Salmos 102
Polska Biblia (POLAND) vs VC
1 102.1 Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję. 102.2 Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.
1 Prece de um aflito que desabafa sua angústia diante do Senhor. Senhor, ouvi a minha oração, e chegue até vós o meu clamor.
2 102.3 Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.
2 Não oculteis de mim a vossa face no dia de minha angústia. Inclinai para mim o vosso ouvido. Quando vos invocar, acudi-me prontamente,
3 102.4 Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.
3 porque meus dias se dissipam como a fumaça, e como um tição consomem-se os meus ossos.
4 102.5 Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.
4 Queimando como erva, meu coração murcha, até me esqueço de comer meu pão.
5 102.6 Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.
5 A violência de meus gemidos faz com que se me peguem à pele os ossos.
6 102.7 Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.
6 Assemelho-me ao pelicano do deserto, sou como a coruja nas ruínas.
7 102.8 Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.
7 Perdi o sono e gemo, como pássaro solitário no telhado.
8 102.9 Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.
8 Insultam-me continuamente os inimigos, em seu furor me atiram imprecações.
9 102.10 Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,
9 Como cinza do mesmo modo que pão, lágrimas se misturam à minha bebida,
10 102.11 Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.
10 devido à vossa cólera indignada, pois me tomastes para me lançar ao longe.
11 102.12 Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;
11 Os meus dias se esvaecem como a sombra da noite e me vou murchando como a relva.
12 102.13 Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.
12 Vós, porém, Senhor, sois eterno, e vosso nome subsiste em todas as gerações.
13 102.14 Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.
13 Levantai-vos, pois, e sede propício a Sião; é tempo de compadecer-vos dela, chegou a hora...
14 102.15 Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;
14 porque vossos servos têm amor aos seus escombros e se condoem de suas ruínas.
15 102.16 Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;
15 E as nações pagãs reverenciarão o vosso nome, Senhor, e os reis da terra prestarão homenagens à vossa glória.
16 102.17 Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;
16 Quando o Senhor tiver reconstruído Sião, e aparecido em sua glória,
17 102.18 Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.
17 quando ele aceitar a oração dos desvalidos e não mais rejeitar as suas súplicas,
18 102.19 To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,
18 escrevam-se estes fatos para a geração futura, e louve o Senhor o povo que há de vir,
19 102.20 Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;
19 porque o Senhor olhou do alto de seu santuário, do céu ele contemplou a terra;
20 102.21 Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;
20 para escutar os gemidos dos cativos, para livrar da morte os condenados;
21 102.22 Aby opowiadali na Syonie imię Pańskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,
21 para que seja aclamado em Sião o nome do Senhor, e em Jerusalém o seu louvor,
22 102.23 Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.
22 no dia em que se hão de reunir os povos, e os reinos para servir o Senhor.
23 102.24 Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;
23 Deus esgotou-me as forças no meio do caminho, abreviou-me os dias.
24 102.25 Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.
24 Meu Deus, peço, não me leveis no meio da minha vida, vós cujos anos são eternos.
25 102.26 I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.
25 No começo criastes a terra, e o céu é obra de vossas mãos.
26 102.27 One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.
26 Um e outro passarão, enquanto vós ficareis. Tudo se acaba pelo uso como um traje. Como uma veste, vós os substituís e eles hão de sumir.
27 102.28 Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną.
27 Mas vós permaneceis o mesmo e vossos anos não têm fim.
28 102.29 Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.
28 Os filhos de vossos servos habitarão seguros, e sua posteridade se perpetuará diante de vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 102, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.