Atos 27
PPS vs ACF
1 Tjumeꞌe kuetuanꞌan na̱ ixi satsjina nunte Italia. Ko jeꞌe na̱ ndache na̱ naa xi capitán ndatinꞌin Julio ixi tsikao xa ndo Pablo ko ikaxin ni jii ngaxinꞌin ndoꞌachjiso. Jeꞌe xa naa xi policía ncheꞌe xra̱ ngajin xi Augusto César.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Tjumeꞌe kuixiꞌinna naa nta̱barco tsiki̱ꞌxi̱n no puerto Adramitio, ko nta̱barco meꞌe ó satsji nta̱a̱ ti jii puerto nunte Asia. Kaxon stekiꞌanna xi Aristarco tikinixinꞌen xa tjajna Tesalónica kondee nunte Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Ko ndúyaxin juasona puerto tjajna Sidón. Ko xi Julio jian juao xa ndo Pablo ko tjumeꞌe kuajon xa juachaxin ixi tsitsjeꞌe ndo ngisen chúxin ndo ntiꞌa ixi tsingijna sen ndo.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Ko tjumeꞌe sajuixinna tjajna Sidón ko juasona naa isla ndatinꞌin Chipre no ndatsjonxin kjon, kondeexin chrinto soji.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tjumeꞌe kuatsingataonna ndachaon ko juasona tjenka tjajna Cilicia ko Panfilia ko tjumeꞌe juasona tjajna Mira nunte Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ko ntiꞌa xi capitán kuitja xa naa nta̱barco tsiki̱ꞌxi̱n tjajna Alejandría ko nta̱a̱ meꞌe satsji nta̱a̱ nunte Italia ko ndachro xa tsixinꞌinna nta̱a̱ ixi satsikiꞌanna nta̱a̱ tjajna meꞌe.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Itsjé nchakon yao kuintekjina ko tsango tangi juasona tjenka tjajna Gnido ixi chrinto tintunaꞌina itsjina taka, méxin kuatsingana ngandajin isla Creta ko juasona tjenka tjajna Salmón.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Ko jaña tsango tangi kuatsingana nguixin nunte meꞌe ko juasona naa tjajna ndatinꞌin Puerto Jian tjenka tjajna Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ko juintatjáñana itsjé nchakon, ko jai ícha tangi bajinxinni nta̱barco ngataꞌa ndachaon ixi ó tsi̱i̱ nchakon tonkin. Méxin, ndo Pablo ndache ndo na̱:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ―Kainnta tinꞌennta ngeꞌe xrondachrja̱n. Tiko̱n ixi tsatsingana itsjé juachjaon siá satsjina ixi sinchetjáñana nta̱barco ko kain ngeꞌe jitinga nta̱a̱ ko kaxon jai̱na.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Ko xi capitán tetuanꞌan ícha kuinꞌen xa ti ndachro xi teka nta̱barco ko nchée nta̱a̱ ko kuitikaonꞌa xa ti ndachro ndo Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ixi puerto meꞌe jeꞌa jian tsituꞌeni nchakon tonkin, méxin kain na̱ xraxaon na̱ ixi ícha jian tsachrjexinna ntiꞌa ixi tjaun na̱ tsijina tjajna Fenice, naa puerto nunte Creta ti ndatsjonxin chuya ko níjin, ko ntiꞌa xrokuituna̱na tsatsingaja nchakon tonkin.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tjumeꞌe kuaxi binga chrinto kui̱xi̱n no níjin ko sojiꞌa chrinto, méxin xraxaon na̱ chao satsjina.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ko tuinxin kui̱i̱ naa chrinto soji ndatinꞌin noroéste kuandeꞌe nta̱barco.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ko kuaxi chrinto meꞌe kuncheka nta̱barco ko juaꞌi sakjuina ixi ti tjaun xi teka nta̱a̱ ixi konchekana chrinto. Méxin, kuintuꞌe xa nta̱barco bikao chrinto.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Tjumeꞌe juasona naa isla nchíín ndatinꞌin Clauda ixi ntiꞌa jeꞌa soji jitinga chrinto. Ko tsango tangi juintakajíinna nta̱barco nchínchín jitenixin tuenxin nta̱barco ijié.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ko juexin juasitianna nta̱barco nchínchín ngandeꞌe nta̱barco ijié ko kuintexinna ino nta̱barco ijié ixi xroꞌan ngeꞌe tsonꞌen nta̱a̱. Ko stexronkana ixi xrokéꞌe nchese nta̱barco ti xrojuasona nunte Sirte. Ko juinchexingajin xa manta tikao nta̱barco ko kuintuꞌe xa jeꞌo chrinto satsikao nta̱a̱.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ko ndúyaxin xra tsanga jitinka chrinto, kuaxi xa kuintjí xa kain ngeꞌe jitikao nta̱barco chringi ndachaon.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Ko nchakon nínxin tjána̱na juankaxinna ngeꞌe xrokondeꞌa nta̱barco ngangi ndachaon.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Itsjé nchakon kondeexin itjui̱ bikonꞌana chjiixro ko nchanotsé ixi tsango jitinga chrinto ko xraxaꞌonna xrokuntekenꞌenna.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ko kuatsinga itsjé nchakon juineꞌana ko ndo Pablo bingatjen ndo ko ndachro ndo:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Ko jai taꞌinta juachjaon ixi xroꞌan ngisen tsenꞌen maski nta̱barco tsitjáña nta̱a̱.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ixi nakonkjin bikon naa ndo ángel tsixruaꞌan ndo Dio, ndo titikaꞌon ko ntaꞌa xrée.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ko ndo ángel ndachijina ndo: “Xrakonꞌa Pablo. Xrokonda tsjasua ti jii xi César tetuanꞌan ko kondaxian jaꞌa, ndo Dio tsingijna ndo kain ni steti̱i̱ ngaya nta̱barco, tsenꞌa na̱.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Méxin, xrakonꞌinta ixi janꞌan chuntia ndo Dio ko nóna ixi tsonꞌen xranchi ndachro ndo ángel.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Xrokonda tsitui̱na naa nunte jii ngusine ndachaon.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Juexin kuatsinga yuu semana, tjumeꞌe naa tiie juasona ndachaon ndatinꞌin Adriático ko ntiꞌi, ndáꞌa tikiꞌanna chrinto. Ko ngusine tiie xi teka nta̱barco bikon xa ixi ó stetjasona ti jii inche xema.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ko juatichoꞌa xa ti yasoꞌe inda ko xranchi níi ite ko ikjaon metro yasoexin inda. Tjumeꞌe kjínꞌa juasona ko íjngo juatichoꞌa xa ko ikán ko ya̱to̱ metro yasoexin inda.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ko tsango xronka xa ixi xrokéꞌe nta̱barco ixro, méxin banka xa noó chika gancho tuenxin nta̱barco ko jaña chonꞌanna bingasáñajan.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ko xi ncheꞌe ixra̱ nta̱barco xraxaon xa xrobinga xa ko kuaxi xa juinchexingajin xa nta̱barco nchínchín ngataon inda ko juinchexin xa xranchi xrobanka xa chika gancho chónda ikon nta̱barco.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Tjumeꞌe ndo Pablo ndache ndo xi capitán ko kain xi soldado:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Méxin, xi soldado konchrinjin xa ino jichroaxin nta̱barco nchínchín ko kuintuꞌe xa kuitsinga nta̱a̱ ngangi inda.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Ko jitingasáña ndo Pablo nichjeꞌe ndo kain ni ste ntiꞌa ko ndachro ndo sine na̱ ko kaxon ndachro ndo:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Tinóatáana ngajinnta intenta ko jaña chao tsinteenta ixi jaña xroꞌan chujni ste ntiꞌi sinchetjáña na̱ ninaa xrajaa na̱.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Juexin ndachro ndo Pablo jiꞌi, tjumeꞌe itsé ndo naa nutja ko kuajon ndo juasie ndo ngajin ndo Dio ko stetsjeꞌe ni ste ntiꞌa, ko konchrinjin ndo nutja ko kuaxi juine ndo.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Tjumeꞌe juaxruxin bakeꞌe kain na̱ ko kuaxi na̱ juine na̱ kaxon.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Kain na̱ xraste na̱ ngaxinꞌin nta̱barco xranchi yuu ciento, níi ikán ko tekjaon na̱.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Ko juexin juinena tjumeꞌe juankana noa trigo ngangi inda ixi ítsoyéꞌa nta̱barco.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ko ó bingasáña, xi tikao nta̱barco juatsuanꞌi xa tinó juasona ko bikon xa nche xema. Ko xraxaon xa ixi chao satsikao xa nta̱barco ntiꞌa.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ko konchrinjin xa ino jixritexin chika gancho ko kuintuꞌa xa chika sakjui chringi nda. Tjumeꞌe juinchendá xa nta̱a̱ timón tekáxin xa nta̱barco ko juinchengajinꞌin xa manta jii ikon nta̱barco ko chrinto kuncheka nta̱a̱ ti jii inche xema.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ko juasona ti tixin yuu ikon inda ko nta̱barco kéꞌe nta̱a̱ nchese. Ko í juaꞌi kontengí nta̱a̱, ko tuenxin nta̱barco kuaxi kuixrato kondeexin chrinto soji.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ko kain xi soldado tjaun xa naaxrokóñaxón xa ni stejeꞌe̱ ixi tjaunꞌa xa saxrokuinga na̱.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ko xi tetuenꞌen tjaunꞌa xa tsenꞌen ndo Pablo, méxin kuajonꞌa xa juachaxin jaña xrokonꞌen. Ko kuetuanꞌan xa ixi ngisen chao itsji ngataon inda tsitaon na̱ ti jii inche xema
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 ko ngisen noeꞌa itji ngataon inda, sen meꞌe tsjixin sen tuꞌo nta̱barco. Ko jaña kainna juasona ti jii inche xema ko ninaána xroꞌan ngeꞌe kónnana.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?