Gálatas 2
PPO vs ARC
1 Ȩ ba fo 14-ró beteró kemetepa, Jerusalem be huluapaae momó horalepó. Até yale sukamó Banabas da̧mo wusuró huturaalu, Taitus-kélé dapesóró da̧ fea horalepó.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Ȩ atéró feleteita, ya̧lo ko̧leaané feni, Kótóné ya̧lo kisipa tiki tua̧paae i ala ene fae depa felepó. Juda meire fake so whi̧paae ya̧lo yó maté kutu betere mió wosetere kisi fo wisi etéró i ape yóló, yó melaai horalepó. Téyaletei, ai fo so whi̧ feapaae yó meni, Keriso so whi̧ betó mole tua̧mó doi mole whi̧rapepaae maaté yó malepó. Atéró doi mole topo whi̧rapepaae yó melaleteita, ha̧le meipó. Ya̧lo take ditu betale kutókélé, mió i ditu betere kutókélé, me bete muni nisiyóló, mepaae whi̧rapené eratere fo yao̧sóró yalepó.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Ȩtamo betere whi̧ Taitus a̧ta Juda meire fake whi̧ betereteiné a̧paae ya̧ tiki sekaȩ tikae yóló sȩnipó.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Ti aita ha̧le meipó. Mepaae whi̧rape kapalatei, norape ao̧yóló da̧tamo bitu, Yesu Kerisoné yale alané da̧ teraayóló feléyóló betere ala kikiti kelaai walepó. Aita, da̧ wae sóró kutó diratere whi̧ beteraai kisipa mutu, yalepó.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Até yaletei, atimané i ala yae yóló sȩ du betere fo wosóló, téyaalopó dere fokélé inipó. Ti aita, noa ala yó̧póló kisipa mutu yaleé? Mió kale wosetere kisi fo wisi diaao̧ wosóló ita, mo doa bete mole fopóló dia̧ tua̧mó muó tanó̧póló yalepó.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Jerusalem bemó doasi doi mulapó du betere whi̧rape-ó doi munire whi̧ta, ya̧lo me o̧la meipóló kisipa mualepó. Ti noa betené meipó. Kótóné ama da̧né tó tikimó ere ala kolóló, ita doasi doi mole whi̧póló doi mulatere ala dumipó. Ai whi̧rapené ya̧lo yó male fo wosetu mo dono dapóló, atimané me fo kae beleróló inipó.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Aténi, Juda so whi̧paae mió wosetere kisi fo wisi Pitané su̧mó yó maté konérapóló Kótónétei a̧ sóró beteratepa, kale doasi doi mole whi̧rapené kolóló kisipa yalepó. Até yale kaaetóró, Juda meire fake so whi̧paae yó maté kwȩyó̧póló, Talené ȩ sóró beteraleteikélé atimané kolóló kisipa yalepó.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Ti Pita Juda fake so whi̧ tua̧mó aposel whi̧ bitu, Talené fo yó mótu betepa, ai ala tua̧paae Kótóné ama fotoko̧ bulalepó. Atétu yale kaae, Juda meire fake so tua̧mó aposel whi̧ bitu, ama fo yó mótu betepa Kótóné ȩ fotoko̧ bulalepó.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Jerusalem bemó betó mole so whi̧rapené Keriso alamó be belerapó du betere whi̧rape Jems, Pita, Jon-sépi atimané Kótóné ama ȩpaae melale hamokoróló ha̧le tao sale ala kilituraalu, Banabas da̧moné mo donoi ala dapóló kisipa mutu wisiyóló dape salepó. Atéró da̧mo Juda meire fake so whi̧ tua̧paae fóo, atima ti Juda fake so whi̧ tua̧paae fóo, yaairaalu da̧ fea fo kȩlaaróló, wisirapóló mo beta̧ kisipatóró mualepó.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Atéró, da̧mopaae i fo beta̧ yalepó. “Diaamo fo yó maté kuturaalu, ai be huluarapemó yoleale yóló betó mole so whi̧ tao sere alakélé ha̧le yó tawae,” yalepó. Ti aita, ya̧lo ketekȩ buóló mo taketi ha̧le yó tare alapó.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Téró Pita Antiok be huluapaae wóló betere sukamó, ama ha̧sókó fele ala ya̧lo a̧paae teraae faróló, a̧ foné salepó.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Ti noa betené meipó. Mepaae Jems-né dotonatepa wale Juda whi̧rape waai teópa, a̧ Juda meire fake whi̧rapetamo bitu, o̧la nukua yalepó. Até yaletei, kale whi̧rape Antiok bepaae wale sukamó, Pita a̧ Juda meire faketamo o̧la beta̧mó naletei taaróló, kae biti̧ felepó. Até yaleteita, kale tiki sekaȩ tukóló siriró betere whi̧rapené keletómó Juda meire fake whi̧rapetamo o̧la beta̧mó nukupa noa kisipa muaalorópóló wituraalu yalepó.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Pitané da̧ fea Keriso fake so whi̧ mo beta̧ alatóró erapó du bitutei, ama yale alané fake tekeyóló Juda fake kae ao̧róo Juda meire fake kae ao̧róo eralepó. Ai ho̧ko ala mepaae Juda fakenékélé sya felepó. Ai ho̧ko ala fakeyóló Banabas-nékélé yalepó.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Mió wosetu betere bete mole fo wisi mupatei, atimané dere ala kae depa kilitu, atima feané keletómó ya̧lo Pitapaae duraalu, “Ya̧ta Juda whi̧tei, Juda whi̧né dere alatóró ini, Juda meire fake whi̧né dere ala kaae du beterapó. Atéyaleteimo, Juda meire fake so whi̧paae da̧ Juda whi̧né mara mole ala sya fó̧póló noatepa sȩtu betere?
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Da̧ta dowi ala dere Juda meire fake whi̧ bitini, mo Juda fake whi̧né mara mole ala tua̧mó deyale whi̧rape bitu, i fo da̧né mo kisiparapó.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Whi̧ me dené kale yóló muló betere fo mo wisiyóló sya fóló erótu betepa, Kótóné ai whi̧paae ya̧ mo donoi whi̧pó fo yaalo meipó. Téyaalo meitei, Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiratere ala beta̧ kilitu, Kótóné mo donoi whi̧pó fo enérapó. Atére betené Kótóné da̧paaekélé whi̧ wisipó yó̧póló kisipa mutu, Yesu Kerisopaae beta̧ kisipa tiki tiró beterapó. Kale yóló muló betere fopaae da̧né kisipa tiróló sya fumipó. Ti noatepae, kale yóló muló betere fo sya fóló erótu betere whi̧paae Kótóné me alakélé muni, mo donoi ala dere whi̧pó fo yaalo meipó.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Da̧ Keriso tua̧mó betereteiné ama da̧paae mo donoi so whi̧pó yó̧póló wóputé fu betere tua̧mó da̧né du betere dowi ala ha̧kearatepa, da̧né noa fo yaaloé? Kerisoné dowi ala wisirapa, deté fae fo enére? Mo meipó.
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Kale tukóló muló betere fo ao̧mó sukó̧ló betere alané Kótóné keletómó, wisi ala dere whi̧ beteraairetei mo diripa kisipa mutu, ya̧lotei ai tu̧ mo taaralepó. Até yaletei, ya̧lo momómo duraalu, kale tukóló muló betere foné da̧ wisi ala dere whi̧ beteraalopó depata, ti Kótóné tukóló muló betere fo ya̧lotei tikitapóló ha̧kearatapó.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Ti noatepae, kale tukóló muló betere fo mo turó ya̧lo kisipa yaleteiné ȩ suka̧le whi̧ ao̧ralepó. Atéreteiné, kale suka̧le whi̧ ai fo ao̧mó momó kae netéró betaaloé? Meipó. Kótóné ama ala eróturaalu, a̧tamo mo ti beteró̧póló, kale tukóló muló betere foné ȩ dóló sukunalepó.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Ȩta, Yesu Kerisotamo filipaa ni tómó taketi sukó̧ló i mole ape. Atéyaleteiné ȩ momó kae bitini, Keriso a̧ ȩ tua̧mó beterapó. Mió haemó i betere ya̧lo mo tikita, ti ȩpaae yaala sókó fóló, tao suraalu ama betere bete ha̧le melale whi̧ Kótóné naalemapaae kisipa tiki tiró betereteiné i betere ape.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Ti Kótóné ama ha̧le hamokoróló tao sere ala, ya̧lo me bete munire o̧la aleróló, dȩpaae mulanénipó. Ti noa betené i fo du meipó. Kale tukóló muló betere fonétamo da̧ mo donoi so whi̧ beterólua̧sóró, ti Yesu Kerisoné ama betere bete besekéróló, a̧ ha̧le suka̧lepó fo ua̧pó,”
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?