Marcos 15

PPO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Atéró, mo hi̧kati so whi̧mó momaratere topo whi̧rapekélé, whi̧ disirapekélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapekélé, fo tokó̧ló taleratere whi̧rapekélé, atima fea fo dokóló, mo beta̧ tuȩ́tóró muóló, Yesu naase tamo dokóló dapesó Pailat-né naase tua̧mó mulalepó.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Atéró wóló daapa, Pailat-né a̧paae woseturaalu, “Ya̧ta, kale Juda fake so whi̧ tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧é?” depa, Yesuné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ȩ́pó. Naao ai dere fota, mo dono dapó,” yalepó.
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Ai fo deremó, Talepaae momaratere topo whi̧rapené dei tuȩ́ mutu, i sekȩ́né kae kae ho̧ko alarape yalepóló, só deratere fo du betalepó.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Atétu betepa, Pailat-né a̧paae momó woseturaalu, “Atima kae kae forapené ya̧ só derótu betere fo fea naao woserutei, tokó̧ menitere-a, noatepa de?” yalepó.
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Ai fo depatei, Yesuné kale topo whi̧ Pailat-paae me fo tokó̧ menitere ala kilitu, ama sirayalepó.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Atimané o̧la detere alimó, mara mole ala ipó. Dipula beteró betere whi̧ beta̧kó ba fo doko̧mó so whi̧né sokae dere whi̧tóró Pailat-né sókó daalótua dapó. Atéró dotȩyaai so whi̧paae wosóló, atimané doi dere whi̧tóró dotonótua dapó.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Gavman-tamo bóe dóló whi̧ dupa, dipula beteró betere whi̧rapetamo Barabas-kélé beterepó.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Atépa, so whi̧ mo fea Pailat beterepaae wóló woseturaalu, “Naao kale duatere kaae yaaloé?” yalepó.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Ti fo depa, Pailat-né atimapaae woseturaalu, “Diaao̧ kisipané Juda so whi̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧ dotonaró de?” yalepó.
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Fo yaleteita, momaratere topo whi̧rape Yesutamo dei tuȩ́ muturaalu, a̧ daai dapesó wale bete Pailat-né ama kisipa yalepó.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Tétepa, kale momaratere topo whi̧rapené mo so whi̧paae Barabas sokó̧póló, yae yóló sesemeratere fo deté kotepa, atimané ai fo yalepó.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Ti fo depa, Pailat-né atimapaae momó duraalu, “Juda so whi̧ tȩteróló kaae tare topo whi̧paae ya̧lo noa alakó eraró de?” yalepó.
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Tétepa, kale so whi̧né fo fakeyóló duraalu, “Ai whi̧ filipaa ni tómó oleróló dae,” yalepó.
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Ai fo depa Pailat-né atimapaae duraalu, “A̧ me dowi ala initepatei, ha̧le noatepa daró de?” yalepó. Tétepa, kale so whi̧ feané mo ti fo fakeyóló duraalu, “Filipaa ni tómó sukó̧póló olerae,” yalepó.
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Atétepa, ai so whi̧né Pailat a̧paae wisi tuȩ́ muó̧póló, Barabas atima beterepaae fó̧póló sokóló daalóló, Yesu mo dirii halika tikinépi fokosoi ala du beteró, filipaa ni tómó sukó̧póló olerae yóló, diki tare whi̧rapené naase tua̧mó mulalepó.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Téró, kale diki tare whi̧rapené Yesu dape sóró kale topo whi̧ Pailat-né be bela wisinaalené doi Pretorium-paae dapesó felepó. Ai dopóku bolaa dolopaae mepaae diki tare whi̧rapekélé mo fea ape depa, atima touralepó.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Atéró daaló bitu, sonaai kuti deróo, mu daai képitei topo whi̧rapené deratere topotao su̧róló bopeyóló, ama topomó deróo yóló, a̧ faletu betalepó.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Atéró, atimané duraalu, “Juda so whi̧ tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧-ó,” yóló, fesa̧a apuróló dotó tikiné du betalepó.
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Atéró, dotó tikiné ama topomó momó du momó du yóló fesa̧a apurótu betalepó. Atéró atima Yesu ao̧mó bukutiri tea̧ró bitu, doa whi̧-ó yóló doi sóró horóló faletu betalepó.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Atétu beteró, atimané a̧ derale sonaai kuti sókóló, ama kuti momó deralepó. Atéró a̧ filipaa ni tómó sukó̧póló, oleraairaalu dapesó felepó.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Atéró dapesó fu betepa, Sairin be whi̧kó Aleksandaró Rufus-tamoné alima Saimon a̧ ipu bemó biti, doasi be huluapaae faai wapa, kale diki tare whi̧rapené a̧paae Yesu dóló oleraaire filipaa ni a̧ fasóló naao belerae yóló sȩyalepó.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Atéró, atimané Yesu dapesó fóló, beta̧ hae Kolkotamó sókó felepó. Ai doiné beteta, topo diripó.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Téró, aimó wain wȩiró kale mur ni fȩtamo hosekéróló tepeyóló nó̧póló melaletei, ama nénipó.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Atéró, atimané a̧ filipaa ni tómó sinó̧póló oleralepó. Atéró oleróló, ama kuti atima saairaalu, beta̧ melaa yalepó. Kale diki tare whi̧rape atima beta̧ beta̧ yóló kapo fakemó siri eróló, sikipaae fesekée horótua yalemó, mé whi̧né siri moletei wisiyóló muni doro wapa, ti ai whi̧né ama kuti sua yalepó.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Téró hi̧ka 9 kilok sukakelemó, Yesu dóló oleralepó.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 I betené dalepóló, a̧ wolerale ni topomó asȩyóló olerale fo i ape.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Atéró, o̧lémi nuku betale whi̧ tamo me whi̧ Yesuné fȩ́ naase dȩró oleróo, me whi̧ turu naase dȩró oleróo, yalepó.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 — ausente —
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 — ausente —
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Kale yale fo kaae, momaratere topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamo atimasisitei duraalu, “Mepaae so whi̧ sukao̧sóró tao sua yale kaae, amatei a̧ tao sinitupó,” du betalepó.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 “Ya̧tamo Israel fake so whi̧ tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧ Kerisopata, ti da̧ tuȩ́ tiki tiraai dapa, ai filipaa ni taaróló dere ape,” du betalepó. Téró, a̧tamo oleró betere whi̧ tamonékélé, u whi̧rapené dere kaae, faletu betalepó.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Atéró, suka tua̧mó 12 kilok kaae sóró be dikiraletei, kuluka 3 kilok-mó momó dȩralepó.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Atéró, ai sukakelemó, Yesuné fo fakeyóló duraalu, “Eloi, Eloi, lama sabakatani,” ai fo bete feteyóló “Ȩ tȩteróló kaae tare Kótóo, ȩ tȩteróló kaae tare Kótóo, ȩ wotoró beteró̧póló, noatepa taaróló feleé?” yalepó.
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ama ai dere fo felekemó daae mole whi̧rapené wosóló duraalu, “Elaijapaae ape yóló, ai dere wosere?” yalepó.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Tétepa, beta̧ whi̧ hapale fóló, wépi kaae o̧la kape sikimó haka sóró, séli kȩlaa kaae ere wain wȩi tópuróló melaai yalemó, mepaae whi̧né duraalu, “Ilaija wóló a̧ tokóló só fulémóló kelaalopa, kaayae,” yalepó.
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Atéró, Yesuné fo fakeyóló, a̧ mo ti suka̧lepó.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Atéteretamo, kale momatere be tua̧mó sata̧le yóló oleró betere kuti, ha̧letei ó kwiamó kaae sóró tua̧mó teketé doropóló, salepaae sókó deralepó.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Téró, kale 100 diki tare whi̧rape kaae tare doasi topo whi̧ a̧ Yesu oleró betere tiki felekemó daalemó, a̧ suka̧airaalu, dere fo fake wosóo, sukutere alakélé kolóo duraalu, “Haió! A̧ta, Kótóné Naalematei ai dirapó,” yalepó.
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Mepaae sorapekélé mo tumó kese anóló daae molepó. Ai sorape kuamó, Maktala sokó Mariakélé, Jems-ró Joses-tamoné hama Mariakélé, Salomekélé, atima atéró daalepó.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Ai sorapeta Yesu sya fóló, take Kalelimó a̧tamo kuturaalu, a̧ ya̧ ya̧tere o̧la melóló kaae tawale sorapepó. Mepaae a̧tamo Jerusalem bepaae wale sorapekélé fea atima daae molepó.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Kale Juda whi̧rape atima sa̧a nóló betere be dȩ dótóróti sókó waaipa, miótóró kulukapaae o̧la o̧la sisóló mulatere be dȩmó ai ala yalepó.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Tétepa, kuluka deretamo Israel fake so whi̧né fo tokó̧ló taleratere whi̧rape tua̧mó doasi doi mole Arimatea be whi̧kó Josep walepó. Ai sekȩ́ta, Kótóné tȩteróló kaae tare ala wó̧póló kaae tare whi̧pó. Atéreteiné a̧ witere alakélé ini, halaainé Yesuné tiki melaaloé? yóló, Pailat-paae wosene felepó.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 — ausente —
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 — ausente —
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Tétepa, Josep-né ama beta̧ dȩi linen kuti wisinaale dupuyóló, Yesu tokóló haemó mulóló, ama tiki bopeyóló dokalepó. Atéró só fóló, mené aleyóló muló betere kane dolomó douralepó. Atéró, Josep-né ai dou tu̧ kinaaire kane fake biliraté fóló kinalepó.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Atéró, Yesu dourótu betepa, Maktala sokó Mariaró Joses-né hama Mariatamo mo tumó daalu, kese faló beterepó.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra