Marcos 11

PPO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Atéró atima Jerusalem be huluapaae felekemó sókó faairaalu, Olip du sorokó mole ao̧mó tȩne Betpas beró Betani betamomó sókó felepó. Aimó Yesuné ama yó matere whi̧rapekó tamo whi̧ dotonaai duraalu,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 “Diaamo fole be huluamó sókó fenalemó, whi̧ betóló konire utu̧ donki hupu duló betepa kelaalo ai ape. Térapa, ai hupu taayóló ipaae dapesó ape.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Atéró taanalemó me whi̧né duraalu, ‘Ai hupu neaai só fute?’ depa, a̧paae i fo yae. ‘Momó hapale sóró waaitei, Talené ama me kutó diyaai, kapala asiri sene fae yale tikimó sóró fulapó,’ yae,” yóló dotonalepó.
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 — ausente —
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 — ausente —
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ai fo depa Yesuné atimaamopaae yae yale fotóró yalemó, atimané “Wisirapa sóró fae,” yalepó.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Atéró, kale hupu dape sóró Yesu beteremó sókó felemó, ama yó matere whi̧rapené deró betere kuti sókósu yóló, ai kale donki hupuné sisó tómó whamenatepa Yesu a̧ biti̧ holalepó.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Atéró betóló fupa, mo turó so whi̧né atima kuti sorokóló tu̧mó whamenaté fóo, mepaae so whi̧né sapo da̧a ó wolou da̧arape turukóló whamenaté fóo, deté fu betalepó.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Yesu a̧ tua̧mó fupa, mepaae so whi̧ folosóró fóo, mepaae so whi̧ nalo wóo du bitu fo fakeyóló duraalu,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Mo take da̧né ayarape deté wale whi̧ Depit-né tȩteróló kaae tawale ala mió da̧ tua̧mókélé sókó walapó.
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Téró Yesu a̧ Jerusalem bepaae sókó fóló, momatere be dolopaae felepó. Atéró, ai be dolomó muó mole o̧la o̧la fea kelené doko̧ du betalepó. Atétu betalemó, be dikitepa ama yó matere 12 whi̧rape atima fea Betani bepaae felepó.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Atéró fiyóló be dȩtepa, hi̧ka ai Betani be taaróló fu betalemó, tu̧ tua̧mó Yesu a̧ wote yalepó.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Atétepa, a̧ tu̧mó fu bitu kese falalemó beta̧ nose mo umó daapa kelalepó. Atépa betepaae fóló, dukó olerémóló kelalemó, oleni ha̧le sókumaaté erepó.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Atépa kale nipaae duraalu, “Me sukamó wouraalu whi̧ beta̧nékélé naao du momó kae tokóló naalomeipó,” depa ama yó matere whi̧rapené wosalepó.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Atéró, atima momó Jerusalem bepaae sókó wóló bituraalu, kale momatere be dolopaae fóló kelalemó, whi̧rape ai be dolomó o̧la o̧la dotonóló dupu du betepa ho̧kó faralepó. Atéró, be kaepaae wale whi̧rape atimané moni ai be talené monitamo duputamo du betere ni fakeraperó ba ho̧kósere beleróló dotonótu betere fo̧loi ni fakerapetamo fesekeyóló taae faralepó.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Téró, mepaae whi̧né momatere be tua̧ dolomótei dotonaaire o̧la o̧la beleyóló sóró fua wua du betepa, Yesuné ama seséyóló kaae sóró ho̧konalepó.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Atéró ama atimapaae yó mótu duraalu, “I asȩyóló muló betere fo diaao̧ dosa̧ayóló tuȩ́ munié?
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Yesuné atéró yó mótu betere fo mo so whi̧né wosóló siratu betere ala, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné wosóló atima dei kisipa muturaalu, Yesu daaire tu̧ kikitu betalepó.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Atétu beteró be dikitepa, atima ai doasi be hulua taaróló felepó.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Atéró, atima mo hi̧kati tu̧mó fu bituraalu kelalemó, kale ni nose betekélé mo turó sélipa kelalepó.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Atépa, Yesuné take kale yale fo Pitané tuȩ́ muni wapa a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, naao foné dorale ni nose ai sélirapa kelere!” yalepó.
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Ti fo depa Yesuné a̧paae duraalu, “Kótópaae tuȩ́ tiki tiróló betae.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Mepaae whi̧ de kisipa tamo muni, Talepaae tuȩ́ tiki tiróló i ulupaae ya̧ ai daale tiki taaróló wȩi kȩla tómó daane derepae depa, mo téyaalo ai ape.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Térapa, ya̧lo dia̧paae i dere fo wosae. Dia̧né moma duraalu me noa o̧lakó wosetepa, ti ai wosetere o̧la naao mo serapóló tuȩ́ tiki tiratepa, ti diaao̧ mo saalo ai ape.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Dia̧né moma duraalu, hepen bemó betere Aya Kótóné diaao̧ yale dowi ala kwia ha̧le kemeró̧póló, mené dia̧paae me dowi ala erélipa, ti a̧paaemo kwia tokó̧ melaai dapóló tao tani, me o̧la meipóló kisipa keterae,” yalepó.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Téró atima momó Jerusalem bepaae wóló bituraalu, a̧ momatere be tipiné bopéró daaló betere tua̧mó kutu betalemó, mo so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧rapekélé, Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapekélé, mepaae whi̧ disirapekélé, fea a̧ beterepaae walepó.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Atéró wóló a̧paae woseturaalu, “Ai alarape du beteró̧póló ya̧ né sóró beteraleé?” yalepó.
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Ai fo depa Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧lokélé dia̧paae beta̧ wosetere fo yaalopó. Ya̧lo wosetere fotamo diaao̧ ȩpaae tokó̧ matepa, ti diaao̧ wosetere fokélé ya̧lo tokó̧ melaalopó.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ti take Jon-né so whi̧ wȩi tópurale ala, momó kaayóló waleé? Ó hepen bemó betere Talené yae depa yalepé, mo whi̧né yae depa yaleé?” yalepó.
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Ai fo depa, kale whi̧rape atimasisitei fo kȩlaaróló duraalu, “Da̧né hepen bemó Talené yae depa yalepó enalemó, ti da̧paae ama dere fo wosóló a̧paae tuȩ́ tiki tirénitere noatepae? yaalopó.
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Atéyao̧sóró, mo whi̧né yae depa yalepó fo ua̧tei, Jon a̧ Kótóné fo eratere ko̧ló whi̧póló so whi̧ feané kisipareteiné atima kapo duné da̧ siróló dao̧sóró ai fo yaalo meipó,” yalepó.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Atétepa atimané Yesupaae duraalu, “Da̧ tuȩ́nipó,” yalepó. Ti fo depa ama atimapaae duraalu, “Mené ȩpaae i alarape yae depa dapóló, ya̧lokélé dia̧paae yó melaalomeipó,” yalepó.
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra