Lucas 10
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Mwurin mepwukat Kaun-o ketin pilada tohnpadahk isiakan riemen oh ketin poaronepeseng mwowe, wad riemen, pwe re en kolahng nan kahnimw kan oh wasa kan me e pahn ketilahng ie.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ih eri ketin mahsanihong irail, “Rahket me inenen laud, a tohndoadoahk kan me malaulau; kumwail eri kapakap oh peki rehn kaunen rahket pwe en ketin kadarodohng tohndoadoahk tohto nan sapwellime rahk.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Eri, kumwail mwesel; kumwail en ese pwe I kadarkumwailwei duwehte sihmpwul kei nanpwungen kidien wel kan.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Kumwail dehr wa pilihs, de koaruk en seiloak, de suht. Kumwail dehr uhdi nanial akan pwehn rahnmwahwih aramas.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Ni amwail pahn kin lel ni kahnimw ehu, kumwail pahn kin nda, ‘Popohl ong tehnpas wet.’
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 A ma aramas en popohl emen mie nan tehnpaso, amwail popohl pahn mihla reh; a ma sohte, e pahn pwurodohng kumwail.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Kumwail eri mihmihte nan ihmwo, iang tungutungoale mehkoaros me re pahn kaunopada mwohmwail; pwe tohndoadoahk koaros kin konehng ale pweinen ar doadoahk. Kumwail dehr kin kesekeseuseli kohsang ni ehu ihmw kolahng ni ehu.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Ma kumwail pahn pedolong nan kahnimw ehu oh re ahpw kasamwo kumwail, kumwail tungoale kisin tungoal akan me re pahn kihong kumwail.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Kumwail kakehlahda me soumwahu kan en nan kahnimwo, oh kapahrengkihong towe kan me Wehin Koht kerendohngirailehr!
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 A ma kumwail pedolong nan kahnimw ehu oh re sohte men kasamwo kumwail, kumwail kohieilahng nanial kan oh ndaiong towe kan,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 “Pwelpar en amwail kahnimw me pasehngehr nin neht kat, se sipedowohng kumwail pwehki at men kasalehda at sapwungkin kumwail; ahpw kumwail en ese pwe Wehin Koht kerendohngkumwailehr.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Mehlel I ndaiong kumwail pwe ni Rahnen Kadeiko Sodom pahn diar kalahngan en Koht laudsang kahnimwo!”
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 “Meid suwediong uhk, Korasin! Pil meid suwediong uhk, Pedsaida! Pwe ma manaman ako me wiawiher rehmwa, re pweidahte rehn Dair oh Saidon, nahn tohn kahnimw pwukat mwomwohdehr nan likoun nsensuwed, oh kamwerehdiong pehs pohrail, kasalepen ar koluhla oh wiliakapwala.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Ni Rahnen Kadeiko Dair oh Saidon pahn diar kalahngan rehn Koht laudsang me kumwa pahn diar.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 A duwen kowe, Kapernaum, kowe me pein pwekuhkadalahng nanleng? Ke pahn pisikendilahng nan ehl!”
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Sises ahpw pil mahsanihong tohnpadahk ko, “Me kin rong kumwail, nahn e kin rong ie; a me kin mwamwahlkin kumwail, nahn e kin mwamwahlkin ie, a me kin mwamwahlkin ie, nahn e kin mwahmwahlki me ketin kadariehdo.”
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Tohnpadahk isiakan riemeno ahpw pwurodo, pereperen kowahlap. Re ahpw patohwanohng Sises, “Maing at Kaun, ngehn suwed kan pil kin peikiong kiht ni at kin kausirailsang rehn aramas ni roson en mwaromwi!”
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 A Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “I kilangehr duwen Sehdan eh pwupwudisang nanleng duwehte lioal.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Kumwail en ese pwe I kihong kumwail manaman, pwe kumwail en kak sok pohn sineik kan oh pohn skorpion kan oh powehdi Imwintihtio, oh sohte mehkot pahn kauweikumwailla.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Eri, kumwail dehr perenki en ngehn saut kan ar peikiong kumwail, ahpw kumwail en perenkihda adamwail kan eh ntingdier nanleng.”
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Ni ahnsowohte Sises ketin direkihla peren laud en nan kupwure sang rehn Ngehn Sarawi. Ih eri mahsanih, “Maing Semei, Kaun en nanleng oh sampah! I kapingahkin komwi omwi ketin ekihsang soahng pwukat me loalokong oh koahiek en sampah kan, ahpw ketin kasalehiong me soaloalokong kan. Iei Maing, Semei, met komw ketin wiahda sang ni pein mwekid en nan kupwuromwi.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Semei ketikihongieier mehkoaros. Sohte emen ese duwen Sapwellimen Kohto, pwe Sahmohte me mwahngih. Pil sohte emen ese duwen Sahm, pwe Sapwellimen Kohtohte, oh irail kan me Sapwellimen Kohto ketin kupwurki en kasalehiong.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Sises ahpw ketin sohpeiong tohnpadahk ko oh mahsanihong irail ni rir, “Meid pai kumwail me uduhdiahlehr mehkan me kumwail uduhdiahl met!
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Kumwail en ese pwe soukohp tohto oh nanmwarki tohto ngoangkilahr en udiahl mehkan me kumwail uduhdiahl met, re ahpw sohte kak; re pil men iang rong mehkan me kumwail rongorong met, re ahpw sohte kak.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Eri, sounpadahk en Kosonnedo men ahpw pwarodo rehn Sises oh song en lidipih, patohwanohng, “Sounpadahk, dahme I uhdahn pahn wia pwe I en kak ale mour soutuk?”
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 A Sises ketin sapeng, mahsanih, “Dahme ntinting nan Pwuhk Sarawi? Dahme Pwuhk Sarawi mahsanih?”
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 A ohlo patohwanohng, “Ke en poakohng Kaun-o, omw Koht, sang nan kapehdomw unsek, ni ngenomw unsek, ni omw kehl koaros unsek, ni loalomw unsek;’ oh ‘Ke en poakohng mehn mpomw duwen omw kin poakohng pein uhk.’”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Me pwung omw pasapengen. Eri, kapwaiada men, ke ahpw pahn mourla.”
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 A ohlo, me men akupwungki pein ih, idek rehn Sises, patohwan, “A ihs me mehn mpei?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Aramas emen kohdihla sang Serusalem kohdilahng Seriko; loallap suwed kei ahpw poarokedi, kulihasang eh likou kan, kemeselihte lao kalipwelipwehda kereniong mehla, re ahpw kohkohlahsang.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Samworo men ahpw keididihla nanialohte; ni eh kilangada aramaso, e douluhllahsang keid apali ahlo.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Pil duwehte mehn Lipai men keid wasao, kilangada ohlo, e ahpw pil douluhllahsang keid apali ahlo.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 A ohlen Sameria men me wiewia eh seiloak oh pil keid wasao, ni eh kilangada aramaso, nan kapehde mwekidikihda eh poakehla.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 E ahpw keiong mpe, kieldiong leh oh wain pohn wasa ohla kan en paliwere oh kidimpene. E ahpw kidahng pohn dakepe oh walahng nan imwen keiru ehu; e ahpw apwahpwalih wasao.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 A mandahn rahno e ahpw kihong mwohni silper riau kaunen imwen keiruwo oh ndaiong, ‘Apwalih mahs ohl menet, oh ni ei pahn pwurodo I nek kapwungohng uhk mehkoaros me ke pahn luhskihla.’”
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Sises eri kaimwisekala karasaras wet, mahsanihalahng sounpadahko, “Ihs me ke lemehiong rehn me silimen pwukat, me uhdahn mehn mpen aramas me lohdiong loallap suwed ko?”
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 A e sapeng, patohwan, “Me patohwan kadek ong iho.”
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Ni Sises oh sapwellime tohnpadahk ko ar ketiket kohdalahng Serusalem, re ahpw lel ni kisin kahnimw kis wasa me lih emen, ede Marda, kasamwolong Sises nan imwe pwe en wiahiong kisin einpwoat kis.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Rien Marda lih emen mie, ede Mery, me mwohndiongete mpen aluweluwen Sises ko oh mwomwohdete wasao, rongorong sapwellime mahsen kan.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 A Marda ahpw kin pwurupwurkiseli eh kedirepw en onopada mehkoaros mehn papah Sises. Ih eri keiong mpen Sises oh patohwanohng, “Maing, komw mahsanih mahs duwen Mery eh sohte men sewese ie ni kisin doadoahk kiset. Ngehi eri kelehpwkilahr. Komw mahsanihong en sewese ie mahs!”
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Sises ahpw sapeng, mahsanih, “Marda, Marda! Ke pwunodkidahr oh soupisengkilahr soahng tohto.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 A ke en ese pwe soahng teieu me kesempwal kowalahpie. Mery piladahr mehkot mwahwie; eri, sohte me pahn adihasang.”
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.