Marcos 10

PPO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Téró, Yesu a̧ ai be taaróló Judia hae kwia tua̧mó kutu beteró Jordan wȩi uté fakerókélé felepó. Aimó sókó felemó, so whi̧ mo fea kale duatere kaae toura̧le wóló betó mupa, ama dua dere alatóró yóló yó mótu betalepó.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Atétu betepa, mepaae Farisi whi̧rape wóló, a̧ su̧sóró a̧paae woseturaalu, “Mepaae whi̧né ama soma tokó̧ fatepa fo mulepé meié?” yalepó.
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ai fo depa ama atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Diaao̧ dosa̧ayóló tuȩ́ yó̧póló, Moses-né dia̧paae noa ala yae yóló, asȩre?” yalepó.
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ti fo depa atimané a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Mepaae whi̧né so tokó̧ falaai depa, ti soné asȩ sóró fó̧póló melae yóló Moses-né asȩrapó,” yalepó.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “Ti aita, diaao̧ hosaa ta̧ruraalu dowa̧ae fu betepa, Moses-né ai fo asȩyóló muló beterapó.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Téretei mo take kaarale alimó,
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Atéyale betené whi̧né ama hamaró alimatamo taaróló, sotamo dokóló atimaamo mo beta̧ tikitóró daayaalopó.’
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Atéreteiné atimaamo tamo mei, mo beta̧ tikitóróti ai daale ape.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Kótóné atimaamo atéró beta̧ tiki daaróló beteró betereteimó, mo so whi̧né tekeróló whi̧ kae beteróo, so kae beteróo, yao̧sóró yae,” yalepó.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Ai fo yóló Yesu a̧ ama yó matere whi̧rape atima fea bemó betó mulu, Yesupaae woseturaalu, “Naao ti yale fo da̧kélé kisipa yaai dapa, bete mo ti ha̧kearóló yae,” yalepó.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ai fo depa ama atimapaae duraalu, “Whi̧ me dené ama topo so tokó̧ daalóló so me dokotepa, ai whi̧né Kótóné fo tukóló topo sotamo betere ala mo ti doratapó.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Atétere kaae sonékélé, oma whi̧ tokó̧ daalóló, whi̧ metamo dokotepa, atétere soné Kótóné fotei tukóló, ama omatamo betere ala mo ti doratapó,” yalepó.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Téró etéyalepó. So whi̧né kale keteirape Yesuné wolaa yó̧póló, a̧ beterepaae dapesó wua yalepó. Atétepa, ama yó matere whi̧rapené kale so whi̧ foné sóró sesétu betalepó.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Yesuné atétere ala kolóló, ama yó matere whi̧rapetamo fopaae buóló duraalu, “Ai naale senaale ȩ beterepaae wó̧pólópa sesékese. Ti noatepae, atei naale senaale kaae betere so whi̧ta, ti Kótóné tȩteróló betere ao̧mó sókó fóló beterapó.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 — ausente —
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 — ausente —
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Téró etéyalepó. Yesu a̧ ama kisipa mole tikipaae faai fu betalemó, whi̧ beta̧ sururu yóló wóló, Yesu daalemó bukutiri tea̧ró bitu, a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧ wisi-ó, ȩ mo ti betó tawaairaalu, noa alakó yaaloé?” yóló wosalepó.
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Ti fo depa, ama kale whi̧paae duraalu, “Naao ȩpaae noatepa whi̧ wisi-ó fo du de? Whi̧ beta̧kókélé wisi whi̧ bitini, Kótó a̧ beta̧ mo wisirapó.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Ti Kótóné yae yóló muló betere alarape i ape.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ai fo depa kale whi̧né a̧paae duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ai alarape feata, ȩ mo naale beleka̧amalemó bitutei deté wóló, miókélé ha̧le yó tarapó,” yalepó.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Ai fo depa Yesuné kale whi̧ yaala sókó fóló kelené a̧ kaae taru duraalu, “Mo beta̧ ala beta̧ ya̧ mei ai ere ape. Térapa ya̧ fóló, naao mole o̧la o̧la fea dotonóló moni sae. Atéró sere moni ti o̧la o̧la meiyóló yolealere so whi̧mó a̧liróló melae. Atéró melóló ya̧ta, ti ó hepen bemó taleróló muló betere wisi wisi o̧la saasepóló da̧mo faalopa ȩ sya ape,” yalepó.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ai fo depa, kale sekȩ́ a̧ fea o̧la o̧la mole néli whi̧ ereteiné, ama kelepaa humula yóló fomoné sukuté felepó.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Téró Yesuné ama yó matere whi̧rape kaae taru duraalu, “Doasi néli whi̧rape Kótóné tȩteróló betere ao̧mó sókó faairetei mo doasi hapólurapó,” yalepó.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ama yó matere whi̧rapené ai dere fo woseturaalu, atima siratu betalepó. Tétepa, ama atimapaae momó duraalu, “Ti naalerape-ó, Kótóné tȩteróló betere tikimó sókó faairetei, béni mo doasi hapólurapó.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Doasi kamel hupu kuti nomotere ketȩ́li dolomó sókó fenénipó. Atére kaae, fea o̧la o̧la tare néli whi̧ Kótóné tȩteróló betere ao̧mó sókó faairetei mo doasi hapólurapó,” yalepó.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Yesuné ai fo deremó, ama yó matere whi̧rape atimasisitei doasi sirayóló duraalu, “Atéró hapólupa, ti noa kaae so whi̧mo mo ti aluyao̧sóró tao saaloé?” yalepó.
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ti fo depa, Yesuné atima kaae taru duraalu, “Mo whi̧né atei kaae ala fea su̧mó enénipó. Mo whi̧ ere kaae Kótó a̧ aténi, fea ala fea ama mo su̧mó eranérapó,” yalepó.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Ai fo depa, Pitané a̧paae duraalu, “Da̧ ya̧tamo kwȩyaairaalu, da̧né o̧la o̧la fea mo ti taaróló i wale ape,” yalepó.
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ai fo depa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Whi̧ me detamo ya̧lo ala eróturaalu, kale fo wisi yó maté kwȩyaai, ama be ó no nemarape ó hama alima ó naalemarape ó hae tiki fea taaróló wapa, ti atétere whi̧mó i ala eraalo ai ape.
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 Ama beta̧ o̧la taaróló walemótei, nomarapekélé kutórape, nemarapekélé, hamarapekélé, alimarapekélé, naalemarapekélé, berapekélé 100 tómó beleróló saalo ai ape. Téturaalu, dowi susupui alakélé saalotei, nalo waaire alimó mo ti betó tawaaire bete saalopó.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Téyaalotei, mió i alimó mepaae doasi doi mole whi̧rape take nalo doi munire whi̧ kaae betaalopó. Mió mepaae doasi doi muni, sókó deyóló betere so whi̧ta, take nalo mo doasi doi mole topo whi̧ kaae betaalo ai ape,” yalepó.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Atéró, atima Jerusalem bepaae furaalu, Yesu a̧pi fi tikimó, ama yó matere whi̧rape nalo haió! yóló sira deté fu betalepó. Tétepa, mepaae atima sya wou betere so whi̧kélé wiyalepó. Atéró, Yesuné ama yó matere 12 whi̧rape tu̧ dȩpaae dapesó fóló daae mulu, a̧paae eraaire ala fea atimapaae momó yó melalepó.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Atéró, atimapaae duraalu, “Mió da̧ Jerusalem bepaae i fole ape. Téteretei, kale Whi̧né Naalema me whi̧né eleké deyóló mo so whi̧mó Talepaae momaratere whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamoné naase tua̧mó mulaalopó. Téró fo tokó̧ló só deróló, Juda mei kae fakené a̧ dó̧póló, melaalo ai ape.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Atéró, atimané a̧ faletere alakélé, fesa̧a apuratere alakélé, halika tikiné fokosó sere alakélé, faleyóló haleratere alakélé erótu beteró, nalo atimané a̧ mo ti sukó̧póló daalopó. Téyaalotei, be dȩ soremó dou dolomó muóló a̧ momó kepaayóló betaalopó,” yalepó.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Téró, kale Sebedi naalema tamo Jems-ró Jon-tamo Yesu beterepaae wóló duraalu, “Yó matere whi̧-ó, da̧moné ya̧paae wosetere ala naao eraaloé?” yalepó.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Ai fo depa, Yesuné atimaamopaae duraalu, “Ya̧lo diaamomó noa alakó eraró de?” yalepó.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Tétepa, atimaamoné a̧paae duraalu, “Take naao mo kae ere dȩ wisinaale ha̧kearatere sukamó da̧mo me whi̧kó naao turu naase dȩmó beteróo, me whi̧ fȩ́ naase dȩmó beteróo, yaasepóló dapó,” yalepó.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ti fo depa, Yesuné kale whi̧ tamopaae duraalu, “Diaamoné ȩpaae ai wosale fota, Talené tȩteróló kaae tare tikimó ere ala diaamo tuȩ́ni keteruraalu dapó. Dowi ala kwia tokó̧ló aluraai susupu sóró sinaaitere ala, diaamonékélé su̧mó senére? Ó ȩ wȩi tópuratere kaae, diaamokélé tópuró̧póló kisipa mute?” yalepó.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 — ausente —
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 — ausente —
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Tétepa, mepaae ama yó matere naase tamo whi̧rapené ai fo woseturaalu, Jon-ró noma Jems-tamopaae doakale fopaae bualepó.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Atétepa, Yesuné atimapaae toura̧le ape yóló duraalu, “Juda mei kaae fake tȩteróló kaae tare topo whi̧rapené mo so whi̧ tȩteróló kaae tawóo, atimané sóró beteró betere whi̧rapenékélé mo so whi̧ tȩteróló kaae taru, i ala erae du beteretei diaao̧ ai kisipare ape.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Atétere kaae, dia̧ tua̧mókélé ai ala momókó yao̧se. Dia̧ tua̧mótamo beta̧ whi̧kó doasi topo whi̧ betaai kisipa mutepa, ti so whi̧ feané kutó diratere whi̧ betenérapó.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Whi̧ me de doasi doi mole topo whi̧ betaai depa, ti dia̧né wae sóró kutó diratere whi̧ kaae betae.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Ti noatepae, kale Whi̧né Naalema waleteita, a̧ topo whi̧ bitu mepaae whi̧rapepaae ama kutó dirae yaairaalu wéni, a̧ mo so whi̧né kutó diratere whi̧ bitu, atima aluyao̧sóró ama betere bete ha̧le melóló, dupuraai walepó,” yalepó.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Atéró atima Jeriko bepaae walepó. Atéró, nalo ama yó matere whi̧raperó mo so whi̧ featamo ai doasi be taaróló fu betalemó, beta̧ kele dilikere whi̧ Timeus naalema Batimeus tu̧ dȩmó bituraalu, monikó a̧lae yóló kematu du beterepó.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Atétua dere whi̧ a̧ tu̧ dȩmó beteremó, kale Nasaret whi̧kó Yesu walapó dere fo wosóló, fo fakeyóló duraalu, “Depit-né deté fele whi̧né Naalema Yesu-ó, ȩ ko̧lené sukuturaalu, tao sae,” du betalepó.
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ai fo du betepa, mepaae so whi̧né taalae yóló, foné salepó. Tétepatei, kale whi̧né woseni nisiyóló, fo mo ti fakeyóló duraalu, “Depit-né deté fele whi̧né Naalema Yesu-ó, naao ȩ ko̧lené sukuturaalu, tao sumié?” yalepó.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Ai fo deremó, Yesu a̧ kei̧yóló daalu, “A̧paae ape yae,” yalepó. Tétepa, kale whi̧rapené kale kele dilikire whi̧paae duraalu, “Mió ya̧paae ape dapa, whaaliani, hai̧tamo turukó horóló fae,” yalepó.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Tétepa, kale whi̧né ama bukóló betere kuti da̧ae faróló, a̧ Yesu beterepaae hapale tu̧wó felepó.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Atéró daapa, Yesuné a̧paae duraalu, “Ya̧lo ya̧mó noa alakó eraró de?” yalepó. Ai fo depa, kale kele dilikire whi̧né duraalu, “Yó matere whi̧-ó, ya̧lo kelené o̧la o̧la kelenée du beterapa, naao wisiraasepé,” yalepó.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Ti fo depa, Yesuné a̧paae duraalu, “Naao tuȩ́ tiki tiratere alané ya̧ wisiralepa dua fae,” yalepó. Ai fo deretamotóró kale whi̧né ama kele wisitepa, Yesu sya felepó.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra