João 12

PPO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Atéró, kale boseneyóló fele be dȩmó o̧la deyaairaalu, apo miró be dȩ ha̧le mupatei, Yesu a̧ ama kepaarale whi̧ Lasarus-né turuku be Betanipaae sókó walepó.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Ai bemó atimané Yesu hȩkeseróturaalu, a̧mó o̧la deralepó. Ama nema Lasarus-kélé o̧la nokole ni fake tómó Yesutamo betepa, ai deyale o̧la Martané atimamó a̧liróló malepó.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Téró, Mariané doasi moniné duputere felé kȩlaa wale nard wel wȩi wuti fa̧apa sóró wóló, Yesuné hómó suniyalepó. Atéró ama topo nikinétei, kale wel wȩi fȩ heleka̧lepó. Atéyale tikimó, atima betere be dolokélé, felé kȩlaa feyó feyóró walepó.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Téyaletei, Yesuné ama yó matere whi̧rapekó Iskariot be whi̧kó Judas-né kale so foné sóró duraalu, “Ai o̧la ha̧le noatepa besekéraleé?” yalepó. Ti ai sekȩ́ta, take nalo Yesu dó̧póló eleké deyaaire whi̧pó.
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Téró ama duraalu i felé kȩlaa wale wel wȩi wisinaaleta, dotonóló 300 silpa moni sóró, mepaae yolealere so whi̧mó meniyólópó,” yalepó.
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Ai fo yaleteita, yolealere so whi̧ mo tao saai kisipa muóló inipó. Ti noatepae, atimané beta̧paae touróló mulótu betere moni ama tȩteróló kaae taru, a̧tei o̧lémi sua yalepó.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Ai fo depa, Yesuné duraalu, “Ai soné ama felé kȩlaa wale wel wȩita, Kótóné mo taketitei i ala yó̧pólópó yóló muló betepa, ama mo wisiyóló kaae taté wóló, mió ȩ douraaire suka felekemó ai ala dapa, seséni ama yó̧póló taalae.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Ti noatepae, ai yolealere so whi̧ta, dia̧tamo suka fea betó tawaalopó. Téyaalotei, ȩta, dekéró be dȩmó dia̧tamo betaalo meipó,” yalepó.
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Atéró, kale Juda fake so whi̧né Yesu Betani bemó beterapó dere fo wosóló, a̧ kelaai dapóló touralepó. Atéró touraleteita, Yesu maaté kelaai mei, Lasarus mo ti suka̧letei, Yesuné kepaaralepó depa, kelaairaalu walepó.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Atétepa, mo so whi̧mó momaratere whi̧rapené Lasarus-kélé daai dapóló fo deyalepó.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Ti noatepae, Lasarus kepaarale ala atima Juda fake whi̧rapené kilituraalu, mo so whi̧mó momaratere whi̧rape taaróló, Yesupaae kisipa tiki tiraté fu betepapó.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Atéró, hi̧ka be dȩtepa Yesu Jerusalem bepaae wou beterapó dere fo ai o̧la naai touró betere so whi̧né wosalepó.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 A fo wosetu, a̧tamo tu̧mó hokolaa yaai sapo da̧arape tao diliki yóló, i fo fakeyóló deté fu betalepó.
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Atéró Yesu a̧ faairaalu, beta̧ utu̧ donki hupu sóró ai hupuné sisó tómó betalepó. Ama ai yale alata, kale asȩmó i yóló muló betere fo motóró dokonalepó.
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Saion be huluamó betó mole senaalerape-ó, mió dia̧ tȩteróló kaae tare doasi topo whi̧ utu̧ donki hupuné sisó tómó betóló ai walapa kelere?” erapó.
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ai yale alarape fea ama yó matere whi̧rape atimanékélé kelaletei, bete hapale sóró kisipanipó. Ténitei, Yesu a̧ kepaayóló hepen-paae fóló, ama ere ala wisinaale ha̧kearale ki̧lipaae ti atimané a̧paae erale alarapeta, Kótóné asȩmó ere fo dokonó beterapóló kisipa mualepó.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Téró, kale Lasarus dou dolomó mupa, Yesuné kepaaratepa kelale so whi̧né ai yale ala fea deté fóló fakeralepó.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Yesuné ai kelemei ala eralepó, depa wosale so whi̧ mo turó ai be hulua taaróló, a̧tamo hokolaa yaai dapóló felepó.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Atétepa, kale Farisi whi̧rape atimasisitei duraalu, “Da̧né du betere alarape fea mo ao̧kélé inipó. Ti ama dere alamó, i haemó betó mole so whi̧ mo feané a̧tóró ai sya fu betere kelere!” yalepó.
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Atéró, o̧la deyaai tukóló muló betere be dȩ sókó wapa, Kótóné doi sóró holóló moma yaai Jerusalem be huluapaae hotere so whi̧tamo, mepaae Krik fo bole so whi̧ atimakélé fea touyóló holalepó.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Téró, kale Krik fo bole so whi̧ atima Kaleli haemó tȩne Betsaida be whi̧kó Filip beterepaae fóló, a̧paae woseturaalu, “Doa whi̧-ó, da̧ta Yesu kelaai walepa, naao da̧ a̧ beterepaae dapesó faaloé?” yalepó.
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Ai fo depa Filip a̧ wóló Andrupaae depa, Andru atimaamo wusuró fóló, Yesupaae yalepó.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “Kale Whi̧né Naalemané ere ala wisi ha̧kearaaire suka mió mo felekemó sókó waai dapó.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Ya̧lo dia̧paae mo dapó. Kale whit ke haepaae taae derepeletei kȩlaayóló alunitepa, ti ai ketóró ha̧le muó tawaalopó. Téni, ai ke kȩlaayóló alutepa, ti tu̧mu sokóló, du mo dekéró woleyaalo ai ape.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Mepaae whi̧ de ama betere bete me ala yao̧sóró, amatei hotowaró kaae tapa, ti ai whi̧né betere bete aluyaalopó. Tépatei, mió i alimó mepaae whi̧ dené ama betere bete doratepakélé me o̧la meipó dere whi̧ta, mo ti betó tawaalo ai ape.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Mepaae ya̧lo ala erótu betere so whi̧ta, ti mo ȩtóró sya wonérapó. Atétere so whi̧ atimakélé ȩ betere tikimótóró beta̧mó betaalopó. Mepaae so whi̧ detamo ya̧lo kutó dirótu betepa, ti atétere so whi̧né doi ya̧lo Ayané sóró horóló, dukiraalopó.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Mió ya̧lo hosaa tua̧mó doasi sekȩné sukutapa, noa fokó yaaloé? Aya-ó, i be dȩmó ȩpaae eraaitere ala seséyóló ȩ tao sae fo enére? Mió ȩpaae eraaire ala mo eró̧póló, ȩ wóló i betere ape. Aya-ó, naao ere ala wisi so whi̧ feané koló̧póló ha̧kearae,” yalepó.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Yesuné ai fo depa, hepen bemó fo fakeyóló duraalu, “Ya̧lo ere ala wisi ha̧kearó beteretei, mo turó kolóló tuȩ́ yó̧póló, ya̧lo momó ha̧kearaalopó,” yalepó.
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Ama atéró dere fo aimó touró betere so whi̧né wosóló, mepaaené duraalu, “Aita, be sapalaa dorowou yalepó,” depa, mepaae so whi̧né duraalu, “Meipó. Aita, ensel-né a̧paae fo du yalepó,” yalepó.
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Ai fo depa Yesuné duraalu, “Aita, ȩ tao saai ini, dia̧ tao suraalu yalepó.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Ti noatepae, i hae so whi̧tamo fo tokó̧ló dowi kwia melaaire be dȩ mió mo felekemó sókó waai dapó. I hae tȩteróló kaae taru, doasi topo whi̧ betaai dapóló wóputu betere sekȩ́ mo felekemó ho̧kó faraalo ai ape.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Téyaalotei, ȩ ó sikipaae só horatere sukamó, ai so whi̧ fea ȩ beterepaae wó̧póló, a̧lisóró waaire ala eraalopó,” yalepó.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Ama ai yale fota, a̧ sukuturaalu yaaire ala ha̧kearalepó.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Atei fo depa kale so whi̧né duraalu, “Kótóné asȩmó ere foné i so whi̧ fea tȩteróló kaae tanó̧póló, sóró beteró betere whi̧ mo ti betó tawaalopó erapó. Ai fo epatei, ‘Whi̧né Naalema sikipaae só horaalopó dere-a, netéró de?’ Whi̧né Naalemapó dere fo demó de?” yalepó.
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Ai fo depa Yesuné atimapaae duraalu, “I dȩtereta, sawa sukamó maaté dia̧tamo betaalopó. Atéyaalopa dia̧ mepaae furaalu, tu̧ tua̧mó be dikiyao̧sóró dȩpatei fae. Mepaae so whi̧ de diliki tua̧mótamo kutu betepa, ti a̧ fole tikikélé ama wisiyóló kisipa yaalomeipó.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Mió kale dȩ dia̧ tua̧mó etéró dȩró betere félitei dia̧ ai dȩterené naale senaale betaasepóló, a̧paae kisipa tirae,” yalepó. Ama ai fo yóló kemetepa, ai so whi̧né a̧ kelao̧sóró, atima betó mupatei taaróló, Yesu a̧ kikiti kinóló betalepó.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Téró, Kótóné dapó yó̧póló, Yesuné mepaae kelemei alarape eratepa so whi̧ feané kelaletei, atimané a̧paae kisipa tiki tirénipó.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Atéyale alata, Kótóné fo eratere ko̧ló whi̧ Aisaiané i asȩre fo dokonalepó.
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ti noatepae, Yesupaae atimané tuȩ́ tiki tirénire beteta, Aisaiané i asȩre fotóró dokonóturaalu erapó.
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Kótóné atima kele dilikiróo, hosaakélé ta̧róo yale beteta, atima yale ala kilitu, tuȩ́ tiki feteyóló wapa, ama wisirao̧sóró kisipa mutu yalepó,” erapó.
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Yesuné ai ere ala wisinaale Aisaiané ama kelaleteiné ai fo asȩ ipakalepó.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Atéró, kale Juda topo whi̧rape mepaae Yesupaae kisipa tiki tiralepó. Téyaletei, mepaae Farisi whi̧rape kolóló atima wituraalu, a̧paae kisipa tiki tirale ala ha̧kearóló yó menipó. Ti noatepae, fo wosetere be tua̧paae fenalemó, atima dóló ho̧konao̧sóró kisipa mutu yalepó.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Ti noatepae, atimané dere wisi alamó, mo so whi̧né dukiratere fo wosaai ekȩle duraalu, Kótóné atima dukiratere fo wosaaire ekȩle ini, sisópaae erótu beterapó.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Téró, Yesuné fo fakeyóló duraalu, “Mepaae so whi̧ de ȩpaae kisipa tiki tiratepa, ti ȩpaae maaté tirótimitei, ȩ dotȩyale sekȩ́paaekélé, kisipa tiratapó.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Mepaae so whi̧ dené ȩ keletepa, ti ȩ dotȩyale sekȩ́tóró ai keletere ape.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Até ereteiné ȩ i haepaae waleteita, ȩpaae kisipa tiki tiró betere so whi̧ diliki tua̧mó betere ala taaróló, dȩ tua̧mó beteró̧póló, i haemó dȩró betaai walepó.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ya̧lo fo wosóló erénitere so whi̧ta, ya̧lotei fo tokó̧ló só derótimipó. Ti ȩ waleteita, i haemó betó mole so whi̧ taleyóló só deraai wéni, atima aluyao̧sóró, tao saai walepó.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Whi̧ me de ya̧lo fo woseni, ȩ hó̧rótu betepa, ti ai whi̧tamo fo tokó̧tamo yóló só deraaire ala mulapó. Ȩ i haemó bitu, ya̧lo yó male fonétóró take kemetere sukamó so whi̧ só deraalo ai ape.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Ti noatepae, ya̧lo yale fota, ya̧lotei kekeme nóló ini, ya̧lo Aya ȩ dotȩyale sekȩ́né ȩpaae yae yale fotóró yalepó.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ya̧lo Ayané ama yae yóló muló betere fo ya̧lo sya fóló erótu betepa, ti so whi̧ fea mo ti betaaire bete saalopóló, ya̧lo kisiparapó. Ti ya̧lo i du betere fota, Ayané ȩpaae yae yale fotóró sya fóló du beterapó,” yalepó.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra