Lucas 24
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Nin sohrahn en rahnen Santi, lih ako ahpw sangkalahng nin sousowo wa pwohtik pwohmwahu ko me re kaunopadahr.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Re ahpw diarada me takaio katapwursangehr ni ewen sousowo.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Irail eri pedolong loale; re ahpw sohte kilangada ereksohn Kaun Sises.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Irail ahpw sansaloh kesikesihnen wasao sehse dahme re pahn wia; a iet mwahnakapw riemen pa uh mwohrail, mi nan likou pwetepwet lingan oh melengileng.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Nan ar masepwehkadahr kowahlap, oh itihtiekidiongete nanpwel, mwahnakapw ako ahpw mahsanihong irail, “Dahme kumwail raparapahkihki me momour emen nanpwungen me melahr akan?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 E soher ket met. E ketin kaiasadahr. Tamanda dahme e ketin mahsanihong kumwail, ni eh ketikette rehmwail nan Kalili:
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘Nein-Aramas uhdahn pahn pengpengla rehn me dipan akan oh kalohpwuwala, oh eh pahn iasada ni kesiluhwen rahn.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Irail eri tamanda sapwellimen Sises mahsen ko
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 oh pwurala sang nin sousowo, re ahpw kohla kairehki me ehk emeno oh meteiko koaros soahng me wiawihongirailo.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Iet mwaren lih ako; Mery mehn Makdala, Sohanna, oh Mery inen Seims; irail oh ekei lih me iang irail me kairehki wahnpoaron ko duwen mepwukat.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Wahnpoaron ko ahpw wiahki rohng pwukat koasoien aramas sahliel kei, iei me re sohte mwahn kamehlelehki lih ako.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Eri soh, Piter uhdahte tenge sousowo; e pedolongala, oh sohte mehkot me e kilangada pwe likou kaselel kohte me wonohn wasa kis; e ahpw pwurala ni ihmwo, pwuriamweiki dahme wiawiheret.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Ni rahnohte, tohnpadahk riemen patopato kolahng ni kisin kahnimw kis, me adaneki Emaus, me dohsang Serusalem ele mwail isuh.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ira eri koasoakoasoia duwen mehkoaros me ahpwtehn wiawi.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Eri, nindokon ara koasoakoasoi kohla, pein Sises pa ketin keiong mpara oh iang ira ketiket kohla nanialo.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Ira kilangada, ira ahpw sohte kadehde me iei ih mwo.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Sises eri ketin keinemwe rehra, “Dahme kumwa koasoakoasoia kohdo?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Emen ira, ede Kleopas, ahpw patohwanohng Sises, “Pwe dah? Komwihte mehn keiru men nan Serusalem me sohte mwahngih dahme wiawiher kohdo rahn pwukat nan kahnimwo?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 A e ketin sapeng ira, mahsanih, “Pwe dahkot?”
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 At samworo lapalap ako oh kaun ako ahpw pangala pwe en pakadeida en kamakamala oh kalohpwuwala.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Eri kiht, se koapworopworkihla me ih me pahn kamaiauda Israel! Ahpw lel rahnwet, rahnehr siluh mwurin mepwukat ar wiawi.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Lih ekei me kiseht kasaloweikitadahr, ni ar sangkalahng kilang sousowo,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 re sohte kilangada erekso. Re pwurodo reht ndinda me re kilangada tohnleng kei me mahsanihong irail me dene e iasadahr.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Pil ekei kiseht ko pwaralahr nin sousowo oh kadehdeier duwen me lih ako pakairkidohr, re ahpw sohte kilangada Sises.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Sises eri ketin mahsanihong ira, “Kumwa meid loalopwon oh nan kapehd tikitik en kamehlele mehkoaros me soukohp ako kohpadahr!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Pwe kaidehn Mesaia uhdahn pahn lokolongki soahng pwukat koaros mwohn eh pahn ketilong nan lingan en sapwellime wehi?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Sises eri ketin kawehwehiong ira wasa kan me Pwuhk Sarawi mahsanih duwen pein ih, tepisang pwuhken Moses kohdo lel ni pwuken soukohp koaros.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Irail eri ketin lel nan kahnimw me re ketiket kolahng ie. Sises ahpw ketin mwomwehda me e pahn ketin dodouluhllahte.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ira ahpw ngidingidki patohwanohng, “Komw ketin pweiekdi reht, pwe ketipin peiklahr oh wasa pwongier.” Ih eri ketilong rehra nan ihmwo pwe en iang pweiekdi wasao.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Eri, ni arail ketiket nin tehpel, e ketikihda pilawa ehu, loulou oh kapingkalahngan ong Koht. E ahpw ketin pilitikihpeseng pilawao oh ketikihong ira.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Mesara ko pa pehdpeseng, ira ahpw esehda me Sises mwo; a ni ahnsowohte Sises ahpw sohrasang mwohra.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Ira ahpw ndapene, “Nan kapehdita kat soh kin mwekimwekidki peren, rasehng kisiniei, ni eh kin mahmahsen oh kawehwehiong kita Pwuhk Sarawi, kohdo nanialo?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ira uhdahte pwuralahng Serusalem, rehn tohnpadahk ehk emeno me pokopokon rehn iangarail ko
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 oh ndindapene nanpwungarail, “Mehlelete me Kaun-o ketin iasadahr! Pwe e ketin pwarehr rehn Saimon!”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Ira eri uhd koasoia dahme wiawihong ira nanialo, oh duwen ara esehda Kaun-o ni eh ketin pilitikihpeseng pilawao.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ni arail koasoakoasoia mepwukat, pein Sises ahpw ketin uh nanpwungarail oh mahsanihong irail, “Popohl ong kumwail!”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nan arail saloh oh masak, re lemehiong me re kilikilang eni men.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Sises eri mahsanihong irail, “Dahme kumwail salohkidahr? Dahme kumwail peikasalki nan kapehdomwail kan?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Kumwail kadehde pehi kat oh nehi kat, oh kilang mwahu pwe ngehi met. Kumwail doahke ie, kumwail ahpw pahn kadehde mehlel pwe eni sohte kin mie uduke de tih, duwen me kumwail kilikilang rehi.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Mwurin eh mahsanih met, e ahpw ketin kasalehiong irail lime ko oh aluweluwe ko.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Re ahpw pil saikinte nohn kamehlele, oh nan ar diren peren oh pwuriamwei, e ketin keinemwe rehrail, “Mie kisin mwenge rehmwail met?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Re ahpw patohwanohng kisin mwomw inihn kis,
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 e ahpw konote mwohn masarail ko.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Sises eri mahsanihong irail, “Ih met wehwehn mahsen ko me I padahkihongkumwailehr nindokon ei mihmi rehmwail, duwen mehkoaros me ntingdier nan Kosonned en Moses, rehn soukohp ako, oh nan Pwuhken Melkahka Kan, uhdahn pahn pweida rehi.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Ih eri ketin kamarainihada kapehdirail ko pwe re en dehdehkihla Pwuhk Sarawi,
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 oh mahsanihong irail, “Ih duwen me ntingdier en met: Mesaiao uhdahn pahn lokolok oh iasada sang mehla ni kesiluhwen rahn,
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 oh rongamwahu en koluhla en nan kapehd oh lapwapen dihp akan pahn lohkseli nan wehi koaros, ni mware, tepisang Serusalem.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Eri, kumwail me pahn kin sounkadehdehn mepwukat.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Oh kumwail en ese pwe I pahn kadarodohng kumwail me Semeio ketin inoukidahr. Kumwail eri uhdahn pahn awiawihete nan kahnimw wet, kumwail lao pahn audaudkihda manaman en powe.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Mwuri, Sises ahpw ketin kahluwaieisang irail nan kahnimwo, ketiketlahng Pedani; ih wasao me e ketikihda lime ko oh ketin kupwuramwahwih irail.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Ni eh ketin kupwukupwuramwahwih irail, e ahpw ketida sang rehrail, ketiketdahla nanleng.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Irail eri poaridi oh pwongih, oh pwuralahng Serusalem pereperen kowahlap.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Re ahpw kin kalap tounmeteikihla ar ahnsou kan nan Tehnpas Sarawio, kapikapinga Koht.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.