Marcos 7

PPO vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Atéró, kale mepaae Farisi whi̧raperó Moses-né yóló muló betere fo yó melatere whi̧rapekó mepaae whi̧rapetamo atima Jerusalem be taaróló, Yesu beterepaae wóló a̧ bopéróló betó molepó.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Atima atéró wóló betó mulu, Yesuné yó matere whi̧rape atima naase fokoni, o̧la nuku betepa kelalepó. Atétepa, kale whi̧rapené duraalu, “Da̧ o̧la naai naase fokutu dere kaae atimakélé fokotere noatepa dérópó,” du betalepó.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Ti noatepae, kale Farisi whi̧raperó Judia whi̧rapetamo atima alimarapené mara mole ala sya furaalu, naase bólu epa, ó bólu inipatei naase fokonitepa, ti atima o̧la naalomeipó.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Atéturaalu, atima o̧la dupuneta dere tikipaae fi wóló, atimané tiki bólu inipakélé wȩi tópunipa, ti atima o̧la nukua dumipó. Téturaalu, atimané alimarapené kae kae mara mole alarapekélé hotowa yóló sya fu dere kaae, atimané o̧la detere wutirape ó wȩi nokole wutirapekélé fea fokóló nukua dapó.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Atéreteiné kale Farisi whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matepa whi̧rapetamoné Yesupaae duraalu, “Naao yó matere whi̧rapené da̧né ayarapené mara mole ala sya fóló, atimané naase fokonipatei o̧la nukua dere-a, noatepa de?” yalepó.
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Ai fo depa Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Kótóné ama ko̧ló whi̧ Aisaiané dia̧ tó tikiné siki̧lire whi̧rapemó tuȩ́ muturaalu, i fo mo donotóró asȩyóló muló beterapó.
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Atimané yó mótu betere fota, bete munipatei mo whi̧né kisipané kekeme nóló i ala yae ó yao̧se du beterapó.
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Ti diaao̧ ayarapené mara mole alatóró ha̧le sya fu bituraalu, Kótóné yae yóló muló betere fo eréni, taaló ai betere ape,” yalepó.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Téró ama atimapaae duraalu, “Kótóné yae yóló muló betere fo sisópaae eróló, dia̧né ayarapené mara mole ala wisirapóló ai sya fu betere ape.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Ti noatepae, Moses-né i fo asȩyóló muló beterapó.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Ai fo epatei, diaao̧ i fo du beterapó. ‘Mepaae whi̧né ama hamaró alimatamopaae duraalu, “Ya̧lo mole o̧la o̧la diaamo tao sóró mólua̧tei, Kótópaae melaleteiné dia̧amo werapó. Ya̧lo mole o̧la feata, Koropani, ai fo feteyóló Kótó melale o̧lapóló mo so whi̧né supa, ti fo mulapó,” ’ dua dapó.
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 Kale mepaae whi̧né ama hamaró alimatamo tao saairetei diaao̧ atétere alané sesétu beterapó.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ti dia̧ta, diaao̧ ayarapené mo deté wale mara mole ala sya furaalu, Kótóné fo ha̧le o̧la kaae ao̧rótu beterapó. Take ai ala deté wale kaae, mió diaao̧kélé atei kaae alarape ho̧ko ai du betere ape,” yalepó.
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Téró, Yesuné kale mo so whi̧ a̧ beterepaae momó ape yóló duraalu, “Dia̧ feané ya̧lo i dere fo mo diriyóló wosóló tuȩ́ muae.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Mo nokole o̧la whi̧né tiki tua̧paae durupuraalu whi̧ dorótimipó. Téni, whi̧né tiki tua̧mó kaayóló sókó wale alané beta̧ whi̧ doratapó,” yalepó.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 — ausente —
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Atéró, Yesu a̧ ai so whi̧ betepa taaróló, fóló bemó beteremó, ama yó matere whi̧rape a̧ beterepaae wóló, ama kale yale fo sale fo noa betené yalerópóló a̧paae wosalepó.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Ai fo depa ama atimapaae duraalu, “Dia̧kélé, diaao̧ kisipa tiki hapólu eruraalu, ya̧lo ai yale fo bete tuȩ́ni airapó. Mo nokole o̧la whi̧né tiki tua̧paae doropóló whi̧ doréni deretei, dia̧ kisipanié?
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Ti mo nokole o̧lata, whi̧né hosaa tua̧paae sókó fumitei, depepaae doropóló, di alée fulapó,” yalepó. Yesuné ai fo ereteiné nokole o̧la fea naaitepa fo munipa, nae erapó.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Ai fo tómó olekeyóló atimapaae duraalu, “Whi̧né tiki tua̧mó kaayóló belapaae sókó wale alané beta̧ whi̧ doratapó.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 — ausente —
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 — ausente —
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 — ausente —
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Téró Yesu a̧ ai be taaróló, doasi Tair be hulua bopéróló tȩ mole berapepaae felepó. Atéró, a̧ beta̧ whi̧né be dolomó fóló betepa, mepaae whi̧rapené a̧ kelao̧sóró bope yao̧se yaletei, a̧ kinóló betenénipó.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 A̧ atéró beterapó dere fo beta̧ dowi kepe tepeyóló betere senaale hamané wosóló, a̧ Yesu beterepaae hapale sókó walepó. Atéró, a̧ Yesu daale ao̧mó deraapisa fóló fió mualepó.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 A̧ta Juda fake mei, Krik so a̧ hamané Siria haemó tȩne be Fonisiamó dealepó. Ai so Yesu daale ao̧mó fió mulu duraalu, “Ya̧lo senaale tua̧mó betere dowi kepe naao ho̧konaasepé,” du betalepó.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ai fo depa, Yesuné kale sopaae duraalu, “Folosóró naale senaalené nokole o̧la atimapi nó̧póló melae. Ti noatepae, atima su̧mó nénipatei, yuwirape nó̧póló matere ala dorapó,” yalepó.
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Ti fo depa, kale soné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Tale-ó, aita mo deretei, kale keteirapené o̧la ni fake tómó beleróló nokole folope sorokóta deretei hao̧rapenékélé nukua dapó,” yalepó.
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Ai fo depa, Yesuné kale sopaae duraalu, “Naao ai dere foné naao senaale tua̧mó betere dowi kepe sókó felepa, dua fae,” yalepó.
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Ai fo depa, kale so a̧ ama bepaae sókó fóló senaalema kelalemó, ama tiki tua̧mó betere dowi kepe sókó fóló, besekȩ tómó a̧ feléyóló fió molepó.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Atéró Yesu a̧ ai Tair hae kwia taaróló, Saidon hae kwia tua̧mó tȩyóló fóló, Kaleli wȩi fókumó tȩ mole be Dekapolis hae kwiamó sókó felepó.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Yesu atéró sókó fóló beteremó, beta̧ wosȩ́li ki̧yóló fokélé alure whi̧ Yesuné wolaa yó̧póló, atimané dapesó wóló beteralepó.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Atéró betepa, kale so whi̧ daae mole tiki taaróló, Yesuné dȩpaae dapesó fóló daalu, ama naase dou̧ tamo kale whi̧né wosȩ́li dolopaae kesekée faróló sókó salepó. Atéró, ama naase dou̧mó fesa̧a fȩ eróló, kale whi̧né hapemó wolaayalepó.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Atéró, Yesu a̧ hepen-paae kese horóló fomo sókó faróló duraalu, “Epapeta” i fo feteyóló, “Ki̧netei tukwȩ fae,” yalepó.
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Ai fo deremó, kale whi̧né ki̧ne wosȩ́li tukwȩ fóo, ama ko̧lókélé tukwȩ fóo duraalu, fo du betere whi̧ kaae, fo kaae sóró yalepó.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Atéró, Yesuné atimapaae erale alarape mepaae whi̧paae, “Yao̧se,” yóló fo mulaletei, Yesuné yale ala so whi̧ feapaae deté kwȩyóló fakeralepó.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 So whi̧ feané atétere fo wosetu, sirayóló duraalu, “I whi̧né du betere ala feata, mo koko̧i ala alamaaté erótua dapó. Wosȩ́li ki̧ne whi̧tei tukwȩ falóo, ko̧ló nomone whi̧kélé fo yóo, dapó,” du betalepó.
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra