Mateus 22
PPO vs ARC
1 — ausente —
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 — ausente —
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Kale whi̧né atéró detere o̧la naai ape yóló ali male so whi̧ dape sene fae yóló, ama kutó diratere whi̧rape dotonaletei, atima hó̧yóló waalomeipó yalepó.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Tétepa, ama mepaae kutó diratere whi̧rapemo dotonótu duraalu, ‘I detere o̧la naai ape yóló ali male so whi̧paae i fo yae. Ya̧lo o̧lata taleyóló mulóló, bulmakau hupuró mepaae seraai huputamo dóló turukiyóló mulóo, mepaae o̧la o̧lakélé fea mo su̧mó taleyóló mulóo erapa, ya̧lo naalené so dokotere be dȩmó detere o̧la naai ape yae,’ yalepó.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Téyaletei, atima ai dere fo woseni nisiyóló, dapo dapo yóló, me whi̧ ama kutópaae fóo, me whi̧ ti ama yaai tuȩ́ mole alapaae fóo, yalepó.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Mepaae feni ha̧le betere whi̧rapené ti ama kutó diratere whi̧rape fokosoi ala yóo, mepaae mo ti dóló sukunóo yalepó.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Atétepa, kale doasi topo whi̧ a̧ fopaae buóló ama diki tare whi̧rape u kale whi̧rape dale whi̧rape dóló kemeróo, atimané doasi be huluakélé si biliyóló, torokó̧ fa̧le fae depa atima fóló, si biliyóo yalepó.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 — ausente —
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 — ausente —
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Atétepa, ama kutó diratere whi̧rape doasi be huluapaae fóló, tu̧tu so whi̧ keketé kwȩyóló, wisi so whi̧ró dowi so whi̧tamo ho̧ko dape siré kwȩyóló, tourale tikimó, be mo ti fa̧ae felepó.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Téyaletei, kale doasi topo whi̧ ai o̧la naai wóló betó mole so whi̧ kuapaae fóló kelalemó, whi̧ beta̧ kale so dokotere be dȩmó o̧la naairaalu, derótua dere kuti deró bitinipa kelalepó.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Atépa, kale doasi topo whi̧né a̧paae woseturaalu, ‘No-ó, ya̧ so dokotere be dȩmó detere o̧la naai derótua dere kuti derénire noatepa yaleé?’ yóló foné salemó, kale whi̧ haleturaalu, fokélé tekeni, hokomó sókó fi beterepó.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Tétepa, kale doasi topo whi̧né ama kutó diratere whi̧paae duraalu, ‘Ai whi̧ belamó diliki dolomó wole du bitu ama serekenétei, a̧ turukóló nuku beteró̧pólópa, hó naase dokóló taae derae,’ yalepó.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Ti noatepae, so whi̧ mo turó ape yaletei, tóróti sokósu yale so whi̧maaté wóló beterapó,” yalepó.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Téró, kale Farisi whi̧rape fóló, Yesuné ama dere fomó a̧ só deraai dapóló, fo dokóló mulalepó.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Atéró, atimané yó matere whi̧raperó Herot-né fo eratere whi̧rapetamo Yesu beterepaae dotonóló, atimané a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ya̧ beta̧ mo fomaaté yó mótu bituraalu, Kótóné ama kisipa mole ala ó yóló muló betere fo mo sya fóló erótu beteretei, da̧né kisiparapó. Ti noatepae, naao fo yó móturaalu doasi doi mole so whi̧ kolóló ya̧ wini, doasi doi mole so whi̧paaekélé, doi muni belei sókó deóló betere so whi̧paaekélé, mo beta̧ kaae alatóró erótu beterapó.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Sisapaae takis moni matere ala wisirépé, dore? Ti naao noa kisipa mute?” yalepó.
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Ai fo yaletei, atima dowi kisipa muturaalu, Yesuné a̧ só deraai tu̧ kikitu betere ala kolóló, atimapaae duraalu, “Dorutei tó tikiné ha̧le siki̧li du betere whi̧rape-ó, noatepa diaao̧ ȩ só deraai tu̧ kikitu bitu de?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 — ausente —
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 — ausente —
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Ai fo depa, atimané a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Aita Sisanépó,” yalepó. Tétepa, ama atimapaae duraalu, “Sisané o̧lapa ti Sisapaaetóró melae. Kótóné o̧lapa, ti Kótópaaetóró melae,” yalepó.
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Yesuné atéró dere fo woseturaalu, “Haió!” yóló sirayóló, atima a̧ taaróló felepó.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Atéyale be dȩtamotóróti mepaae Sadyusi whi̧rape Yesupaae beta̧ fo wosaai dapóló walepó. Ti ai Sadyusi whi̧rape atima kisipanéta, suka̧le so whi̧ momó kae kepaayaalo meipó dua dapó.
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Atétere whi̧rapené Yesupaae woseturaalu, “Yó matere whi̧-ó, Moses-né da̧paae etei fo yóló muló beterapó. ‘Whi̧ beta̧ naale senaale deni, ha̧le beteró sukutepa, ti so wulia nomané dokóló naalekó detepa, ti noma betale sirimó, ai naale beteró̧pólópó,’ erapó.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Téró, wȩikeró nomarape da̧tamo betalepó. Téru, topo whi̧ a̧ beta̧ so dokaletei, naale senaale dini, ha̧le beteró kale whi̧ sinitepa, kale so wulia ama noma me whi̧némo dokalepó.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Téyaletei, ai kale whi̧kélé naale senaale dini, noma yale kaaetóró ha̧le suka̧lepó. Atétepa, kale so wulia me whi̧némo dokalemó, ai whi̧nékélé naale senaale dini, ha̧le suka̧lepó. Mepaae dou̧ró nomarapekélé atérótóró sisiraae felepó.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Nalo mo kemerótu, kale sokélé sinalepó.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Téyalepa, mió kale sinale whi̧rape kepaayóló betaaire sukamó, kale wȩikeró nomarapekó mé whi̧né ai kale so dokaaloé? Ti noatepae, aita nomarape doko̧ feané dokoté wale sopó,” yalepó.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ti fo depa, Yesuné duraalu, “Diaao̧ ai mutu betere kisipata, kale asȩmó yóló muló betere foró Kótóné doasi bole fotoko̧tamo wisiyóló kisipani, ha̧sókó furaalu du beterapó.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Kale sinale whi̧rape momó kepaayóló betaaire sukamó whi̧kélé so dokóo, sokélé whi̧tamo fóo ini, ó hepen bemó betere ensel-rape kaae betaalo ai ape.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 — ausente —
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Tétepa, so whi̧ feané ai dere fo woseturaalu, haió! yóló sirayalepó.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Téró etéyalepó. Yesuné kale Sadyusi whi̧rapené wosetere fo mo donotóró tokó̧ matepa, kale Farisi whi̧rape, atima beta̧paae touróló atimasisi fo kȩlaaralepó.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 — ausente —
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 — ausente —
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Ai fo depa, Yesuné tokó̧ mótu duraalu, “Naao Talepaae yaala sókó fóló, hȩkesené sinitere alata, naao hosaa bete turónékélé, naao kepe bete turónékélé, naao kisipa tiki bete turónékélé, yaala sókó fu betae.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Ti ai alata, ama folosóró yae yóló muló betere mo doa topo ala ai ape.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ai ki̧lipaae me tamo dakoróló yae yóló muló betere mo doasi topo fo i ape. Naaotei ya̧ yaala sókó fóló hȩkesené sukutu dere kaae, naao be whi̧ so whi̧paaekélé atéró yaala sókó fu betae.
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Kale yae yóló muló betere forape fearó Kótóné ama fo eratere ko̧ló whi̧rapetamoné ere fota, ti i doasi topo fo tamo tómó beleró beterapó,” yalepó.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 — ausente —
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 — ausente —
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 — ausente —
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Ti Depit-né a̧paae Tale-ó fo du bitipa, momómo ama naale-ó, dere fomo neyóló yaleé?” yalepó.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ti fo depa, whi̧ beta̧nékélé Yesuné ai yale fo mené tokó̧kélé menénipó. Ai be dȩmó kaae sóró fóló, mepaae whi̧rapené wosetere fo me kae ini, taaróló felepó.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?