2 Coríntios 2

PPO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ȩ dia̧ beterepaae waai kisipa mualetei, take ya̧lo dia̧ deteraayóló foné supa, diaao̧ hosaa tua̧mó sekȩ su yale kaae, momó yao̧sóró taaralepó.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Ti noatepae, ya̧lotamo dia̧ foné sóró só deróló sekȩi kisipa mulatepa, ti ȩ hȩkese yaaitere alamo, né eraaloé?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Ya̧lo dia̧paae asȩyale fota, ȩ dia̧ beterepaae wale sukamó hȩkesei ala eraai yale so whi̧nétei, ȩpaae doasi sekȩi ala erao̧sóró yalepó. Ȩ tua̧mó mole hai̧ diaao̧kélé saai kisipa mutu, ya̧lo dere fo mo wosóló sya fenérapóló kisipa tiralepó.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Ti noatepae, ya̧lo dia̧paae asȩturaalu, hosaa tua̧mó doasi dekȩyóló wole dua yalepó. Ita, dia̧ dele sóró hosaa supu yó̧póló dumitei, ya̧lo dia̧paae mo turó yaala sókó fole ala kisipa yó̧póló dapó.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Whi̧ me dené me whi̧ hosaa tua̧mó sekȩi ala erélipa, ti ȩ maaté hosaamó só̧póló ini, dia̧ feapaaekélé eralepó. Aita dowi alatei, mo ti doróló aluratere ala meipó.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 So whi̧ feané ai whi̧ foné sóró haleraletei su̧pa, mió momó ini taalae.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 Ai whi̧ a̧ sekȩ duraalu mo ti haepaae derepao̧sóró ama yale dowi ala kwia tani, me o̧la meipóló kisipa keteróló, a̧ tao sóró ketekȩ bulóló fo wisitei yae.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Atéró dia̧né yaala sókó fole ala ama kisipa yó̧póló, a̧paae ha̧keamó yae yóló dia̧paae i dere ape.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Ya̧lo dia̧paae yae yale fo fea diaao̧ wisiyóló wosóló sya fuléró ka̧ae kelaai kisipa mutu asȩyalepó.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Dia̧nétamo me whi̧né dowi ala kwia tani kisipa keteratepa, ti ya̧lokélé ai whi̧né yale dowi ala kwia tani, ha̧le kemeratapó. Ai whi̧né me dowi alatamo itikimó, ti dia̧ wisiyóló beteró̧póló tao saairaalu, ya̧lokélé Kerisoné keletómó kemeralepó.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 I dere fota ha̧le mei, Satan-né dilikó̧ló da̧né dere ala dorao̧sóró dapó. Ti da̧ta, ha̧le moko̧leyaayóló bitini, Satan-né so whi̧ doraai dilikitu betere ala da̧né mo kisiparapó.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 Ȩ Troas bemó betere so whi̧paae da̧ tȩteróló kaae tare whi̧ Kerisoné fo wisi yó melaai felemó, ai fo yó meló̧póló Talené tȩ doasi muló betepa kelalepó.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 Aimó kutó diyaai yaletei, ya̧lo no Taitus bitinire betené ya̧lo hosaa muni derepéni kisipa sekȩtepa, ai so whi̧paae ko̧leó fomaaté yóló ȩ Masedonia hae kwiapaae felepó.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Tépatei da̧ Keriso tua̧mó betepa, Kótóné ama bóe whi̧ dóló tȩteróló sale o̧lapóló betere doko̧ ha̧keamó hȩkesetamo dapesó fu beterapó. Atétere alané me o̧la felé kȩlaa wisi woutere kaae, Kótó a̧ etei kaae Tale beterapóló so whi̧ feapaae yó mótu beterapó. Atéreteimó, Kótópaae mo kée du betenérapó.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 Kerisoné Kótópaae ha̧le matere o̧la tua̧mó sókó wale kȩlaata ti da̧pó. Ti ai kȩlaata, aluyao̧sóró tao sere so whi̧paaekélé, sukó̧ló mo ti aluyaaire so whi̧paaekélé wou beterapó.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Da̧ i fo yó matere whi̧rapeta, mo ti alu du betere so whi̧né ku̧lumumó ti sini o̧la kȩlaa kaae wóo, aluyao̧sóró Kótóné tao su betere so whi̧né ku̧lumumó, ti mo betere felé kȩlaa wóo, du beterapó. Atei kaae hapólui ala mé whi̧né su̧mó enére?
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 So whi̧ feané moni saai kisipa mutu, Kótóné fo yó mótu dere kaae, da̧né dumipó. Ai ala ini, Kótóné keletómó ama dotȩyale whi̧ ao̧yóló Keriso tua̧mó bitu, mo wisi kisipatamo mo fotóró yó mótu beterapó.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra