Mateus 21
PPO vs ARIB
1 — ausente —
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 — ausente —
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Whi̧ menétamo diaamopaae, ai hupu neyaai taayóló só fute? depa, i fo yae. ‘Talené ama kutó doasi moletei, diyóló kemetepa, momó sóró waai, kapala asiri sera̧le fae yale tikimó sóró fulapó,’ yae,” yalepó.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Até yaleteita, take Kótóné ama ko̧ló whi̧né yóló muló betere fo motóró dokonóturaalu yalepó. Ai fo i ape.
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Jerusalem be hulua so whi̧-ó, diaao̧ doasi topo whi̧ ai walapa, kelae.
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Atéró, Yesuné ama yó matere whi̧tamo fóló, atimaamopaae yae yale alatóró yalepó.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Téró, kale whi̧ tamoné donki hupu ama maletamo wusuró dapesó wóló, atima feané kuti sokóló, ai hupuné sisó tómó whamenóló, ai tómó Yesu beteralepó.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Atéró, so whi̧ feané kutirape sokóló tu̧ tómó whamenaté fóo, mepaae so whi̧né ti ni tetei̧rape tukóló whamenaté fóo du betalepó.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Atétepa, mepaae so whi̧ ti a̧tamo folosóró fóo, mepaae so whi̧ nalo wóo du bitu, fo fakeyóló a̧ dukiróturaalu,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Atéró, Yesu a̧ Jerusalem be huluapaae sókó felemó, so whi̧ feané fo tiki whaatamo a̧ busuró wou betepa, ai be huluamó betó mole so whi̧né woseturaalu, “Ai wale whi̧-a de yaleé?” yalepó.
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ti fo depa, a̧ busuró wale so whi̧ feané atimapaae duraalu, “A̧ta, Kaleli haemó tȩne Nasaret be hulua whi̧kó Kótóné fo eratere ko̧ló whi̧ Yesupó,” yalepó.
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Atéró, Yesu a̧ momatere be dolopaae sókó holalemó, ai be dolomó whi̧rape o̧la o̧la dotonóló duputamo yóló su betepa, atima ho̧kóló taae faralepó. Téró, kae kae be hulua whi̧ atimané kae kae moni duputamo du betere whi̧rape bitua dere ni fakerapekélé, kale ba ho̧kósere dotonóló dupu du betere whi̧rape bitua dere fo̧loi ni fakerapekélé fea fesekeyó mepaae whi̧rape dóló hokó̧ faróló, fetée deralepó.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Atéró, ama atimapaae duraalu, “I fo asȩyóló muló beterapó. Ya̧lo i beta moma beta̧ yaairaalu tȩnapó. Tépatei, diaao̧ ai dere alané o̧lémi nokole whi̧rape betere be ao̧rótu beterapó,” yalepó.
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Téró, mepaae kele dilikire whi̧raperó hó momaare whi̧rapetamo, ai momatere be tua̧paae wua depa, Yesuné atima wisirótu betalepó.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Téyaletei, ama ai dere ala wisinaale kolóo, ai momatere be tua̧mó betó mole naale senaalené fo fakeyóló, “Hosana, Depit-né Naalema-ó,” yóló du betere fo kale mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné wosóo, yóló, atima dei tuȩ́ muturaalu fopaae bualepó.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Tétepa, atimané a̧paae woseturaalu, “I naale senaalené du betere fo-a, naao wosere?” depa, Yesuné tokó̧ mótu duraalu, “Ȩ́pó. Kale asȩyóló muló betere fo diaao̧ dosa̧ayóló kisipa muni airapó. Ketei naale senaaleró tȩnemó teó belere naale senaaletamoné Kótóné doi hale sóró horó̧pólópó yóló, Talenétei tukóló muló beterapó,” yalepó.
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Atéró, atima ai be huluamó betó mupa taaróló, a̧ u Betani be huluapaae fóló, diki beta̧ fiyalepó.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Atéró, a̧ mo hi̧kati u kale be huluapaae momó fesaae yóló fu betalemó, tu̧mó a̧ mo wotené sinalepó.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Atépatei, a̧ fu betalemó, tu̧mó ni nose daapa, nose daale felekepaae fóló kelalemó, dukélé woleni, ha̧le sókumaaté epa kelalepó. Atépa, ai nipaae duraalu, “Du momó kaae woleyaalo mei ai ape,” yalepó. Ai fo yaletamotóró kale ni mo ti séliyó deyalepó.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Atéró ama yó matere whi̧rapené ai kale ni sélitere ala kolóló siraturaalu, i ni hapale tétitei séliyale-a, neyóló yalerópóló, atimané a̧paae wosalepó.
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Ai fo depa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Diaao̧ kisipa tiki tamo muni, mo ti tiró bitutamo, ya̧lo nipaae yale kaae, diaao̧kélé ai ulupaae ya̧ daale tiki taaróló, a wȩi kȩla tómó daane derepae depa, mo téyaalo ai ape.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Diaao̧ kisipa tikitamo Talepaae mo ti tiró bitu, moma duraalu, noa o̧lakó wosetepa, ti diaao̧ ai wosetere o̧la mo saalopó,” yalepó.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Atéró, Yesu a̧ momatere be tipiné bopéró daaló beterepaae fóló, yó mótu betepa, mo so whi̧mó Talepaae momaratere whi̧raperó mepaae whi̧ disirapetamo wóló a̧paae woseturaalu, “Naao ai alarape du beteró̧póló, ya̧ né sóró beteraleé?” yalepó.
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Ti fo depa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lokélé dia̧paae beta̧ wosetere fo yaalopó. Ya̧lo wosetere fotamo diaao̧ ȩpaae tokó̧ matepa, ti ȩpaae ya̧ né sóró beteratepa de? yóló wosale fokélé ya̧lo dia̧paae tokó̧ melaalo ai ape.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Take Jon-né so whi̧ wȩi tópurale ala momó kaayóló waleé? Ó hepen bemó betere Talené yae depa yalepé, ha̧le mo whi̧né yae depa, yaleé?” yalepó. Ai fo depa, atimasisitei fo kȩlaaróló duraalu, “Da̧nétamo ó hepen bemó Talené yae depa yalepó enalemó, ti da̧paae diaao̧ ama dere fo wosóló, a̧paae kisipa tiki tiréni dere ala noatepa yale? fo yaalopó.
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ti mo whi̧né yae depa yalepó fo ua̧tei, Jon a̧ Kótóné ama fo eratere ko̧ló whi̧póló so whi̧ mo feané kisipareteiné, atima da̧ dao̧sóró wirapó,” yalepó.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Atétepa, atimané Yesupaae duraalu, “Da̧ kisipanipó,” yalepó. Ti fo depa, ama atimapaae duraalu, “Mené ȩpaae i alarape yae depa dapóló, ya̧lokélé dia̧paae yó melaalomeipó,” yalepó.
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 — ausente —
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 — ausente —
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Tétepa, kale whi̧ ama me naale beterepaae fóló, me naalepaae yale fo kaaetóró yalemó, ai naalené duraalu, ‘Aya-ó, wisirapó téyaalopó,’ yalepó. Téyaletei a̧ feni, hó̧yalepó.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 I kale naale tamokó mé naalené ama alimané kisipa mole ala eraleé?” depa, atimané tokó̧ mótu duraalu, “Folosóró yale naalenépó,” yalepó. Tétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Kale takis moni siré kotere whi̧raperó nópu nokole sorapetamo Tale Kótóné tȩteróló kaae tare be tua̧paae sókó furaalu, folosóró atimapi faalo ai ape.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Ti noatepae, kale wȩi tópuratere whi̧kó Jon waleteita, mo donoi alamaaté yó melaai waletei, dia̧né ama dere fo wosóló, kisipa tirénipó. Téyaletei, takis moni siré kotere whi̧raperó nópu nokole sorapetamoné ti ama dere fo wosóló, mo dapóló kisipa tiralepó. Atéró, atimané du betere alakélé diaao̧ kolólótei, mo dapóló dia̧né dowi ala taaróló, kisipa feteyóló, tirénipó,” yalepó.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Atéró, Yesuné duraalu, “Fo sale fo me kae i dapa wosae. Beta̧ whi̧né ama haemó wain kutó diyóló, tipiné bolaayóló atimané wain képi du do̧wóló wȩi tepeyaairaalu, kutu̧ diri duki̧yóo, kale kutópaae o̧lémi whi̧ wale kelaai kaae tawóló betaaire be fo̧lo mo sikipaae horóló tȩyóo yalepó. Atéró kale whi̧ a̧ mepaae uké faairaalu, mepaae kutó diratere whi̧rapepaae ama kutó kaae tawae yóló, atima sóró beteróló a̧ felepó.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Atéró, kale wain du teketere ali wapa, ama mepaae kutó diratere whi̧rape u kale kutó kaae tare whi̧rape beterepaae u̧lumétepa sóró muló betere o̧lakó senaale fae yóló, dotonalepó.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Téyalemó, ai kale kutó kaae tare whi̧rapené u kutó diratere whi̧rape me whi̧ ha̧le fokosói ala yóló susupuróo, me whi̧ mo ti dóló sukunóo, whi̧ me kapo duné siriyóló dóo, yalepó.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Até itikimó, momómo kale whi̧né ama mepaae kutó diratere whi̧rape dotonalemó, ai whi̧rapekélé take folosóró dotȩyale whi̧rapepaae erale ala kaaetóró ipakalepó.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Atéró, nalo mo ti kemeróturaalu, kale whi̧né ama naale so whi̧né mo wisiyóló dape saalopóló kisipa muóló, dotonalepó.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Téyaletei, kale kutó kaae tare whi̧rapené kale whi̧né naalema wale kolóló, atimasisi fo kȩlaaróló duraalu, ‘Ai naalenéta, ama alima sinitepa, o̧la o̧la fea ama saai du beterapa, ai o̧la o̧la fea da̧né saai a̧kélé daalopa, siépe,’ yalepó.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Atéró, atimané kale naale ai kutó alépaae tao sóró taae deróló mo ti dalepó.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Atépa, ai kale wain kutó tale wouraalu ai kutó kaae tare whi̧rapepaae noa alakó eraaloé?” yalepó.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ti fo depa, atimané a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Mo sonaalei dowi ala du betere whi̧rape atima mo ti sinó̧póló ama daalo ai ape. Atéró, ama kale wain du u̧lumétepa sóró wisiyóló bukóló atima sóo, kale kutó tale melóo, yó̧póló mepaae whi̧rapepaae kaae tawae yaalopó,” yalepó.
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Ai fo depa, Yesuné atimapaae duraalu, “Kótóné asȩmó yóló muló betere fo diaao̧ dosa̧ayóló kisipani airapó.
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Térapa, ya̧lo dia̧paae i dere ape. Kótóné ama tȩteróló kaae tare ala wisi dia̧ tua̧mó moletei, ama tokó̧ sóró du wisinaale woleraaire so whi̧paae melaalo ai ape.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Whi̧ me de ai kane fake tómó dé nukupa, ti ai whi̧né ama diri derakó̧ faalotei, whi̧ me detamo ai kane fake dorowouraalu tȩiyaratepa, ai whi̧ mo ti derakó̧ fóló muaalo ai ape,” yalepó.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Atéró, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Farisi whi̧rapetamoné ai yale fo sale forape woseturaalu, Yesuné ai yale fota, atimapaaetóró yalepóló kisipa mualepó
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Atétepa, atimané a̧ daaire tu̧ kikitu betaletei, so whi̧ feané kisipané a̧ta ha̧le mo whi̧ mei, Kótóné ama fo eratere ko̧ló whi̧póló kisipareteiné, atima dao̧sóró witepa taaralepó.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?