Apocalipse 16
PPO vs ARC
1 Téró ya̧lo wosalemó, momatere bemó sókó wale foné kale wȩikeró ensel-rapepaae fo fakeyóló duraalu, “Kótóné fopaae buluraalu kwia melaaire ala okopoi nukumó beleróló diaao̧ ai taretei, haepaae sunée dera̧le fae,” yalepó.
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ai fo depa, kale kolosale ensel fóló ama tare okopoi nukumó belere o̧la sóró fóló, haepaae sunée deralemó, kale syaae kaae o̧lané siri eróló, ama aso ao̧mó sukó̧ló betó mole so whi̧né tikimó, dotopo yóló mo doasi dele su betaaire sonaalei humu fulu deralepó.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Téró kolosale noma ensel-né ama tare okopoi nukumó belere o̧la doasi wȩi kȩlapaae sunée deralemó, kale wȩi mo sameatóró alée felepó. Ai sameata, mo ti suka̧le whi̧né samea kaae ho̧koloipó. Até yaletikimó, wȩi kȩla tua̧mó betó mole o̧laraperó ere o̧larapetamo mo fea sisiraae felepó.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Téró, kale dou̧ noma ensel-né ama tare okopoi nukumó belere o̧la, doasi fole wȩiró a̧male wȩirapetamopaae sunée deralemó, samea alée felepó.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Téró ya̧lo wosalemó, kale doasi fole wȩirape kaae tare ensel-né duraalu,
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Ti noatepae, naao kae beteró betere so whi̧ró naao fo eratere ko̧ló whi̧rapetamo dale kwia tokó̧ móturaalu ai sókó fele samea nó̧póló materetei, mo donorapó,” yalepó.
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Téró ya̧lo wosalemó, Talepaae moma yóló simó suku̧laa dalatere tikimó etei fo yalepó.
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Téró, kale dou̧ ensel-né ama tare okopoi nukumó belere o̧la suka betepaae sunée deralemó, siné so whi̧ dolo baalu sorokó faaire fotoko̧ mené su̧mó melalepó.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Atéró dokole si supuné atima tiki turó baalu sorokó felepó. Até dere supumó, Kótóné doi doróló a̧ eratere fo du beterepó. Atimapaae atei kaae susupui ala eratepatei, atimané du betere dowi ala taaróló, tuȩ́ tiki fetenipó. Téruraalu, Kótóné doi doasi muó̧póló eraaire alakélé hó̧yóló, dowa̧ae fu betalepó.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Kale apo ensel-né ama tare okopoi nukumó belere o̧la, kale syaae kaae o̧lané tȩteróló kaae tare tikimó sunée deralemó, ai hae kwia fea dilikiyó felepó. So whi̧ supumó atéró kakutu bitu, atimané hapetei turukóló nuku betalepó.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Atimané tikimó daae mole humu dotoporó siné dale deteraatamomó kakutu bituraalu, hepen bemó betere Kótóné doi doróló, tekani fo du betalepó. Tétu, atimané yale dowi ala taaróló tuȩ́ tiki feteyóló betaalo hó̧yóló, dowi ala yaaitei dowa̧ae fu betalepó.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Kale apomi ensel-né ama tare okopoi nukumó belere o̧la doasi fole Yupretis wȩipaae sunée deralemó, kale suka hoterepaaeróló tȩteróló kaae dilikiyó mole topo whi̧rape waaire tu̧ mulóturaalu, kale wȩi tiki dika̧lepó.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Téró ya̧lo kelalemó, sore dowi keperape sepéerape kaae beterepó. Ai dowi kepe atima, me wuli disóné ko̧lómó sókó wóo, me syaae kaae o̧lané ko̧lómó sókó wóo, me Kótóné fopóló kapala fo yó matere whi̧né ko̧lómó sókó wóo, yalepó.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Ti ai keperapeta, kae kae kelemei alarape erótu betere sekȩ́rapepó. Doa fotoko̧ bole Tale Kótóné ama tukóló muló betere doasi be dȩmó, Taletamo bóe daaire whi̧rape mei yao̧sóró, i hae kwia feamó tȩteróló kaae dilikiyó mole topo whi̧rapepaae bóe daalopa ape yóló, dape siré kutu beterapó.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Térapa ȩta, o̧lémi nokole whi̧ kaae waalo ai ape! Atéyaalopa, whi̧ me de noke fió muni turukó holóló bitu, ama deratere kuti a̧ betere tikimótóróti muló betae. Atétere whi̧ a̧ Talené wisiró beterapóló hai̧né suka̧alo ai ape.
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Téró, atima fóló kale topo whi̧rape dape siré kwȩyóló, Israel fake so whi̧né Hibru foné doi muló betere, Armakedon haepaae toura̧le walepó.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Téró kale wȩike ensel-né ama tare okopoi nukumó belere o̧la sa̧ tó tua̧mó sunée deralemó, kale momatere be tua̧mó tȩteróló kaae tare doasi betere tikimó fo fakeyóló duraalu, “Mió ai kemeyale ape!” yalepó.
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Ai fo yalemó, epée fita̧a yóo, be sa̧ kili kili yóo, doasi sapalaa dorowóo, mo doasi bao yóo, yalepó. Take i haemó betale so whi̧né etei kaae bao depa mo kilinipó.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Ai bao duraalu, kale doasi be hulua tekeyóló sore fake daane fóo, i hae kwia feamó tȩ mole doasi be huluarapekélé kolokóló doropóo, yalepó. Kótóné kale doasi doi mole Babilon tuȩ́ muturaalu, ama dowi fopaae bole wain wȩi wutimó tepeyóló, kale so nó̧póló melalepó.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Wȩiné bopéróló daae mole hae kwia fea daani, alu yó molepó. Doasi daae mole hasi fosórapekélé kelalemó daani, aluyó molepó.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Ó sa̧mó doasi ais kapo du kaaené whi̧rape tȩiya yaai dorowalepó. Ai dorowale ais kanerape sekȩ da̧leta, 50 kilogram-pó. Atimapaae atei mo dowi sekȩi ala erateremó, Kótó eróló tekani fo du betalepó.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?