noatrigo.” Ko janꞌan ntatjunta: Tsjeꞌenta no tsikinga ixi ó kuicha noa ko ó chao tsandáani.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Sen tandáa, xengeꞌe sen ꞌna̱. Ko ngeꞌe tandáa sen meꞌe chujni, ko chujni meꞌe tsechón kain nchakon. Ko sen tenga ko sen tandáa xreꞌó juaxruxin takeꞌe sen.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Ko nduaxin ngeꞌe ndachro sen: “Naa sen tenga, ko inaa sen tsandáa.”
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Méxin, janꞌan xruanꞌannta ixi tsandáanta naa nunte tsikengaꞌinta. Inaa sen tsijincheꞌe ixra̱ ko jaꞌanta tsjachanta tsasiinnta ngeꞌe benga sen.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Ko itsjé ni tjajna samaritano ni ikjui nchra kuindache nchra, kuitikaon na̱ ndo Jesús ixi chronga nchra: “Ndo jiꞌi chronga ndo kain ngeꞌe juintaꞌa saꞌó.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Ko hora kuinꞌen na̱ ngeꞌe juincheꞌe ndo, kui̱i̱ na̱ ngajin ndo ko kuinóatée na̱ ngajin ndo ixi tsituꞌe ndo ntiꞌa ngajin na̱. Ko ntiꞌa kuituꞌe ndo yuu nchakon.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ko ícha kueya na̱ kuitikaon na̱ ndo ixi kuinꞌen na̱ ngeꞌe nichja ndo.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ko ndache na̱ nchra:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Yuu nchakon tjumeꞌe, ndo Jesús kuachrjexin ndo nunte Samaria ko sakjui ndo no nunte Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 *Xranchi tsindachro ndo Jesús, ninaa ndo chronga chijnie ndo Dio, ni tjajnée ndo xrochóndeꞌe na̱ ndo juasaya.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 *Nchakon kuiji ndo nunte Galilea, ni ntiꞌa kuayéꞌe na̱ ndo ko kuajon na̱ juasaya ngajin ndo ixi kaxon tsikjin na̱ kia Pascua tjajna Jerusalén, ko bikon na̱ ngeꞌe juincheꞌe ndo kia ntiꞌa.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 *Tjumeꞌe ikjan ndo Jesús tjajna Caná nunte Galilea, ti no tsijinchekjan ndo inda ixran vino. Ntiꞌa bakeꞌe naa xi tituanꞌan xrée gobierno. Ko kuachónda xi naa chjan niꞌe tjajna Capernaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Ko hora tsikinꞌen xa tsiki̱xi̱n ndo Jesús nunte Judea ko kuiji ndo nunte Galilea, ruéꞌe xa ndo ko kuinóatée xa ngajin ndo ixi itsji ndo ndoꞌa xa ko sinchexrjuenꞌen ndo chjenꞌen xa, ixi ó jiteꞌen xjan.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Ko ndachro ndo Jesús:
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ko kuinóatée xi ncheꞌe xrée gobierno ko ndachro xa:
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Ko juateꞌe ndo Jesús:
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ko ikjan xa ndoꞌa xa, ni ncheꞌe xrée xa kuachrje na̱ biketan na̱ xa ngatja chaꞌo, ko ndache na̱ xa:
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ko juanchangiꞌe xa na̱ ngixeꞌe hora kuaxi koxruenꞌen chán. Ko chronga na̱:
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ko jaña konoꞌe ndotée chán ixi hora ña̱ tsindachro ndo Jesús ixi chjenꞌen xa ó jian jii chán. Ko jeꞌe xa ko kain ni ndoꞌa xa kuitikaon na̱ ndo Jesús.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Jiꞌi yuxin ngeꞌe jian juincheꞌe ndo Jesús nchakon kui̱xi̱n ndo nunte Judea, ikjan ndo nunte Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?