Números 11

PON2006A vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aramas ako ahpw kaulimkihla ar apwal akan oh lipahnedihada KAUN-O. Eri, ni eh ketin karongehda, e ahpw engiengda kowahlap. Kisiniei en KAUN-O eri lulda nanpwungarail oh kamwasikehla apalien ar kahnimpwalo.
1 E aconteceu que, queixou-se o povo falando o que era mal aos ouvidos do SENHOR; e ouvindo o SENHOR a sua ira se acendeu; e o fogo do SENHOR ardeu entre eles e consumiu os que estavam na última parte do arraial.
2 Aramas ako eri likwerih Moses pwe en sewese irail. Moses ahpw kapakapohng KAUN-O, kisinieio eri kunla.
2 Então o povo clamou a Moisés, e Moisés orou ao Senhor, e o fogo se apagou.
3 Irail eri kihong eden wasao Taperah, pwehki kisiniei en KAUN-O eh luldahng irail wasao.
3 Pelo que chamou aquele lugar Taberá, porquanto o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Mie mehn liki kei me iangala mehn Israel ko. Aramas pwukat eri tapihada ar inengieng tungoale uduk, oh mehn Israel ko pil iang irail kaulimala, ndinda, “Ihs me kak kihong kitail uduk pwe kitail en tungoale?
4 E o vulgo, que estava no meio deles, veio a ter grande desejo; pelo que os filhos de Israel tornaram a chorar, e disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Tamanda kisin mwahmw ko me kitail kin tungoale, sohte pwain, nan Isip; iangahki kiuhri, wasmelen, anien, oh karlik!
5 Lembramo-nos dos peixes que no Egito comíamos de graça; e dos pepinos, e dos melões, e dos porros, e das cebolas, e dos alhos.
6 A met, kitail inenen luwetalahr. Sohte kanatail mehkot pwe ihte manna rahn koaros!”
6 Mas agora a nossa alma se seca; coisa nenhuma há senão este maná diante dos nossos olhos.
7 Manna duwehte kisin weren wahntuhke kan, ahpw mwomwe me oangoang pohpwetepwet.
7 E era o maná como semente de coentro, e a sua cor como a cor de bdélio.
8 — ausente —
8 Espalhava-se o povo e o colhia, e em moinhos o moía, ou num gral o pisava, e em panelas o cozia, e dele fazia bolos; e o seu sabor era como o sabor de azeite fresco.
9 — ausente —
9 E, quando o orvalho descia de noite sobre o arraial, o maná descia sobre ele.
10 Moses ahpw rongada en aramas ako ar kaukaulim, ni arail kin tuhpene ni wenihmwen imwarail impwal kan. E ahpw pahtoula pwehki KAUN-O eh ketin engiengda pahrail.
10 Então Moisés ouviu chorar o povo pelas suas famílias, cada qual à porta da sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu, e pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 E ahpw patohwanohng KAUN-O, “Dahme komw ketin wiakauwekinielahr? Dahme komwi solahr kupwurperenkiniehki? Dahme komw ketin kapwukoahkin ie epwelipen aramas pwukat koaros?
11 E disse Moisés ao Senhor: Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei graça aos teus olhos, visto que puseste sobre mim o cargo de todo este povo?
12 Kaidehkin ngehi me kapikirailda de kaipwidiong irail nin sampah. Dahme komw ketin kupwurehkihong ie I en wairailla duwehte sounepwel seri men oh tupwengeirailda duwehte seri pwelel kolahng nan sahpwo me komw ketin inoukihong ar pahpa kahlap ako?
12 Concebi eu porventura todo este povo? Dei-o eu à luz? para que me dissesses: leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança que mama, à terra que juraste a seus pais?
13 I pahn kihsang ia uduk pwe I en kak katungoalehki soangen aramas pokon wet? Re kin kalap sengiseng oh pekipeki kanarail uduk.
13 De onde teria eu carne para dar a todo este povo? Porquanto contra mim choram, dizendo: Dá-nos carne a comer;
14 I sohte kak kelehpw pwukoahki epwelpen aramas pwukat koaros, e me nohn toutou ong ie!
14 Eu só não posso levar a todo este povo, porque muito pesado é para mim.
15 Ma ih duwen kupwuromwi en met, a komw ketin kemeiehla; pwe I en sohla mi pahn sapwellimomwi engienget.”
15 E se assim fazes comigo, mata-me, peço-te, se tenho achado graça aos teus olhos, e não me deixes ver o meu mal.
16 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Kapokonepene kaun isiakan me keniken pahn arams akan; oh kahreiraildohng ie ni ei Impwalo, pwe re en kesihnenda mpomw.
16 E disse o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem anciãos do povo e seus oficiais; e os trarás perante a tenda da congregação, e ali estejam contigo.
17 I pahn ketidihdo oh mahseniong uhk wasao. I pahn ketikihsang ekis manaman en ngehn me I ketikihong uhk oh uhd ketikihong irail. Eri, re pahn kakehr iang uhk apwahpwalih aramas pwukat; eri, ke solahr pahn kelekelehpwkin irail.
17 Então eu descerei e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o porei sobre eles; e contigo levarão a carga do povo, para que tu não a leves sozinho.
18 Eri, padahkihong aramas akan, ‘Kumwail kamwakeleikumwailda ong lakapw, pwe kumwail pahn tungoale uduk. Pwe KAUN-O karongedahr amwail sengiseng oh ndinda me kumwail men tungoale uduk, oh me dene mourimwail nan Isip me mwahu. Eri, KAUN-O pahn ketikihong kumwail kanamwail uduk, oh kumwail uhdahn pahn tungoale.
18 E dirás ao povo: Santificai-vos para amanhã, e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor, dizendo: Quem nos dará carne a comer? Pois íamos bem no Egito; por isso o Senhor vos dará carne, e comereis;
19 Kumwail pahn tungoale, kaidehkinte rahn ehu de riau, rahn limau de eisek, kaidehkin pil rahn rieisek,
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 pwe erein sounpwong ehu pwon, kumwail lao pahn sangatkihda oh sohla men ned pwowe. Met pahn wiawi pwehki amwail kesehla KAUN-O me kin ketiket rehmwail oh kaulimala oh ndinda dahme kumwail kohkihdohsang Isip.’”
20 Mas um mês inteiro, até vos sair pelas narinas, até que vos enfastieis dela; porquanto rejeitastes ao Senhor, que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Moses eri patohwanohng KAUN-O, “Mie met aramas 600,000, a komw ketin mahsanih me komw pahn katungoalehkin irail uduk erein sounpwong ehu pwon?
21 E disse Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo, no meio do qual estou; e tu tens dito: Dar-lhes-ei carne, e comerão um mês inteiro.
22 Ma kou koaros oh sihpw koaros pahn kamakamala, e pahn itarohng irail? Ma mwahmw akan koaros en nansed pahn lohdi, e pahn itarohng irail?”
22 Degolar-se-ão para eles ovelhas e vacas que lhes bastem? Ou ajuntar-se-ão para eles todos os peixes do mar, que lhes bastem?
23 KAUN-O ahpw ketin mahsanihong Moses, “Ia duwe, mie irepen ei manaman? Ke pahn mwadang kilang ma ei koasoi pahn pweida de soh!”
23 Porém, o Senhor disse a Moisés: Teria sido encurtada a mão do Senhor? Agora verás se a minha palavra se há de cumprir ou não.
24 Moses eri kohieila oh patohwanohng aramas ako dahme KAUN-O mahsanih. E kapokonepene ohl isiakan sang rehn kaun akan; e ahpw koasoaneiraildi kapilkipene Impwalo.
24 E saiu Moisés, e falou as palavras do Senhor ao povo, e ajuntou setenta homens dos anciãos do povo e os pôs ao redor da tenda.
25 KAUN-O eri ketidihdo nan pelien depwek pali oh mahseniong Moses. E ahpw ketikihsang ekis manaman en ngehn me e ketin audehkihda Moses mahso, oh ketikihong kaun isiakano. Eri, ni ngehno eh ti pohrail re ahpw tapihada kokohp ni ngihl laud; eri, re pil mwadangete tokedi.
25 Então o Senhor desceu na nuvem, e lhe falou; e, tirando do espírito, que estava sobre ele, o pôs sobre aqueles setenta anciãos; e aconteceu que, quando o espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas depois nunca mais.
26 Eri, kaun riemen, sang rehn kaun isiakano, me adaneki Eldad oh Medad, ira sohte iang kohla ni Impwalo, ira mihmihte nan kahnimpwalo. Ahpw wasao, nan kahimpwalo, ngehno pil ti pohra; eri, ira pil iang tapihada kokohp ni ngihl laud.
26 Porém no arraial ficaram dois homens; o nome de um era Eldade, e do outro Medade; e repousou sobre eles o espírito (porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram à tenda), e profetizavam no arraial.
27 Mwahnakapw emen eri tenge Moses pwe en kehsehki dahme Eldad oh Medad wiewia.
27 Então correu um moço e anunciou a Moisés e disse: Eldade e Medade profetizam no arraial.
28 Eri, Sosua, nein Nun, me papah Moses sang ni eh tikitik, ahpw ndalahng Moses, “Maing, komw katokeirahdi!”
28 E Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus jovens escolhidos, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe-lho.
29 Moses ahpw sapengki, “Dah? Kowe me pahn kaweid ie? I ahpw men KAUN-O en ketin audehki aramas koaros sapwellime ngehn pwe re en pil kokohp ni ngihl laud!”
29 Porém, Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quem dera que todo o povo do Senhor fosse profeta, e que o Senhor pusesse o seu espírito sobre ele!
30 Moses oh kaun isiakano eri pwuralahng ni kahnimpwalo.
30 Depois Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Eri, mwurin met, kisinieng ehu ahpw kohda sang ni kupwur en KAUN-O; e ahpw ipirodohng nan kahnimpwalo lapalahn pelin kulu ieu, me kin pipihrseli piht siluh sang pohn pwehl. Re ahpw sokedi pohn kahnimpwalo oh pil pohn sahpw lel mwail kei pali koaros.
31 Então soprou um vento do Senhor e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial quase caminho de um dia, de um lado e de outro lado, ao redor do arraial; quase dois côvados sobre a terra.
32 Aramas ako eri soupisengkihla ar rikirikpene kulu ko ni rahno pwon, nipwongo pwon, oh pil manda sang rahno. Eri, me keieu malaulau me emen rikada, kohpwa laud limeisek. Re ahpw palangada pahn ketipin kapilpene kahnimpwalo.
32 Então o povo se levantou todo aquele dia e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e colheram as codornizes; o que menos tinha, colhera dez ômeres; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Eri, nindokon arail tungoal udungko eh saikinte rosala, KAUN-O ahpw engiengda pahn aramas ako oh ketin kalokehkin irail soumwahu lusulus ehu.
33 Quando a carne estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, se acendeu a ira do Senhor contra o povo, e feriu o Senhor o povo com uma praga mui grande.
34 Iei me wasao adanekihla Kiprod Attapa (me wehwehki “Sousoun Mehwo kei”), pwehki ar sarepedi wasao aramas ako me mehwokihda uduk.
34 Por isso o nome daquele lugar se chamou Quibrote-Ataavá, porquanto ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Mehn Israel ko eri mweselsang wasao, mwesellahng Aserod, wasa re kauwada ie imwarail impwal ko.
35 De Quibrote-Ataavá caminhou o povo para Hazerote, e pararam em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra